Συγκινεί όμως η προσωπική της μαρτυρία για το πώς η ίδια βιώνει την Επανάσταση μετά από 67 χρόνια, παρουσιάζοντας τα επιτεύγματα ενός λαού που δεν το βάζει κάτω. «Είναι λαός με βαθιά πολιτική κουλτούρα, πολύ ριζωμένη», λέει χαρακτηριστικά.
Και εξηγεί τον λόγο: «Γιατί η ιδεολογία μας και η κοινωνική τάξη αυτής της χώρας είναι η εργατική τάξη. Και, όπως είπαν ο Μαρξ και ο Ενγκελς, και επιβεβαιώνει ο Λένιν, η εργατική τάξη είναι η επαναστατική τάξη, επιφορτισμένη με το καθήκον να καθοδηγήσει την κοινωνική επανάσταση ενάντια στον απάνθρωπο καπιταλισμό...
Αυτός είναι ένας από τους λόγους που σήμερα ο κουβανικός λαός συνεχίζει την ιστορική του αντίσταση. Επειδή γνωρίζουμε τι είναι ο καπιταλισμός και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός στη χώρα μας.
Ημασταν μέχρι το 1959 θύματα αυτών των κυβερνήσεων και των επεμβάσεων.
Οταν νίκησε η Επανάσταση, το 80% του κουβανικού λαού ήταν αναλφάβητο. Η μητέρα μου όταν νίκησε η Επανάσταση ήταν 33 ετών, αναλφάβητη. Σήμερα, εγώ που είμαι η μόνη της κόρη, έχω σπουδάσει κοινωνικές επιστήμες, ειδικευμένη στην Ιστορία - Φιλοσοφία, με μεταπτυχιακά προγράμματα, κάτι που το χρωστάω στην Κουβανική Επανάσταση. Με τον Μπατίστα ούτε εγώ ούτε οι συνάδελφοί μου θα μπορούσαμε να σπουδάσουμε. Ο γιος μου, 26 χρονών, ήδη έχει τελειώσει δύο πανεπιστημιακές κατευθύνσεις, και το χρωστάει στο έργο της Κουβανικής Επανάστασης. Αυτός είναι και ο λόγος που εμείς οι Κουβανοί υπερασπιζόμαστε την κυριαρχία της χώρας μας. Αυτός είναι ο λόγος που δείχνουμε στην Επανάσταση όλη μας την εμπιστοσύνη».
Και, αφού ολοκληρώνει την ξενάγηση, κάνει και την εξής δήλωση:
«Η συνεργασία μαζί σας ήταν μεγάλη μου χαρά, θα είστε εκπρόσωποι της κουβανικής πολιτικής στο εξωτερικό, θα μπορείτε να εκφράσετε τα συμφέροντα του αγώνα μας, την αντίσταση, το επίπεδο θυσίας που βιώνουμε αυτές τις μέρες απέναντι στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα, που στην πραγματικότητα έχει έναν κοινό παρονομαστή, είναι ενάντια στον κόσμο, αναφέρομαι στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής».