Καθώς περνάνε οι ώρες από το στυγνό εργοδοτικό έγκλημα στη βιομηχανία «Βιολάντα», νέες μαρτυρίες που έρχονται στο φως επιβεβαιώνουν τις καταγγελίες που είχαν κάνει το Εργατικό Κέντρο και η Ομοσπονδία Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών σχετικά με τα συστήματα ασφάλειας στο εργοστάσιο. Κάθε νέο στοιχείο που προκύπτει φανερώνει και νέες ελλείψεις μέτρων με ευθύνη κράτους και εργοδοσίας.

Υπενθυμίζεται ότι από την πρώτη μέρα οι εκπρόσωποι του ΕΚ Τρικάλων και της κλαδικής Ομοσπονδίας θύμιζαν τις αγωνιώδεις παρεμβάσεις τους και τις σοβαρές καταγγελίες τους για τα συστήματα ανίχνευσης διαρροής αερίου, για τις εξόδους διαφυγής κ.λπ.

Πλέον, και με βάση το ότι η Πυροσβεστική Υπηρεσία θεωρεί δεδομένο πως υπήρξε διαρροή προπανίου, τα ερωτήματα γίνονται ακόμα πιο αμείλικτα:

- Πότε πραγματοποιήθηκε τελευταία φορά αυτοψία από πιστοποιημένους μηχανικούς στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου;

- Λειτουργούσαν σωστά οι μηχανισμοί ανίχνευσης διαρροών αερίων; Είχαν δοκιμαστεί και πότε οι φαροσειρήνες - συναγερμοί που παίζουν ρόλο στην έγκαιρη ειδοποίηση του προσωπικού;

- Εγιναν και πότε έλεγχοι σε λέβητες, δεξαμενές και δίκτυο διανομής του καυσίμου προκειμένου να διαπιστωθεί η κατάστασή τους;

Στο ίδιο πλαίσιο, αίσθηση και ερωτήματα προκαλεί η πληροφορία ότι η επιχείρηση άλλαξε ασφαλιστική εταιρεία λίγους μήνες πριν, και ότι κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει μόνο μία φορά. Φαίνεται μάλιστα ότι αυτή η μέθοδος συνηθίζεται από βιομηχανίες που αναζητούν ασφαλιστική κάλυψη ενώ δεν πληρούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις, οπότε μεταπηδούν από συμβόλαιο σε συμβόλαιο.

Στα γραφεία της Περιφερειακής Διεύθυνσης Θεσσαλίας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας βρέθηκαν ξανά χθες το πρωί μέλη της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, συνοδευόμενα από τον Παναγιώτη Πολίτη, μέλος της διοίκησης της ΓΣΕΕ, καταθέτοντας και επίσημα αίτημα να δοθεί το πόρισμα της Επιθεώρησης από τον έλεγχο που διενεργήθηκε στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» μερικούς μήνες πριν σημειωθεί το εργατικό δυστύχημα.

Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για τον έλεγχο που έγινε από την Επιθεώρηση μερικούς μήνες πριν, μετά από αίτημα του Εργατικού Κέντρου. Τότε το Εργατικό Κέντρο είχε κάνει συγκεκριμένες καταγγελίες, όπως για τον μηχανισμό ανίχνευσης διαρροής αερίων, για τις εξόδους διαφυγής για το προσωπικό κ.ά., που σήμερα γίνονται ανοιχτά από εργαζόμενους και συγγενείς τους που έζησαν τον εφιάλτη της έκρηξης.

Κατά τη συνάντηση ο εκπρόσωπος του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας δήλωσε ότι το πόρισμα που είχε καταγραφεί θα κοινοποιούνταν χθες στη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου.

Σε δηλώσεις του ο Π. Πολίτης εξέφρασε βαθιά θλίψη για τις αδικοχαμένες εργάτριες και σημείωσε: «Ζητάμε άμεσα να έρθει το πόρισμα της Επιθεώρησης Εργασίας στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, ως όφειλε εδώ και 6 μήνες! Ολες οι αρμόδιες υπηρεσίες να ψάξουν μέχρι κόκαλο από πού προήλθε το έγκλημα και να αποδοθούν ευθύνες». Μετέφερε την απαίτηση να παρθούν τα κατάλληλα μέτρα για τη στελέχωση της Επιθεώρησης Εργασίας, αλλά και να σταματήσει η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς. Αλλωστε «επιβεβαιώνεται και στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι η επιχείρηση "Βιολάντα" δεν άφηνε να αναπτυχθεί συνδικαλιστική δράση μέσα στο εργοστάσιο, που σημαίνει εργαζόμενοι που δεν μιλούν, που δέχονται τα πάντα υπό τον φόβο του μεροκάματου, με αυτά τα αποτελέσματα».

Eurokinissi

Η Ελενα, η Βασιλική, η Βούλα, η Αναστασία και η Αγάπη δεν γύρισαν στα παιδιά τους και στις οικογένειές τους, σκορπίζοντας τον θρήνο αλλά και την οργή στην εργατική τάξη για τον βαρύ φόρο αίματος με τον οποίο πληρώνει την «ανταγωνιστικότητα» και την «ανάπτυξη» για τα κέρδη της μεγαλοεργοδοσίας.

Τα ονόματά τους προστέθηκαν στη μακριά λίστα των εγκλημάτων, των γραμμένων με αίμα από την πολιτική που θυσιάζει τις ζωές των εργατών στον βωμό της κερδοφορίας, αφού σε αυτή δεν χωράνε μέτρα ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, τα οποία υπολογίζονται ως «κόστος».

Ακόμη και χτες η φωτιά στο εργοστάσιο συνέχιζε να καίει και στο σημείο συνέχιζαν να επιχειρούν κατά τη διάρκεια της ημέρας ισχυρές δυνάμεις της Πυροσβεστικής.

Παράλληλα, και με τις έρευνες να συνεχίζονται για τα αίτια που οδήγησαν στην έκρηξη και το λαμπάδιασμα, κάθε νέο στοιχείο προσθέτει και δεκάδες αποδείξεις ότι οι καπιταλιστές και το κράτος τους είναι αδίστακτοι.

Eurokinissi

Ιδιες πληροφορίες κάνουν λόγο για προπάνιο που διέρρευσε από σωληνώσεις που ξεκινούσαν από τη δεξαμενή, σε απόσταση 30-40 μέτρων από το υπόγειο και συσσωρεύτηκε στον χώρο πριν από την έκρηξη. Μάλιστα, σοκαριστικές είναι οι αναφορές για σωληνώσεις που είχαν υποστεί διάτρηση από την ελλιπή συντήρηση. Οι σωληνώσεις περνούσαν και από το υπόγειο, και στον χώρο υπήρχε ηλεκτρολογικός εξοπλισμός που θα μπορούσε να προκαλέσει σπινθήρα και να πυροδοτήσει την έκρηξη. Αναφέρεται επίσης ότι πράγματι υπήρχε πρόβλημα στο σύστημα ανίχνευσης διαρροής, όπως είχε επισημάνει και το Εργατικό Κέντρο.

Σύμφωνα με σχετικά ρεπορτάζ μάλιστα, φαίνεται ότι πριν από μερικούς μήνες η εταιρεία είχε υποβάλει σχέδιο πυρασφάλειας, ωστόσο αυτό είναι «κατά δήλωση». Κι αυτό γιατί η τυπική - νόμιμη προϋπόθεση για τη λειτουργία του εργοστασίου είναι να είναι κατατεθειμένο ένα τέτοιο σχέδιο, και με βάση τη σχετική νομοθεσία προβλέπεται ένας ...μεταγενέστερος έλεγχος, αν στο μεταξύ δεν έχει γίνει παρανάλωμα, όπως έγινε το εργοστάσιο.

