Σε πρώτη δύναμη αναδείχθηκε για μια ακόμα φορά η ΕΣΑΚ στο Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, αποτέλεσμα με ιδιαίτερη σημασία σε περίοδο πολεμικής προετοιμασίας και βαθύτερης εμπλοκής της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, με το Σωματείο να οργανώνει τη μάχη για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που να καλύπτει τους εργαζόμενους με «μπλοκάκι».

Η ΕΣΑΚ Μισθωτών Τεχνικών χαιρετίζει τους εκατοντάδες εργαζόμενους και εργαζόμενες που έδωσαν την εκλογική μάχη και συνέβαλαν στο να βγει απ' την κάλπη ξανά πρώτη δύναμη και ενισχυμένη.

Τονίζει πως η μάχη που δόθηκε είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική ανανέωση των δυνάμεών της (αφού πολλοί συνάδελφοι έχουν αλλάξει κλάδο), με πολλές νέες ψήφους από εργοτάξια, μεγάλες εταιρείες και ομίλους και ιδιαίτερα με την παρέμβαση με κάλπη στο εργοτάξιο του Ελληνικού.

Αναλυτικά, για το 7μελές ΔΣ ψήφισαν 2.324 πανελλαδικά (άκυρα - λευκά 23). Η ΕΣΑΚ πήρε 920 ψήφους, 40% και 3 έδρες. Ακόμα εκλέγει 10 αντιπροσώπους για το Εργατικό Κέντρο Αθήνας (1 επιπλέον σε σχέση με το 2024), με αυτοδυναμία στα ΔΣ των Παραρτημάτων Πάτρας, Λάρισας και Ηρακλείου.

Η Αριστερή Πρωτοβουλία Τεχν. (ΝΑΡ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ) πήρε 676 ψήφους (29,4% και 2 έδρες). Η Barricada (MέΡA25) 369 ψήφους (16% και μία έδρα). η «Συνάρτηση Τεχνικών» (ΣΥΡΙΖΑ-ΝΕΑΡ) 151 ψήφους (6,6% και μία έδρα). Ακόμα, η ΣΑΜΙΤ (ΑΡΑΣ) 126 ψήφου (5,5%), η Ταξική Πορεία 49 ψήφους (2,1%) και η ΕΡΓΑΣ 10 ψήφους (0,4%).

Από τη διακριτή άνοδο του ψηφοδελτίου της «Αγωνιστικής Συνεργασίας» σημαδεύτηκαν οι αρχαιρεσίες στον Σύλλογο Διπλωματούχων Μηχανικών του Ομίλου ΔΕΗ, αφού καταγράφει άνοδο κατά 114 ψήφους και κατά 16%. Μάλιστα, οι παρατάξεις των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ καταγράφουν πτώση συνολικά κατά 20%. Από το ψηφοδέλτιό της «Αγωνιστικής Συνεργασίας» εκλέγονται δύο συνδικαλιστές στο ΔΣ του Συλλόγου και δύο αντιπρόσωποι στο συνέδριο της ΓΕΝΟΠ.

«Είναι ένα αποτέλεσμα αισιόδοξο και παρακαταθήκη ενίσχυσης της προσπάθειας για την υπεράσπιση και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων μας, για πραγματικές και ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας, με ενιαίες ΣΣΕ χωρίς διαχωρισμούς των εργαζομένων», σημειώνει η «Αγωνιστική Συνεργασία».

Αναλυτικά, η «Αγωνιστική Συνεργασία» πήρε 122 ψήφους και 2 έδρες (από 8 ψήφους και καμία έδρα το 2023). Η ΔΑΚΕ (ΝΔ) πήρε 391 ψήφους και 6 έδρες (από 404 ψήφους και 7 έδρες), η «Αγωνιστική Συσπείρωση» (ΜέΡΑ 25/ΑΝΤΑΡΣΥΑ) πήρε 165 ψήφους και 3 έδρες (από 109 και 2) και η «Προοδευτική Συνεργασία» (ΠΑΣΚΕ/ΣΥΡΙΖΑ) πήρε 48 ψήφους και καμία έδρα (από 100 και 2).

Η φετινή Πανελλαδική Σύσκεψη, με σύνθημα «Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους. Οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή», δίνει τον τόνο της οργάνωσης της πάλης «σε έναν κόσμο που φλέγεται» από την εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Καζάνι που βράζει είναι οι χώροι δουλειάς, με τη συζήτηση να φουντώνει όλο και περισσότερο γύρω από την εμπλοκή της χώρας με ευθύνη της κυβέρνησης και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Πολύ πιο επιτακτικά λοιπόν σε αυτές τις συνθήκες προκύπτει το ερώτημα «τι κίνημα χρειάζεται», για να οργανωθεί η πάλη των εργατών στην κατεύθυνση της αντεπίθεσης.

Οπως σημειώνει το ΠΑΜΕ, «απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και του πολέμου χρειαζόμαστε ένα εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα που δεν θα υποτάσσεται στη στρατηγική των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Στους στόχους των μεγάλων αφεντικών, που τους βαφτίζουν "εθνικούς στόχους" για να γίνουν πλουσιότεροι από την εκμετάλλευση και το αίμα των εργαζομένων».

Τονίζει πως είναι αναγκαιότητα σήμερα «ένα κίνημα απαλλαγμένο από τη συμβιβαστική αντίληψη της κυβερνητικής εναλλαγής και της αναζήτησης "σωτήρων", οι οποίοι θα συνεχίσουν την εφαρμογή της ίδιας πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου.

Ενα κίνημα διεκδικητικό, αγωνιστικό, που θα βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος και όσους το υπηρετούν».

«Συνεχίζουμε ακόμα περισσότεροι απέναντι σε δυσκολίες, στη μοιρολατρία, στη λογική του "δεν γίνεται τίποτα", με τη σχεδιασμένη παρέμβασή μας και δράση, με το πλαίσιο πάλης και των αιτημάτων που βάζει στο επίκεντρο τις ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων», σημειώνει το ΠΑΜΕ.

Από περιοδείες σε χώρους δουλειάς μπροστά στη σύσκεψη

• Σε χώρους δουλειάς μεταφέρεται το κάλεσμα του ΠΑΜΕ για την Πανελλαδική Σύσκεψη
• Ολοι στο πόδι - ξεσηκωμός: Σωματεία σε όλη τη χώρα οργανώνουν συλλαλητήρια με αίτημα καμία εμπλοκή - καμία συμμετοχή στον πόλεμο
• Νομοσχέδιο για Ελεγκτικούς Μηχανισμούς: Ερχεται νέο χτύπημα στην Επιθεώρηση Εργασίας

Αναδεικνύοντας τη σημασία του Συνεδρίου, αναφέρει πως στόχος του είναι «να ανταλλάξουμε την πείρα που αποκτήσαμε από τους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες τον τελευταίο χρόνο και κυρίως να καταλήξουμε σε αποφάσεις για την ακόμα καλύτερη οργάνωση της πάλης των εργαζομένων του Πειραιά, ιδιαίτερα μπροστά στις νέες συνθήκες με την εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο για την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων».

