- Στην τελική ευθεία για την απεργία στο Δημόσιο τα σωματεία - Καθημερινές αγωνιστικές παρεμβάσεις σε χώρους δουλειάς

- Εργάσιμος χρόνος: Οταν οι θύτες επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος

- Βιοπαλαιστές αγρότες στη Φθιώτιδα: Ασφυκτική η κατάσταση, μονόδρομος η οργάνωση και η διεκδίκηση

- Την Κυριακή η Ημερίδα του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ για το νοσηλευτικό προσωπικό

Στην Αθήνα, η απεργιακή συγκέντρωση θα γίνει στις 10.30 το πρωί στην πλατεία Κλαυθμώνος, ενώ μέρα με τη μέρα πυκνώνουν και τα απεργιακά καλέσματα.

Χαρακτηριστικά σε σχέση με την επίθεση στους μισθούς των εργαζομένων στο Δημόσιο είναι όσα αναφέρει ο Σύλλογος Υπαλλήλων Περιφέρειας Αττικής, τονίζοντας ότι από το 2011 η πραγματική μείωση των μισθών αγγίζει το 27%! Μόνο «από την περικοπή του 13ου και 14ου μισθού, μιας πολιτικής που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις, έχουμε χάσει περίπου 600 μεροκάματα...! Αξίζει να θυσιάσουμε 1 μεροκάματο για εμάς... για να διεκδικήσουμε συλλογικά και οργανωμένα τα δικαιώματά μας, για να εκφράσουμε καθαρά την αντίθεσή μας σε αυτήν την άδικη πολιτική, για να μη μεταφράζεται από την κυβέρνηση και τα "παπαγαλάκια" της η "απραξία" μας σαν αποδοχή...», σημειώνει στο απεργιακό του κάλεσμα.

Στιγματίζει την υποκρισία της κυβέρνησης που απειλεί και εκβιάζει τους δημοσίους υπαλλήλους με το νέο πειθαρχικό δίκαιο και την άρση της μονιμότητας και σημειώνει πως κάνουν μαθήματα στους δημοσίους υπαλλήλους αυτοί που έδιναν παράνομα εκατομμύρια ευρώ για την εξαγορά ανθρώπων και τη δημιουργία στρατού υποστηρικτών τους, όπως αποκαλύφθηκε στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Παράλληλα, σημειώνει ότι η ένταση της καταστολής, των εκβιασμών και των απειλών τροφοδοτείται από την πολεμική προετοιμασία, από τις δυσοίωνες προοπτικές ύφεσης και πληθωρισμού που προβλέπουν στελέχη του ΔΝΤ και της ΕΕ για την παγκόσμια οικονομία.

Αναφερόμενος στην ολοένα βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο τονίζει: «Δεν ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση! Την απώλεια χιλιάδων ανθρώπινων ζωών, τον εκτοπισμό από τα σπίτια τους εκατοντάδων χιλιάδων αμάχων, την αποσταθεροποίηση ολόκληρων κρατών και τη γιγάντωση των "μεταναστευτικών ροών"... Δεν θα πληρώνουμε εμείς τη βενζίνη στα 2,10 ευρώ/λίτρο, το μοσχαρίσιο κρέας στα 20 ευρώ /κιλό, ΦΠΑ 24% στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, φροντιστήρια, πανάκριβους λογαριασμούς Ενέργειας και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό».

Στην πανελλαδική απεργία αναμένεται να συμμετάσχουν και οι νοσοκομειακοί γιατροί με αποφάσεις και των Ενώσεών τους, με την ΕΙΝΑΠ να επισημαίνει: «Οι νοσοκομειακοί γιατροί έχουμε φτάσει στα όριά μας. Η συνεχής εντατικοποίηση, η υποστελέχωση, οι εξαντλητικές εφημερίες και η απαξίωση της δουλειάς μας δεν αφήνουν κανένα περιθώριο ανοχής».

«Στις 13 Μάη απεργούμε! Ως εδώ με ένα σύστημα Υγείας που λειτουργεί με όρους αγοράς, φορτώνοντας το κόστος στους ασθενείς και τις οικογένειές τους. Δεν θα συμμετέχουμε στην εμπορευματοποίηση του δημόσιου νοσοκομείου, ούτε θα μετατρέψουμε την ιατρική πράξη σε εμπόρευμα για να συμπληρώσουμε το εισόδημά μας.

Δεν ανεχόμαστε να καταρρέουν συνάδελφοι μέσα στις βάρδιες, να μετακινούνται από νοσοκομείο σε νοσοκομείο για να καλύπτονται τα κενά, ούτε να αντιμετωπίζονται οι ειδικευόμενοι ως φθηνό και αναλώσιμο δυναμικό.

