Συμφωνώ με τις Θέσεις της ΚΕ, οι οποίες σωστά, θεωρώ, προσανατολίζουν για να γίνει πράξη το σύνθημα του Συνεδρίου, βοηθάνε στην πραγματικότητα να γίνει πιο καθαρό το πού κρινόμαστε όλοι μας για να νικήσουμε, ποιο είναι το κύριο στην καθοδηγητική δουλειά.

Στα πανεπιστήμια απαιτείται πιο απαιτητική δουλειά από τα καθοδηγητικά όργανα, πρώτον στην κατάλληλη διάταξη, που να ανταποκρίνεται με όρους στην οικοδόμηση ΟΒ της ΚΝΕ, και δεύτερον στη στήριξη ολόπλευρα των Γραμματέων των ΟΒ, οι οποίοι θέλουν βοήθεια για να ανταποκρίνονται στην αποστολή τους.

Η ενισχυμένη απαίτηση για τη λειτουργία των οργάνων της Σπουδάζουσας προκύπτει τόσο από τα χαρακτηριστικά της νεολαίας, ως ηλικιακής κατηγορίας που εντάσσεται στην κοινωνικοταξική διάρθρωση του καπιταλισμού, όσο και από την καθημερινή, συστηματική ιδεολογική δουλειά του αντιπάλου με όλες τις μορφές, όπως οι όροι ζωής, σπουδών, επαγγελματικής ένταξης με βάση το αντικείμενο, παρέμβαση - αχτίφ αστικής ιδεολογίας που είναι πολλές παραδόσεις στα ΑΕΙ, πίεση από μικροαστικές αντιλήψεις του περίγυρου στα έτη, δράση άλλων πολιτικών δυνάμεων σε ΔΕΠ και φοιτητές, που γίνεται με όρους στράτευσης της νεολαίας από τον αντίπαλο και όχι παθητικοποίησης. Αυτά τα δεδομένα είναι η βάση που σε ορισμένους χώρους υπάρχει πιο σύνθετη απαίτηση στην ιδεολογική και πολιτική διαπάλη, π.χ. Νομικές - Οικονομικές Σχολές ή στο Τμήμα του Ιστορικού - Αρχαιολογικού, με τους φοιτητές να δουλεύουν σε μεγάλα ποσοστά, να αραιώνει η παρουσία τους στα μαθήματα, και απαιτεί εξειδικευμένη παρέμβαση από τις δυνάμεις μας.

Με βάση όλα τα παραπάνω, σε μια περίοδο έως το 23ο Συνέδριο, ραγδαίων και απρόβλεπτων εξελίξεων, προϋπόθεση για να αναπτυχθούμε και να στρατολογήσουμε είναι να κατανοηθεί η αποστολή κάθε μέλους της ΟΒ στο έτος. Εχει γίνει έντονη συζήτηση πως είναι κρίσιμο στην καθοδηγητική δουλειά να διακρίνουμε το κύριο. Ποιο είναι όμως το κύριο στην καθημερινότητα των φοιτητών, άρα και των δυνάμεών μας; Είναι η παρουσία στα μαθήματα, η ενασχόληση με το αντικείμενο, και η δουλειά με την επαναστατική μας κοσμοθεωρία, η καλλιέργεια διαλεκτικού υλιστικού κριτηρίου σκέψης.

Εμείς καθοδηγούμε κάθε ΟΒ με βάση αυτά; Κατά τη γνώμη μου, όπως και στον χώρο δουλειάς σου για να κατακτήσεις εμπιστοσύνη κρίνεσαι από τη στάση που κρατάς στην εργασία σου, αυτό ισχύει και για τη στάση που κρατάς στη σχολή, ειδικά σε συνθήκες που λόγω της όξυνσης των προβλημάτων και της δουλειάς τους οι φοιτητές έχουν απαίτηση από σένα που δηλώνεις κομμουνιστής. Αυτό επιβεβαιώνει τόσο την ενίσχυση του κύρους της ΚΝΕ, περισσότερα «ανοιχτά αυτιά», όσο και τη συνέπεια λόγων και έργων που απαιτούν οι φοιτητές από τα μέλη της ΚΝΕ σε όλες τις πτυχές της ζωής τους. Εδώ βρίσκεται και το ζήτημα των δεσμών του μέλους της ΟΒ με τον περίγυρο.