Εξάλλου, στην έναρξη του Συνεδρίου καλεί να δώσουν μαζικά «παρών» τα σωματεία του δημόσιου τομέα, άλλους φορείς του εργατικού - λαϊκού κινήματος της περιοχής του Πειραιά, τη νεολαία.

Σημειώνει πως μετά το εκλογοαπολογιστικό συνέδριο του 2024, το Εργατικό Κέντρο πρωτοστατεί ακόμα πιο μαχητικά και αποφασιστικά στην οργάνωση της πάλης των εργαζομένων ενάντια στην πολιτική της σημερινής κυβέρνησης, που υλοποιεί την εγκληματική πολιτική για τα κέρδη των λίγων, με την ουσιαστική στήριξη των κομμάτων που ευθυγραμμίζονται με αυτή. Αυτή η πολιτική, τονίζει, μπλέκει τον εργαζόμενο λαό στον πόλεμο που δεν είναι δικός μας.

Σε αυτές τις συνθήκες σαλπίζει συναγερμό και λαϊκό ξεσηκωμό για εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα που θα αμφισβητεί την εγκληματική πολιτική του κέρδους, που δεν θα υποτάσσεται στη στρατηγική των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, στους στόχους των μεγάλων αφεντικών, για να γίνουν πλουσιότεροι από την εκμετάλλευση και το αίμα των εργαζομένων.

«Παλεύουμε για κίνημα που θα βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος, την πολιτική στήριξης των μονοπωλίων που απογειώνει την εκμετάλλευση, το άδικο κράτος που υπηρετεί το κεφάλαιο και καταδυναστεύει τη ζωή μας. Ενα κίνημα ενωτικό, μαζικό, μαχητικό, που δεν θα στρογγυλοκάθεται στα τραπέζια των υπουργείων και των επιχειρηματικών ομίλων, στα παζάρια της ταξικής συνεργασίας, όπως κάνουν οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Κίνημα απαλλαγμένο από τον θανάσιμο εναγκαλισμό κράτους, εργοδοσίας και εργατοπατέρων τύπου Παναγόπουλου», τονίζει.

Και, θυμίζοντας αγώνες του προηγούμενου διαστήματος που δείχνουν τον δρόμο, καλεί «να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, η πραγματική σύγκρουση με το κεφάλαιο, το κράτος, τις κυβερνήσεις τους και όχι να ψάχνουμε "δεξιά" και "αριστερά" για νέους σωτήρες του συστήματος που καλλιεργούν αυταπάτες φιλολαϊκών κυβερνητικών εναλλαγών, αφήνοντας άθικτη την εγκληματική πολιτική τους».

Ενα τέτοιο κίνημα, σημειώνει, «μπορεί να στριμώχνει τις κυβερνήσεις και όσους τις στηρίζουν. Να αποσπά κατακτήσεις, να καθυστερεί μέτρα, να κουρελιάζει στην πράξη άδικους νόμους. Μόνο με πίστη στη δύναμή μας, με τέτοιο αγωνιστικό προσανατολισμό και περιεχόμενο είχαμε νίκες! Οπως η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στους λιμενεργάτες της COSCO, η πρόσφατη νίκη των ναυτεργατών στα Ro/Ro, η τοπική κλαδική σύμβαση των μεταλλεργατών της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης στο Πέραμα, η ΣΣΕ των οικοδόμων. Με τέτοιους αγώνες νιώθουμε περήφανοι, δυνατοί, καταφέραμε και χαμογελάσαμε θέτοντας τις βάσεις για τη συνέχεια του αγώνα. Με αυτό τον τρόπο δείξαμε την αλληλεγγύη μας στον λαό της Παλαιστίνης όταν μαζί με τους λιμενεργάτες σταματήσαμε το container με χιλιάδες σφαίρες που είχαν προορισμό τα κορμιά τους.

Απέναντι στο σύνολο της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής που συνθλίβει τις ζωές μας, για την απεμπλοκή της χώρας από τον πόλεμο, για να ανοίξουμε τον δρόμο για συνολική ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος. Μόνο ο ίδιος ο λαός, οι εργαζόμενοι με τα συνδικάτα μας, σε σύγκρουση και ρήξη με το σύστημα της εκμετάλλευσης, με τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, μπορεί να δώσει πραγματική αισιοδοξία και ελπίδα».

«Με αισιοδοξία και πίστη στη δύναμη της εργατικής τάξης της περιοχής και όλης της χώρας, προχωράμε μπροστά. Είμαστε σίγουροι ότι θα τα καταφέρουμε. Με τις αποφάσεις μας στο ετήσιο Συνέδριό μας, δίνουμε υπόσχεση στους νεκρούς της τάξης μας ότι θα συνεχίσουμε μέχρι να πάψει πια η μισθωτή σκλαβιά, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Μέχρι οι εργαζόμενοι που παράγουμε τα πάντα να μπορούμε να τα απολαμβάνουμε και να μην μας τα κλέβουν μια χούφτες εκμεταλλευτές», καταλήγει το κάλεσμα μπροστά στο ετήσιο συνέδριο.

Στο συλλαλητήριο συμμετέχουν οι Φοιτητικοί Σύλλογοι: Φιλοσοφικής, Νομικής, Δασκάλων, Νηπιαγωγών, Οδοντιατρικής, Γεωλογικού, Ρωσικής Γλώσσας - Φιλολογίας και Σλαβικών Σπουδών, Κοινωνιολογίας και ΙΦΕ ΕΚΠΑ, ΑΣΟΕΕ, Σχολής Μηχανικών, Σχολής Επιστημών Υγείας και Πρόνοιας, Σχολής Εφαρμοσμένων Τεχνών και Πολιτισμού ΠΑΔΑ, Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, Χημικών Μηχανικών, Μεταλλειολόγων, Τοπογράφων ΕΜΠ, Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Την ίδια μέρα θα γίνει κινητοποίηση και στο Αγρίνιο, από το Εργατικό Κέντρο, στις 7 μ.μ. στην κεντρική πλατεία.

Στην Κρήτη μεγαλώνει συνεχώς ο κατάλογος των μαζικών φορέων και των εργατικών σωματείων που αποφασίζουν τη συμμετοχή τους στη σύσκεψη όπου καλεί η Παγκρήτια Επιτροπή Ενάντια στις Βάσεις και την Εμπλοκή την Κυριακή 22 Μάρτη, στις 12 μ. στα Χανιά.

Το μήνυμα ότι ο λαός δεν έχει κανένα συμφέρον να συρθεί πίσω από τις επιδιώξεις των μονοπωλιακών ομίλων και των ιμπεριαλιστών, που τον σπρώχνουν στον όλεθρο, και η ανάγκη να δυναμώσει η πάλη στους χώρους δουλειάς απέναντι στην πολεμική εμπλοκή και στις συνέπειές της στη ζωή του, αναδείχθηκαν από τις ομιλίες πολλών εκπροσώπων σωματείων και φορέων στη σύσκεψη που έγινε στη Λάρισα το απόγευμα της Τρίτης.

Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου και συμμετείχαν σε αυτή δεκάδες εκπρόσωποι σωματείων και φορέων, που συζήτησαν για την ανησυχία που υπάρχει στους χώρους δουλειάς γύρω από τη γενίκευση του πολέμου και την εμπλοκή της Ελλάδας.

Ενδεικτικά, ο Παναγιώτης Κοδέλλας εκ μέρους της διοίκησης του ΕΚ Λάρισας τόνισε για τον κλάδο των Τροφίμων ότι «υπάρχει φόβος και ανησυχία στους χώρους δουλειάς, όμως οι συνάδελφοι ψάχνουν απάντηση στο "ποιος θα μας προστατέψει"». Ανέδειξε πως «έχουμε απάντηση, γιατί τα σωματεία και το εργατικό κίνημα αναδεικνύαμε διαχρονικά την κλιμάκωση της εμπλοκής από όλες τις κυβερνήσεις».

Ο Ιάσωνας Ακριβός από το Συνδικάτο Μετάλλου αναφέρθηκε στον «πρωταγωνιστικό ρόλο του κλάδου στην πολεμική οικονομία και εμπλοκή, ο οποίος χτίζεται στις πλάτες μας», επισημαίνοντας ότι «οι εργαζόμενοι, με όπλο τους το σωματείο, έχουν συμφέρον να παλέψουν για να μη γίνουν ουρά στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, για να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις στη Λάρισα και στη Θεσσαλία».

Κάλεσμα στους φορείς των αυτοαπασχολούμενων να δυναμώσουν τον αγωνιστικό συντονισμό τους, και να μη δεχτούν νέα βάρη και θυσίες για τους πολέμους και τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων, απηύθυνε ο Αγης Τριγάζης, αντιπρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου.

Ενώ ο Κώστας Χατζής, γραμματέας της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων, στάθηκε στην πείρα που έχουν οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι, που όπως είπε «έχουμε κληθεί και στο παρελθόν να πληρώσουμε τις συνέπειες των ιμπεριαλιστικών πολέμων, με χάσιμο αγορών, με αυξήσεις στο κόστος παραγωγής. Αυτές τις πολιτικές αντιπαλέψαμε και στα φετινά μεγαλειώδη μπλόκα». Και πρόσθεσε: «Συνεχίζουμε πιο αποφασιστικά, μεταφέροντας το κάλεσμα ξεσηκωμού και πάλης για την απεμπλοκή σε κάθε Αγροτικό Σύλλογο και χωριό».

Από εξόρμηση μπροστά στο συλλαλητήριο

Αυτό το κάλεσμα μετέφεραν και μέσα από συνέντευξη Τύπου που δόθηκε χτες στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης. Στη συνέντευξη μίλησαν η Χριστίνα Αποστολίδου, πρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων, ο Δημήτρης Μπελόπουλος, πρόεδρος της Ενωσης Εμποροϋπαλλήλων και ο Νίκος Ζώκας, πρόεδρος της Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη Θεσσαλονίκης (ΕΔΥΕΘ).

Η Χριστίνα Αποστολίδου, ανοίγοντας τη συνέντευξη, ανέφερε ότι ο κόσμος φλέγεται, ότι ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - Ισραήλ με την απροκάλυπτη επίθεσή τους στο Ιράν άνοιξαν «τον σύρτη της κόλασης», στη μάχη για την πρωτοκαθεδρία τους ενάντια στην Κίνα και τους συμμάχους της. Κατήγγειλε ότι οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στην Ελλάδα, στη Σούδα, στην Αλεξανδρούπολη, στη Λάρισα, στον Αραξο, γίνονται μαγνήτης αντιποίνων. Και σημείωσε ότι το σύνθημα «Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στη σφαγή!» σήμερα αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου για την εργατική τάξη και όλο τον λαό που βιώνει τις επιπτώσεις της εμπλοκής.

Μάλιστα, ανακοίνωσε την πρωτοβουλία των σωματείων να διακινήσουν κείμενο συλλογής υπογραφών προς όλα τα σωματεία και τους μαζικούς φορείς της πόλης, εκφράζοντας την απαίτηση για την άμεση απεμπλοκή της πόλης από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να κλείσει το ΝΑΤΟικό Στρατηγείο NRDC-GR και όλες οι βάσεις στη χώρα.

Ο Δημήτρης Μπελόπουλος αναφέρθηκε ειδικότερα στον ρόλο του ΝΑΤΟικού Στρατηγείου που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και λειτουργεί για τις εκπαιδεύσεις, τις αποστολές, τις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με τη συνδρομή και του πρώην Γ' Σώματος Στρατού, που έχει μετονομαστεί σε Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Ηπείρου και Μακεδονίας. Λειτουργεί σαν επιχειρησιακό αρχηγείο με δυνατότητα διεξαγωγής εκτεταμένων επιχειρήσεων, για να μετέχει σε όλο το φάσμα των αποστολών του ΝΑΤΟ, που μπορεί να κυμαίνονται από χαμηλή έως υψηλή ένταση και δίνει αναφορά στο ΝΑΤΟ, όσον αφορά τις αποστολές του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου.

Οπως είπε, «το πόσο πολύ η ύπαρξη του συγκεκριμένου στρατηγείου εμπλέκει τη χώρα μας και ιδιαίτερα την περιοχή μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς έχει παρελθόν, μιας και ήδη, στην αρχή του πολέμου στην Ουκρανία, πραγματοποίησε στις εγκαταστάσεις του το σεμινάριο "SIKINOS-22", με θέμα "Η Ρωσία ως Απειλή Ασφαλείας". Επισήμως, σκοπός ήταν η "βελτίωση της γνώσης και της κατανόησης σχετικά με πιθανές απειλές κατά του ΝΑΤΟ και της περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας, που προέρχονται κυρίως από τη Ρωσία". Είναι χαρακτηριστικό το ότι ο τότε διοικητής του Στρατηγείου τόνιζε σε δηλώσεις του: "Πιστεύω ακράδαντα ότι το NRDC - GR είναι ο κρίκος στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, σε μια περιοχή που στο παρελθόν έχει δει το μερίδιό της σε συγκρούσεις μικρής και μεγάλης κλίμακας".

Μάλιστα το NRDC-GR φιλοξένησε στις 18-19 Φεβρουαρίου την Αρχική Διάσκεψη Σχεδίασης για την άσκηση Γόρδιος Δεσμός 2026, που θα αφορά επιδράσεις και δυνατότητες από ξηρά, αέρα, θάλασσα, Διάστημα, κυβερνοχώρο και άλλους τομείς, ώστε να επιτυγχάνονται πιο αποτελεσματικές διακλαδικές επιχειρήσεις».

Επιπλέον, το NRDC- GR γίνονται ασκήσεις στο πλαίσιο του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ, «το οποίο μπορεί να βάλει τη χώρα μέσα στη φωτιά, ακριβώς γιατί το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ εμπλέκονται σε πολεμικά μέτωπα σε όλη τη Γη».

Ανέδειξε ότι το συγκεκριμένο Στρατηγείο, λόγω της θέσης του, ανάμεσα σε δύο πολεμικά μέτωπα, αλλά και λόγω της λειτουργίας του μπορεί να αποτελέσει μαγνήτη αντιποίνων, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο όλη την περιοχή.

«Βασικό στοιχείο είναι πως βρίσκεται εντός αστικού ιστού, δίπλα από δύο Πανεπιστήμια (το ΑΠΘ και το ΠΑΜΑΚ), πυκνοκατοικημένες περιοχές (Δόξα Παπάφη), με καταστροφικούς κινδύνους για εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου. Αυτοί οι κίνδυνοι πολλαπλασιάζονται αν συνυπολογίσουμε την παρουσία και τα καθημερινά πέρα - δώθε ΝΑΤΟικών αξιωματούχων στο στρατόπεδο Νταλίπη, την μεταφορά και περιοδική στάθμευση στρατιωτικών οχημάτων και εξοπλισμού στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, τα σχέδια που ακούγονται για αξιοποίηση των δικτύων μεταφοράς, οδικών, σιδηροδρομικών και άλλων.

Γι' αυτό είναι ζήτημα κυριολεκτικά ζωής και θανάτου για τον λαό της Θεσσαλονίκης να κλείσει το ΝΑΤΟικό Στρατηγείο, και ακόμη περισσότερο να σταματήσει κάθε μορφής αξιοποίηση των υποδομών της πόλης μας για τους ιμπεριαλιστικούς, πολεμικούς σχεδιασμούς».

Και παρουσίασε την απαίτηση των σωματείων να κλείσει εδώ και τώρα το NRDC-GR και να μετεγκατασταθεί εκτός Θεσσαλονίκης το Γ' Σώμα Στρατού. Να αποχωρήσουν εδώ και τώρα οι ΝΑΤΟικοί από τη Θεσσαλονίκη, όπου και αν εδρεύουν. Καμία αξιοποίηση των υποδομών της Θεσσαλονίκης για τους σχεδιασμούς τους. Να σταματήσουν εδώ και τώρα οι διελεύσεις στρατιωτικών οχημάτων και επικίνδυνων στρατιωτικών υλικών από τον αστικό ιστό της πόλης.

Το αίτημα να κλείσει το ΝΑΤΟικό Στρατηγείο συνδέεται και με το αίτημα για μετατροπή του χώρου της ΔΕΘ σε μητροπολιτικό πάρκο, με αποκλειστικά κρατική χρηματοδότηση και ευθύνη. Τα σωματεία ζητούν να ενταχθούν σε έναν ενιαίο σχεδιασμό, ο χώρος της ΔΕΘ, ο χώρος του Γ' Σώματος Στρατού μετά από μετεγκατάστασή του και κατάργηση του ΝATOικού Στρατηγείου, ο χώρος του πρώην 424 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου και της περιοχής του πρώην συνοικισμού της Αγίας Φωτεινής. Να αξιοποιηθούν για επέκταση των χώρων πρασίνου, καθώς επίσης για εγκατάσταση και άλλων απαραίτητων υποδομών (π.χ. Παιδείας, φοιτητικής στέγης, πολιτιστικών και αθλητικών χώρων).

Ο Νίκος Ζώκας τόνισε ότι η κατάσταση, στη χώρα, στην περιοχή, απαιτεί ξεσηκωμό. Θυμίζοντας τη μεγάλη πείρα της Θεσσαλονίκης σε αντιπολεμικούς - αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες, τόνισε ότι «στις 24 Μάρτη συμπληρώνονται 27 χρόνια από τον βρώμικο πόλεμο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ ενάντια στον λαό της Γιουγκοσλαβίας, το 1999, όταν ο λαός της πόλης έδωσε πραγματικά αμέτρητους αγώνες ενάντια στον πόλεμο».

Και κάλεσε το συλλαλητήριο του Σαββάτου να δώσει το μήνυμα της μάχης «για να φύγει το ΝΑΤΟικό στρατηγείο και κάθε αμερικανοΝΑΤΟική παρουσία από την πόλη. Ο λαός έχει τη δύναμη, αρκεί να πιστέψει σε αυτή και μαζικά, ενωμένα να δράσει ενάντια στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα σήμερα», είπε.

Συναγερμό σημαίνουν συνδικάτα και μαζικοί φορείς σε όλη τη χώρα, κλιμακώνοντας τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις και απαιτώντας «Εξω τώρα η Ελλάδα από τον πόλεμο». Με συσκέψεις και άλλες πρωτοβουλίες οργανώνονται συλλαλητήρια σε μια σειρά πόλεις, απαιτώντας να μην πληρώσει ο λαός τα σπασμένα της πολεμικής εμπλοκής, να πάψει η συμμετοχή στο μακελειό, να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου και να γυρίσουν πίσω όλες οι αποστολές που είναι εκτός συνόρων. Με τις μέρες αυτές να είναι κρίσιμες, τώρα είναι ώρα ευθύνης για κάθε σωματείο, για κάθε συνδικαλιστή: Να γίνει κάθε χώρος δουλειάς, μάθησης και νεολαίας, κάθε γειτονιά, κέντρο οργάνωσης του αγώνα με σύνθημα «Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους!».

Στη σύσκεψη, που πήρε τη σκυτάλη από αντίστοιχες που οργανώνει το ΕΚΠ σε όλους τους δήμους του Πειραιά, συμμετείχαν πάνω από 20 σωματεία και φορείς της πόλης, αποτυπώνοντας τη μεγάλη ανησυχία της εργατικής τάξης και όλου του λαού, με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις συνέπειές του να μπαίνουν πλέον σε κάθε λαϊκό σπίτι: Στις οικογένειες των ναυτεργατών, που ζουν με τον εφιάλτη της παρουσίας δικών τους ανθρώπων στα πεδία των μαχών για τα κέρδη των εφοπλιστών. Στους χώρους δουλειάς, όπως στο λιμάνι, όπου οι λιμενεργάτες είναι «στο πόδι» για να αποτρέψουν τις πολεμικές μεταφορές υποστήριξης του μακελειού στη Μέση Ανατολή. Στις εργατογειτονιές γύρω από το λιμάνι, που ζουν με τον εφιάλτη ενός βιομηχανικού ατυχήματος, ανησυχώντας για τη μετατροπή της περιοχής σε πεδίο ανταγωνισμών ανάμεσα στα στρατόπεδα που συγκρούονται σε όλο τον κόσμο.

Μεταξύ άλλων συμμετείχαν στη σύσκεψη τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», τα Συνδικάτα - Σωματεία Μετάλλου, Ναυπηγοξυλουργών, Καθαριστριών/τών, Εμποροϋπαλλήλων, τα Παραρτήματα της Ενωσης Λογιστών και του Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού, το Σωματείο Εργαζομένων στην «Teleperformance». Επίσης η ΕΛΜΕ Πειραιά, οι Ενώσεις Γονέων Δ' και Ε' Διαμερίσματος, ο Σύλλογος Γυναικών «Η Πρόοδος», το ΔΣ του Φοιτητικού Συλλόγου ΠΑΠΕΙ, η Ενωση Συνταξιούχων, η ΠΕΣ - ΝΑΤ, η ΣΕΑΑΝ, ο Εξωραϊστικός Σύλλογος Χαραυγής, η ΕΕΔΥΕ Πειραιά κ.ά.

Εκ μέρους του ΔΣ του ΕΚ Πειραιά, η Χριστίνα Καραμαλίκη τόνισε ότι σκοπός της σύσκεψης είναι η οργάνωση πρωτοβουλιών ώστε να σημάνει λαϊκός ξεσηκωμός ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Μίλησε για την εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και για τις επιπτώσεις του στα εργατικά - λαϊκά στρώματα.

«Το σύστημα που για το κέρδος τσακίζει δικαιώματα και μισθούς είναι το ίδιο σύστημα που για το κέρδος οδηγεί τους λαούς σε πολέμους», συνέχισε, υπογραμμίζοντας ότι την ίδια οξυμένη επίθεση δέχονταν οι εργαζόμενοι κατά την ιμπεριαλιστική «ειρήνη» τους, με τα 13ωρα, τους μισθούς πείνας, τα ανύπαρκτα μέτρα υγείας και ασφάλειας μέσα στους χώρους δουλειάς. Στην εισήγηση τονίστηκε με αποφασιστικότητα ότι οι εργαζόμενοι και ο λαός δεν πρόκειται να γίνουν αναλώσιμοι για τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Μαχητικές ήταν και οι παρεμβάσεις που έγιναν από εκπροσώπους συνδικάτων και φορέων που πήραν τον λόγο στη σύσκεψη.

Ο ένας μετά τον άλλο κατήγγειλαν τα «θανατόχαρτα» που υποχρεώνονται να υπογράψουν οι ναυτεργάτες και την απαράδεκτη στάση της κυβέρνησης, που κάνει πλάτες στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και στα ματωμένα κέρδη τους, ενώ απαίτησαν να χαρακτηριστούν εμπόλεμη ζώνη τα Στενά του Ορμούζ και να επαναπατριστούν οι ναυτεργάτες. «Καμία εταιρεία δεν ενημέρωσε τους ναυτεργάτες ότι πάει σε εμπόλεμη περιοχή», τόνισαν οι ναυτεργάτες που πήραν τον λόγο, ενώ η πλειοψηφία της ΠΝΟ κάνει την ...πάπια στα καλέσματα και στις επιστολές των ΠΕΜΕΝ - «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ».

Οι ναυτεργάτες καλούν μάλιστα αύριο Παρασκευή στις 9 π.μ. σε κινητοποίηση στο υπουργείο Ναυτιλίας, απαιτώντας να γυρίσουν πίσω οι συνάδελφοί τους.

Τον λόγο πήραν και ναύτες από την ΠΕΝΕΝ, τονίζοντας πως το αίτημα «Καμία μεταφορά πολεμικού υλικού» έχει «περπατήσει» στους συναδέλφους τους, παρότι ο πρόεδρος του σωματείου τους σκόπιμα το αποσιωπούσε, ενώ οι όποιες αποφάσεις για κινητοποιήσεις γίνονται υπό την πίεση των ναυτεργατικών συνδικάτων ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ». «Προσπαθούμε να οργανώσουμε τους ναύτες, να αντιδράσουμε συλλογικά και οργανωμένα ώστε να μη βρεθούμε ξαφνικά σε εμπόλεμη ζώνη», επεσήμαναν.

«Ολοι ζούμε τον πόλεμο, και όχι μόνο αυτόν με τα drones και τους πυραύλους όπου μας μπλέκουν, αλλά και αυτόν που εξαπολύεται στις τσέπες μας», ειπώθηκε χαρακτηριστικά. «Δεν γίνεται να δίνονται δισ. και να πέφτουν ταβάνια στα κεφάλια των παιδιών μας, να τους κόβουν το μοσχάρι από τα γεύματα με βάση το νέο ΦΕΚ», τονίστηκε σε άλλη παρέμβαση, ενώ από τις Ενώσεις Γονέων μεταφέρθηκε και ο φόβος των μαθητών μεγαλύτερης ηλικίας «αν θα μας στείλουν και εμάς να πολεμήσουμε, ή αν θα πάει ο μπαμπάς μας».

Ιδιαίτερη ήταν η τοποθέτηση του Συλλόγου Γυναικών Πειραιά, που κάλεσε να οργανωθεί σύσκεψη με τις γυναίκες και τα παιδιά των ναυτεργατών που παίζουν τη ζωή τους κορόνα - γράμματα. «Δεν είναι μόνες τους, να μη φοβούνται», ξεκαθάρισε η εκπρόσωπός του.

Στην ίδια κατεύθυνση, η ΕΕΔΥΕ Πειραιά θα πάρει πρωτοβουλία την Πέμπτη 26 Μάρτη να οργανώσει κοινές συσκέψεις με Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων, αλλά και με τους μαθητές, ώστε από κοινού γονείς και εκπαιδευτικοί να συζητήσουν και να μιλήσουν με τα παιδιά για τον πόλεμο.

Αγωνιστικό κάλεσμα μεταφέρθηκε και από τους συνταξιούχους για την πανελλαδική τους συγκέντρωση αύριο Παρασκευή. Οπως τονίζουν, «δεν θα πληρώσουμε εμείς τις συνέπειες της εμπλοκής στον πόλεμο», ενώ έχουν κανονίσει συνάντηση με την κυβέρνηση.

«Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους», αναφέρει το ΕΚΠ, που αναδεικνύοντας τα πολλαπλά ανοιχτά μέτωπα που φουντώνουν μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν, από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, τις απειλές στην Κούβα κ.ο.κ., «γίνεται πιο καθαρό πως βουλιάζουν τους λαούς στον βούρκο των ανταγωνισμών ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα, των συμμάχων και των στρατοπέδων τους».

Και αναλυτικά αναφέρεται στο κάλεσμα:

«Δεν ενδιαφέρονται για τους λαούς. Αλλά για τον έλεγχο των πετρελαίων, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, τους δρόμους μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων.

Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην πολιτική της κυβέρνησης που συμμετέχει και εμπλέκει τη χώρα σε αυτά τα βρώμικα σχέδια για τα κέρδη και τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών μας. Για την αναβάθμιση της θέσης των ενεργειακών ομίλων, για να θησαυρίζουν οι Ελληνες εφοπλιστές, για να κάνουν χρυσά συμβόλαια οι πολεμικές βιομηχανίες, οι κατασκευαστικοί όμιλοι και τα άλλα παράσιτα που ζουν από τον μόχθο μας. Εχοντας μετατρέψει όπως και οι προηγούμενες τη χώρα σε ορμητήριο πολέμου σπέρνοντας βάσεις παντού, αξιοποιώντας λιμάνια και αεροδρόμια, δίνοντας γη και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές, ενώ στα σχέδιά τους είναι η αποστολή και νέων στρατευμάτων εκτός των συνόρων.

Μας ληστεύουν για τα κέρδη τους, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς μέτρα υγείας και ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους, με 13 ώρες δουλειάς, χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και συγκροτημένα δικαιώματα.

Μας ξεζουμίζουν και χρυσοπληρώνουμε εξοπλισμούς, φρεγάτες, Patriot, δήθεν για την προστασία της χώρας που στέλνονται σε ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό.

