«Ξεχάστε το» απάντησε η κυβέρνηση στη χτεσινή κινητοποίηση στην Αθήνα
Από τη χτεσινή κινητοποίηση στο υπουργείο Εσωτερικών |
Μετά τη συνάντηση η Χριστίνα Καραμαλίκη, μέλος του ΔΣ της ΟΙΥΕ και πρόεδρος του Σωματείου Καθαριστριών/ών Δημόσιων Σχολείων Πειραιά, κατήγγειλε ότι το υπουργείο ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί το αίτημα που αφορά χιλιάδες εργαζόμενους σε όλη τη χώρα της μετατροπής των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου, επικαλούμενο τις απαγορεύσεις του Συντάγματος και των νόμων. Ομως, σημείωσε, οι κυβερνήσεις φτιάχνουν και το Σύνταγμα και τους νόμους και θα μπορούσαν να τους αλλάξουν και να ικανοποιήσουν, όπως ήδη έχουν ζητήσει πάνω από 500 σωματεία με πρότασή τους στη Βουλή.
Σχολιάζοντας τον τρόπο που η υφυπουργός αναφερόταν στους εργαζόμενους, επισήμανε ότι «μίλαγε για κεφάλια, οι θέσεις εργασίας γίνανε κεφάλια. Εχουμε ακούσει πολλά τόσα χρόνια, αλλά κάθε φορά καταφέρνουν να μας εκπλήσσουν αρνητικά, μας υπολογίζουν ως αριθμούς και όχι ως ανθρώπους που καθαρίζουν τα δημόσια σχολεία και έχουμε ανάγκες». Ακόμα κατήγγειλε την τακτική και αυτής της κυβέρνησης να ρίχνει το μπαλάκι στους δήμους για τα προβλήματα. Ομως, τόνισε, «η ζωή μας δεν αρχίζει τον Σεπτέμβριο και λήγει τον Ιούνη. Απαιτούμε να δουλεύουμε κάθε μέρα με επάρκεια σε μισθό και μέσα».
Σε ό,τι αφορά το αίτημα της διαμόρφωσης «καθηκοντολογίου» μετέφερε τη θέση της υφυπουργού ότι υπάρχει (!) με τα σωματεία να απαιτούν να το παρουσιάσει το υπουργείο και να επικαιροποιηθεί.
Τέλος στην ερώτηση των σωματείων αν η κυβέρνηση σκοπεύει να αναθέσει σε εργολάβους την καθαριότητα των σχολείων, η υφυπουργός απάντησε ότι δεν είναι στις προθέσεις, με την Χριστίνα Καραμαλίκη να σχολιάζει ότι τα ίδια έλεγαν για τα νοσοκομεία αλλά τελικά τους έφεραν.
«Εμείς, κατέληξε, συνεχίζουμε. Θα ενημερώσουμε τους εργαζόμενους μέσα από Γενικές Συνελεύσεις για να καθορίσουμε τα επόμενα αγωνιστικά βήματά μας».
Η Ευγενία Κατακάλου, πρόεδρος του Σωματείου Αθήνας, τόνισε ότι και από αυτή τη συνάντηση προκύπτει ότι οι κυβερνήσεις ούτε θέλουν ούτε μπορούν. Αν δεν παλέψουμε εμείς για τη ζωή και τη δουλειά μας, δεν θα το κάνει κανείς για εμάς. Ο δρόμος του αγώνα είναι μονόδρομος.