Το κύριο λοιπόν είναι η καλύτερη παρέμβαση του μέλους της ΚΝΕ στο μάθημα, η στάση του απέναντι στην επιστήμη και τη γνώση, στον χώρο δουλειάς με το Πρόγραμμα και το Καταστατικό του Κόμματος. Αυτό αφορά το κάθε μέλος της ΚΝΕ, που σημαίνει πως χρειάζεται στέρεο έδαφος, δηλαδή την τακτική ΓΣ της ΟΒ, της οποίας το περιεχόμενο πρέπει να παίρνει υπόψη του την καθημερινότητα του κάθε συντρόφου. Ελπιδοφόροι δείκτες είναι ΟΒ που ενιαία - συνδυασμένα υπερκάλυψαν το πλάνο του «Ριζοσπάστη» με τις Θέσεις, που ενισχύθηκαν με νέα μέλη, συνδέθηκαν με περισσότερους νέους και νέες στους χώρους τους, με όπλο την τακτική ΓΣ, με τακτικό έλεγχο της ιδεολογικοπολιτικής αντιπαράθεσης στον χώρο και στο αμφιθέατρο. Αποδείχθηκε από τα πράγματα πως δεδομένου του επιπέδου της αντιπαράθεσης με την αστική ιδεολογία στον χώρο και τις ειδικές απαιτήσεις του, ειδικά σε χώρους όπως Νομικές - Οικονομικές Σχολές, είναι μονόδρομος η καθημερινή, επιθετική προβολή της ανωτερότητας του Σοσιαλισμού, με επίγνωση της πολιτικής μας υπεροχής, επιβεβαιώθηκε πως «άμυνα σημαίνει θάνατος». Η συνολική ισχυροποίηση επίσης αποδεικνύει ότι η αποσπασματικότητα στην πολιτική δουλειά δεν είναι ένα «φάντασμα», αλλά ουσιαστικά είναι αποτέλεσμα έλλειψης στέρεου εδάφους και μακρόπνοου σχεδίου, και άρα με καθοδηγητική μέριμνα ανατρέπεται.

Τέλος, πρέπει να μας απασχολήσει, τα στελέχη της Οργάνωσης, καταρχάς τι στάση κρατάμε, με τι όρους πάμε στα δικά μας μαθήματα και δίνουμε αντιπαράθεση, με τι όρους ασχολούμαστε με το επιστημονικό αντικείμενο, με τι όρους προβάλλουμε την πρωτοπόρα στάση στον χώρο δουλειάς μας. Αν υπάρχει το φαινόμενο το στέλεχος ή ο Γραμματέας ΟΒ αδικαιολόγητα να μην πηγαίνει στο μάθημα, και να καλλιεργείται η αντίληψη στους φοιτητές πως όταν οργανώνεσαι στην ΚΝΕ «απομακρύνεσαι από το αντικείμενό σου», ή ότι η καθοδήγηση «δεν ασχολείται με τη σχολή», δυνητικά μπορεί να διαστρεβλώσει το πραγματικό περιεχόμενο της χρέωσης του Γραμματέα ΟΒ. Αυτά είναι κίνδυνοι για μια Οργάνωση Σπουδάζουσας.

Στην ουσία, λοιπόν, το ζήτημα είναι ενιαίο - η προετοιμασία του υποκειμενικού παράγοντα για τη σοσιαλιστική επανάσταση με ενισχυμένη ευθύνη των ΟΒ της ΚΝΕ και του κάθε μέλους της ΚΝΕ στο έτος, στο πνεύμα των Θέσεων, η συμβολή των μελών της ΚΝΕ και των φοιτητών ευρύτερα στη σοσιαλιστική οικοδόμηση από θέσεις ευθύνης, με κοινωνική αποστολή του επιστήμονα μια ανώτερου επιπέδου ζωή για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.

Εμπρός για αντεπίθεση. Κάθε μέλος της ΚΝΕ να αισθανθεί πολιτική υπεροχή, ως μέλος της Νεολαίας του ηρωικού ΚΚΕ, σε αποφασιστική σύγκρουση με το σύστημα και τις σάπιες ιδέες του, προβάλλοντας το πραγματικά πρωτοπόρο, προοδευτικό και σύγχρονο, την οικοδόμηση του Σοσιαλισμού - Κομμουνισμού στην Ελλάδα του 21ου αιώνα.

Ζήτω το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ.