Τεράστιο το πλήγμα στις υποδομές, έφερε μνήμες από τον κυκλώνα «Κατρίνα» του 2005
Κατεστραμμένες υποδομές στο Βέρμοντ |
Copyright 2011, The News & Obs |
Βομβαρδισμένο τοπίο θυμίζουν πολλές βορειοανατολικές Πολιτείες των ΗΠΑ |
Στην πόλη της Νέας Ορλεάνης, την 1η Σεπτέμβρη του 2005, το πέρασμα του κυκλώνα άφησε πίσω του χιλιάδες νεκρούς, πολλούς περισσότερους τραυματίες και πάνω από 400.000 άστεγους, οι περισσότεροι από τους οποίους φτωχοί μαύροι. Πρόκειται για μια προαναγγελθείσα φυσική καταστροφή, τη μεγαλύτερη στην Ιστορία των ΗΠΑ, εξαιτίας της κυβερνητικής αδιαφορίας για την αντιμετώπισή της, της έλλειψης των αναγκαίων συστημάτων προστασίας, της παραπληροφόρησης του πληθυσμού και της οικονομικής αδυναμίας του μεγαλύτερου μέρους του να εγκαταλείψει την πόλη και να καταφύγει σε ασφαλείς περιοχές. Αποκαλύφθηκε με τραγικό τρόπο η εγκληματική ανυπαρξία των κρατικών δομών προστασίας του πληθυσμού που προκάλεσε «σοκ και δέος» ειδικά με την εικόνα του στρατού που έσπευσε εκ των υστέρων να επιβάλει την τάξη σε ένα νεκρικό και εφιαλτικό τοπίο, όπου πτώματα έμεναν επί μέρες να αποσυνθέτονται μέσα στη λάσπη και το νερό. Αποκάλυψε ότι ο αποκαλούμενος «τρίτος κόσμος» δεν βρίσκεται μόνο στη νοτιοανατολική Ασία, στην Αφρική και τη Νότια Αμερική, αλλά κατοικοεδρεύει στην ισχυρότερη ιμπεριαλιστική δύναμη του πλανήτη.
Εξι χρόνια μετά, 110.000 πολίτες της Νέας Ορλεάνης, σχεδόν αποκλειστικά Αφροαμερικανοί, παραμένουν απόβλητοι και εξόριστοι από την Πολιτεία που ζούσαν, μεγάλο μέρος των φτωχών συνοικιών που επλήγησαν και περισσότερο, όπως το LowerNinth Ward, παραμένουν βομβαρδισμένα και έρημα τοπία. Εξι χρόνια μετά, η Νέα Ορλεάνη έχει χάσει 80.000 θέσεις εργασίας, παρά την ανάδυση μίας νέας τάξης των YURP - Young Urban Rebuilding Professionals - λευκών «τεχνοκρατών» που έχουν σπεύσει και εργάζονται σε τομείς όπως αρχιτεκτονική, αστικός σχεδιασμός, εκπαίδευση και άλλους σχετιζόμενους τομείς, καθώς συνεχίζεται το καπιταλιστικό έγκλημα που συνίσταται στην αναγκαστική και βίαιη εκδίωξη των «φτωχών κατοίκων» και την «ανάπλαση» της πόλης ώστε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των επενδυτών και μόνο. Το σχέδιο «ανάπλασης» της Νέας Ορλεάνης λειτουργεί ως πρότυπο, καθώς πριν καν το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης είχαν προωθηθεί οι ριζικές μεταρρυθμίσεις στον αποκαλούμενο «δημόσιο τομέα». Χαρακτηριστικό παράδειγμα στο δημόσιο σύστημα Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης είναι ότι το σύνολο του εκπαιδευτικού προσωπικού απολύθηκε και δεδομένου ότι οι κάτοικοι είχαν εγκαταλείψει τις εστίες τους προωθήθηκαν αλλαγές που σήμερα γίνονται αντιληπτές. Αλλαγές όπως η επίθεση στα συνδικάτα και το δημόσιο χαρακτήρα της Παιδείας που εκδηλώνονται με μανία στο Σικάγο, στο Ντιτρόιτ και σε άλλες Πολιτείες ανά την αμερικανική επικράτεια.
Εξι χρόνια μετά, το σκηνικό των φυσικών καταστροφών επανέρχεται. Από τις αρχές του χρόνου κατακαίγονται τεράστιες εκτάσεις στην Καλιφόρνια, για άλλη μία χρονιά. Οι κυκλώνες που έπληξαν τις μεσοδυτικές και κεντρικές Πολιτείες προκάλεσαν εκατόμβες θυμάτων, ενώ στις ανατολικές Πολιτείες πλήττονται από φυσικές καταστροφές αρχικά από το σεισμό στη Βιρτζίνια και κατόπιν από τον κυκλώνα. Ετσι αποκαλύφθηκε ότι οι υποδομές στις ΗΠΑ είναι υπό κατάρρευση και οι καταστροφές από την «Αϊρίν» δεν είναι αποτέλεσμα των καταστρεπτικών δυνάμεων της φύσης, που είναι εκτός του ανθρώπινου ελέγχου, γιατί η Κούβα είναι το ζωντανό παράδειγμα για το ακριβώς αντίθετο, αφού πλήττεται ετησίως από τους ίδιους κυκλώνες που ακριβώς οι ίδιοι, συνήθως εξασθενημένοι φτάνουν στις ΗΠΑ.
Η «μανία» της φύσης απλώς αποκαλύπτει τη βαρβαρότητα που επικρατεί στο εσωτερικό των αναπτυγμένων καπιταλιστικών κοινωνιών, όπου κυριαρχούν η ανισομερής ανάπτυξη και η άνιση κατανομή του κοινωνικού πλούτου, η ανεργία και ο αποκλεισμός τμημάτων του πληθυσμού που αποτελούν αναγκαία συνθήκη για την επιβίωση του καπιταλισμού. Παράλληλα με τις πολεμικές επιχειρήσεις στο όνομα του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», με στόχο την καθυπόταξη και τη λεηλασία της περιφέρειας, εντείνεται η καταπίεση και η εκμετάλλευση στο εσωτερικό των ΗΠΑ, αλλά και των άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, όπου οι στρατιές των ανέργων, των αποκλεισμένων, των προλετάριων που επιβιώνουν με μισθούς πείνας, των κατοίκων των παραγκουπόλεων, συνθέτουν έναν κόσμο ανέχειας που διαβιούν σε άθλιες συνθήκες και δίχως καμία προστασία. Σε αυτές τις ακραίες συνθήκες επιβίωσης για τους εργαζόμενους που βιώνουν με τον πιο άγριο τρόπο το διαρκές έγκλημα του ταξικού κράτους και του κεφαλαίου, οι υποδομές είναι περιττή πολυτέλεια. Για τους ολίγους μόνο. Ακόμη και στις ευημερούσες «βορειοανατολικές Πολιτείες». Δεν αποτελούν εξαίρεση. Ασχέτως εάν χρησιμοποιηθούν πρόσκαιρα στο πλαίσιο της «προεκλογικής καμπάνιας» του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα για τις προεδρικές εκλογές του Νοέμβρη 2012, που υπόσχεται εκ νέου 1.000.000 θέσεις εργασίας, κατά κύριο λόγο στον τομέα των υποδομών και υπό το πρίσμα της «καταστροφής».