Σάββατο 7 Αυγούστου 1999
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 20
ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Καλοκαιράκι!..

Καλοκαιράκι με διοξίνες και δηλητήρια. Καλοκαιράκι με πιπερόριζα, αγιόκλημα, μαντζουράνα και βασιλικό. Καλοκαιράκι με αντιθέσεις και αντιφάσεις. Καλοκαιράκι με υποκρισία και Σύμφωνο Σταθερότητος στο μαρτυρικό Σεράγεβο. Θράσος και αηδία. Δε φτάνει που μας χρωστάγανε, μας πήραν και το βόδι. Η προτροπή σ' ένα λαό ν' ανατρέψει τη νόμιμη κυβέρνησή του. Εμείς το λέμε πραξικόπημα. Η έντιμη δημοκρατία τους πώς; Εκείνα τα σιχαμερά χαμόγελα και οι χειραψίες της υποταγής. Η χλιδή και η αλαζονεία. Βουρ στον πατσά. Ετοιμαστείτε για το πλιάτσικο.

Καλοκαιράκι, φορτωμένο ντροπές.

Καλοκαιράκι, με πνίγεις!.. Η δημοκρατίας (τους) των πολυεθνικών, της διαφθοράς και της ασυδοσίας. Η δημοκρατία (τους) της ανεργίας και της λιτότητας. Ο Μιλόσεβιτς χαλάει τη σούπα. Ο σερβικός λαός χαλάει τη σούπα. Οι Σέρβοι Κοσσοβάροι που σφάζονται, ο ελληνικός λαός που συμπαρίσταται και παρακαλά σαν ελεύθερος πολιορκημένος του Μεσολογγίου ν' αντισταθούν και ν' αντέξουν.

Καλοκαιράκι με διοξίνες και δηλητήρια, καλοκαιράκι με πιπερόριζα, μαντζουράνα και βασιλικό. Καλοκαιράκι με πνίγεις!... Στο φανάρι σφουγγίζει τον ιδρώτα του προσώπου, μ' ένα χαρτομάντιλο, διψασμένος ο λουλουδάς. Οι μηχανές στο φουλ αναμμένες. Τα μπάνια του λαού. Ο άνεμος ούριος, η νίκη πύρρειος. Εμείς δίνουμε τη δική μας εξήγηση. Μη χαμογελάσεις άλλο, δικέ μου, στον φακό και με πιάνει σύγκρυο. Τα δόντια σου μαυρίζουν και οι ουλές σου μεγαλώνουν και κινούνται σαν μικρά καβούρια που εισχωρούν στο βάθος της σκέψης μας και του κορμιού.

Μια κάλπικη σιωπή. Στις παρυφές της πόλης. Στους σταθμούς, στα λιμάνια και τ' αεροδρόμια, τα μολυσμένα κύματα της οχλαγωγίας τρέχουν να προλάβουν. Ατέλειωτες ώρες αναμονής. Το μεγάλο όραμα της χρονιάς. Η άδεια. Πατείς με, πατώ σε. Το πλοίο που σφυρίζει. Το τρένο που χάνεται στη στροφή. Τ' αεροπλάνο που δε φτάνει. Στην εθνική οδό το μποτιλιάρισμα μεγαλώνει.

Καλοκαιράκι με τις πονηριές σου. Καλοκαιράκι με τις ξεγνοιασιές σου. Καλοκαιράκι με τα φρούτα και τις χωματερές. Καλοκαιράκι με τους ύπουλούς σου εχθρούς, με τη μικρή οθόνη στη διαπασών. Ο φόνος, η ληστεία, το δυστύχημα, η απάτη, η φρίκη, ο θάνατος, η πρώτη σου είδηση.

Καλοκαιράκι, με πνίγεις!... Ο ήλιος που σε ψήνει. Κι ο ίσκιος της μάντρας είναι σίδερο. Ο μεταλλικός κουρνιαχτός του κομπρεσέρ, σου καρφώνεται σαν λεπίδι στο μηνίγγι.

Καλοκαιράκι μου γλυκό, τι μου θυμίζεις; Τον πατέρα κάτω απ' την ακακία της Νενές, πλάι στο λαγήνι με βρεμένο τσουβαλάκι να κρατά το νερό δροσερό. Την τραγιάσκα κρεμασμένη σ' ένα κλαρί, το ποτήρι με το ούζο, την ελιά και την αντσούγια και πάνω στο κούτελο μια φλοίδα αγγουριού να τον δροσίζει. Ηρθε κι ο γείτονας να τον συντροφέψει.

Καλοκαιράκι μου πικρό, τι μου θυμίζεις; Τη μάνα ν' απλώνει την καρπέτα πλάι στο κύμα και στο ταψί μοιρασμένο - ανάμεσα σε κομμάτια πάγου - το καρπούζι στα οχτώ.

Κι εμείς να περιμένουμε με το στόμα ανοιχτό την αγουρίδα να ωριμάσει.

Καλοκαιράκι μου όμορφο... Καλοκαιράκι, ευλογημένο, μη φεύγεις!...

Βασίλης Λιόγκαρης

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΑΤΙΤΛΟ(20/7/2006)
Η «νόσος» των διοξινών(4/2/2006)
ΑΤΙΤΛΟ(12/3/2005)
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ(28/11/2003)
Ο δρόμος προς την κάλπη; Αριστερά!(10/10/2002)
Εξοντωτικά τα ευρωπρόστιμα(17/8/1999)

Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org