Τάχα σοφοί, «ανεξάρτητοι τεχνοκράτες», οι ορντινάντσες και οι εφεδρείες τόσο του εκμεταλλευτικού συστήματος όσο και των πολιτικών κομμάτων του, καθένας από τη δική «προβιά», βάλθηκαν να πείσουν το λαό για την αναγκαιότητα της κλιμακούμενης βαρβαρότητας.

Το «μικρόφωνο» δόθηκε χτες στον νομπελίστα οικονομολόγο Χ. Πισσαρίδη. Ανάμεσα σε άλλα, «προτείνει» την εφαρμογή περισσότερο ευέλικτων συστημάτων στην Κοινωνική Ασφάλιση, ιδιωτικοποιήσεις, δραστική περικοπή της φορολογίας στις επιχειρήσεις, την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Από την άλλη, ο ίδιος είναι που «διαπιστώνει» ότι σε αυτήν τη φάση το Δημόσιο χρειάζεται έσοδα και κατά συνέπεια δεν είναι κατάλληλη εποχή για μειώσεις φόρων (για το λαό).

Η «επιστημοσύνη» τους είναι απόλυτα ενταγμένη στον ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό της πλουτοκρατίας. Μέσα από τα νέας κοπής αντιλαϊκά πακέτα είναι βγαλμένοι και οι μηρυκασμοί όπως οι παραπάνω. Το «διαφορετικό» και γι' αυτό απόλυτο χρήσιμό τους, αλλά επικίνδυνο για το λαό, είναι η μάσκα της δήθεν ...ανεξάρτητης άποψης...