Συμφωνώ με τις Θέσεις. Λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες εντός των οποίων δρούμε, που όπως αναφέρει και το κείμενο των Θέσεων είναι «πιο πιθανό - σε σχέση με άλλες περιόδους - οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί (...) να οδηγήσουν σε μαζική ριζοσπαστικοποίηση εργατικών - λαϊκών δυνάμεων, σε όξυνση της ταξικής πάλης, ακόμα και σε αποσταθεροποίηση της καπιταλιστικής εξουσίας», θαρρώ πως τίθεται στην ημερήσια διάταξη το πώς είμαστε Κόμμα έτοιμο για όλα, Κόμμα ικανό να ανταποκριθεί στις καμπές της ταξικής πάλης, σε συνθήκες διαφορετικές από τις σημερινές, ακόμα και παρανομίας. Αντίστοιχα το πώς η ΚΝΕ, η Νεολαία του ΚΚΕ, μετράει βήματα σε αυτήν την κατεύθυνση.

Το καθήκον αυτό είναι σύνθετο και πολυπαραγοντικό, σίγουρα δεν κρίνεται μια μέρα Χ. Απαιτεί επιμονή και κοπιαστική δουλειά από τα πριν, απαιτεί να τα βάλουμε με τη δύναμη της συνήθειας που δεν θέλει καμία υποτίμηση. Λόγου χάριν ας σκεφτούμε το κατά πόσο η δουλειά «με μολύβι και χαρτί» γίνεται πράξη και δεν είναι δουλειά «με smartphone και notes». Ισχύει, και θα ήταν ψέμα να πούμε το αντίθετο, ότι η χρήση νέων τεχνολογιών διευκολύνει μια σειρά από οργανωτικά καθήκοντα: Από το IRIS στις εισφορές της τελευταίας στιγμής, στα οικονομικά «κλεισίματα» και την πληρωμή ενός «Ριζοσπάστη», μέχρι και την άμεση μεταφορά μιας εικόνας μέσω Viber / SMS. Ομως πρέπει να μην υποτιμήσουμε ότι εκούσια παραχωρούμε στον ταξικό εχθρό πληροφορίες για το Κόμμα, τα μέλη μας, τα οικονομικά μας.

Πρέπει να μάθουμε να δουλεύουμε διαφορετικά, καλύτερα να περιφρουρούμε την Οργάνωση. Πρέπει να βρισκόμαστε σε θέση να μπορούμε να συνεδριάζουμε, να δρούμε, να παρεμβαίνουμε στους χώρους ευθύνης μας, να προμηθευόμαστε τον κομματικό Τύπο, να πράττουμε όσα ήδη πράττουμε και ακόμα περισσότερα, σε συνθήκες που τα παραπάνω δεν θα δύναται να συντονιστούν μέσω τηλεφώνου. Δεν πρέπει να υποτιμήσουμε ούτε στιγμή πως όντας η πρωτοπορία της εργατικής τάξης, με στόχο την κατάκτηση της εξουσίας, είμαστε πάντα στο στόχαστρο της αστικής τάξης. Απαιτείται αποφασιστική αντιμετώπιση φαινομένων οργανωτικής χαλαρότητας και έλλειψης επαναστατικής επαγρύπνησης.

Τα παραπάνω σαφώς δεν πρέπει να ερμηνευτούν ως γενική άρνηση της χρήσης των νέων τεχνολογιών, αλλά ως ανάγκη να μπορούμε να δρούμε και δίχως αυτές, ως ανάγκη ενίσχυσης της περιφρούρησης της Οργάνωσης.

Μελετώντας την ιστορική πείρα του Κόμματος εύλογα προκύπτει το συμπέρασμα ότι η ιδεολογική και πολιτική του ετοιμότητα, η οργανωτική του κατάσταση πριν τις μεγάλες καμπές της ταξικής πάλης (φασιστική κατοχή, ΕΑΜική Αντίσταση, ΔΣΕ), έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην έκβαση αυτών. Σήμερα καλούμαστε να προετοιμαστούμε για τέτοιες καμπές. Οπως έχει πει και ο Β. Ι. Λένιν, «υπάρχουν δεκαετίες στις οποίες δεν συμβαίνει τίποτα και υπάρχουν εβδομάδες στις οποίες συμβαίνουν δεκαετίες». Είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε σε «εβδομάδες στις οποίες συμβαίνουν δεκαετίες»;