Και τώρα θέλουν να πληρώσουμε τον λογαριασμό της πολεμικής εμπλοκής και της αντιλαϊκής πολιτικής. Δεν είναι μόνο η κοροϊδία του ενός ευρώ την ημέρα στο μεροκάματο που επικαλείται η κυβέρνηση ότι θα δώσει, όταν ο μισθός μας δεν φτάνει ούτε μέχρι τα μέσα του μήνα, αλλά ότι την ίδια ώρα, με τις ανατιμήσεις, τους έμμεσους και ειδικούς φόρους γεμίζουν τα κρατικά ταμεία για να χρηματοδοτείται η εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο, οι φοροαπαλλαγές και τα προνόμια των επιχειρηματικών ομίλων.

Το κόστος Ενέργειας για τους εργαζόμενους έχει ήδη εκτοξευθεί, με μεγάλες αυξήσεις των τιμών στα καύσιμα και στην ηλεκτρική ενέργεια. Η ακρίβεια σε βασικά διατροφικά προϊόντα όπως στα γαλακτοκομικά, στο κρέας, στα φρούτα, η οποία θα μεγαλώσει λόγω και της αύξησης του κόστους της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής, μας οδηγούν στην απελπισία.

Τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια που ήδη είναι φωτιά για τους νησιώτες και όσους δουλεύουν στα νησιά, ευρύτερα για τους εργαζόμενους και τις λαϊκές οικογένειες που επιχειρούν να ταξιδέψουν, θα γίνουν απλησίαστα.

Είναι πρόκληση οι κυβερνητικές εξαγγελίες. Δεν δίνουν, αλλά μαζεύουν στα κρατικά ταμεία και προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι. Η κυβέρνηση είναι συνένοχη, στηρίζει και ξελασπώνει αυτούς που ευθύνονται. Πολεμική εμπλοκή και μπίζνες των επιχειρηματικών ομίλων πάνε πακέτο. Γι' αυτό βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή των ναυτεργατών, προκειμένου να βγάλουν αστρονομικά κέρδη οι εφοπλιστές και οι ενεργειακοί όμιλοι, βάζοντάς τους να υπογράφουν "θανατόχαρτα".

Απαντάμε με οργανωμένο αγώνα μέσα από τα σωματεία μας, τις Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα. Απλώνουμε το χέρι σε όλους τους εργαζόμενους, τους βιοπαλαιστές, τη νεολαία.

Οι εργαζόμενοι τα "φέρνουμε βόλτα" με τον κόπο της δουλειάς μας. Δεν έχουμε καμία σχέση με εργατοπατέρες όπως ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, που "ξέχασε" να δηλώσει εισοδήματα 3,2 εκατομμύρια ευρώ, με τη συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ που υπέγραψε την "Κοινωνική Συμφωνία" με ΣΕΒ και κυβέρνηση και στοχεύει να καθηλώσει τους μισθούς, να "παγώσει" τις διεκδικήσεις των συνδικάτων.

Δεν θα περιμένουμε πότε θα έρθει η σειρά μας, ούτε θα γίνουμε θύτης άλλων λαών. Υπερασπίζουμε τα δικά μας δικαιώματα και συμφέροντα κι όχι αυτά των εκμεταλλευτών που τα βαφτίζουν "εθνικά", γιατί οι μόνοι κερδισμένοι από τον πόλεμο είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι και χαμένοι οι εργαζόμενοι και οι λαοί.

Στηρίζουμε τους φαντάρους μας που με επιτροπές στα στρατόπεδα αντιδρούν και διεκδικούν μαζί μας.

Δυναμώνουμε τον αγώνα μας και απαιτούμε τώρα:

• Γενναία μείωση και πλαφόν στην τιμή πώλησης. Κατάργηση όλων των έμμεσων φόρων, του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης όπως το ψωμί, τα τρόφιμα, το γάλα, τα βρεφικά ήδη, τα είδη ατομικής υγιεινής κ.ά., στα καύσιμα και την Ενέργεια, καθώς και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.
• Να κλείσουν όλες οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στη χώρα μας και να μη χρησιμοποιούνται τα λιμάνια και οι υποδομές για τη μεταφορά πολεμικού υλικού.
• Να ανακληθεί η ελληνική πυροβολαρχία Πάτριοτ από τη Σαουδική Αραβία και να επιστρέψουν πίσω όλες οι φρεγάτες του Πολεμικού ναυτικού και τα F-16. Να μη σταλούν ελληνικά στρατεύματα κατοχής στην Παλαιστίνη.
• Κανένας ναυτεργάτης σε περιοχές πολεμικών συγκρούσεων.
• Αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις και στις κοινωνικές παροχές. Επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων για την ΕΓΣΣΕ.
• Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους χωρίς προϋποθέσεις στο 80% του μισθού.
• Μείωση της τιμής του εισιτηρίου στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (Λεωφορεία, Τρόλεϊ, Τραμ, ΜΕΤΡΟ, ΗΣΑΠ, Προαστιακός, ΟΣΕ) αλλά και στα εισιτήρια της ακτοπλοΐας κατά 50%.
• Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Οι ζωές μας δεν είναι κόστος.
• Καμία ανατροπή εργασιακών μας δικαιωμάτων (απολύσεις, μειώσεις μισθών, αλλαγή εργασιακών σχέσεων, επέκταση ωραρίων, δυσμενείς μετακινήσεις κ.ά.) που σχετίζονται με την προσαρμογή κλάδων και επιχειρήσεων στις απαιτήσεις της πολεμικής οικονομίας.
• Προστασία των συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Καμία ανοχή στους νόμους της εργοδοτικής και κυβερνητικής καταστολής.

Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο - Καμία συμμετοχή στους ευρωΝΑΤΟικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς».

RIZOSPASTIS

Στόχος του νομοσχεδίου είναι οι έτσι κι αλλιώς λιγοστοί Επιθεωρητές να μετατραπούν σε διακοσμητικό στοιχείο, μεταφέροντας ουσιαστικά την αρμοδιότητα του ελέγχου στον ελεγχόμενο! Να σημειωθεί ότι ο νόμος 4512/2018 υπερψηφίστηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με τη σύμφωνη γνώμη και την ψήφιση από τα άλλα αστικά κόμματα.

Σήμερα λοιπόν, σε συνθήκες στροφής στην πολεμική οικονομία, με την εργοδοσία ειδικά σε μεγάλους και στρατηγικούς κλάδους να απογειώνει την εκμετάλλευση και την εντατικοποίηση, η παραγγελιά της να έχει «λυμένα χέρια» περνάει στην επόμενη πίστα. Αφού ζήτησε και πήρε την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, αφού κατοχύρωσε το 13ωρο και σε έναν εργοδότη όπως και περισσότερα μέτρα διευθέτησης και ελαστικοποίησης του εργάσιμου χρόνου, αφού έστησε και τη λεγόμενη «Κοινωνική Συμφωνία» για τον ασφυκτικό έλεγχο μέσω της ΓΣΕΕ στις κλαδικές Συμβάσεις, τώρα βάζει ξανά «χέρι» στον τρόπο που (δεν) θα ελέγχεται εκεί που ξεζουμίζει την εργατική τάξη. Είναι φανερό ότι στόχος είναι η γενίκευση της δουλειάς με όρους «Ειδικής Οικονομικής Ζώνης», ειδικά εκεί που κρίνεται η κερδοφορία του κεφαλαίου, με χώρους δουλειάς - γκέτο, χωρίς καν τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας των εργαζομένων.

