Την υπογραφή «δύο προκαταρκτικών μνημονίων αρχών» με τον ενεργειακό κολοσσό της «Chevron» ανακοίνωσε η ιρακινή κυβέρνηση, σηματοδοτώντας και έτσι τη ραγδαία διείσδυση των αμερικανικών ομίλων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Σημειώνεται ότι η μία από τις δύο συμφωνίες αφορά τη διαχείριση του κοιτάσματος «West Qurna 2» (θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα διεθνώς και παράγει 460.000 βαρέλια πετρελαίου τη μέρα ή το 0,5% της παγκόσμιας παραγωγής), που μέχρι πρόσφατα διαχειριζόταν η ρωσική «Lukoil», σε βάρος της οποίας επέβαλαν κυρώσεις το φθινόπωρο οι ΗΠΑ και η Βρετανία (μετά τις οποίες η ρωσική εταιρεία κήρυξε «ανωτέρα βία»). Η «Basra Oil Company» υπέγραψε συμφωνία με τη «Lukoil» για την προσωρινή μεταβίβαση του «West Qurna 2» στην πρώτη, «με όλες τις εκκρεμείς οικονομικές οφειλές μεταξύ των μερών να διευθετούνται», όπως αναφέρουν τα σχετικά ΜΜΕ, ενώ πρόσθετη συμφωνία μεταξύ των τριών εταιρειών προβλέπει την εκχώρηση του έργου στη «Chevron» μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων και τη διαμόρφωση νέας σύμβασης.

Το «West Qurna 2» εκτιμάται ότι έχει αρχικά ανακτήσιμα αποθέματα περίπου 14 δισ. βαρελιών και ότι η παραγωγή μπορούσε να αυξηθεί στα 800.000 βαρέλια την ημέρα.

Ακόμα, η «Chevron» υπέγραψε συμφωνία με τις εταιρείες «Dhi Qar Oil Company» (DQOC) και «North Oil Company» (NOC) για ανάπτυξη του κοιτάσματος πετρελαίου «Nasiriyah», τεσσάρων «μπλοκ» στην επαρχία Dhi Qar, αλλά και του κοιτάσματος «Balad» στην επαρχία Salahaddin.

Ενθουσιασμένος έσπευσε να δηλώσει ο Αμερικανός πρέσβης στην Αγκυρα και ειδικός απεσταλμένος στη Συρία, Τομ Μπάρακ, που ήταν παρών και στην υπογραφή των συμφωνιών και τις εμφάνισε ως «σημαντικό ορόσημο για τον λαό του Ιράκ και για μία από τις κορυφαίες ενεργειακές εταιρείες των Ηνωμένων Πολιτειών, τη "Chevron"», τονίζοντας ότι πρόκειται για συνεργασία που «αντανακλά τη στήριξη στο όραμα του Ντόναλντ Τραμπ για την προώθηση της ειρήνης μέσω της κοινής ευημερίας στη Μέση Ανατολή». Δηλαδή, η κλοπή από τους ενεργειακούς κολοσσούς του φυσικού πλούτου - πρόκειται για κοίτασμα που αντιστοιχεί σχεδόν στο 12% της παραγωγής πετρελαίου του Ιράκ - παρουσιάζεται ως δήθεν όφελος για τον λαό, ενώ όχι μόνο ειρήνη δεν φέρνει, αλλά νέα δεινά.