Το κείμενο των Θέσεων του 22ου Συνεδρίου εύστοχα θέτει προβληματισμούς, επισημάνσεις γύρω από τη λειτουργία του Κόμματος, την ανάγκη αντιστοίχισης της οργανωτικής με την ιδεολογική - πολιτική του ισχυροποίηση. Γιατί δυνατό ΚΚΕ σημαίνει στην πράξη Κόμμα με ισχυρές Οργανώσεις, επιβλητική παρουσία στην εργατική τάξη, αλλά και Κόμμα αποφασισμένο, με ενιαία αντίληψη για τη διεκδίκηση της εξουσίας κατ' εφαρμογή του Προγράμματός του.

Το πεδίο ανάπτυξης αυτών των καθηκόντων είναι απαιτητικό, σε έναν κόσμο όπου υπάρχουν νέες δυνατότητες βελτίωσης της ζωής (π.χ. Τεχνητή Νοημοσύνη), όμως οι αντιφάσεις του κεφαλαιοκρατικού συστήματος απειλούν την ανθρωπότητα με γενικευμένο πολεμικό, ακόμα και πυρηνικό ολοκαύτωμα. Ο καπιταλισμός ζει με δανεικό χρόνο, προσπαθεί μέσα από τη σχετική ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων να επιβιώσει, παλεύει όμως με αντιφάσεις ανεπίλυτες, που είναι δεδομένες σήμερα που διανύει το ιμπεριαλιστικό του στάδιο.

Αυτά αποτυπώνονται σε έναν βαθμό και στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, το οποίο στο πλαίσιο της ανασύνθεσής του προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι θα έχει συνέχεια σε περίπτωση έκτακτων οικονομικών ή πολεμικών συνθηκών. Σίγουρα οφείλουμε να εξασφαλίσουμε να μην έχει καμία συνέχεια το συγκεκριμένο σάπιο πολιτικό σύστημα και οι εκπρόσωποί του.

Σωστά οι Θέσεις σημειώνουν τη δυνατότητα ανάπτυξης ενός μεγαλύτερου ρεφορμιστικού ρεύματος στο μέλλον. Ας μην ξεχνάμε ότι ο συγκεκριμένος χώρος μπορεί να ηττάται σε εκλογικές μάχες, όμως επιβιώνει μέσω πληθώρας κομματιδίων, επιβιώνει και μέσω πλευρών της πολιτικής της ΝΔ. Τα όποια πολιτικά συμπεράσματα βγήκαν από μερίδα κόσμου για τον ΣΥΡΙΖΑ φαντάζουν μάλλον ρηχά, αφού μπορεί να αμφισβητούν ένα κόμμα ή μεμονωμένα πρόσωπα, αλλά όχι την εφαρμοζόμενη πολιτική. Επιβιώνουν και σε εργαζόμενους που συναντάμε, απόψεις περί εναλλαγής κυβέρνησης, ανάγκης δικαιότερου καπιταλισμού, αυταπάτες για τον ρόλο της ΕΕ.

Από το προηγούμενο Συνέδριο λοιπόν είδαμε σοβαρές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, οι οποίες αναπτύσσονται σχετικά αδύναμα στις Θέσεις. Λόγου χάρη, αξίζει να προβληματιστούμε γιατί παρά το γεγονός ότι το Κόμμα πρωταγωνίστησε με το ξέσπασμα του εγκλήματος των Τεμπών σε όλη τη λαϊκή κινητοποίηση και πρωτοβουλία, πολιτικά κέρδη αποκόμισαν (με πονηρούς και άτιμους τρόπους) νεοφασιστικά, δημαγωγικά μορφώματα όπως η Πλεύση και άλλοι. Θα χρειαστεί να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί όχι μόνο στην απόκρουση διαφόρων δυνάμεων που λειτουργούν ως αναχώματα, αλλά στον επιθετικό απεγκλωβισμό συνειδήσεων από όλους αυτούς.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε ακόμα προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Και δεν εννοώ τις αντεπαναστατικές γενικά, αλλά τις αντεπαναστατικές συνθήκες όπως εκφράζονται το 2025. Η πρόοδος του Κόμματος σε διάφορους δείκτες (συνδικαλιστική παρέμβαση, εκλογικές μάχες κ.ά.) είναι μια υπόθεση στην οποία πρέπει πλέον να κάνουμε άλματα. Είναι επίκαιρη η ρήση του Κλαούζεβιτς ότι σε έναν πόλεμο για να έχεις τολμηρούς στόχους πρέπει να είσαι αποφασισμένος να κάνεις τολμηρά βήματα. Ποια είναι όμως τα τολμηρά βήματα;

Αρχικά, να εξασφαλίσουμε ότι αντιλαμβανόμαστε ως μέλη του Κόμματος τον ρόλο μας, ο οποίος απορρέει από τους προγραμματικούς μας στόχους και επιβεβαιώνεται με τα μεθοδολογικά εργαλεία του μαρξισμού - λενινισμού. Το ΚΚΕ δεν ιδρύθηκε για να έχει συνδικαλιστικούς στόχους, αλλά για τον πολιτικό σκοπό της εργατικής εξουσίας στην Ελλάδα.

