Αυτό κι αν ήταν ποδαρικό... Μια ιμπεριαλιστική επέμβαση (στη Βενεζουέλα), απειλές για επόμενους στόχους (από την Κούβα, την Κολομβία και το Μεξικό μέχρι τη Γροιλανδία και το Ιράν), πειρατικά ρεσάλτα σε πλοία. Και ακόμα δεν έκλεισε δεκαήμερο στο 2026...

Ενώστε τις τελείες: Οι ΗΠΑ λένε ότι τώρα θα ισχύει το «δόγμα Don-roe», ότι «θα αρνηθούμε σε ανταγωνιστές εκτός ημισφαιρίου την ικανότητα να τοποθετούν δυνάμεις ή άλλες απειλητικές δυνατότητες ή να κατέχουν ή να ελέγχουν στρατηγικά ζωτικής σημασίας περιουσιακά στοιχεία στο ημισφαίριό μας».

Ψηφίζουν στρατιωτικό προϋπολογισμό 1,5 τρισ. και τον προηγούμενο χρόνο αυξήθηκε η συμμετοχή του κράτους σε εταιρείες στρατηγικής σημασίας που συνδέονται με τον πόλεμο...

Η Κίνα διακηρύσσει την Πρωτοχρονιά ότι το 2026 θα είναι η χρονιά που θα «ενωθεί με την Ταϊβάν», ελέγχει την κάνουλα των «στρατηγικών ορυκτών» και προσπαθεί να διαμορφώσει στρατηγικά αποθέματα και να απεξαρτηθεί από άλλες δυνάμεις. Αναβαθμίζει ραγδαία τις στρατιωτικές της δυνατότητες, όπως επιβεβαιώνει και η δική της «νέα στρατηγική ασφαλείας».

Η ΕΕ τρέχει να καλύψει την απόσταση από τους ανταγωνιστές της, με θηριώδεις πολεμικούς εξοπλισμούς και αναβαθμισμένο ρόλο στον πόλεμο στην Ουκρανία, με συμφωνίες και σχέδια για εναλλακτικές πηγές Ενέργειας και πρώτων υλών.

Η Ρωσία στα πεδία του πολέμου και στα τραπέζια των παζαριών απαιτεί «υγειονομική ζώνη» στα σύνορά της, «μονοπωλεί» την Αρκτική, προωθεί τη συμμαχία της με την Κίνα.

Με δυο λόγια, ο καπιταλιστικός κόσμος «φλέγεται» από τους ανταγωνισμούς και το βέλος των εξελίξεων δείχνει προς όξυνση. Οσοι καλλιεργούν εφησυχασμό για το αντίθετο, παίζουν βρώμικο παιχνίδι σε βάρος των λαών.

Σ' αυτές τις συνθήκες, πρέπει να είσαι ...Κομανέτσι - ή πολιτικός σαλτιμπάγκος - για να ισορροπήσεις στο ευρωατλαντικό σκοινί. Για παράδειγμα, να είσαι κυβερνητικός εκπρόσωπος και να προσπαθείς να πείσεις ότι στη Βενεζουέλα δεν έγινε επέμβαση (!) για το πετρέλαιο και την «έξωση» Κίνας και Ρωσίας, ενώ το έχει ήδη ομολογήσει φόρα - παρτίδα ο Τραμπ. Ούτε η πρεσβεία τέτοιο σθένος...

Ενας άλλος υπουργός, αφού πρώτα ανέλυσε τα περί «δικτατορίας στη Βενεζουέλα», ρωτήθηκε για τις αμερικανικές απειλές στη Γροιλανδία, μιας και η Δανία είναι χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ. Και τι είπε ο αθεόφοβος; Οτι γι' αυτό πρέπει να εξοπλιστεί γρήγορα η (ΝΑΤΟική) ΕΕ! Προφανώς για να προστατευτεί ...από τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ!

