RIZOSPASTIS

Παράλληλα αναδείχθηκε και η νέα Γραμματεία του ΠΑΜΕ, όπου συμμετέχουν δεκάδες συνδικαλιστικά στελέχη όλων των κλάδων του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα. Συνδικαλιστές που αναδείχθηκαν από μεγάλες μάχες τα τελευταία χρόνια και αναλαμβάνουν τώρα μεγάλες ευθύνες για την προώθηση των συμπερασμάτων και των αποφάσεων της Σύσκεψης στη ζωή των συνδικάτων.

Στη νέα Γραμματεία του ΠΑΜΕ συμμετέχουν πρόεδροι και μέλη ΔΣ Σωματείων, Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων από όλη την Ελλάδα, ενδεικτικά από τους εξής κλάδους: Τις Μεταφορές και τα λιμάνια, το Εμπόριο, τον Επισιτισμό, την Υγεία, την Εκπαίδευση, τις Τηλεπικοινωνίες, τα Τρόφιμα - Ποτά, τους ΟΤΑ, το Μέταλλο, τον Τύπο - Χαρτί, το Φάρμακο, τους Οικοδόμους κ.λπ.

«Το κλείσιμο μιας τέτοιας Σύσκεψης δεν είναι τυπικό, αλλά κάλεσμα για δράση, που πρέπει να μεταφερθεί στους χώρους δουλειάς», αναφέρθηκε στο κλείσιμο της συζήτησης, που ολοκληρώθηκε με τον ύμνο της Διεθνούς και χιλιάδες υψωμένες γροθιές.

Η νέα Γραμματεία του ΠΑΜΕ αναλαμβάνει μεγάλες ευθύνες το επόμενο διάστημα

«Στέλνουμε ένα δυνατό μήνυμα, οι εργάτες οργανώνονται και με σχέδιο αντεπιτίθενται.

Ολοι διαπιστώνουμε από τη συζήτηση, από τις ομιλίες όλων των συναδέλφων, ότι έχει γίνει ένα μεγάλο βήμα στον προσανατολισμό της πάλης μας, ένα μεγάλο βήμα στην οργάνωση.

Αυτό που έχει σημασία είναι πώς θα γίνει υπόθεση των ίδιων των σωματείων, των ΔΣ των σωματείων, των ΓΣ.

Είμαστε ένας στρατός με αυτά τα χαρακτηριστικά, που αν τον ενεργοποιήσουμε, αν τον βάλουμε στη μάχη, αν συσπειρώσουμε και άλλους σε αυτόν τον αγώνα, με σχέδιο, μπορούμε να νικήσουμε.

Σήμερα όλοι ζήσαμε μια ζωντανή, μαχητική συζήτηση που ήρθε από όλους τους συναδέλφους από την πείρα των αγώνων, από την πείρα των δράσεών μας.

Σήμερα αυτή η μαζική μαχητική σύσκεψη, η δυναμική των 720 συνδικάτων, πρέπει να μεταφερθεί εκεί που ο καθένας από εμάς έχει την ευθύνη.

Ολη αυτή η συζήτηση εκφράζει την άνοδο των αγώνων.

Το λέμε ξεκάθαρα: Η εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση εδώ είναι.

Μπροστά στη ρευστότητα των εξελίξεων και στις απρόβλεπτες καταστάσεις, όμως, είναι ανάγκη να έχουμε ετοιμότητα.

Ετοιμότητα στην απάντηση, αλλά και να πάμε γρήγορα κάτω στους χώρους δουλειάς.

Θα αναμετρηθούμε με όλες μας τις δυνάμεις απέναντι στην αντεργατική πολιτική, που αποτελεί έκφραση της στρατηγικής των μονοπωλιακών ομίλων για φθηνή εργασία, χωρίς ΣΣΕ, εργάσιμο χρόνο - λάστιχο, θυσίες δίχως τέλος για τα κέρδη του κεφαλαίου.

Εκφρασή της είναι και ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, που για τους λαούς είναι θάνατος, σφαγές, καταστροφές, αλλά γι' αυτούς είναι διέξοδος στα τεράστια κέρδη.

Δεν χωράει καμία αυταπάτη!

Ενώ στους χώρους δουλειάς υπάρχει μεγάλη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση και την πολιτική της, απέναντι στα αστικά κόμματα, γίνεται προσπάθεια με διλήμματα και με παλιά υλικά να πείσουν τους εργάτες ότι μια κυβερνητική εναλλαγή θα δώσει λύσεις που απαιτούν οι εργαζόμενοι.

Οχι μόνο λύση δεν θα δώσει, αλλά η επίθεση στη ζωή και στα δικαιώματα της εργατικής τάξης θα μεγαλώσει.

ΝΑΤΟ - ΕΕ - κυβερνήσεις, το κεφάλαιο, τα κόμματά του που διαμόρφωσαν όλο το θανατηφόρο οπλοστάσιο, είναι εναντίον μας. Οι δικοί τους άνθρωποι μέσα στο εργατικό κίνημα εκφράζονται με την απαξιωμένη ηγεσία τα ΓΣΕΕ, που παριστάνει την ηγεσία της εργατικής τάξης.

Ηρθε η ώρα να δοκιμάσουμε τη δική μας δύναμη, χωρίς να αναζητούμε σωτήρες, λύσεις από τα πάνω.

Αυτή η δύναμη υπάρχει, με γραμμή προσανατολισμού κόντρα στη στρατηγική και στην πολιτική τους. Αυτό εκφράζει το αγωνιστικό πλαίσιο του ΠΑΜΕ και μας ενώνει στον αγώνα.

Πρέπει να δυναμώσει η εναντίωσή μας, για απεμπλοκή της χώρας μας από τον πόλεμο, να μη μετατραπεί η χώρα μας σε τεράστιο ορμητήριο, απέναντι στους "εθνικούς στόχους" του κεφαλαίου, στη λογική "τα κεφάλια μέσα".

Δεν θα το επιτρέψουμε! Γι' αυτό και είναι ανάγκη πλατιά στον κόσμο, συζήτηση με όλους, παντού, σε όλους τους κλάδους.

Γιατί αφορά συνολικά τους όρους εργασίας της ζωής των εργατών, τις ανάγκες των παιδιών μας που καθημερινά αυξάνονται.

Εμείς δεν λέμε λόγια, κάνουμε πράξεις. Οπως κάναμε στο λιμάνι και αλλού. Είναι σημαντικό ότι υπάρχει μια πρωτοπορία που εκφράζει τα αισθήματα του λαού, όπως ακούσαμε και σήμερα εδώ, όπως και οι φαντάροι μας που πήρανε το παράσημο της τιμωρίας. Αυτό εκφράζει και ο προσανατολισμός μας να ενώσουμε τις δυνάμεις μας στην κοινή δράση, στην κοινωνική συμμαχία για μεγάλα μέτωπα στο πλαίσιο που συμφωνούμε. Η σημερινή μαχητική συζήτηση ανέδειξε έναν πλούτο παρεμβάσεων και κινητοποιήσεων των εργαζομένων, από τα λαϊκά στρώματα. Αυτό μας γεμίζει ευθύνη και δείχνει την ανάγκη τα συνδικάτα να δώσουν ακόμα μεγαλύτερο βάρος στην κοινή δράση με όσους χτυπιούνται από την πολιτική των μονοπωλίων. Εκφράζεται στη μεγαλύτερη συσπείρωση Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών, Συνδικάτων και συνδικαλιστών στο ΠΑΜΕ, στον ταξικό αγώνα, χτυπώντας τον θανάσιμο εναγκαλισμό κράτους και εργοδοσίας στις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Εκφράζεται στην αλλαγή συσχετισμού σε περισσότερους χώρους.

Οπως έκαναν πάρα πολλοί συνάδελφοί μας, όπως για παράδειγμα στην ΕΤΕΜ.

Απευθύνουμε κάλεσμα να μπούμε όλοι στη μάχη για να περάσουν περισσότερα συνδικάτα στα χέρια των εργατών.

Στα μεγάλα Εργατικά Κέντρα και τις Ομοσπονδίες.

Να δυναμώσει αποφασιστικά ο βαθμός οργάνωσης, η δημιουργία νέων συνδικάτων.

Η οργάνωση των πιο καταπιεσμένων, γυναικών, μεταναστών, νέων παιδιών, που δέχονται στις πλάτες τους την πιο άγρια εκμετάλλευση.

Εδώ θα κριθούμε, και όχι στις μεγάλες κουβέντες. Ετσι πρέπει να μετράμε το μεγάλο χρέος που έχουμε, να οργανώσουμε την τάξη μας. Να γίνει αποφασιστικό βήμα στη λειτουργία των συνδικάτων. Αυτό γίνεται όταν οργανώνουμε τον αγώνα, όταν είμαστε στον δρόμο, όταν διαμορφώνουμε τα πλαίσια πάλης, όταν οργανώνουμε μαζικές συλλογικές διαδικασίες.

Σε αυτό το ταξικό σχολείο πρέπει να σπουδάσουμε όλοι. Εμπρός λοιπόν για ένα κίνημα ανασυνταγμένο, πρωταγωνιστή των εξελίξεων. Ενα κίνημα που θα βάλει τη σφραγίδα του παντού. Να μη γίνουμε κρέας στα κανόνια τους. Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο, να κλείσουνε οι βάσεις. Αυτός ο πόλεμος είναι δικός τους, δικός μας είναι ο αγώνας για να απαιτήσουμε τις δικές μας ανάγκες. Αυτή είναι η ζωντανή έκφραση του ρεύματος αμφισβήτησης της αντιλαϊκής πολιτικής.