Η τυπική ενασχόληση με το Πρόγραμμα του Κόμματος και τις επεξεργασίες που το συνοδεύουν αντανακλά ίσως και μια τυπική κατανόηση των όσων παλεύουμε. Και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο, διότι σε πιο δύσκολες συνθήκες μπορεί να καταστήσει το Κόμμα ευάλωτο στις προκλήσεις του αντιπάλου, ειδικά αν η πίεση συνδυαστεί με τις υπαρκτές δυσκολίες που γεννά η μακροχρόνια παραμονή σε «αστική νομιμότητα». Πρέπει να συμφωνήσουμε τα μέλη του Κόμματος για το κατά πόσο παλεύουμε για γενικότητες ή για το αν παλεύουμε για έναν συγκεκριμένο τύπο κράτους, διακυβέρνησης, οικονομίας. Πρέπει να κινηθούμε από τα γενικά στα συγκεκριμένα, να εξειδικεύσουμε την αντίληψή μας για τον σοσιαλισμό που υπήρξε και θα υπάρξει.

Οι Θέσεις, με το μάτι στραμμένο στην εσωκομματική λειτουργία, επισημαίνουν την έλλειψη πίστης που εκφράζεται σε ορισμένες περιπτώσεις. Οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα υπό το φως της στρατηγικής μας. Δεν είμαστε κόμμα αντιπολίτευσης, ούτε κόμμα διαμαρτυρίας, είμαστε κόμμα εξουσίας και σοσιαλιστικής διακυβέρνησης, και όλες οι προσπάθειές μας πρέπει να το αντανακλούν αυτό.

Μετά από 70 χρόνια οικοδόμησης στην ΕΣΣΔ και πάνω από 4 δεκαετίες στην Ανατολική Ευρώπη, έχουμε εφόδια για να καταρτίσουμε έναν πιο συγκεκριμένο οικονομικό και πολιτειακό χάρτη για το τι θεσμούς, τι διαδικασίες θα ενσωματώνει η σοσιαλιστική εξουσία στην Ελλάδα. Να δώσουμε μια ακόμα πιο ζωντανή εικόνα της μελλοντικής κοινωνίας που θα κατακτήσουμε. Στο πεδίο της οικονομίας, με αφετηρία την ήδη υπάρχουσα μελέτη του Κόμματος για την Τεχνητή Νοημοσύνη, να εξετάσουμε πώς θα μπορούσε να δομηθεί ένα νέο σοσιαλιστικό υπόδειγμα, που με ορθολογικό τρόπο θα δώσει λύσεις σε χρόνιες παθογένειες της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας (χαμηλή παραγωγικότητα, εκρηκτική ανισομετρία κλάδων).

Ουσιαστικά το Κόμμα να προωθήσει παράλληλα δύο στόχους. Τη διαπαιδαγώγηση στη βάση των υπαρχουσών επεξεργασιών και των κλασικών έργων και την παραγωγή πρωτότυπων μαρξιστικών έργων και αναλύσεων.

Στο πλαίσιο αυτό, να υπάρχει και συγκεκριμένη μελέτη (όπως έχει τεθεί ήδη από το 21ο Συνέδριο) για τις χώρες που κυβερνώνται από κόμματα που γεννήθηκαν κατά την άνοδο του ΔΚΚ, όπως η Κίνα, η ΛΔ Κορέας, η Κούβα, το Βιετνάμ. Οι συγκεκριμένες χώρες και λόγω της προεπαναστατικής τους κατάστασης (αδύναμη ανάπτυξη καπιταλισμού, απουσία ισχυρής εργατικής τάξης) παρουσιάζουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τα οποία αξίζει να φωτίσουμε, καθώς και να μελετήσουμε πού και σε ποιο σημείο άλλαξαν πορεία και τι χαρακτηριστικά έχουν σήμερα. Ας μην ξεχνάμε ότι τα συγκεκριμένα κράτη, έστω τυπικά, πορεύονται ακόμα με τα σύμβολά μας.

Τολμηρά και με πνεύμα συντροφικό να εξετάσουμε σε κάθε ΚΟΒ αν σε περίοδο πολεμικής προετοιμασίας και με δυσκολίες για τη συστημική διαχείριση μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικοί ως κομμουνιστές στους χώρους μας. Να στοχεύουμε σε μεγάλα βήματα, όχι μικρά και ασφαλή, να δημιουργούμε κλίμα και πραγματικότητα αντίπαλου δέους στον χώρο μας. Να επιθεωρήσουμε τις δυνάμεις μας με πνεύμα αντίστοιχο με τις κομμουνιστικές αξίες της συλλογικότητας, της ανιδιοτελούς αγάπης, της κριτικής και αυτοκριτικής. Ετσι θα καταπολεμήσουμε την αποστράτευση, την απογοήτευση, καθώς και τον κίνδυνο της διεύρυνσης χωρίς ποιοτικούς όρους (όπως στην περίπτωση της ΚΝΕ, όπου επισημαίνονται αρνητικά στοιχεία στη διαπαιδαγώγηση και στάση των μελών).

Η νέα Ελλάδα του Σοσιαλισμού δεν είναι παραπομπή σε ένα αβέβαιο μέλλον. Εμείς θα την οικοδομήσουμε, εμπνεόμενοι από τις αρχές και την Ιστορία του τιμημένου ΚΚΕ, διασφαλίζοντας τελικά ότι το Κόμμα μας θα απαντήσει θετικά στο επαναστατικό κάλεσμα της Ιστορίας.