Στο μεταξύ, με τη ...«νομιμότητα» της αμερικανικής επέμβασης η κυβέρνηση θα λογαριαστεί μετά! Μέχρι τότε, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας και λοιποί ζητάνε να δουν ...τις εντολές του Κογκρέσου και να μελετήσουν το αμερικανικό Σύνταγμα για να «εγκρίνουν» ή όχι την επέμβαση. «Φρίττουν» τάχα με τον κυνισμό της κυβέρνησης, αλλά εγκρίνουν την πολιτική που αυτός υπηρετεί και ξεπλένει.

Το είπε πιο γλαφυρά ο εισηγητής της ΝΔ στο νομοσχέδιο που μετατρέπει τις Ενοπλες Δυνάμεις σε ΝΑΤΟικούς πραιτοριανούς: «Το δίκαιο δεν παράγει ισχύ, αλλά η ισχύς παράγει δίκαιο». Εντάξει, το καταλάβαμε...

Τι επιβεβαιώνουν όλα αυτά; Οτι οι καπιταλιστές δεν καταλαβαίνουν από λόγια και ευχολόγια και ότι ο λαός μπορεί να επιβάλει το δίκιο του μόνο με τη δική του αστείρευτη δύναμη. Η Ιστορία γράφεται όταν αυτός αποφασίζει να βγει στο προσκήνιο, οργανώνεται και συγκρούεται με τα συμφέροντα που τον καταπιέζουν, βαδίζει με αποφασιστικότητα και αυτοπεποίθηση στον δρόμο της ανατροπής.

Σήμερα - περισσότερο από ποτέ - είναι ανάγκη ο λαός να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις. Να μη στοιχηθεί πίσω από καμία ιμπεριαλιστική σημαία, να μην αποδεχτεί καμία θυσία για τα κέρδη. Να σηκώσει το κεφάλι και να σπάσει τον φαύλο κύκλο του πολέμου και της εκμετάλλευσης στον σάπιο κόσμο τους!

Αντί επιλόγου, «τρικυμία» οι διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα... Επίδοξοι σωτήρες δυσκολεύονται να κατοχυρωθούν ως «best seller» στην κυβερνητική εναλλαγή. «Νέες» και «άφθαρτες» κινήσεις αποδεικνύονται από τα αποδυτήρια φορείς της ίδιας παλιάς και φθαρμένης πολιτικής που ανακυκλώνει και μεγαλώνει τα αδιέξοδα για τον λαό. Χώρια τα ονόματα που ακούγονται ότι θα τις πλαισιώσουν... Πιο ναφθαλίνη, πεθαίνεις!

Το πολιτικό σύστημα δεν περνάει τις καλύτερες μέρες του. Δυσκολεύεται να διαμορφώσει δίλημμα εγκλωβισμού του λαού και χωλαίνει η προσπάθεια των επιτελείων του να συγκροτήσουν κυβερνητική εναλλακτική.

Τίποτα το παράξενο... Σε συνθήκες όξυνσης των ανταγωνισμών, οι στρατηγικές επιλογές και τα ζωτικά συμφέροντα της αστικής τάξης έχουν γίνει ...TINA («Τhere is no alternative») για τα αστικά κόμματα (παλιά και νέα) ακόμα και στις ανθυπολεπτομέρειές τους!

Σε συνδυασμό με την πείρα που έχει αποκτήσει ο λαός από όλες τις προηγούμενες συνταγές διαχείρισης, τους γίνεται όλο και πιο δύσκολο να σερβίρουν οτιδήποτε ως δήθεν «εναλλακτικό» και «διαφορετικό».

Δεν επιτρέπεται όμως κανένας εφησυχασμός... Η ανάγκη να χειραγωγήσουν τον λαό στα εγκληματικά (και πολεμικά) τους σχέδια, και να διαχειριστούν τις κρίσεις του συστήματός τους, παραμένει και μεγαλώνει. Θα κάνουν τα πάντα και δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν όλα τα «όπλα».

Στο χέρι του λαού είναι να ακυρώσει κάθε προσπάθεια, ενισχύοντας το ρεύμα αμφισβήτησης της επικίνδυνης πολιτικής τους σε όλες της τις εκδοχές. Εχει τη δύναμη να το κάνει, δυναμώνοντας τη συμπόρευση με το ΚΚΕ!