Το νέο νομοσχέδιο, η διαβούλευση του οποίου ολοκληρώθηκε, έχει την υπογραφή του υπουργείου Ανάπτυξης και προσφέρει ακόμα μεγαλύτερη ελευθερία στους εργοδότες να ασυδοτούν και να αυθαιρετούν σε βάρος των εργαζομένων και του λαού με τη βούλα του νόμου. Σε αυτή την κατεύθυνση παρεμβαίνει και στα ζητήματα εποπτείας και ελέγχου των επιχειρήσεων από τους αρμόδιους ελεγκτικούς φορείς, μεταξύ αυτών και της συστηματικά απαξιωμένης από όλες τις κυβερνήσεις Επιθεώρησης Εργασίας.

Βασικοί άξονες της επίθεσης στο έργο της Επιθεώρησης Εργασίας είναι:

• Η δυνατότητα ανάθεσης ελέγχου σε ιδιώτες και ιδιωτικές εταιρείες.
• Η δυνατότητα του ελεγχόμενου εργοδότη να διακόπτει τον έλεγχο, να καταγγέλλει τον Επιθεωρητή και να ζητά την εξαίρεσή του.
• Η γνωστοποίηση των ελέγχων στους εργοδότες πριν αυτοί γίνουν...
• Η κατάργηση ακόμα και της όποιας στοιχειώδους «ανεξαρτησίας» δράσης έχουν μέχρι τώρα οι Επιθεωρητές, στο πλαίσιο των καπιταλιστικών εκμεταλλευτικών σχέσεων. Το προωθούμενο νομοσχέδιο προβλέπει ότι οι Επιθεωρητές: α) δεν θα μπορούν να αποφασίζουν οι ίδιοι πότε και σε ποιες επιχειρήσεις θα κάνουν έλεγχο, β) δεν θα μπορούν να επιβάλλουν κυρώσεις, γ) το αντικείμενο, το εύρος και το βάθος του ελέγχου θα είναι προκαθορισμένο και δεν θα λαμβάνει υπόψη τους τις ιδιαίτερες συνθήκες του εκάστοτε χώρου εργασίας.

Σε ό,τι αφορά τη μεθοδολογία, τα κριτήρια και τη διαδικασία ελέγχου, ο νόμος 4512/2018 εξομοιώνει την Επιθεώρηση Εργασίας με άλλες ελεγκτικές υπηρεσίες, αρμόδιες για τον έλεγχο εγκατάστασης και λειτουργίας μιας επιχείρησης, που αφορά κυρίως κτιριακές υποδομές, εγκαταστάσεις και τεχνικές διαδικασίες.

Ομως, η Επιθεώρηση Εργασίας είναι επιφορτισμένη με τον έλεγχο της σχέσης του ανθρώπου με το εργασιακό περιβάλλον, του εργαζόμενου με τον χώρο εργασίας (που με τη σειρά της καθορίζεται από τη σχέση εκμετάλλευσης του εργαζόμενου από τον εργοδότη).

Η αντιμετώπιση του εργαζόμενου σαν απρόσωπο τμήμα μιας διαδικασίας, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η συνθετότητα αυτής της σχέσης και κυρίως οι άτυπες πλευρές της που επηρεάζουν καθοριστικά το εργασιακό περιβάλλον, αυξάνει τον κίνδυνο που απειλεί την υγεία - σωματική και ψυχική - των εργαζομένων αλλά και του λαού που συγκατοικεί με τον κίνδυνο αυτό. Τα παραδείγματα της «Βιολάντα» και των καζανιών του θανάτου στο Πέραμα είναι πολύ πρόσφατα και μαρτυρούν ότι αυτό που προωθείται είναι άλλος ένας κρίκος στην εγκληματική πολιτική κράτους - εργοδοσίας.

Αλλωστε, η διαμόρφωση των διατάξεων που αφορούν στην Επιθεώρηση Εργασίας από Ομάδα στελεχών των υπουργείων Ανάπτυξης και Εργασίας με επικεφαλής κεντρικό στέλεχος του υπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και η ένταξη της Επιθεώρησης Εργασίας σε ενιαίο εποπτικό μηχανισμό επιβεβαιώνει και το πώς αντιμετωπίζει η κυβέρνηση την Επιθεώρηση, σαν μια υπηρεσία που συνδέεται με την οικονομική δραστηριότητα και όχι με την προστασία των εργαζομένων.

Το νομοσχέδιο στο άρθρο 123 ορίζει ότι «1. Η Διεύθυνση Προγραμματισμού και Συντονισμού Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (...) ασκεί τις αρμοδιότητες που προβλέπονται στα άρθρα 127 έως 157 του ν. 4512/2018 (Α' 5)».

Τι σημαίνει πρακτικά αυτή η εφαρμογή του νόμου 4512/2018;

- Δυνατότητα ανάθεσης του ελέγχου σε ιδιώτες και ιδιωτικές επιχειρήσεις, καθώς ορίζει πως ελεγκτής μπορεί να είναι «α) ο δημόσιος υπάλληλος της εποπτεύουσας αρχής με αρμοδιότητα την άσκηση εποπτείας, β) κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο στο οποίο ανατίθεται, κατά παραχώρηση αρμοδιότητας από την εποπτεύουσα ή άλλη δημόσια αρχή, αρμοδιότητα άσκησης ελέγχων» (άρθρο 10).

Η διαμόρφωση του άρθρου αυτού επιβεβαιώνει ότι η κάθε κυβέρνηση παίρνει τη σκυτάλη από την προηγούμενη, θωρακίζοντας ακόμα περισσότερο το αντεργατικό πλαίσιο, αλλά και ότι η σοσιαλδημοκρατία για μια ακόμα φορά ανέλαβε να βγάλει τη βρώμικη δουλειά, ανοίγοντας τον δρόμο για τα χειρότερα.

Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε διατυπώσει την παράγραφο αυτή ως προς τη συμμετοχή των ιδιωτών ως εξής: «β) το φυσικό πρόσωπο που έχει εγγραφεί σε μητρώο της εποπτεύουσας αρχής, στο οποίο ανατίθεται η άσκηση εποπτείας». Εδώ είναι φανερό ότι επιτρέπει την παραχώρηση του ελέγχου σε ιδιώτες. Το «παράθυρο» αυτό μετέτρεψε σε «κύρια είσοδο» η κυβέρνηση της ΝΔ, αναδιατυπώνοντας την παράγραφο με άλλο νόμο, επιτρέποντας και τη συμμετοχή όχι μόνο ιδιωτών αλλά και ιδιωτικών επιχειρήσεων. Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε τον δρόμο για τη συμμετοχή των ιδιωτών και η ΝΔ τον αξιοποίησε για τη συμμετοχή και ιδιωτικών επιχειρήσεων.