Παράλληλα, σοκάρουν και οι καταθέσεις εργαζομένων, οι οποίοι αναφέρουν ότι μύριζε αέριο στον χώρο του εργοστασίου εδώ και μέρες, ότι είχαν γίνει παράπονα στους υπευθύνους τα οποία δεν εισακούστηκαν από την αδίστακτη εργοδοσία.

«Στο υπόγειο του εργοστασίου "Βιολάντα" μύριζε εδώ και καιρό υγραέριο», κατήγγειλε σε τηλεοπτική εκπομπή η μητέρα της 45χρονης Ελενας Κατσαρού, ένα από τα πέντε θύματα της έκρηξης. Σημειώνει πως η κόρη της δούλευε συνεχώς νύχτα και όταν ρωτήθηκε αν οι εργαζόμενοι έβλεπαν κάτι εξηγεί πως «δεν γινόταν συντήρηση. Δεν γινόταν συντήρηση στα μηχανήματα και τόσο καιρό τώρα μύριζε υγραέριο και τους λέγαμε και δεν έκαναν τίποτα. Τίποτα. Ανατινάχτηκε το παιδί μου. Κάποιοι επειδή δεν συντηρούσαν κάποια πράγματα, γι' αυτό έγινε αυτό. Τόσα χρόνια που είμαι εκεί, δεν είχε γίνει τίποτα, αλλά το κτίριο δεν το συντήρησαν ποτέ εδώ και 20 χρόνια. Τίποτα...».

«Δεν μπορούσαμε να πάμε τουαλέτα από τη μυρωδιά εδώ και έναν μήνα» λένε άλλες εργαζόμενες και τονίζουν πως για αυτό το ζήτημα είχαν παραπονεθεί, χωρίς να πάρουν έμπρακτες απαντήσεις από την εργοδοσία.

Σε ένα τέτοιο φόντο, στη σύλληψη του ιδιοκτήτη του εργοστασίου προχώρησαν το απόγευμα της Τρίτης οι Αρχές. Ο ιδιοκτήτης κατηγορείται για ανθρωποκτονία από αμέλεια, έκρηξη, εμπρησμό από αμέλεια και σωματικές βλάβες, στο πλαίσιο της προκαταρκτικής έρευνας που βρίσκεται σε εξέλιξη. Μαζί του συνελήφθησαν και δύο στελέχη της διοίκησης του εργοστασίου μπισκότων, ειδικότερα πρόκειται για τον υπεύθυνο βάρδιας και τον τεχνικό ασφαλείας, που οδηγήθηκαν στον Εισαγγελέα.

Στο μεταξύ, νωρίτερα η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας του υπουργείου Ανάπτυξης εξέδωσε ανακοίνωση, με την οποία ομολογείται από την κυβέρνηση ότι οι καπιταλιστές πρώτα ...παίρνουν άδεια να λειτουργήσουν και μετά γίνονται οι έλεγχοι!

Πρόκειται άλλωστε για το γνωστό νομοθετικό πλαίσιο των «επενδυτικών νόμων», οι οποίοι με πρόσχημα την αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας και των εμποδίων για την επιχειρηματικότητα μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς σε παγίδες θανάτου.

Το υπουργείο λοιπόν ξεκαθαρίζει ότι αρμόδια «αδειοδοτούσα αρχή είναι η Περιφέρεια Θεσσαλίας». Και το ανατριχιαστικό είναι ότι σύμφωνα με τον ν. 4442/2016 «μετά την υποβολή της γνωστοποίησης, οι δραστηριότητες αποτελούν αντικείμενο εκ των υστέρων ελέγχων από τις εκάστοτε αρμόδιες αρχές».

Το ίδιο πιπίλισμα επιχειρείται και από την πρώτη στιγμή του εγκλήματος, με τα προπαγανδιστικά επιτελεία και «αυτοδιοικητικούς» σε Περιφέρεια Θεσσαλίας και δήμο Τρικάλων να αναλαμβάνουν προκαταβολικά το ξέπλυμα της εργοδοσίας. Ετσι μάθαμε για τον «αυτοδημιούργητο επιχειρηματία», που ξεκίνησε από ένα συνοικιακό αρτοποιείο για να φτάσει να «αντικρίσει κατάματα» τους διεθνείς ανταγωνιστές. Για τον εργοδότη που τάχα «ποτέ δεν λογάριασε το κόστος των μέτρων» και άλλα παρόμοια. Αστικά ΜΜΕ σχεδόν καθαγίαζαν τον φιλεύσπλαχνο εργοδότη, που «έσωσε» 12 εργάτες επειδή τους έδωσε άδεια να μην πάνε προχθές για δουλειά μετά την κοπή της πίτας, οπότε γλίτωσαν το κομμάτιασμα. Αλλοι, και ενώ ακόμα ξεθάβονταν κομματιασμένα πτώματα, έβγαζαν τα κομπιουτεράκια για να υπολογίσουν τις ασφαλιστικές αποζημιώσεις (!) με άγχος να μη χρεοκοπήσει η επιχείρηση. Η ίδια χυδαιότητα συνεχίστηκε και χτες, προβάλλοντας τα «μέτρα στήριξης» της εργοδοσίας στα θύματά της.

Μια ακόμα επιχείρηση - «καμάρι» για κράτος και κυβερνήσεις αποδείχθηκε σφαγείο για την εργατική τάξη

Πρόκειται για τις γνώριμες ντουντούκες της εργοδοσίας, που αναλαμβάνουν να παπαγαλίζουν τους προκλητικούς ισχυρισμούς της. Κάτι τέτοιοι φιγουράρουν και στο site της, όπου μαθαίνουμε ότι «σε όλα τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας τηρούνται αυστηροί κανόνες υγιεινής, που θέτει η Ευρωπαϊκή Ενωση»! Οτι «χρησιμοποιούνται τεχνολογίες αιχμής σε συνδυασμό με την ασφάλεια των εργαζομένων μας και τον σεβασμό προς το περιβάλλον». Αποδείχθηκαν όλα αυτά στην πράξη προχθές στην έκρηξη και στα συντρίμμια που συγκλόνισαν όλη την Ελλάδα.

Μιλάμε λοιπόν για έναν όμιλο που απασχολεί περίπου 250 εργαζόμενους στα 3 εργοστάσια του στη Θεσσαλία, ενώ ιδιαίτερος λόγος γίνεται για τη μεγάλη κερδοφορία του. Ενδεικτικά η επιχείρηση το 2024 είχε αύξηση 16% στον κύκλο εργασιών της, με 37,7 εκατ. ευρώ από 32,5 που είχε το 2023, ενώ τα καθαρά της κέρδη το 2024 έφτασαν τα 3,3 εκατ. ευρώ από 2,1 εκατ. ευρώ που είχε το 2023, σημειώνοντας αύξηση 52%!

Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα, όχι όμως αναπάντητα. Τα απαντάει ο σιδερένιος νόμος του καπιταλιστικού κέρδους, που με βάση αυτόν τα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς θεωρούνται κόστος.

