Δουλειά με το Πρόγραμμα και το Καταστατικό μας, για να γίνει γνωστό ότι το ΚΚΕ είναι το κομμουνιστικό επαναστατικό κόμμα της επαναστατικής αλλαγής της κοινωνίας, κόμμα που οργανώνει την εργατική τάξη και το κίνημά της για να ανατρέψει το εκμεταλλευτικό σύστημα και να πάρει την εξουσία.

Κόμμα που δεν έχει καμία σχέση με κόμματα διαχείρισης της αστικής εξουσίας.

Κόμμα που αναδεικνύει την αλήθεια ότι η εποχή μας είναι εποχή των σοσιαλιστικών επαναστάσεων και όλη η δράση υποτάσσεται σε αυτόν τον στρατηγικό στόχο.

Αλλα ζητήματα που πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερο βάρος:

Η ανασύνταξη του εργατικού - συνδικαλιστικού κινήματος εξακολουθεί να είναι στις προτεραιότητές μας καθώς είμαστε πολύ πίσω από τις ανάγκες της εποχής. Ο χαμηλός βαθμός οργάνωσης είναι ανησυχητικό στοιχείο που δεν μπορεί να συνεχιστεί αν θέλουμε να έχουμε ένα κίνημα όπως το θέλουμε, που να βάζει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις.

Θεωρώ ότι πρέπει να σημάνει συναγερμός σε όλες τις Οργανώσεις εδαφικές και κλαδικές με στόχο τις εγγραφές νέων μελών στα Σωματεία μαζί με συνδικαλιστικές οργανώσεις σε κλάδους, εργοστάσια και επιχειρήσεις. Να αξιοποιήσουμε τους σταθμούς στη δράση του εργατικού κινήματος όπως π.χ. απεργία, συλλαλητήριο, για να βάζουμε στόχους εγγραφών μελών στα Συνδικάτα, να προωθούμε και την ίδρυση νέων σε κλάδους και σε χώρους δουλειάς που δίνουμε ιδιαίτερο βάρος.

Η όλη προσπάθεια να γίνεται με έλεγχο, συζήτηση και ανταλλαγή πείρας μεταξύ των συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Να επιμείνουμε και να εντείνουμε την προσπάθεια για την ισχυροποίηση του εργατικού κινήματος με ιδιαίτερη προσοχή στη λειτουργία των πρωτοβάθμιων Σωματείων, την αναζωογόνησή τους, τη ζωντάνια τους, τη συλλογική δράση τους. Να σκεφτούμε ότι μπορούμε να αξιοποιήσουμε την πείρα που έχουν πολλά ικανά στελέχη μας στο συνδικαλιστικό κίνημα που σήμερα έχουν συνταξιοδοτηθεί. Αυτά τα στελέχη αρκετές φορές τα «ξεχνάμε» όταν βγουν στη σύνταξη καθώς χρεώνονται με συγκεκριμένα καθήκοντα στην οργάνωση, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψιν τη μεγάλη πείρα και την ικανότητα που απέκτησαν στη διάρκεια του εργασιακού τους βίου. Αυτά τα πρώην συνδικαλιστικά στελέχη μπορούν να συνδέονται και μέσα από τα σωματεία Συνταξιούχων στα οποία ανήκουν, με τον παλιό τους κλάδο με διάφορες αφορμές (π.χ. κινητοποιήσεις, αρχαιρεσίες, μεταφορά πείρας σε νέα συνδικαλιστικά στελέχη) και να συμβάλλουν στον συντονισμό τις ιδεολογικής - πολιτικής δουλειάς στο «έδαφος» και στον κλάδο.

Η ιδεολογική μας παρέμβαση να βοηθάει στην απόκτηση εμπιστοσύνης στη δύναμη του οργανωμένου αγώνα της εργατικής τάξης, στη γνώση ότι ο Λαός αν πιστέψει στη δύναμή του μπορεί να έρθει τα «απάνω-κάτω», μπορεί να κάνει θαύματα. Να μπολιάσουμε την εργατική τάξη, το κίνημα, με την αισιοδοξία που να πατάει πάνω στις μικρές και μεγάλες νίκες του εργατικού κινήματος όπως συντελέστηκαν διαχρονικά στη χώρα μας αλλά και στο εξωτερικό και το πιο ουσιαστικό ότι το εργατικό κίνημα μπορεί και πρέπει να οργανώσει την κοινωνική συμμαχία που θα πάει μέχρι τέλος τον αγώνα για να πάρει την εξουσία και την οικονομία στα χέρια του. Αυτή είναι η ουσία και ο στόχος της ανασύνταξης.

