Με τα πεδία σύγκρουσης ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικά κέντρα στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία στο προσκήνιο, έγινε στις 14 και 15 Μάη στην Ινδία, που έχει την προεδρία, η Σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών των BRICS και συνεργαζόμενων χωρών. Στη διακρατική αυτή καπιταλιστική ένωση, που ξεκίνησε από τις Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα το 2006, το 2010 εντάχθηκε η Νότια Αφρική, το 2024 οι Αίγυπτος, Αιθιοπία, Ιράν, Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ και το 2025 η Ινδονησία, ενώ συνεργαζόμενες χώρες είναι οι Λευκορωσία, Βολιβία, Καζακστάν, Κούβα, Μαλαισία, Νιγηρία, Ταϊλάνδη, Ουγκάντα και εταίροι το Ουζμπεκιστάν και το Βιετνάμ. Οι 11 χώρες - μέλη έχουν το 49,5% του πληθυσμού της Γης, το 40% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το 26% του παγκόσμιου εμπορίου.

Για την 20ετή παρουσία της ένωσης η ινδική προεδρία επέλεξε ως μότο της Συνόδου το «BRICS: Χτίζοντας Ανθεκτικότητα, Καινοτομία, Συνεργασία και Βιωσιμότητα».

Στις συζητήσεις που έγιναν ξεχώρισαν τα ζητήματα της «μεταρρύθμισης» του ΟΗΕ και του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, στο πνεύμα του λεγόμενου «πολυπολικού κόσμου» (όρος που θολώνει τον σημερινό κόσμο στην εποχή του ιμπεριαλισμού, όπου κυριαρχεί ο σφοδρός ανταγωνισμός), και η λεγόμενη «Συνεργασία Νότου - Νότου» στην τεχνολογία, στην Ενέργεια, στη βιώσιμη ανάπτυξη και σε άλλους τομείς.

Επίσης έγινε φανερό ότι στο εσωτερικό και αυτής της διακρατικής ένωσης υπάρχουν αντιθέσεις και ανταγωνισμοί, καθώς οι αστικές τάξεις των χωρών της έχουν ταυτόχρονα συνεργασίες με ανταγωνιστικά ιμπεριαλιστικά κέντρα, τις ΗΠΑ, την ΕΕ. Αυτό εκφράστηκε και στο κείμενο συμπερασμάτων που συνέταξε η ινδική προεδρία, όπου δεν υπήρξε ομοφωνία ούτε στα ζητήματα του πολέμου στη Μέση Ανατολή και στο Ιράν, ούτε στο Παλαιστινιακό (τα ΗΑΕ δεν συμφώνησαν).

Στο κείμενο προβάλλεται η ανάγκη «μεταρρύθμισης» του ΟΗΕ, χρήσης πολιτικών και διπλωματικών μέτρων για τη μείωση του δυναμικού σύγκρουσης, ενίσχυσης προσπαθειών πρόληψης συγκρούσεων, γίνεται καταγγελία των καταναγκαστικών μέτρων και μονομερών κυρώσεων που παίρνουν κράτη σε βάρος άλλων κρατών, και σε αυτήν τη βάση καταδικάζεται η γενοκτονία του Ισραήλ στην Παλαιστίνη και ειδικά στη Γάζα, αλλά και ο αποκλεισμός της Κούβας από τις ΗΠΑ.