Eurokinissi

Απώτερος στόχος είναι η ανάπτυξη εκεί αρμάδας. Στην τηλεδιάσκεψη εκπροσωπήθηκαν συνολικά 49 κυβερνήσεις και αναμένεται να επαναληφθεί την εβδομάδα που ξεκινά, με αντικείμενο τη σύνθεση της αποστολής και επιχειρησιακές λεπτομέρειες.

Το θέμα, άλλωστε, συζητήθηκε και την Τετάρτη στη συνάντηση Μητσοτάκη με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, ο οποίος επέστρεφε από περιοδεία σε Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία και Κατάρ για συνεννοήσεις των ευρωενωσιακών με σεΐχηδες και εμίρηδες, στον απόηχο των εξελίξεων στον Περσικό Κόλπο. Σύμφωνα με ενημέρωση από το Μαξίμου, στη συζήτηση «υπογραμμίστηκε η ανάγκη να υπάρξει διπλωματική λύση, καθώς και λύση που θα εξασφαλίζει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ».

Σημειωτέον, Μητσοτάκης και Κόστα προγραμματίζεται να έχουν και δημόσιο διάλογο στο πλαίσιο του Φόρουμ των Δελφών την Τετάρτη, για το πώς θα κινηθούν οι ηγεσίες της ΕΕ στη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στην περιοχή του Κόλπου, ώστε να διασφαλίσουν θέσεις των ομίλων της έναντι ανταγωνιστών τους από άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Επίσης, ο Μητσοτάκης ήδη συνυπέγραψε με άλλους ηγέτες Κοινή Δήλωση «για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή», όπου τονίζουν ότι «οι κυβερνήσεις μας θα συμβάλουν στη διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ», προδιαγράφοντας τις επόμενες κινήσεις τους στη φλεγόμενη περιοχή. Η κυβέρνηση αναλαμβάνει τεράστια ευθύνη, καθώς όλες οι αιτίες που οδήγησαν στην έκρηξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή πριν από περίπου 50 μέρες είναι εδώ, προετοιμάζοντας τον επόμενο γύρο της σύγκρουσης.

Θυμίζουμε ότι προηγούμενα η κυβέρνηση συνυπέγραψε κι άλλο τέτοιο κείμενο, την Κοινή Δήλωση των 35 - πλέον - κρατών που έχουν εκφράσει την ετοιμότητά τους να συμβάλουν επί του πεδίου στις «απαραίτητες προσπάθειες» για την «ελευθερία της ναυσιπλοΐας» στα Στενά του Ορμούζ. Μάλιστα, λέγεται ότι σε τηλεδιάσκεψή τους ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης πρότεινε «η εντολή ανάπτυξης της ναυτικής δύναμης στην περιοχή να αποκτήσει μακροπρόθεσμα χαρακτηριστικά».

Την περασμένη Τετάρτη στο Βερολίνο, στο περιθώριο διάσκεψης για το Σουδάν, ο Ελληνας ΥΠΕΞ φρόντισε να συναντηθεί και με τον «ανώτερο σύμβουλο» του Προέδρου των ΗΠΑ για αραβικά και αφρικανικά θέματα, Μασάντ Μπούλος, ενώ την Τρίτη μεταβαίνει στο Λουξεμβούργο για το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ, όπου μεταξύ άλλων θα μιλήσουν για Ουκρανικό και «την κατάσταση στη Μέση Ανατολή» (θα έχουν και «ανεπίσημη ανταλλαγή απόψεων» με τον Nawaf Salam, πρόεδρο του Υπουργικού Συμβουλίου του Λιβάνου).

Πάνω σε αυτόν τον καμβά και καθώς η κυβέρνηση ιεραρχεί πάντα ψηλά τις σχέσεις με την Ουάσιγκτον, την Παρασκευή ο Μητσοτάκης συναντήθηκε και με την πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κιμ. Γκίλφοϊλ. «Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της τακτικής επικοινωνίας μεταξύ Αθήνας και Ουάσιγκτον, με βασική ατζέντα τις διμερείς σχέσεις, καθώς και τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή», διέχεαν οι δυο πλευρές.

Λίγο αργότερα, τόσο ο Μητσοτάκης όσο και ο Γεραπετρίτης συναντήθηκαν με τον Παλαιστίνιο αντιπρόεδρο, Χ. Σεΐχ, χύνοντας ξανά κροκοδείλια δάκρυα για το δράμα του παλαιστινιακού λαού, την ώρα που ο «στρατηγικός» τους «εταίρος», το κράτος - μακελάρης Ισραήλ συνεχίζει τις σφαγές σε Γάζα, Δυτική Οχθη και Λίβανο.

Μόλις την περασμένη Πέμπτη ο Μητσοτάκης είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον πρόεδρο του Λιβάνου Ζ. Αούν και τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπ. Νετανιάχου. Οπως λένε από το Μαξίμου, «ο πρωθυπουργός ενημερώθηκε για τις τελευταίες εξελίξεις στον Λίβανο και εξέφρασε την ικανοποίησή του για την επίτευξη δεκαήμερης εκεχειρίας ανάμεσα στο Ισραήλ και στον Λίβανο». Δεν περνά βέβαια ασχολίαστο ότι ουσιαστικά στοχοποιώντας τη Χεζμπολάχ, ο Μητσοτάκης «υπογράμμισε την ανάγκη η κυβέρνηση του Λιβάνου να ασκεί πλήρως κυριαρχία σε όλα τα εδάφη της χώρας».