Και από την άλλη, τα παραπάνω ρεκόρ αυτής της κερδοφορίας προκύπτουν από τον ιδρώτα και το αίμα των εργαζομένων. Είναι χαρακτηριστικά όσα γίνονται γνωστά από εργαζόμενους, συγγενείς τους, αλλά και κατοίκους των χωριών της περιοχής. Το εργοστάσιο δούλευε με τριπλές βάρδιες στο 24ωρο, για να καλυφθούν οι ανάγκες για αύξηση της παραγωγικότητας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εντατικοποίηση της εργασίας. Μάλιστα, όπως μας ανέφερε εργαζόμενος σε ένα από τα εργοστάσια της επιχείρησης, η έλλειψη προσωπικού οδηγεί στο να καλούνται εκτάκτως για βάρδιες ακόμη και τη νύχτα.

ΚΑΡΔΙΤΣΑ

Μάλιστα, στη Λάρισα, με συνθήματα όπως «Στον βωμό του κέρδους θυσία οι νεκροί, δεν είναι δυστυχήματα, είναι επιλογή», καταγγέλθηκε και το νέο «ατύχημα» που συνέβη χθες με θύμα εργαζόμενη στην καθαριότητα του δήμου (βλ. σελ. 18), κάτι που ανέδειξε στον χαιρετισμό του ο Ζήσης Γκαραλιάκος, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ.

Από την πλευρά του ο Γιάννης Σκόκας, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λάρισας, μίλησε για το «προδιαγεγραμμένο έγκλημα» στα Τρίκαλα που όπως είπε «προστίθενται στον κατάλογο της μαύρης λίστας που γράφεται με το μελάνι της εγκληματικής πολιτικής των κερδών των λίγων».

Υπογράμμισε ότι «ξανά και ξανά μπροστά μας προβάλλει το μεγάλο δίλημμα: 'Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» και κάλεσε τους εργαζόμενους «να μην κάνουν πίσω, μπροστά στην ανάγκη για το μεροκάματο, από τη διεκδίκηση μέτρων προστασίας της ζωής και της υγείας τους, ώστε να γυρίζουν στα σπίτια τους αρτιμελείς και ζωντανοί. Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας με την πάλη μας και την οργάνωση στους τόπους δουλειάς. Δεν είναι μοιραίο, δεν είναι κανονικότητα στη ζωή μας να πάμε για δουλειά και μην ξέρουμε αν θα γυρίσουμε! Να ζούμε σε ένα διαρκές "πάμε κι όπου βγει"!».

ΛΑΡΙΣΑ

Στη μαζική χθεσινή συγκέντρωση σωματεία και φορείς απηύθυναν χαιρετισμούς, ακολούθησε η τήρηση ενός λεπτού σιγής για τα θύματα του εργοδοτικού εγκλήματος και η κινητοποίηση ολοκληρώθηκε με πορεία σε κεντρικούς δρόμους της πόλης, όπου οι εργαζόμενοι βροντοφώναξαν: «Αυτοί μετράνε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές».

Νωρίτερα ο Γιώργος Καπράνας, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Καρδίτσας, τόνισε μεταξύ άλλων: «Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε χρόνο αυξάνονται τα εργατικά δυστυχήματα, που έφτασαν να σπάσουν ρεκόρ το 2025... Η συντριπτική πλειοψηφία των εργατικών εγκλημάτων είναι αποτέλεσμα έλλειψης μέτρων προστασίας υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς». «Αυτό ζήσαμε και τώρα με μια απίστευτη τραγωδία στο εργοστάσιο της "Βιολάντα", όπου μάλιστα δύο από τις πέντε νεκρές εργάτριες ήταν από τον νομό Καρδίτσας», ανέφερε, καταλήγοντας: «Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να μην επιστρέφουν από τη δουλειά τους οι εργαζόμενοι. Δεν μπορεί να θυσιάζονται οι ζωές των εργατών για τα κέρδη των λίγων. Να αποδοθούν άμεσα οι ευθύνες!».

«Στα εργατικά "ατυχήματα" δεν σκοτώνονται οι βιομήχανοι, αλλά οι εργάτριες και οι εργάτες που δουλεύουν όλη μέρα για να βγει ο μήνας... Χωρίς μέτρα προστασίας, με τον φόβο για να βγει το μεροκάματο!», είπε με τη σειρά του ο Γιώργος Παπαδόπουλος, πρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων και μέλος του ΔΣ του Εργατικού Κέντρου.

Μιλώντας μάλιστα για την υποστελέχωση των δομών και υπηρεσιών της Επιθεώρησης Εργασίας, σημείωσε ότι στους νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας «μετράμε 1 εργατικό "ατύχημα" ανά 2 μέρες», ενώ το 1/4 από αυτά αφορούν τον κλάδο των Τροφίμων! Πρόσθεσε δε ότι λόγω της υποστελέχωσης εκκρεμούν μια σειρά τεχνικά πορίσματα, ενώ λόγω της έλλειψης δομών και πόρων συνδικαλιστές αναγκάζονται να μεταφέρουν με δικά τους μέσα επιθεωρητές σε χώρους δουλειάς για ελέγχους!

Το ΕΚ Καρδίτσας ανακοίνωσε πως το αμέσως επόμενο διάστημα θα διοργανώσει εκδήλωση για τα εργατικά «ατυχήματα» και την ανάγκη λήψης μέτρων προστασίας στους χώρους δουλειάς.

Στο εργοστάσιο «ΤΥΡΑΣ»

Δυναμική συμμετοχή στην απεργία καταγράφηκε σε χώρους όπως η «ΦΑΓΕ» και η «ΤΡΙΚΚΗ».

Μοιράζοντας πλατιά την ανακοίνωση του Εργατικού Κέντρου κατήγγειλαν στους εργαζόμενους το εργοδοτικό έγκλημα, μεταδίδοντας μέχρι την τελευταία στιγμή το κάλεσμα της απεργιακής μάχης και καλώντας τους εργαζόμενους του κλάδου να συμμετάσχουν μαζικά στη συγκέντρωση.

Παράλληλα συζήτησαν με τους εργαζόμενους την ανάγκη να οργανωθεί η πάλη για προστασία της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, ώστε να μην υπάρξουν άλλες «θυσίες» για την κερδοφορία της εργοδοσίας.

Επιπλέον, στη Λάρισα, σε εργοστάσια και χώρους δουλειάς του Μετάλλου πραγματοποιήθηκαν περιοδείες από το Εργατικό Κέντρο και το κλαδικό Συνδικάτο Μετάλλου, το οποίο αυτές τις μέρες πραγματοποιεί και τις αρχαιρεσίες του.

Αντίστοιχες παρεμβάσεις και περιοδείες σωματείων έγιναν και στην Καρδίτσα, όπου μέλη εργατικών σωματείων της πόλης βρέθηκαν έξω από το εργοστάσιο επεξεργασίας τροφίμων «Davamand». Επίσης, στον Βόλο ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Μαγνησίας πραγματοποίησε εξόρμηση στο εργοστάσιο παραγωγής μπισκότων «Παπαδοπούλου», καταδικάζοντας το εργοδοτικό έγκλημα στα Τρίκαλα και αναδεικνύοντας ότι δεν είναι μοιραίο οι εργαζόμενοι να πηγαίνουν για μεροκάματο και να μη γυρίζουν σπίτια τους αρτιμελείς.

Για ένα κομμάτι ψωμί θα 'χεις πληρώσει ακριβά».

Με τους στίχους αυτού του τραγουδιού ξεκίνησε η μαζική απεργιακή συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, που έγινε στο πλαίσιο της 24ωρης απεργίας που κηρύχθηκε χθες. Μια απεργία - άμεση απάντηση στο νέο εργοδοτικό έγκλημα στη βιομηχανία «Βιολάντα», το οποίο κόστισε τις ζωές πέντε εργατριών που βρήκαν φριχτό θάνατο στη μάχη για το μεροκάματο.

