Με κλειδί την «ευελιξία» και «ευαγγέλιο» την άνοδο της παραγωγικότητας, η κυβέρνηση διαγκωνίζεται με το ΠΑΣΟΚ και τις υπόλοιπες δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας για το ποιος μπορεί καλύτερα να προστατέψει τα κέρδη των ομίλων, με ποιους τρόπους και με ποιες νομοθετικές παρεμβάσεις. Ετσι, βγάζουν στους «πάγκους» την «πραμάτεια» τους για την ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, η οποία «πραμάτεια» αποτελείται από μια πλούσια συλλογή που εκτός από τη διαρκή συμπίεση των μισθών στα κατώτατα όρια περιλαμβάνει τη μερική απασχόληση, τα «ευέλικτα» μοντέλα οργάνωσης της εργασίας, τα 10ωρα - 4ήμερα και τα 13ωρα, την τηλεργασία, τη δυνατότητα επέκτασης των απλήρωτων υπερωριών, 6ήμερα, κατάργηση...