Από τη μια, η άφιξη της φρεγάτας στην Ελλάδα. Στο πολύωρο τηλεοπτικό σόου περίσσεψαν οι αναφορές υπουργών, στρατιωτικών και δημοσιογράφων στην «εθνική ομοψυχία» και «ενότητα», στην «αποτροπή» και στην «ανάγκη υπεράσπισης» του «εθνικού συμφέροντος» στους «ταραγμένους καιρούς» που ζούμε. Από την άλλη, η μεγάλη προβολή της πρωτοβουλίας του Προέδρου της Δημοκρατίας να καλέσει σε διαδοχικές συναντήσεις όλους τους πρώην πρωθυπουργούς. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Προεδρία «πιστεύει ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή που η εθνική ομοψυχία, η σταθερότητα και η ενότητα είναι αξίες που πρέπει να διαφυλάσσονται και να υποστηρίζονται από όλους τους παράγοντες του δημόσιου βίου». Κυβέρνηση και αστικό πολιτικό σύστημα δεν κρύβουν την αγωνία τους για την «ομοψυχία» και την «ενότητα» σε καιρούς καταιγιστικής πολεμικής προετοιμασίας στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Για τη συσπείρωση δηλαδή και υποταγή του λαού στους στόχους και στα συμφέροντα της αστικής τάξης, που διεκδικεί μερτικό από την ιμπεριαλιστική λεία, συμμετέχοντας ενεργά και με όλα τα μέσα στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια. Την ίδια ώρα όμως που στήνουν παγίδες «ομοψυχίας» στον λαό, οι αστικές τάξεις σπαράζονται από τις αντιθέσεις τους ακόμα και μέσα στο ίδιο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, για το ποιος θα κυριαρχήσει στους ανταγωνισμούς που κλιμακώνονται. Αυτές τις ρωγμές πρέπει να αξιοποιήσει ο λαός και να χαράξει αυτοτελή πορεία, με κριτήριο τα δικά του πραγματικά συμφέροντα. Με ταξική ενότητα και κοινωνική συμμαχία, να γίνει πρωταγωνιστής στην πάλη για την ανατροπή του συστήματος που έχει στο DNA την εκμετάλλευση και τον πόλεμο, με θύμα πάντα τον ίδιο.