Εκατοντάδες εργαζόμενοι και ο λαός της πόλης, με μαζική συμμετοχή στην απεργιακή συγκέντρωση στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, μετέτρεψαν τον θρήνο και τον θυμό σε απόφαση ανυποχώρητου αγώνα, διατρανώνοντας την απαίτηση να σταματήσει να χύνεται ατελείωτο αίμα εργατών για τα κέρδη της μεγαλοεργοδοσίας.

«Θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς», «να παλέψουμε να μην έρθει η σειρά μας», «το θέμα είναι να μην ξεχάσουμε», ήταν μερικά λόγια που ακούγονταν στα πηγαδάκια του κόσμου που βρισκόταν στη συγκέντρωση.

Εκεί, απεργοί, γυναίκες, συνταξιούχοι ξεκαθάρισαν σε κυβέρνηση και εργοδοσία ότι δεν πρόκειται να κάνουν πίσω αν δεν δικαιωθούν τα δίκαια αιτήματα των σωματείων, που αφορούν την ίδια τη ζωή των εργαζομένων και την ασφάλειά τους. Γιατί αυτό που διεκδικούν είναι η λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων ασφάλειας στον χώρο δουλειάς, για να πηγαίνουν και να γυρνάνε ασφαλείς στη δουλειά τους. Να μη ρισκάρουν τη ζωή τους, να μη σφίγγεται το στομάχι τους όταν χτυπάνε την κάρτα για να μπούνε στο εργοστάσιο.

«Αναστασία Νάστου, Σταυρούλα Μπουκουβάλα, Ελένη Κατσαρού, Βάσω Σκαμπαρδώνη, Αγάπη Μπουρνόβα»: Είναι τα ονόματα των νεκρών εργατριών που ακούστηκαν μέσα σε ρίγη συγκίνησης στο τέλος της συγκέντρωσης και πριν ξεκινήσει η πορεία. Δεν ήταν παρούσες. Ομως θα φωτίζουν τον αγώνα των εργαζομένων για να είναι οι τελευταίες...

Μετά τη συγκέντρωση ακολούθησε μαχητική πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, όπου ακόμη μία φορά αντήχησαν συνθήματα όπως «Εσείς μετράτε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές» και «Η ανάπτυξή τους τσακίζει τη ζωή μας, οργάνωση και αγώνας η απάντησή μας».

Χαιρετισμό στη συγκέντρωση απηύθυνε η Ουρανία Παπαζεύκου, πρόεδρος της ΕΛΜΕ Τρικάλων, εκφράζοντας τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων της εγκληματικής πολιτικής των κερδών.

Επίσης, η Ειρήνη Πετράκη, εκ μέρους του Συλλόγου Γυναικών Τρικάλων, μεταφέροντας την οργή των γυναικών «για τις νεκρές μανάδες που αναγκάστηκαν να δουλεύουν νύχτα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους». Την «οργή για τις ζωές μας που δεν έχουν αξία μπροστά στο αυγάτισμα των κερδών των επιχειρήσεων. Κερδών που γιγαντώνονται με τον δικό μας κόπο, ιδρώτα και αίμα». Πρόσθεσε πως «όλες οι εργαζόμενες είμαστε σήμερα παρούσες γιατί οι ζωές μας έχουν αξία. Γιατί ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι».

Από το βήμα της συγκέντρωσης ο Δημήτρης Αρμάγος, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, τόνισε πως «ο θρήνος που υπάρχει στην πόλη μας, υπάρχει σε όλη την εργατική τάξη της χώρας, γιατί με τραγικό τρόπο καταγράφεται ένα ακόμη εργοδοτικό έγκλημα και προστίθεται στον μακρύ κατάλογο των νεκρών, των σακατεμένων εργαζόμενων που στον βωμό των κερδών χάνουν τις ζωές τους».

Εξήγησε πως «δεν ήταν η κακιά η ώρα! Είναι προδιαγεγραμμένα εγκλήματα». Απαντώντας στο ερώτημα «πώς αντιδρά απέναντι σε αυτά το οργανωμένο εργατικό κίνημα, τα σωματεία, οι μαζικοί φορείς;». Σημείωσε: «Σκύβουν το κεφάλι; Πονάνε; Θρηνούν; Λένε συλλυπητήρια στις οικογένειες και τέλος;». Και τόνισε: «Αυτά τα συναισθήματα πρέπει να μετατρέπονται σε οργάνωση, σε αγώνα στους χώρους δουλειάς, ώστε να σταματήσουν τα εγκλήματα. Να σταματήσουμε να μετράμε νεκρούς της τάξης μας για τα κέρδη των επιχειρηματιών. Μόνο με οργάνωση, αγώνα, φωνή για να σταματήσουν τα εγκλήματα, να σταματήσουμε να μετράμε νεκρούς στον βωμό των κερδών».

Κατήγγειλε πως η αγωνία διάφορων πολιτικών και άλλων παραγόντων είναι ότι πλήττεται η εικόνα της ανάπτυξης, της εξωστρέφειας, της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. «Βάζουν σε δεύτερη μοίρα ότι κλείσανε σπίτια, ότι πέντε οικογένειες θρηνούν μάνες, γυναίκες, αδερφές που άφησαν ορφανά παιδιά. Για αυτούς είναι αναλώσιμα νούμερα οι εργαζόμενοι, είναι κέρδη και ζημιές. Για εμάς οι ανθρώπινες ζωές, οι ζωές των ανθρώπων της τάξης μας μετράνε», σχολίασε.

Ξεκαθάρισε πως «αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα σήμερα και η διαχωριστική γραμμή. Από τη μια τα συμφέροντα των εργαζομένων και όλου του λαού που παλεύουν να επιβιώσουν σε εξαντλητικές συνθήκες δουλειάς, χωρίς μέτρα προστασίας, και από την άλλη τα συμφέροντα μιας χούφτας βιομηχάνων, εφοπλιστών κ.ο.κ.».

«Οι συνεχείς μας παρεμβάσεις δεν εισακούστηκαν. Προειδοποιούσαμε», θύμισε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου. Και ανέδειξε ότι τα περισσότερα εργατικά «ατυχήματα» καταγράφονται στους κλάδους των Τροφίμων, του Εμπορίου και των Κατασκευών. «Αυτή είναι η ανάπτυξή τους, βαμμένη με το αίμα των εργατών. Για αυτά μιλούσαμε και μιλάμε. Ομως συναντάμε "πόρτα", γιατί στις πύλες των εργοστασίων σταματάει η δημοκρατία και η ελευθερία τους. Τρομάζουν όταν ταξικά συνδικάτα και φορείς φωνάζουν για αυτά μέσα στους χώρους δουλειάς γιατί υπονομεύουν τα κέρδη τους», ανέφερε.

Τέλος, ξεκαθάρισε, «ο πόλεμος στη ζωή της εργατικής τάξης δεν αντιμετωπίζεται ούτε με παρακάλια, ούτε με μνημόσυνα. Αντιμετωπίζεται με πάλη, με οργάνωση και αγώνα στα συνδικάτα, στους χώρους δουλειάς, εκεί που δίνουμε καθημερινά τη μάχη. Σε αυτόν τον δρόμο συνεχίζουμε πιο αποφασιστικά».

Και κλείνοντας κάλεσε τους εργαζόμενους ειδικά του κλάδου των Τροφίμων να οργανώσουν την πάλη τους για την επιτυχία της απεργιακής μάχης την Τρίτη 3 Φλεβάρη.