- Ο εργοδότης και οι εκπρόσωποί του μπορούν μεταξύ άλλων:

«β. να αρνείται την υποβολή του σε έλεγχο ή σε τμήμα του ελέγχου, αν ο ελεγκτής υπερβαίνει το πεδίο εποπτείας ή το πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του. Στην περίπτωση αυτή, ο ελεγκτής καταγράφει στην έκθεση ελέγχου την άρνηση αυτή, την οποία υπογράφει ο ελεγχόμενος, (...)

ε. να αρνείται να συμμορφωθεί σε αίτημα ελεγκτή σχετικά με την επίδειξη εγγράφων και υλικών, αν αυτά δεν σχετίζονται με τον έλεγχο ή αν ο ελεγκτής δεν έχει δικαίωμα να ελέγξει τα έγγραφα αυτά,

στ. να απαιτεί την τήρηση εχεμύθειας για πληροφορίες εμπιστευτικού χαρακτήρα, στις οποίες ο ελεγκτής έχει πρόσβαση κατά τη διάρκεια του ελέγχου,

ζ. να προβαίνει σε καταγγελία (σ.σ. του ελεγκτή) αν ο ελεγκτής υποδεικνύει ανάρμοστη ή παράνομη συμπεριφορά, ή αν προκύπτει σύγκρουση ιδιωτικού και δημοσίου συμφέροντος,

η. να αιτείται την εξαίρεση του ελεγκτή, αν υπάρχει εύλογη και αιτιολογημένη αμφιβολία για την αμεροληψία του» (άρθρο 155).

- Ενημέρωση των εργοδοτών ότι θα ελεγχθούν. Εδώ δίνεται ένα ακόμα συντριπτικό χτύπημα στο έργο των Επιθεωρητών και στην όποια «ανεξαρτησία» τους, αφού μέχρι τώρα σύμφωνα τουλάχιστον με τα οριζόμενα μπορούν να ερευνούν «...οποιαδήποτε ώρα κατά τη διάρκεια της ημέρας ή της νύχτας τους χώρους εργασίας, όταν κρίνει αναγκαίο, χωρίς προειδοποίηση προς τον εργοδότη, και έχει ελεύθερη πρόσβαση σε οποιοδήποτε από τα βιβλία, μητρώα, έγγραφα, αρχεία και κάθε άλλου είδους στοιχείο που τηρούνται από την επιχείρηση, λαμβάνει αντίγραφα και έχει πρόσβαση στη δομή της παραγωγικής διαδικασίας. Προβαίνει σε δειγματοληψίες και αναλύσεις δειγμάτων από τους χώρους εργασίας, λαμβάνει φωτογραφίες ή μαγνητοσκοπεί και προβαίνει σε μετρήσεις επιβλαβών φυσικών, χημικών και βιολογικών παραγόντων στο περιβάλλον εργασίας, με σκοπό τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και την προστασία της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων και τον εντοπισμό νέων και αναδυόμενων κινδύνων που προκαλούνται από την εισαγωγή νέων τεχνολογιών και τις αλλαγές στην οργάνωση της εργασίας».

Οι αρμοδιότητες αυτές περιορίζονται ασφυκτικά από τον 4512/2018, που ορίζει ότι «1. Οι έλεγχοι διενεργούνται ύστερα από απόφαση της εποπτεύουσας αρχής, η οποία αναφέρει κατ' ελάχιστον τον εποπτευόμενο οικονομικό φορέα, το προϊόν, την εγκατάσταση, το αντικείμενο του ελέγχου, την ημερομηνία του ελέγχου, τα ονόματα των ελεγκτών, τα φύλλα ελέγχου που θα χρησιμοποιηθούν και τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του εποπτευόμενου φορέα.

2. Αντίγραφο της απόφασης κοινοποιείται στον εποπτευόμενο φορέα πριν από τη διενέργεια του ελέγχου, εφόσον κατά την κρίση της εποπτεύουσας αρχής η κοινοποίηση δεν ματαιώνει τον σκοπό του ελέγχου» (άρθρο 146).

Ακόμα ο Επιθεωρητής δεν θα μπορεί πλέον να επιβάλλει κυρώσεις, αφού «τα μέτρα και οι κυρώσεις που επιβάλλονται συνοδεύονται από πράξη (απόφαση) που εκδίδεται από την εποπτεύουσα αρχή, η οποία επικυρώνει την επιβολή τους» (άρθρο 151).

Ο υπό διαμόρφωση νέος τρόπος λειτουργίας της Επιθεώρησης Εργασίας είναι κομμάτι του γενικότερου αντιλαϊκού προσανατολισμού της διαδικασίας εγκατάστασης και λειτουργίας των επιχειρήσεων, ο οποίος ουσιαστικά αναθέτει τον έλεγχο στον ελεγχόμενο.

Αποκαλυπτικά ήταν τα όσα είχαν αναφερθεί σε ημερίδα της «Ανεξάρτητης» Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας, το 2024, ιδιαίτερα από την Θέμιδα Ευτυχίδου η οποία τότε ήταν γενική γραμματέας του υπουργείου Ανάπτυξης και το 2014 συμμετείχε σε ομάδα εργασίας εκ μέρους της Παγκόσμιας Τράπεζας, προκειμένου να διαμορφωθεί το νομοθετικό πλαίσιο μέρος του οποίου είναι και ο 4512/2018.

Ανέφερε ότι «σε εμάς, στο υπουργείο Ανάπτυξης, μας ενδιαφέρει η ανάπτυξη. Αρα μας ενδιαφέρουν οι επιχειρήσεις» και εξηγώντας τους στόχους της κυβέρνησης, πρόσθεσε: «Πρώτα, ξεκινώ την επιχειρηματική δραστηριότητά μου. Δεν περιμένω κανέναν να με ελέγξει και είμαι υπόλογος και υπεύθυνος, το οποίο είναι σημαντικό, γιατί έτσι κάνεις και τον επιχειρηματία υπεύθυνο (!) γι' αυτά που πρέπει να τηρεί. Είμαι υπεύθυνος και υπόλογος και αναμένω τον έλεγχο. Πάμε λοιπόν τώρα στον έλεγχο. Οταν έγινε όλη αυτή η συζήτηση και η άσκηση, η πρώτη αντίδραση ήταν: "Θα αφήσω μια επιχείρηση να ανοίξει χωρίς να την έχω ελέγξει;".

Η απάντησή ήταν, ναι. Σαφώς θα αφήσουμε τις επιχειρήσεις να ανοίξουν, να πάρουν την ευθύνη τους, να ξέρουν τη νομοθεσία, να είναι σαφής η νομοθεσία, για να μπορούμε μετά να ελέγξουμε».

Ετσι εξασφαλίζονται τελικά τα επενδυτικά «Ελντοράντο» που διαφημίζουν οι κυβερνήσεις και η «υγιής επιχειρηματικότητα», με τις εργατικές διεκδικήσεις για μέτρα υγείας και ασφάλειας να θεωρούνται εμπόδιο στα κέρδη. Επομένως, η πάλη για να γυρνάνε οι εργάτες όρθιοι από το μεροκάματο σημαίνει σύγκρουση με όλο αυτό το νομοθετικό πλαίσιο, με την ίδια τη στρατηγική του κεφαλαίου, που θεωρεί «κόστος» την ουσιαστική προστασία στους χώρους δουλειάς.