Συμφωνώ με τις Θέσεις του 22ου Συνεδρίου. Οι Θέσεις αποτυπώνουν με γλαφυρά και ζωντανό τρόπο τη σημαντικότητα να εναρμονιστεί η καθημερινή μας δουλειά και καθοδήγηση με τις προγραμματικές θέσεις. Το πώς δηλαδή η επαναστατική δράση θα «κουμπώνει» με τη θεωρία μας και το αντίθετο. Στις Θέσεις αναφέρεται η αναγκαιότητα με καλύτερους όρους καθημερινά να δουλεύουμε μέσα στην εργατική τάξη και τα σύμμαχα στρώματά της με το Πρόγραμμα του Κόμματος, να μπορούμε μέσα από την καθημερινή παρέμβαση και αγώνες μας να φωτίζουμε τη διέξοδο από τη σημερινή βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος. Θα ήθελα λοιπόν να παραθέσω ορισμένες πλευρές της δουλειάς μας στους εργαζόμενους στις εταιρείες παροχής υπηρεσιών κυβερνοασφάλειας. Οι εργαζόμενοι στους συγκεκριμένους χώρους παίζουν έναν νευραλγικό ρόλο για την επιτήρηση, καταγραφή και απόκριση σε περιστατικά κυβερνοασφάλειας. Γίνονται καθημερινά μάρτυρες θεατών και αθέατων πλευρών των σφοδρών ανταγωνισμών μέσα από διάφορα κυβερνοπεριστατικά που λαμβάνουν χώρα. Το ζήτημα για εμάς τους κομμουνιστές είναι κατά πόσο «ξετυλίγουμε» το περιτύλιγμα και μπαίνουμε στην ουσία του ζητήματος. Οτι δηλαδή πολλά από τα κυβερνοπεριστατικά σε υποδομές Ενέργειας, λιμανιών, κατασκευαστικών εταιρειών, δεν είναι απλά μεμονωμένα περιστατικά, αλλά κρίκος στην αλυσίδα των ανταγωνισμών για τη χάραξη των νέων δρόμων μεταφοράς Ενέργειας κ.λπ. Πως ο πόλεμος που διεξάγεται σήμερα σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα, δεν είναι μόνο βόμβες και νάρκες, όπως δυστυχώς γινόμαστε μάρτυρες στον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά έχει και άλλα χαρακτηριστικά, διπλωματικά αλλά και μη συμβατικές μορφές όπως ο κυβερνοπόλεμος. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε από μια παθητική στάση που θέλει η εργοδοσία καταγραφής και στείρας απόκρισης σε ένα κυβερνοπεριστατικό να περάσουμε στην κατανόηση αυτών των συμβάντων, ότι δηλαδή η χώρα μας είναι ήδη μαγνήτης αντιποίνων σε περίπτωση όξυνσης και διερεύνησης της πολεμικής σύρραξης, αυτά που γίνεται μάρτυρας σήμερα είναι τα «προεόρτια» αυτών που μέλλονται να έρθουν. Για αυτό από σήμερα τους καλούμε σε πάλη ενάντια σε κάθε εμπλοκή της Ελλάδας από τον πόλεμο, να μη γίνει ΝΑΤΟικό ορμητήριο, άρα και στόχος αντιποίνων, να επιστρέψουν πίσω τώρα οι Ελληνικές αποστολές. Είναι κρίσιμο τώρα να ανέβει και άλλο ο ρυθμός παρέμβασής μας σε τέτοια ζητήματα, ειδικά αυτή την περίοδο που με συγκροτημένο τρόπο η εργοδοσία παραμυθιάζει πως η πολεμική οικονομία ανοίγει δουλειές, δίνει αυξήσεις σε σχέση με άλλους κλάδους, με λίγα λόγια υπάρχει υλική βάση ενσωμάτωσης συνειδήσεων στους εργαζόμενους του συγκεκριμένου κλάδου. Και εδώ πάλι «δένει» η παρέμβασή μας με την ανάδειξη και κατανόηση του κύκλου της καπιταλιστικής οικονομίας, «ανάπτυξη» «ύφεση» «κρίση», αναδεικνύοντας την πείρα από την πράσινη και ψηφιακή ανάπτυξη τα προηγούμενα χρόνια, την κατάληξη και την πείρα των εργαζομένων από τις μεγαλοστομίες που άκουγαν τα προηγούμενα χρόνια.

Η προετοιμασία για απότομες καμπές της ταξικής πάλης, της ετοιμασίας του Κόμματός μας για όλες τις συνθήκες αφορά το σήμερα, αφορά όλους μας και είναι κρίσιμο ζήτημα να κατανοείται ως τέτοιο. Η κατάλληλη προετοιμασία το ανέβασμα της ιδεολογικής ικανότητας και κατανόησης είναι από τα κρίσιμα στοιχεία για να μπορέσει το Κόμμα μας να εκπληρώσει την ιστορική του αποστολή.