Τη χρηματοδότηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας με 80.000 ευρώ για τη διαμόρφωση των κατευθυντήριων Οδηγιών «για την αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας», με στόχο τη βιώσιμη προσαρμογή του συστήματος Υγείας στη διαχείριση του προβλήματος, στηλίτευσε ο ειδικός αγορητής της ΚΟ του ΚΚΕ Γιώργος Λαμπρούλης, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων με θέμα την «Κύρωση Συμφωνίας Δωρεάς μεταξύ του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και του υπουργείου Υγείας της Ελληνικής Δημοκρατίας σχετικά με την ολοκληρωμένη διαχείριση των παιδιών και εφήβων με παχυσαρκία».
Σημείωσε ότι πρόκειται για ένα υπαρκτό πρόβλημα, με σαφές ταξικό πρόσημο - καθώς πλήττει κυρίως τα παιδιά των οικογενειών με χαμηλό εισόδημα χωρίς τη δυνατότητα για επαρκή, ποιοτική σίτιση, άσκηση κ.λπ. - και αυξητική τάση στην Ελλάδα, όπου το 37% ηλικίας 5 έως 19 ετών είναι παχύσαρκοι ή υπέρβαροι, δηλαδή περίπου 600.000 παιδιά και νέοι.
Αντί για πρόληψη, δηλαδή την πορεία εξάλειψης των κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων που επιδρούν και αναπαράγουν την παχυσαρκία, η συμφωνία αφορά τη διαχείριση του προβλήματος, περιορίζεται στις αναγκαίες υπηρεσίες του συστήματος Υγείας.
Μιλώντας για την πρωτοβουλία του ΠΟΥ «3 by 35» στα κράτη και τους φορείς παγκοσμίως, ο Γ. Λαμπρούλης επισήμανε: «Τι προτείνει; Την αύξηση της φορολογίας κατά 50% έως το 2035 σε καπνό, αλκοόλ, ζαχαρούχα ποτά, αναψυκτικά και ως απάντηση και λύση στην επιδημία των καρδιαγγειακών νοσημάτων και του μεταβολικού συνδρόμου. Ετσι, λοιπόν, η αντίληψη του ΠΟΥ η οποία συνιστά πρόταση προς τις κυβερνήσεις και τους διάφορους φορείς και στη χώρα μας, στην καλύτερη των περιπτώσεων τι κάνει; Περιορίζει τη ζημιά και σε καμία περίπτωση, δεν στρέφεται εναντίον των αιτίων που δημιουργούν το πρόβλημα».
Σχολίασε μάλιστα πως το πόσο ...ενδιαφέρεται η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας των παιδιών «φαίνεται και από την πρόσφατη έγκριση της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση και τις χώρες τις "Mercosur". Για χάρη των βιομηχανικών και εξαγωγικών μονοπωλίων η κυβέρνηση εγκρίνει εισαγωγή προϊόντων που παράγονται με απαγορευμένα στην Ευρωπαϊκή Ενωση φυτοφάρμακα, ορμόνες κ.λπ.».
Και, ανέδειξε ότι και αυτή η συμφωνία συνεπάγεται την άμεση υπονόμευση της ικανοποίησης των κοινωνικών αναγκών, για ποιοτικά και φθηνά τρόφιμα.
«Οταν λοιπόν ο ίδιος ο (ΠΟΥ) δεν αμφισβητεί αλλά στηρίζει τους κοινωνικούς οικονομικούς όρους που επιδρούν στην εμφάνιση και διεύρυνση του αριθμού των παιδιών με παχυσαρκία, ουσιαστικά, παρουσιάζει την αιτία του προβλήματος και ως εργαλείο για τη λύση του», τόνισε ο Γ. Λαμπρούλης επισημαίνοντας ότι οι κατευθυντήριες οδηγίες δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα στις λαϊκές ανάγκες, ούτε στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.
Γιατί, όπως είπε, η ουσιαστική αντιμετώπισή του είναι αντίθετη και κοστίζει στην ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του, όπως ακριβώς το ίδιο ισχύει και για όλες τις άλλες λαϊκές κοινωνικές ανάγκες.
«Η αντιμετώπιση του προβλήματος της παχυσαρκίας βρίσκεται στην κατεύθυνση της πάλης, για προϊόντα διατροφής φτηνά και ποιοτικά με τις αυξημένες δυνατότητες που έχει η χώρα. Εχει να κάνει με τους όρους ζωής και δουλειάς, αθλητισμού σε αντιπαράθεση με τα 13ωρα, τη μερική απασχόληση, τις πληρωμές για άθληση, αλλά και ενός σύγχρονου αποκλειστικά κρατικού συστήματος Υγείας, με έμφαση στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Αυτή η ανάπτυξη λοιπόν που η μοναδική κατευθυντήρια οδηγία θα είναι αυτή που ικανοποιεί τις λαϊκές ανάγκες, χωρίς εκμετάλλευση και χωρίς καπιταλιστές, χωρίς τις χρεοκοπημένες πολιτικές δηλαδή της δήθεν αρμονικής συνύπαρξης καπιταλιστών και εργατών».