Εχουν απέναντί τους τα συμφέροντα των ψηφιακών πλατφορμών, των μαντράδων, των ξενοδόχων και των tour operators στον τουρισμό. Των αυτοκινητοβιομηχανιών, που απαιτούν την προσαρμογή του αστικού μεταφορικού έργου στις δικές τους προτεραιότητες.

Ολους τους παραπάνω υπηρετούν οι νόμοι που ψηφίστηκαν σε βάρος των ταξιτζήδων τα τελευταία 15 χρόνια (Ραγκούση, Βορίδη - Χατζηδάκη, Σπίρτζη). Ο καθένας έπαιρνε τη σκυτάλη από τον προηγούμενο και μαζί άνοιξαν τον δρόμο στις ψηφιακές πλατφόρμες και στους άλλους επιχειρηματικούς ομίλους να πετυχαίνουν ρεκόρ κερδοφορίας, να κερδίζουν μερίδια της αγοράς, εκτοπίζοντας αυτοαπασχολούμενους ταξιτζήδες.

Οπως παραδέχτηκε και στη Βουλή ο υπ. Μεταφορών, Κ. Κυρανάκης, οι ανάγκες του τουρισμού είναι αυτές που επιβάλλουν «ευελιξία» στη λειτουργία της αγοράς, δηλαδή στους όρους και τις προϋποθέσεις, ώστε οι μεγάλοι να παίρνουν μεγαλύτερο μερίδιο από την πίτα της τουριστικής κίνησης.

Πάει πολύ, όμως, μπροστά στην ψήφιση του νέου νομοσχεδίου της κυβέρνησης, να παριστάνουν τους «φίλους των ταξιτζήδων» τα κόμματα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και οι συνδικαλιστικές παρατάξεις τους, που έχουν ψηφίσει έναν, δύο ή τρεις από τους νόμους της απελευθέρωσης και έχουν εκτοξεύσει το φοροκυνηγητό όσο ήταν σε κυβερνήσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η «υποστήριξη», που εκφράζει τάχα στους αυτοκινητιστές ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον πρόεδρό του Σ. Φάμελλο αλλά και τον βουλευτή Χανίων Π. Πολάκη, που κατήγγειλαν πρόσφατα την κυβέρνηση ότι στηρίζει «οικονομικά συμφέροντα ιδιωτικών εταιρειών που θέλουν να πάρουν το μεταφορικό έργο».

Την ίδια στιγμή, η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στην Περιφέρεια Κρήτης και ο επικεφαλής του, Σπ. Δανέλλης, έφερνε ψήφισμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο, ζητώντας ακόμα περισσότερες διευκολύνσεις στις εταιρείες Επιβατηγών Ιδιωτικής Χρήσης (ΕΙΧ), για να παίρνουν μεγαλύτερο μερίδιο από το μεταφορικό έργο - και κυρίως το φιλέτο, τη μεταφορά από αεροδρόμια και λιμάνια. Ζητούσε, δηλαδή, να προχωρήσει περαιτέρω η απελευθέρωση στην αστική μεταφορά!

Είναι, λοιπόν, πρόκληση όλοι όσοι έχουν κυβερνήσει, να επικαλούνται με αφορμή το νομοσχέδιο, το «δήθεν» ενδιαφέρον τους για τις μεταφορές των λαϊκών στρωμάτων, όταν έχουν σε άθλια κατάσταση τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και την ίδια ώρα βάζουν πλάτη στο μοίρασμα της πίτας σε μεγάλους ομίλους.

Οι ανάγκες των εργαζομένων αλλά και των αυτοαπασχολούμενων στα ταξί (και ιδιοκτητών και οδηγών) εξυπηρετούνται από μία τελείως διαφορετική πολιτική, που έχει ως βάση την ανάπτυξη σύγχρονων αναβαθμισμένων Μέσων Μαζικής Μεταφοράς και στήριξη των ΕΔΧ για ατομική μεταφορά ως συμπληρωματικό μέσο μεταφοράς.