Πανελλαδική απεργία στις 3 Φλεβάρη για το σύνολο του κλάδου κήρυξε η Ομοσπονδία Εργαζομένων Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, καλώντας συνδικάτα και εργαζόμενους να αγωνιστούν σε όλους τους χώρους δουλειάς για μέτρα υγείας και ασφάλειας, για να μπει τέρμα στο μακελειό, «να γυρίζουμε ζωντανοί και υγιείς στα σπίτια μας, στις οικογένειές μας».

Η Ομοσπονδία καταγγέλλει ότι «κυβερνήσεις και εργοδοσία είναι οι κατά συρροή δολοφόνοι, οι οποίοι, για να μη θιγούν ούτε στο ελάχιστο η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, θυσιάζουν ακόμα και την ανθρώπινη ζωή».

Οι αιτίες και του πρόσφατου εργατικού δυστυχήματος - επισημαίνει - είναι η έλλειψη των αναγκαίων μέτρων ασφάλειας και υγείας, η αποψίλωση των ελεγκτικών μηχανισμών και η ανυπαρξία ελέγχων από τις αρμόδιες κρατικές αρχές.

Την απεργία στηρίζει και το Εργατικό Κέντρο Λαμίας, καλώντας τα σωματεία του κλάδου να κάνουν δική τους υπόθεση την επιτυχία της.

Το ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων «Tastyfood ΑΒΓΕ» καταδικάζει την εγκληματική πολιτική των κυβερνήσεων και των εργοδοτών, και καλεί σε δίωρες στάσεις εργασίας σε όλες τις βάρδιες την Παρασκευή 30 Γενάρη.

Το Σωματείο Εργαζομένων «ΔΕΛΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΜΑΕ» Αττικής καλεί σε στάσεις εργασίας σε όλες τις βάρδιες την Πέμπτη 29 Γενάρη.

Το Συνδικάτο Τροφίμων και Ποτών Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης καλεί τη μέρα της κλαδικής απεργίας σε συγκέντρωση στις 6 μ.μ. στην πλατεία Καπνεργάτη.

Το Συνδικάτο Τροφίμων - Ποτών Αχαΐας οργανώνει απεργιακή συγκέντρωση στις 3/2 στις 11 π.μ. στην Επιθεώρηση Εργασίας.

Την οργή και την αγανάκτησή της εκφράζει και η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) για το εργοδοτικό έγκλημα στα Τρίκαλα. «Μας συγκλονίζει το γεγονός ότι πέντε εργάτριες έφυγαν από το σπίτι τους για το μεροκάματο και δεν επέστρεψαν ποτέ γιατί κάηκαν ζωντανές στον χώρο δουλειάς τους», σημειώνει η ΟΓΕ, για να προσθέσει:

«Η εργοδοτική βία στάζει αίμα! 13ωρη δουλειά στο εργοστάσιο, νυχτερινή εργασία για τις γυναίκες, χωρίς μέτρα ατομικής προστασίας, χωρίς διόδους διαφυγής, χωρίς εξόδους κινδύνου, χωρίς συστήματα ανίχνευσης διαρροών αερίων.

Τα μέτρα ασφάλειας και υγείας δεν είναι επιλέξιμες δαπάνες για τους μεγαλοεργοδότες. Τα λογαριάζουν ως κόστος.

Αυτή είναι η σύγχρονη μορφή της γυναικείας ανισοτιμίας!

• Η ευελιξία με τα ακανόνιστα ωράρια και τις βάρδιες μέχρι τελικής πτώσης.
• Η νυχτερινή δουλειά για τις γυναίκες, γιατί δεν έχουν πού να αφήσουν τα παιδιά τους.
• Η απουσία προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας».

Η ΟΓΕ καταγγέλλει την πολιτική ΕΕ και κυβερνήσεων, που για τα κέρδη των ομίλων μετατρέπει τους χώρους δουλειάς σε ναρκοπέδια για τις εργάτριες και τους εργάτες.

Και σημειώνει ότι «αυτή η πολιτική στο όνομα της "ισότητας των φύλων" αποφάσισε την άρση της απαγόρευσης της νυχτερινής εργασίας των γυναικών, που αποτελούσε κατάκτηση του εργατικού και γυναικείου κινήματος για την προστασία του γυναικείου οργανισμού. Αυτή η πολιτική στο όνομα της "συμφιλίωσης επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής" βάζει στο ζύγι του κόστους για το κράτος και του οφέλους για τους επιχειρηματικούς ομίλους την ανάγκη των γυναικών και των οικογενειών τους για δημόσιες και δωρεάν δομές και υπηρεσίες Πρόνοιας, προσχολικής αγωγής, δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά».

«Είμαστε στο πλευρό των οικογενειών των αδικοχαμένων εργατριών. Συμμεριζόμαστε τον ανείπωτο πόνο τους και απαιτούμε να αναδειχθούν οι πραγματικές αιτίες του εγκλήματος, να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Από τα εργοδοτικά σφαγεία στον βωμό του κέρδους, μέχρι τα καζάνια του θανάτου στο Πέραμα, μέχρι τα σφαγεία του πολέμου ίδιες είναι οι αιτίες! Ως εδώ με την πολιτική του κόστους - οφέλους για τις ζωές μας!

Παλεύουμε ανυποχώρητα ενάντια στους εκμεταλλευτές του μόχθου μας, ενάντια στην εργοδοτική βία, ενάντια στην πολιτική που τσακίζει τις ζωές μας και μας δολοφονεί!», καταλήγει η ΟΓΕ.

• «Τιμάμε τη μνήμη αυτών των μανάδων και όλων των εργαζόμενων γονιών που δεν γύρισαν σπίτι μετά τη δουλειά, με την υπόσχεση ότι δεν θα συνηθίσουμε τον θάνατο. Με τη διεκδίκηση της ζωής, της ασφάλειας, των μέτρων προστασίας, για να μπορούν όλα τα παιδιά να μεγαλώνουν με τους γονείς τους παρόντες», σημειώνει επίσης σε ανακοίνωσή της η Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας.

Την εργοδοτική δολοφονία στο εργοστάσιο «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, όπου σκοτώθηκαν πέντε εργάτριες, καταγγέλλουν συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Απαιτούν να διερευνηθούν πλήρως και χωρίς καμία συγκάλυψη τα αίτια του συγκεκριμένου εργοδοτικού εγκλήματος και να καταλογιστούν όλες οι ευθύνες.

Καλούν σε ένταση του αγώνα για ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας σε όλους τους χώρους δουλειάς, για «να μη συμβιβαστούμε με τη βαρβαρότητα που γεννά νεκρούς και σακατεμένους εργάτες, για να μη θρηνήσουμε άλλους συναδέλφους μας στο όνομα των κερδών τους».

Σχετικές ανακοινώσεις έχουν εκδώσει τα Εργατικά Κέντρα: Πάτρας, Λάρισας, Εύβοιας, Αρτας, Λαμίας. Τα Σωματεία - Συνδικάτα - Ενώσεις από ιδιωτικό και δημόσιο τομέα: ΣΕΤΗΠ Ν. Αττικής, ΣΕΤΗΠ Ν. Θεσσαλονίκης, ΣΕΠΕ Κερατσινίου Περάματος «Νίκος Πλουμπίδης», Περιφέρειας Αττικής, Χημικής Βιομηχανίας Αττικής, Ιδιωτικού Τομέα Μεσσηνίας, Εμποροϋπαλλήλων Ν. Καρδίτσας, Γάλακτος Τροφίμων Ποτών Ιωαννίνων, Χαρτοβιομηχανίας Κορίνθου «Ds Smith Hellas», ΔΕΛΤΑ Τρόφιμα Αττικής, Ιδιωτική Εκπαίδευση Αττικής «Ο Βύρων», Οικοδόμων Πάτρας, ΠΕΜΕΝ, «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ».

