Σε πρώτο πλάνο μπαίνει η επιδείνωση των σχέσεων Κίνας - Ιαπωνίας με φόντο την ένταση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή Ασίας - Ειρηνικού, όπου αναβαθμίζονται γοργά οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί και σχεδιασμοί, με την Ουάσιγκτον να επενδύει και στην πολύχρονη συμμαχία της με το Τόκιο προκειμένου να μεγαλώσει την πίεση με κάθε τρόπο στην «αυλή» της Κίνας.

Προχτές το κινεζικό υπουργείο Εμπορίου ανακοίνωσε - όπως είχε ήδη εξαγγείλει - ότι απαγορεύει, με άμεση εφαρμογή, την εξαγωγή ειδών διπλής χρήσης (πολιτικής και στρατιωτικής) σε 20 ιαπωνικές οντότητες, ενώ παράλληλα σε «λίστα παρακολούθησης» τέθηκαν άλλες 20 με τις οποίες υπάρχουν ήδη σχετικές συναλλαγές.

Μάλιστα, η εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών, Μάο Νινγκ, συνέδεσε την απόφαση του Πεκίνου με τη «διασφάλιση της εθνικής ασφάλειας και των συμφερόντων» του, αλλά και με την «εκπλήρωση διεθνών υποχρεώσεων όπως η μη διάδοση των πυρηνικών όπλων».

Εσπευσε δε να υποστηρίξει ότι τα μέτρα αποσκοπούν στο «να σταματήσουν οι προσπάθειες της Ιαπωνίας να επαναστρατιωτικοποιηθεί και να αποκτήσει πυρηνικά όπλα», επιμένοντας ότι «αυτό που κάνει η Κίνα είναι απολύτως θεμιτό, δικαιολογημένο και νόμιμο».

Από τη μεριά της και η Ιαπωνία κλιμακώνει κινήσεις που θα της επιτρέψουν να αναλάβει ενεργότερο ρόλο ακόμα και στρατιωτικά εκτός συνόρων - στο όνομα της «υπεράσπισης της σταθερότητας»... - καταργώντας και τυπικά ορισμένους περιορισμούς που τέθηκαν μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με βάση και τον τότε διεθνή συσχετισμό δυνάμεων.

Σε χτεσινή συνεδρίαση της αρμόδιας για ζητήματα ασφάλειας Επιτροπής του κυβερνώντος Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (LDP) εγκρίθηκε πρόταση - που αναμένεται μέσα στον Μάρτη να τεθεί προς συζήτηση και να εγκριθεί στη Βουλή - για να αναμορφωθεί πλέον η κατηγοριοποίηση των στρατιωτικών συστημάτων που παράγει η χώρα, ώστε από πέντε κατηγορίες «μη θανατηφόρες» που προβλέπονταν μέχρι σήμερα (διάσωση, μεταφορά, αναγνώριση, επιτήρηση και ναρκαλιεία) αυτές να μειωθούν σε δύο («θανατηφόρα όπλα», όπως πολεμικά πλοία και μαχητικά αεροσκάφη, και «μη θανατηφόρο» εξοπλισμό, όπως ραντάρ).

Εκτός από τη διευκόλυνση εξαγωγής στρατιωτικών εξοπλισμών, η συζήτηση για την ταξινόμηση των «αμυντικών συστημάτων» εξυπηρετεί την ευρύτερη συζήτηση περί «ασφάλειας» και «σταθερότητας», στην οποία η Ιαπωνία καλείται να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο, παρακάμπτοντας «αναχρονιστικές» συμφωνίες, όπως αυτές που μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο καθόρισαν το πεδίο δράσης των Ενόπλων Δυνάμεών της μόνο στην «άμυνα» και μόνο «εντός συνόρων»...

Το σχέδιο μάλιστα δεν αναφέρει ότι η εξαγωγή «θανατηφόρου εξοπλισμού» θα απαγορεύεται, αλλά αναθέτει τέτοιες αποφάσεις στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας.

Ενδεικτικό είναι ότι με φόντο μια σειρά στρατιωτικές συνεργασίες που το Τόκιο επικαιροποιεί ή παζαρεύει όλο και πιο αποφασιστικά, το σχέδιο προβλέπει ότι η εξαγωγή «θανατηφόρων» όπλων θα ...περιοριστεί σε χώρες που έχουν σχετικές συμφωνίες με την Ιαπωνία.

Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Αμυνας Σ. Κοϊζούμι ανακοίνωσε τελικό χρονοδιάγραμμα όσον αφορά τα πυραυλικά συστήματα που το Τόκιο θα αναπτύξει στη νήσο Γιοναγκούνι, που βρίσκεται περίπου 110 χιλιόμετρα ανατολικά της Ταϊβάν.

Στο σημείο βρίσκονται ήδη στρατιωτική βάση που πλέον θα εξοπλιστεί με το συγκεκριμένο σύστημα, εμβέλειας περίπου 50 χλμ. και δυνατότητας κάλυψης στόχων 360 μοιρών, ικανό να παρακολουθεί μέχρι και 100 στόχους ταυτόχρονα.

Οπως ανέφερε ο υπουργός, η εγκατάσταση θα εξαρτηθεί «από την πρόοδο της προετοιμασίας των εγκαταστάσεων, αλλά σχεδιάζουμε για το οικονομικό έτος 2030».