Πάνω στο τεντωμένο σκοινί των ανταγωνισμών, και με την οικονομική κρίση να παραφυλάει σε κάθε επόμενη στροφή, δεν είναι παράξενο ότι κάθε στρατηγικό σχέδιο της ΕΕ προκαλεί νέες αντιθέσεις και γίνεται αντικείμενο σφοδρής αντιπαράθεσης ανάμεσα σε κράτη - μέλη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συμφωνία με τη Mercosur, την οποία η Γαλλία απειλεί να μην ψηφίσει, επειδή θα αποτελέσει πλήγμα για τον αγροτικό τομέα, που είναι σημαντικός για την οικονομία της. Στην πραγματικότητα, παζαρεύει καλύτερους όρους απέναντι και σε συμμάχους της, που ετοιμάζονται με τα δυο χέρια να εγκρίνουν τη συμφωνία με τη Mercosur, προσδοκώντας μεγάλα οφέλη για τα μονοπώλιά τους. Τέτοια είναι η Γερμανία, όπου η Ενωση Βιομηχανιών χαρακτηρίζει τη συμφωνία «σημαντική επιτυχία», που αποδεικνύει συν τοις άλλοις ότι «η ΕΕ μπορεί να αποτελέσει σημαντικό γεωστρατηγικό παράγοντα» απέναντι σε Κίνα και Ρωσία, οι οποίες «επεκτείνουν συστηματικά τις σφαίρες επιρροής τους»... Οι βιομήχανοι της Γερμανίας θεωρούνται από τους μεγάλους κερδισμένους της συμφωνίας με τη Mercosur, επειδή διευρύνονται οι αγορές για τα προϊόντα τους και για την προμήθεια κρίσιμων πρώτων υλών (π.χ. λίθιο, χαλκός). Τι λείπει από την εξίσωση, τώρα που τα βουβάλια τσακώνονται ξανά στον βάλτο των ανταγωνισμών για τα συμφέροντα των ομίλων τους; Τα βέβαια θύματα και αυτής της εμπορικής συμφωνίας, δηλαδή τα εκατομμύρια των αγροτοκτηνοτρόφων στα κράτη - μέλη της ΕΕ, ιδιαίτερα οι πιο μικροί, που σε συνδυασμό με την ΚΑΠ θα δεχτούν ακόμα μεγαλύτερη πίεση από τα μονοπώλια του αγροτοδιατροφικού τομέα και από τους ανταγωνιστές τους στις χώρες της Mercosur. Οι κινητοποιήσεις με τα τρακτέρ στο κέντρο των Βρυξελλών και του Παρισιού είναι εικόνες από το μέλλον.