Μήνυμα αλληλεγγύης έχει αποστείλει στο ΠΑΜΕ και η Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία (ΠΕΟ).

INTIME NEWS

Με την Επιθεώρηση Εργασίας να είναι «ξεδοντιασμένη» σε όλη τη χώρα, κάτι που πρακτικά μεταφράζεται σε «κρατική ασυλία» για τους βιομηχάνους ώστε να ξεσαλώνουν, αντίστοιχη είναι και η κατάσταση στη Θεσσαλία, στρώνοντας το έδαφος για τέτοια στυγνά εγκλήματα.

Απογυμνωμένη είναι και η Περιφερειακή Διεύθυνση Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων Κεντρικής Ελλάδας, στην οποία υπάγεται η Θεσσαλία, και το αντίστοιχο Τμήμα Επιθεώρησης στα Τρίκαλα. Συγκεκριμένα, το Τμήμα Υγιεινής και Ασφάλειας διαθέτει μόνο 4 άτομα προσωπικό, ενώ το υπόλοιπο Σώμα του νομού απαρτίζεται από μόλις 5 επιθεωρητές!

Σε μια περιοχή λοιπόν με εκατοντάδες επιχειρήσεις, βιομηχανικές μονάδες, αποθήκες, μεταποιητικές δραστηριότητες και χώρους αυξημένης επικινδυνότητας, οι επιθεωρητές Υγείας και Ασφάλειας είναι ελάχιστοι.

Σε ολόκληρη την Περιφέρεια υπηρετούν μόλις λίγες δεκάδες επιθεωρητές, όταν οι ανάγκες απαιτούν τουλάχιστον τον διπλάσιο ή και τριπλάσιο αριθμό. Ειδικά στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων η κατάσταση είναι ακόμα πιο αποκαλυπτική: Ελάχιστοι επιθεωρητές καλούνται να ελέγξουν εκατοντάδες επιχειρήσεις, καλύπτοντας τεράστια γεωγραφική περιοχή. Αυτό σημαίνει στην πράξη ότι ένας επιθεωρητής μπορεί να έχει στην ευθύνη του 100, 200 ή και περισσότερους χώρους εργασίας, καθιστώντας αδύνατο τον ουσιαστικό και τακτικό έλεγχο.

Οι έλεγχοι, όταν γίνονται, είναι συνήθως κατόπιν καταγγελίας και όχι προληπτικοί, ενώ συχνά περιορίζονται σε τυπικές συστάσεις.

Μέρα δεν περνάει χωρίς σοβαρό «ατύχημα» σε χώρο δουλειάς. Μετά από ένα Σαββατοκύριακο - εφιάλτη, με 10 «ατυχήματα» που σακάτεψαν εργαζόμενους σε όλη τη χώρα, και τη Δευτέρα που σημαδεύτηκε από το φονικό στο εργοστάσιο της «Βιολάντα», η ίδια κατάσταση συνεχίστηκε και χθες.

Πολύ σοβαρό χαρακτηρίζεται το περιστατικό στη φαρμακοβιομηχανία «Demo» στον Αγιο Στέφανο, το οποίο έβαλε σε κίνδυνο τη ζωή εργαζομένων. Οπως καταγγέλλει το σωματείο του χώρου, «7 συνάδελφοί μας από το τμήμα καθαριότητας αναγκάστηκαν να εκτεθούν σε σποροκτόνο οξειδωτική ουσία (βλαβερή χημική ουσία) χωρίς να τους παρασχεθούν τα κατάλληλα μέσα προστασίας, χωρίς να ενημερωθούν για την τοξικότητά της και χωρίς εκπαίδευση για τη σωστή χρήση της! Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, λόγω των παρενεργειών, να τους παρασχεθούν επειγόντως πρώτες βοήθειες και για μια συναδέλφισσα κρίθηκε απαραίτητη η μεταφορά της σε νοσοκομείο!».

«Το "μικρό" αυτό περιστατικό έρχεται να προστεθεί στα δεκάδες εργατικά "ατυχήματα" και στον τραγικό απολογισμό της ίδιας μέρας με τις 5 νεκρές εργάτριες στο εργοστάσιο "Βιολάντα" στα Τρίκαλα!», σημειώνει το σωματείο και προσθέτει:

«Επιβεβαιώνονται με εκκωφαντικό τρόπο η εγκληματική αδιαφορία, η έλλειψη σωστής εκπαίδευσης, η έλλειψη αναγκαίων μέτρων ασφάλειας και υγιεινής, όπως και η ανυπαρξία κρατικών ελέγχων! Επιβεβαιώνεται για ακόμη μια φορά ότι οι εργαζόμενοι, στη μάχη για το μεροκάματο και την επιβίωση, αναγκάζονται να θυσιάζουν την υγεία τους, την ακεραιότητά τους, ακόμη και την ίδια τους τη ζωή στον βωμό του κέρδους!».

Σοβαρό «ατύχημα» καταγγέλλει και η ΔΑΣ ΟΤΑ Δήμου Λάρισας. Συγκεκριμένα, αναφέρεται σε εργαζόμενη στην υπηρεσία καθαριότητας του δήμου η οποία έπεσε από το σκαλοπάτι του απορριμματοφόρου ενώ αυτό βρισκόταν σε κίνηση, με συνέπεια να υποστεί σοβαρότατο τραυματισμό στο κεφάλι και να νοσηλεύεται σε νοσοκομείο της Λάρισας.

«Από τη μια υπέρογκες αυξήσεις (35%) στα δημοτικά τέλη που επέβαλε ο δήμος Λαρισαίων και από την άλλη ο γερασμένος στόλος απορριμματοφόρων (με εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα το καθένα)», σημειώνει η ΔΑΣ, αναδεικνύοντας ότι «δεν υπάρχει κανένας προγραμματισμός ούτε και φέτος για αντικατάσταση του γερασμένου μηχανολογικού εξοπλισμού (απορριμματοφόρα, μηχανήματα έργου, σάρωθρα κ.λπ.).

Η εντατικοποίηση της εργασίας με 7ήμερο και 24ωρη λειτουργία καταπονεί τους εργαζόμενους - που πέφτουν στην παγίδα για να πάρουν μερικά ευρώ παραπάνω στον μισθό - με αποτέλεσμα "ατυχήματα" και επαγγελματικές ασθένειες, οι οποίες μάλιστα δεν προβλέπονται από πουθενά...».

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία 15 χρόνια «οι εργαζόμενοι στον δήμο Λαρισαίων έχουν κάνει μόνο μια φορά προληπτικές ιατρικές εξετάσεις - αν και προβλέπεται κάθε χρόνο (υποχρεωτικά) με ευθύνη και μέριμνα της εκάστοτε δημοτικής αρχής».

Επίσης, τα Μέσα Ατομικής Προστασίας είναι στην ευθύνη του κάθε εργαζόμενου, ενώ η στελέχωση της Υπηρεσίας Καθαριότητας στηρίζεται είτε σε συμβασιούχους εργαζόμενους, με 8μηνη σύμβαση, είτε σε εργαζόμενους από το πρόγραμμα 55-74. Μάλιστα το «8μηνο» τέλειωσε την Παρασκευή 23/1, οπότε τα προγράμματα ήδη δεν «βγαίνουν».

