Με αφορμή την εύρεση του θαλάσσιου drone στη Λευκάδα, μια «ανώτατη διπλωματική πηγή» έλεγε σύμφωνα με το «Βήμα» ότι «ζούμε έναν πόλεμο χωρίς σύνορα. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο θέατρο πολέμου, μιλάμε για διεύρυνση των επιχειρήσεων». Αλήθεια, όμως, τι βάζει την Ελλάδα μέσα σε αυτόν τον «πόλεμο χωρίς σύνορα»; Είναι ή δεν είναι η εμπλοκή στα ευρωατλαντικά σχέδια, από την Ουκρανία και τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο, την Ερυθρά και τον Περσικό Κόλπο; Είναι ή δεν είναι η μάχη για τον έλεγχο των εμπορικών και ενεργειακών δρόμων που μετατρέπει στεριά και θάλασσα σε απέραντο ναρκοπέδιο; Είναι ή δεν είναι τα συμφέροντα της αστικής τάξης το «φύλλο πορείας» που στέλνει τις Ενοπλες Δυνάμεις στον «πόλεμο χωρίς σύνορα»; Είναι ή δεν είναι οι επικίνδυνες πολεμικές συμφωνίες, όπως αυτές με την Ουκρανία, που μετατρέπουν σε «κανονικότητα» το σουλάτσο πολεμικών μηχανών στις ελληνικές θάλασσες, με τον υπουργό Αμυνας να διαβεβαιώνει ότι «ξέρουμε τι είναι»; Αλήθεια, μετά απ' όλα αυτά, τι έγιναν οι διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ότι «τα μέτωπα του πολέμου είναι μακριά»; Οταν στριμώχνονται από τα αδιέξοδα της πολιτικής τους, οι διάφοροι κυβερνητικοί «Κλουζώ» επενδύουν στη μεγάλη εικόνα του πολέμου και των ανταγωνισμών, που πράγματι δεν έχουν σύνορα. Είναι βαθιά γελασμένοι αν νομίζουν ότι έτσι θα ξεφύγουν από τις εγκληματικές ευθύνες τους για τους τεράστιους κινδύνους στους οποίους εκθέτουν τον λαό.