Την Βαγγελίτσα Κουσιάντζα, την Παλαμιώτισσα κομμουνίστρια δασκάλα, με την αγωνιστική της ζωή στην Κατοχή και στον ΔΣΕ, που εκτελέστηκε σε ηλικία μόλις 29 ετών, τίμησε η ΚΟΒ Παλαμά Καρδίτσας του ΚΚΕ, με την εκδήλωση που πραγματοποίησε το πρωί της Κυριακής.

Στο γεγονός ότι η θυσία της Βαγγελίτσας Κουσιάντζα παραδειγματίζει τη νέα γενιά στάθηκε στον χαιρετισμό της εκ μέρους της ΚΝΕ η μαθήτρια Μαρία Τσιανάβα. Την κεντρική ομιλία πραγματοποίησε η Χριστίνα Μπεκιάρη, Γραμματέας της ΤΕ Καρδίτσας του ΚΚΕ, ενώ στο τέλος της εκδήλωσης έγινε κατάθεση στεφάνου στην τιμητική πλακέτα της Βαγγελίτσας Κουσιάντζα, η οποία βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού.

Η Χρ. Μπεκιάρη αναφέρθηκε στην ηρωική διαδρομή της αλύγιστης κομμουνίστριας από τα χρόνια που δίδασκε σε χωριά του νομού μέχρι τα φριχτά βασανιστήρια που δέχτηκε έως το εκτελεστικό απόσπασμα, τονίζοντας ότι «ήταν ηρωίδα του λαού, ήταν στέλεχος του Κόμματος που ανδρώθηκε μέσα στα χρόνια της θύελλας. Η Βαγγελίτσα, μαζί με όλους τους άλλους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, δέχτηκε πάνω της όλο το βάρος του διωγμού απ' το μισαλλόδοξο μεταβαρκιζιανό κράτος.

Τον Απρίλη του 1947, 30 μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας - ανάμεσά τους και η Βαγγελίτσα Κουσιάντζα - συνελήφθησαν στον αυχένα της Νιάλας από τμήματα του κυβερνητικού στρατού. Οδηγήθηκαν στις φυλακές της Λαμίας και μετά από έκτακτο στρατοδικείο επιβλήθηκε σε 9 άντρες και στην Βαγγελίτσα Κουσιάντζα η θανατική ποινή. Mαζί με τους 9 συντρόφους της περπάτησαν στον θάνατο με το κεφάλι ψηλά, με περηφάνια και καθάριο βλέμμα».

Ανέδειξε ότι η θυσία της όπως και των 200 και τόσων κομμουνιστών «αποτελεί παράδειγμα και πρότυπο για την εργαζόμενη, αγρότισσα, φοιτήτρια γυναίκα σήμερα, να παλέψει ενάντια στις σύγχρονες μορφές της γυναικείας ανισοτιμίας, να οργανωθεί στο σωματείο, στον αγροτικό σύλλογο, στους μαζικούς φορείς, στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα και τους συλλόγους του».

Καταλήγοντας υπογράμμισε ότι όπως και τότε έτσι και σήμερα ο λαός απέναντι στα καλέσματα του συστήματος και των πολιτικών εκφραστών του για συναίνεση στους στόχους του κεφαλαίου, στο όνομα μάλιστα του «εθνικού συμφέροντος», πρέπει να χαράξει τον δικό του δρόμο.

«Με ευθύνη οι κομμουνιστές μπαίνουμε μπροστά για να οργανωθεί το κίνημα σε αντικαπιταλιστική αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση. Ενα κίνημα που θα βάζει απέναντι τον πραγματικό αντίπαλο, θα συγκρούεται μαζί του. Η πείρα από τις αγροτικές κινητοποιήσεις στις οποίες οι κομμουνιστές πρωτοστάτησαν είναι πλούσια και πρέπει να την κρατήσουμε. Απέδειξε για μία φορά ακόμη ότι όταν ο λαός μας θέλει μπορεί, όταν η φτωχή αγροτιά με την εργατική τάξη δούνε τον κοινό τους αντίπαλο, το σύστημα με την κυβέρνηση, τα κόμματά του, τα διεθνή στηρίγματά του, τότε και πίεση ασκείται και κατακτήσεις έστω μικρές αποσπώνται», τόνισε χαρακτηριστικά.