«Η υγεία και η ζωή των εργαζομένων δεν είναι κόστος. Είναι δικαίωμα. Και αυτό το δικαίωμα θα το διεκδικήσουμε με αγώνα», ξεκαθαρίζει η ΔΑΣ, απαιτώντας από τη δημοτική αρχή Λάρισας να πάρει ουσιαστικά μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας.

Η πορεία των εργατικών «ατυχημάτων» που αναγγέλθηκαν από το 2017 μέχρι το 2024

Στον ίδιο ντορό κινείται και η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ, που ολοκλήρωσε την προσπάθεια αυτή αλλάζοντας ακόμα και τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για τον χαρακτηρισμό ενός θανάτου στον χώρο εργασίας ως εργατικού δυστυχήματος, και με αυτόν τον τρόπο αποκρύπτει τους μισούς και πλέον θανάτους εργατών στους χώρους δουλειάς.

Το πώς γίνεται αυτό το παρουσιάζουμε αμέσως παρακάτω, επειδή όμως ο υφυπουργός Εργασίας Κ. Καραγκούνης με περίσσιο θράσος προκάλεσε το ΚΚΕ και τον «Ριζοσπάστη» να ...αποδείξουν όσα λένε - σαν μην το κάνουν ήδη - σημειώνουμε εκ των προτέρων ότι πηγές των στοιχείων που παρουσιάζουμε είναι οι Εκθέσεις της Επιθεώρησης Εργασίας, οι θέσεις του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία, EU - OSHA (όργανο της ΕΕ), και τα σχετικά ρεπορτάζ που έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα μας. Οπότε, διαβάζοντάς τα η κυβέρνηση ας επιχειρήσει να τα ...διαψεύσει.

Σημειώνουμε εξαρχής ότι από τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» δεν δημοσιοποιούνται πλέον όσα κρίνεται αυθαίρετα ότι οφείλονται σε παθολογικά ή σε τροχαία αίτια. Ακόμα χειρότερα, από τη στιγμή που ένας θάνατος εργαζόμενου αποδοθεί σε παθολογικά ή τροχαία αίτια, η Επιθεώρηση Εργασίας δεν τον διερευνά καν. Ετσι, όχι μόνο θάβονται ως στοιχεία οι θάνατοι αυτοί, αλλά δεν διερευνάται αν πιθανή αιτία τους είναι οι συνθήκες εργασίας, ή τουλάχιστον αν αυτές συνέβαλαν στην εκδήλωση της θανατηφόρας πάθησης.

Και η ...πτώση των «ατυχημάτων» που διερευνώνται από το 2021 μέχρι το 2024

Η παρουσία όμως της Επιθεώρησης για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία στον χώρο δουλειάς είναι ανάγκη να γίνεται το συντομότερο δυνατόν από την ώρα που σημειώνεται ένα θανατηφόρο εργατικό «ατύχημα», ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν έχει αλλοιωθεί ο χώρος εργασίας. Κάτι τέτοιο προφανώς δεν μπορεί να γίνει μετά την όποια ιατροδικαστική εξέταση, δηλαδή αφού έχουν μεσολαβήσει κάποιες μέρες. Αλλωστε, μόνο με την άμεση επιτόπια παρουσία της Επιθεώρησης μπορεί να διαπιστωθεί αν μια παραγωγική διαδικασία δημιουργεί π.χ. συνθήκες μεγάλης πίεσης και έντασης.

Ετσι, την ώρα που η κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι το 2025 καταγράφηκαν 1,8 εκατομμύρια υπερωρίες περισσότερες από το 2024, αρμόδιοι φορείς όπως ο EU - OSHA και σχετικές μελέτες συσχετίζουν τις πολλές ώρες και τις κακές συνθήκες εργασίας με παθήσεις που πολλές φορές οδηγούν στον θάνατο.

Εξίσου γελοίος είναι ο ισχυρισμός ότι «δεν περιλαμβάνουμε τα τροχαία» επειδή τάχα δεν οφείλονται στις συνθήκες εργασίας. Ενας εργαζόμενος ύστερα από 12 ώρες δουλειάς έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να εμπλακεί σε τροχαίο, γυρνώντας στο σπίτι του, σε σχέση με έναν εργαζόμενο που δουλεύει με σταθερό ωράριο και κατοχυρωμένο ελεύθερο χρόνο.

Το αποτέλεσμα είναι ότι στην τελευταία δημοσιοποιημένη Εκθεση Απολογισμού (αφορά το έτος 2024) της δήθεν «ανεξάρτητης αρχής» της Επιθεώρησης Εργασίας (η διοίκησή της διορίζεται από την κυβέρνηση), για πρώτη φορά από την ίδρυσή της δεν αναφέρεται καν ο αριθμός των θανατηφόρων εργατικών «ατυχημάτων» που χαρακτηρίζονται «παθολογικά ή τροχαία». Το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι αυτά είναι τα κριτήρια της Eurostat είναι σαθρό, γιατί κανείς δεν την εμποδίζει να δημοσιοποιεί όλους τους θανάτους εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, ανεξαρτήτως αν τους χαρακτηρίζει εργατικό ή όχι «ατύχημα».

Τα κριτήρια λοιπόν αποτελούν το πρόσχημα για την υποκαταγραφή των «ατυχημάτων» και την απόκρυψη πολλών από αυτά. Εκεί οδηγούν οι κυβερνητικές μεθοδεύσεις που ξεκίνησαν το 2023, με τον τότε διοικητή της Επιθεώρησης Εργασίας να ζητά από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να συστήσει στους εισαγγελείς Πρωτοδικών και αυτοί στις αστυνομικές αρχές ότι «δεν προβλέπεται κατά τον νόμο η σύνταξη έκθεσης έρευνας επί των ήσσονος σοβαρότητας εργατικών ατυχημάτων»! Μια σύσταση που μετατράπηκε σε εντολή προς την Αστυνομία και το Λιμενικό να μη δίνουν παραγγελία για «έρευνα αιτιών και συνθηκών» εργατικών «ατυχημάτων» αν αυτά εντάσσονται στην κατηγορία «ήσσονος σημασίας»!

Τι σημαίνει όμως «ήσσονος σημασίας» εργατικό «ατύχημα»; Αυτό αποκαλύφθηκε τελικά σε όλες τις μέχρι σήμερα εκθέσεις απολογισμού της «ανεξάρτητης αρχής», στις οποίες αναφέρεται: «Διευκρινίζεται πως από τα εργατικά ατυχήματα που αναγγέλλονται στην Επιθεώρηση Εργασίας, καταχωρίζονται μεν αλλά δεν διερευνώνται ως προς τα αίτιά τους όσα έχουν παθολογική ή τροχαία αιτιολογία».

Και η εντολή μη διερεύνησης αφορά και τους τραυματισμούς και τους θανάτους εργαζομένων.

Παρακολουθώντας μάλιστα την πορεία των «ατυχημάτων» που διερευνώνται τα τελευταία χρόνια, γίνεται φανερή η διαρκής προσπάθεια συγκάλυψης των ευθυνών κράτους και εργοδοσίας.

Στις Εκθέσεις της η διοίκηση της Επιθεώρησης Εργασίας αναφέρει ότι από το σύνολο των εργατικών «ατυχημάτων» διερευνήθηκαν μόνο το 73% το 2021 και, μετά από μια περίοδο συνεχούς πτώσης, μόνο το 36% το 2024! Ειδικότερα, από το σύνολο των θανατηφόρων «ατυχημάτων» το 2021 διερευνήθηκαν μόνο το 46% και το 2023 μόνο το 43%. Με άλλα λόγια, 2 στα 3 εργατικά «ατυχήματα» δεν διερευνώνται και από τα θανατηφόρα δεν διερευνώνται πάνω από τα μισά!

