Περίπου σαν «αντιπερισπασμό» και «προεκλογικό τερτίπι» παρουσιάζουν τις προτάσεις Μητσοτάκη για το Σύνταγμα οι προπαγανδιστές της σοσιαλδημοκρατίας και οι «αναμείνατε τον (αναβαπτισμένο) σωτήρα». Τι καταλογίζουν στην κυβέρνηση; Οτι «δεν κάνει πραγματικό διάλογο», ότι «αποτυγχάνει στη συναίνεση» και γι' αυτό «δεν μπορεί να κάνει το κράτος καλύτερο»... Δίνουν τα ρέστα τους για να χαράσσονται κάλπικες διαχωριστικές γραμμές, πίσω από τις οποίες κρύβεται η ουσία της μεταρρύθμισης: Η συνταγματική κατοχύρωση αντιδραστικών αλλαγών, που ενσωματώνουν και πλευρές του περίφημου «κράτους δικαίου» της ΕΕ. Το κράτος ετοιμάζεται να γράψει νέα επεισόδια στην πολεμική εμπλοκή και γι' αυτό θωρακίζεται απέναντι στον «εχθρό λαό». Η βολική αντιπολίτευση όμως «βλέπει» μόνο τη «μανία της ΝΔ για την εξουσία». Οι επιχειρηματικοί όμιλοι απαιτούν μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση και «ζεστό» χρήμα για την πολεμική οικονομία. ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ όμως τους ξεπλένουν, καταλογίζοντας στην κυβέρνηση «εμμονική προσκόλληση στον νεοφιλελευθερισμό»...