Να δυναμώσει η αλληλεγγύη μας στους λαούς που παλεύουν ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Στους λαούς της Κούβας, της Παλαιστίνης, της Βενεζουέλας. Ηταν πολύ σημαντική η συμμετοχή των συνδικάτων από την Ιταλία, την Τουρκία, τη Χώρα των Βάσκων, την Κύπρο.

Ολοι σήμερα από τις ομιλίες μας αναδείξαμε την ηρωική θυσία, την αυταπάρνηση των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής την 1η Μάη του 1944.

Μπροστά μας έχουμε την Πρωτομαγιά. Ελάτε, όλοι όσοι σήμερα βρεθήκαμε εδώ και πολύ περισσότεροι που ξέρουμε ότι με ενδιαφέρον μας παρακολουθούν, να οργανώσουμε με αποφάσεις των σωματείων μας την Πρωτομαγιά στο Σύνταγμα και στην υπόλοιπη Ελλάδα και να αφήσουμε τους Παναγόπουλους στα πεντάστερα ξενοδοχεία και στα ξεμπερδέματα με τα σκάνδαλα και τον βούρκο, μαζί με την κυβέρνησή τους και τους ανθρώπους τους στα αστικά κόμματα. Είναι ανάγκη τώρα τα Εργατικά Κέντρα, οι Ομοσπονδίες και τα Συνδικάτα να βγούνε μπροστά και να οργανώσουν την απεργιακή απάντηση.

Αυτό το μεγάλο γεγονός για την εργατική τάξη που πραγματοποιήθηκε σήμερα να εκφραστεί σε συσπείρωση νέων δυνάμεων στο κίνημα, και δεν υπάρχει πιο μεγάλη μέρα από την Πρωτομαγιά και το διαχρονικό ταξικό, αγωνιστικό, ανατρεπτικό της μήνυμα.

Σε κάθε χώρο δουλειάς να γίνουν συσκέψεις, συζητήσεις, εκδηλώσεις, με στάσεις εργασίας. Γνωρίζουμε όλοι ότι υπάρχουν εργοστάσια και χώροι δουλειάς όπου η εργοδοσία προσπαθεί να βάλει εμπόδια στα συνδικάτα να μπουν στους χώρους δουλειάς.

Ορισμένοι λένε ότι εκεί είναι άβατα. Για εμάς άβατα δεν υπάρχουν. Πρέπει να σπάσουν.

Να μετρήσουμε εκατοντάδες χώρους δουλειάς όπου τα μέλη ΔΣ των Σωματείων θα οργανώσουν σε κάθε κλάδο, σε κάθε επιχείρηση, την απεργιακή προετοιμασία.

Ετσι πρέπει να τιμήσουμε εμείς τους 200 κομμουνιστές, με δύναμη, με μαχητικότητα, χωρίς να κουραστούμε.

Τα συνδικάτα να βρεθούν μαζί με τους εργαζόμενους, εκεί όπου ματώνουν οι εργάτες, εκεί όπου καταπιέζονται οι εργάτες. Να υπάρξει σχέδιο για τέτοιες επιχειρήσεις.

Μπροστά μας επίσης είναι ο αγώνας δρόμου στις 3 Μάη των Εργατικών Κέντρων Πειραιά και Αθήνας, όπου η συμμετοχή πρέπει να ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Γιατί βαδίζουμε στα βήματα των 200 συντρόφων μας.

Συμμετέχουμε στον ιστορικό περίπατο στη Θεσσαλονίκη για τον Μάη του '36.

Στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την απεργία στο Δημόσιο, για τους μισθούς, ενάντια στις αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, στο πειθαρχικό, στην "αξιολόγηση", στην άρση της μονιμότητας.

Στο διήμερο αντιιμπεριαλιστικής δράσης στις 16 - 17 Μάη. Τα συνδικάτα να πάρουν ευθύνη με τη συμμετοχή στη μεγάλη Μαραθώνια Πορεία στις 17 Μάη, σταθμό κλιμάκωσης της πάλης.

Φεύγουμε από εδώ με τις αποφάσεις μας, που πρέπει να τις μεταφέρουμε, όπως είπαμε, παντού.

Λέει μια αφίσα για τους 200, "άραγε θα μας ξεχάσουν;".

Εμείς λέμε όχι.

Οχι μόνο δεν θα σας ξεχάσουμε, αλλά θα δουλέψουμε βασανιστικά για να κάνουμε πράξη για όσα εσείς θυσιαστήκατε».