Μάλιστα η κυβέρνηση έσπευσε να εφαρμόσει αναδρομικά τον νέο τρόπο καταγραφής των θανατηφόρων εργατικών «ατυχημάτων», με αποτέλεσμα αρχικά στις Εκθέσεις των αντίστοιχων ετών να καταγράφονται και να δημοσιοποιούνται συνολικά 400 θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα», κατά την περίοδο 2020 - 2023, ενώ στην τελευταία Εκθεση οι θάνατοι των ετών αυτών εμφανίζονται να είναι μόνο 178!

Παράλληλα βλέπουμε μια σταθερή τάση αύξησης του συνόλου των εργατικών «ατυχημάτων», που δεν εξηγεί τον ισχυρισμό της κυβέρνησης για μείωση των θανατηφόρων εργατικών «ατυχημάτων». Το 2024 αναγγέλθηκαν 17.359 εργατικά «ατυχήματα», από 11.957 το 2021. Το 2021 ήταν 10.351 και το 2017 7.357.

Δηλαδή, παρόλο που μειώνονται οι διερευνήσεις, όπως προαναφέρθηκε, μέσα σε 7 χρόνια (2017 - 2024) αυξήθηκαν κατά 136% και μέσα σε 5 χρόνια (2019 - 2024) κατά 68%!

Βέβαια, τα παραπάνω δεν ήρθαν σαν «κεραυνός εν αιθρία». Το 2017 η διορισμένη από την τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ηγεσία του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας στην έκθεση πεπραγμένων διαχώριζε τα θανατηφόρα σε «παθολογικά» και μη, για να στηρίξει τον ισχυρισμό της ότι η αύξηση συνολικά των εργατικών «ατυχημάτων» της περιόδου 2015 - 2017 «δεν αντανακλάται στην αντίστοιχη πορεία των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων». Ετσι, ο αριθμός των θανατηφόρων «ατυχημάτων» «μη παθολογικής αιτιολογίας» έμεινε περίπου ο ίδιος και αυξήθηκαν μόνο τα θανατηφόρα «παθολογικής αιτιολογίας».

Ανάλογες επισημάνσεις βρίσκουμε και στις διοικήσεις του ΣΕΠΕ επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ.

Σε σχέση με τα παραπάνω, αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι σε Εκθεση της Επιθεώρησης Εργασίας το 2001 για μία και μοναδική φορά επισημαινόταν η ανάγκη διερεύνησης των θανατηφόρων εργατικών «ατυχημάτων» με παθολογικά ή τροχαία αίτια, με το εξής σκεπτικό: «Μια τέτοια αυξητική μεταβολή (σ.σ. των εργατικών "ατυχημάτων" με παθολογικά και τροχαία αίτια) χρήζει περαιτέρω διερεύνησης (...) ίσως θα έπρεπε να εξεταστεί η πιθανότητα τα ατυχήματα αυτά να οφείλονται σε επαγγελματικές ασθένειες (που προκλήθηκαν δηλαδή από την εργασία που εκτελούσαν οι παθόντες και εξελίχθηκαν στο πλαίσιο αυτής) ή στις συνθήκες εργασίας (π.χ. ελάττωση προσοχής λόγω κόπωσης και εξουθενωτικών ωραρίων, για την περίπτωση των τροχαίων)».

Αυτά βέβαια δεν έγιναν ποτέ πράξη, με παρέμβαση όλων των κυβερνήσεων, είτε η Επιθεώρηση ήταν τυπικά κρατική υπηρεσία είτε «ανεξάρτητη αρχή» σήμερα.

Ο «Ριζοσπάστης» λοιπόν για το 2025 κατέγραψε τουλάχιστον 67 θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα». Από αυτά, 3 ήταν ναυτεργάτες και 11 με βάση τα κριτήρια της κυβέρνησης οφείλονται σε παθολογικά αίτια, άρα δεν τα έχουν διερευνήσει καν.

Ακόμα, οι 19 νεκροί εργάτες ήταν πάνω από 60 ετών και 2 ήταν 70 ετών! Δηλαδή σχεδόν 1 στους 3 εργαζόμενους θα έπρεπε να είχε βγει στη σύνταξη!

Σημειώνεται ακόμα ότι θάνατοι εργαζομένων από «ατυχήματα» στους χώρους δουλειάς είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία που επεξεργάζεται ο EU - OSHA, ένα μικρό κλάσμα των θανάτων που προκαλούνται από τις συνθήκες εργασίας στους χώρους δουλειάς.

Οπως αναφέρει, «κάθε χρόνο συμβαίνουν στην ΕΕ περίπου 3.500 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και περισσότερα από 200.000 θανατηφόρα κρούσματα ασθενειών που σχετίζονται με την εργασία. Αυτό σημαίνει ότι οι ασθένειες που σχετίζονται με την εργασία αντιπροσωπεύουν το 98% όλων των θανάτων που σχετίζονται με την εργασία στην ΕΕ» (https://oshwiki.osha.europa.eu/en/themes/health#_edn17).

Ομως στην Ελλάδα η καταγραφή των επαγγελματικών ασθενειών είναι μηδενική (!), που σημαίνει ότι δεν καταγράφονται και οι θάνατοι από αυτές. Αν εφαρμόσουμε την αναλογία του EU - OSHA, σημαίνει πως ακόμα και με τα στοιχεία του υπουργείου φτάνουν κατ' εκτίμηση τους 2.500 ανά έτος στην Ελλάδα!

Γι' αυτά τα στοιχεία όμως ο κατά τ' άλλα λαλίστατος υφυπουργός Εργασίας και συνολικά η κυβέρνηση «κάνουν την πάπια», όπως και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται τέλος ότι στηρίζει την Επιθεώρηση Εργασίας και ότι γι' αυτό την έκανε «ανεξάρτητη αρχή». Ομως ο πραγματικός στόχος της μετατροπής της είναι η συγκάλυψη των κυβερνητικών ευθυνών. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση που έδωσε χθες ο υφυπουργός όταν κλήθηκε να πάρει θέση για τις καταγγελίες του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων ότι η εργοδοσία της «Βιολάντα» τις περισσότερες φορές δεν επιτρέπει την είσοδο στον χώρο εργασίας προκειμένου να ελέγξουν τις συνθήκες που επικρατούν: «Ο,τι έχει να κάνει με τον ελεγκτικό μηχανισμό και με τις όποιες προτάσεις δεν τις κάνει το υπουργείο Εργασίας, τις κάνει η Ανεξάρτητη Αρχή, και εμείς δεν υπεισερχόμαστε στο έργο της». 'Η αλλιώς, «νίπτω τας χείρας μου».

Περαιτέρω, η αποτελεσματικότητα της Επιθεώρησης Εργασίας εξαρτάται από το προσωπικό και την υλικοτεχνική υποδομή. Εξαρχής - και ακόμα χειρότερα στην πορεία - όλες οι κυβερνήσεις την απαξίωσαν, αφήνοντάς τη με ελάχιστο προσωπικό.

Σήμερα υπάρχουν λιγότεροι από 240 επιθεωρητές για την Ασφάλεια και την Υγεία για να ελέγξουν εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, ενώ η υλικοτεχνική υποδομή που διαθέτουν περιορίζει σημαντικά τη δυνατότητα να κάνουν ελέγχους σε βάθος.

Η κατάσταση αυτή είναι σαφές μήνυμα όλων των κυβερνήσεων προς τους εργοδότες... «Ξεσαλώστε»!