Για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο:

Πολύ σωστά εντοπίσαμε την αναγκαιότητα να συνδέσουμε τον πόλεμο με τη μήτρα του: Το καπιταλιστικό σύστημα. Πρέπει να ξεδιαλύνουμε τις λαθεμένες απόψεις μιας μεγάλης μερίδας του κόσμου που συνδέει τον πόλεμο με τους κακούς ηγέτες, δικτάτορες, αναθεωρητικούς κ.λπ. και δεν βλέπει τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών, τους ανταγωνισμούς του για τη μοιρασιά του πλούτου των εδαφών και των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων και στο ποιος και ποια συμμαχία θα έχει το πάνω χέρι στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα.

Να αναδείχνουμε την εξίσωση: Καπιταλισμός = πόλεμος και επομένως η πάλη για το τέλος των πολέμων, η πάλη για την ειρήνη συνδέεται με την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού.

2ον Να αποδομήσουμε το αφήγημα της κυβέρνησης και των κομμάτων της βολικής αντιπολίτευσης ότι οι εξοπλισμοί και οι πολεμικές δαπάνες που όλοι τους -πλην ΚΚΕ - ψηφίζουν ότι είναι δήθεν για την άμυνα της χώρας και ότι προστατεύονται τα κυριαρχικά δικαιώματα από την επιθετικότητα της Τουρκίας. Να προβάλουμε με κάθε ευκαιρία με κάθε τρόπο ότι οι εξοπλιστικές δαπάνες που πληρώνει με την άγρια φορολογία και τις περικοπές σε βάρος του λαού η κυβέρνηση είναι δαπάνες για τα επιθετικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ -αυτό που καταγγέλλει εδώ και χρόνια το Κόμμα μας- και ότι δεν έχουν καμία σχέση με την άμυνα της χώρας, αντίθετα ενισχύουν τους κινδύνους εμπλοκής στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών.

3ον Να αναδείξουμε τις δικαιολογημένες ανησυχίες και τους φόβους ενός μέρους του λαού μας που βλέπει τα σύννεφα ενός γενικευμένου πολέμου να πυκνώνουν σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Οι πρωτοφανείς πολεμικές δαπάνες, οι θηριώδεις εξοπλισμοί όλων των ανταγωνισμών, η πολεμική οικονομία, οι συνεχείς απειλές και για χρήση πυρηνικών όπλων πρέπει να αποτελέσουν κύμα αντίδρασης του Λαού μας ενάντια στον εφησυχασμό και στον συμβιβασμό που θέλουν να μας περάσουν η κυβέρνηση και τα συστημικά κόμματα. Να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο ο λαϊκός αγώνας ενάντια στην πολεμική εμπλοκή της χώρας μας με εκδηλώσεις σε κάθε γειτονιά.

Με όπλο το Πρόγραμμα και το Καταστατικό μας να εκλαϊκεύσουμε την πρότασή μας ενάντια στην άμεση εμπλοκή σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την διέξοδο που προτείνουμε στον Λαό.

Με σχέδιο και Πρόγραμμα από κάθε Οργάνωση να αντιστρέψουμε την μαυρίλα και τα αδιέξοδα που προβάλλονται από το όλο σκηνικό και να αναδείχνουμε ότι και μέσα από όλα αυτά διαφαίνεται ένας άλλος κόσμος για τον λαό και το μέλλον του και ότι δεν πάει άλλο με αυτό το σάπιο σύστημα που σέρνει τον κόσμο στο χείλος της καταστροφής. Γι' αυτό με τη δράση μας να επικαιροποιήσουμε το σωστό δίλημμα: Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα, με το δίλημμα: ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ή ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ.

Η αναγκαιότητα και η επικαιρότητα του Σοσιαλισμού - Κομμουνισμού έχει γίνει περισσότερο από κάθε φορά ορατή μέσα από τις πρωτόγνωρες επιστημονικές δυνατότητες και τα εφιαλτικά αδιέξοδα του καπιταλισμού που βάζουν μπουρλότο σε όλο τον πλανήτη.

Στο χέρι όλων των Λαών -και του ελληνικού Λαού- είναι να βάλουμε τέλος σε αυτόν τον εφιάλτη.

«Φαντάσου έναν κόσμο που δεν θα υπάρχουν ιδιοκτησίες, χωρίς ανάγκη για απληστία, χωρίς πείνα, μια αδελφότητα ανθρώπων, όλους τους ανθρώπους να μοιράζονται όλον τον κόσμο». Τζών Λένον: Ιμάτζιν