Σε κάθε περίπτωση, οι συζητήσεις πάνω από τον χάρτη της εμπλοκής, όπως απλώνεται στο ενιαίο μέτωπο από τη Μαύρη Θάλασσα έως τον Ινδο-Ειρηνικό, θα πάρουν και πιο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τις αμέσως επόμενες μέρες, καθώς Πέμπτη και Παρασκευή γίνεται στη Λευκωσία «άτυπη σύνοδος» των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ.

Εκεί θα τεθούν επί τάπητος και αυτά τα θέματα (π.χ. η επέκταση της χωρικής ευθύνης της επιχείρησης «Aspides», από την Ερυθρά Θάλασσα έως τον Περσικό Κόλπο, και η ενίσχυσή της με επιπλέον μέσα και προσωπικό - πλοία, αεροσκάφη, εξειδικευμένες ομάδες νηοψιών κ.ά.). Αμέσως μετά, Παρασκευή και Σάββατο, αναμένεται στην Αθήνα ο Μακρόν με απώτερο στόχο την ανανέωση της περιλάλητης διμερούς Συμφωνίας Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης για τη Συνεργασία στην Αμυνα και την Ασφάλεια.

Η συμφωνία υπογράφτηκε αρχικά τον Σεπτέμβριο του 2021 και αναμένεται να την ανανεώσουν έως το 2031, βαθαίνοντας την εμπλοκή στα επικίνδυνα σχέδια του γαλλικού και ευρύτερα του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Θυμίζουμε ότι η Συμφωνία του 2021 προέβλεπε ακόμα και ανάπτυξη ελληνικών τμημάτων στην αφρικάνικη ζώνη του Σαχέλ, σε υποστήριξη των γαλλικών που επιχειρούσαν στην περιοχή. Τώρα ετοιμάζονται να το αναπτύξουν και παραπέρα.

Εξ ου και στην ατζέντα των συνεννοήσεων με Μητσοτάκη περιλαμβάνονται η ενίσχυση της παρουσίας του γαλλικού ΠΝ στην Ανατολική Μεσόγειο, με υποστήριξη από ελληνικούς λιμένες και σε στενή συνεργασία με τις ελληνικές αεροναυτικές δυνάμεις, όπως και η προαναφερόμενη ανάπτυξη ναυτικών δυνάμεων έως τον Περσικό Κόλπο.

Επίσης, η μεγαλύτερη εμπλοκή στον Λίβανο με στόχο τη «σταθερότητα» της χώρας (βλ. αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ), η προώθηση του σχεδίου «ReArm» για την ταχύτερη και πληρέστερη πολεμική προπαρασκευή της ΕΕ, αλλά και η συμμετοχή της Ελλάδας στο σχέδιο Μακρόν για επέκταση της γαλλικής πυρηνικής ομπρέλας.

Ως προς το τελευταίο, αρχές Μαρτίου ο Μακρόν έκανε ανακοινώσεις ότι η Γαλλία θα παίξει ρόλο «προηγμένης πυρηνικής ομπρέλας» για ευρωπαϊκά κράτη, ανάμεσά τους την Ελλάδα, ενώ εντάσσονται εκεί και χώρες όπως οι Γερμανία, Βρετανία, Πολωνία, Ολλανδία, Βέλγιο, Σουηδία και Δανία.

Ειδικά για τη χώρα μας λέγεται ότι βασική πρόβλεψη είναι στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Αραξου να μετασταθμεύουν γαλλικά μαχητικά που θα φέρουν πυρηνικά όπλα. Στον Αραξο υπάρχουν αυτές οι υποδομές, αφού μέχρι το 2001 φιλοξενούσε πυρηνικά των Αμερικανών, τα οποία - κάτω και από την πίεση του λαϊκού κινήματος - απομακρύνθηκαν. Ωστόσο οι υποδομές αποθήκευσης και φύλαξης τέτοιων «στρατηγικών» όπλων όχι απλά παρέμειναν, αλλά σύμφωνα με πληροφορίες τα τελευταία χρόνια αναβαθμίστηκαν κιόλας.

Αλλη μια πτυχή είναι η παραπέρα εμπλοκή και στο Ουκρανικό, καθώς λέγεται ότι η γαλλική κυβέρνηση ζητά από την Αθήνα παραχώρηση κάποιων από τα 24 Μιράζ 2000-5 της Πολεμικής Αεροπορίας προς τις ουκρανικές Ενοπλες Δυνάμεις. Και σε αυτή την περίπτωση παζαρεύουν για ανταλλάγματα, όπως ένα ...σκόντο στην τιμή για προμήθεια επιπλέον Rafale για την Πολεμική Αεροπορία.

Θυμίζουμε, ο ίδιος ο υπουργός Αμυνας, Ν. Δένδιας, στο όνομα του «παλαιωμένου εξοπλισμού» έχει αφήσει, ήδη από το 2024, ανοιχτό το ενδεχόμενο «πώλησης» Μιράζ 2000-5 σε άλλες χώρες, ενώ έχει γίνει σειρά πωλήσεων από το ελληνικό οπλοστάσιο προς Ουκρανία, με ενδιάμεσους «αγοραστές» ΗΠΑ και Τσεχία που τα προώθησαν ακολούθως στο καθεστώς του Κιέβου, με κάτι απίθανους χαρακτηρισμούς να συνοδεύουν τις αποφάσεις των παραχωρήσεων, όπως «εύχρηστος» μεν αλλά «μη επιχειρησιακά αναγκαίος στρατιωτικός εξοπλισμός»...