Οι μισθοί μας παραμένουν καθηλωμένοι, ενώ οι ανάγκες του συστήματος Υγείας αυξάνονται δραματικά. Δεν θα σκύψουμε το κεφάλι μπροστά στις "δημοσιονομικές αντοχές" που επικαλείται η κυβέρνηση, την ίδια στιγμή που δαπανώνται τεράστια ποσά για άλλες προτεραιότητες», υπογραμμίζει η ΕΙΝΑΠ και απαιτεί διπλασιασμό των αποδοχών των νοσοκομειακών γιατρών, διπλασιασμό του προσωπικού με μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, με τήρηση ωραρίων και αξιοπρεπείς αμοιβές.

Με το σύνθημα «Λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία, ούτε ευρώ για τους δικούς τους πολέμους!» καλεί το ΠΑΜΕ σε μαζική συμμετοχή στην απεργία και στις απεργιακές συγκεντρώσεις, τονίζοντας πως οι εργαζόμενοι δεν γίνεται να «νομιμοποιήσουμε τη βαρβαρότητα, ούτε να δεχθούμε ως κανονικότητα τη ζωή χωρίς δικαιώματα». Τώρα είναι η ώρα του οργανωμένου αγώνα, της μαζικής διεκδίκησης, της αγωνιστικής απάντησης στην κυβερνητική πολιτική που δίνει «ψίχουλα» για αυξήσεις, την ίδια στιγμή «που πληρώνουμε πανάκριβα τους πολεμικούς εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, μας λένε ότι δεν υπάρχουν χρήματα για τους μισθούς μας, για την Υγεία και την Εκπαίδευση».

Το ΠΑΜΕ τονίζει: «Δεν χωρά καμία αναμονή, κανένας συμβιβασμός με αυτήν την κατάσταση. (...) Ολες οι Ομοσπονδίες, τα σωματεία να μπουν σε νέα φάση διεκδίκησης και λειτουργίας. Να ζωντανέψουν ακόμα περισσότερα, με εργαζόμενους έτοιμους να προασπιστούν κάθε δικαίωμά τους. Με εργαζόμενους που θα παίρνουν συλλογικά αποφάσεις μέσα από μαζικές διαδικασίες. Οργανώνουμε τη μαζική συμμετοχή στην πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία στις 13 Μάη! Δίνουμε μαχητικό, αγωνιστικό "παρών" στις απεργιακές συγκεντρώσεις, στην Αθήνα στις 10.30 π.μ. στην πλατεία Κλαυθμώνος και σε όλη τη χώρα».

Στο πλαίσιο αυτό προβάλλει τα αιτήματα:

Αυξήσεις 20% στους μισθούς, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού. Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ, προσαυξημένο κατά 3.000 ευρώ για κάθε παιδί. Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια. Κατάργηση της εισφοράς 2% για την ανεργία. Ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων της διετίας 2016-2017. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στο ύψος των πραγματικών αναγκών. Κατάργηση της «ελαστικής» εργασίας, μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Οχι στις ιδιωτικοποιήσεις και την εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε εργολάβους. Κατάργηση των αντεργατικών νόμων και του νέου πειθαρχικού δικαίου για τους δημοσίους υπαλλήλους. Οχι στην άρση της μονιμότητας. Απεμπλοκή της χώρας από τους πολεμικούς σχεδιασμούς. Επιστροφή των ελληνικών στρατευμάτων και φρεγατών από το εξωτερικό.

Ζώνη Περάματος

Τη μέρα της κινητοποίησης θα γίνει παύση εργασιών από τις 12 το μεσημέρι και συγκέντρωση στο υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας στις 12.30 το μεσημέρι. Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για την κινητοποίηση που οργανώνουν τα δύο σωματεία, δίνοντας απάντηση στη νέα απόπειρα εκφοβισμού συνδικαλιστή μέλους του ΔΣ του Συνδικάτου Μετάλλου και μέλους της 5μελούς Επιτροπής Ελέγχου των μέτρων Υγείας και Ασφάλειας στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Περάματος.

Χτες το πρωί, σε συνέχεια της συγκέντρωσης που έγινε την περασμένη Τρίτη στον Πειραιά, πραγματοποιήθηκε νέα συγκέντρωση του Συνδικάτου, αυτή τη φορά με εργολαβικούς εργαζόμενους στα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Εκεί μίλησαν ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του κλαδικού Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής, ο Γιάννης Μάνοσης, Α' αντιπρόεδρος του Συνδικάτου και ο Ακης Αντωνίου, Β' αντιπρόεδρος του Συνδικάτου. Κατήγγειλαν τις απειλές σε βάρος του συνδικαλιστή, ενώ διαμήνυσαν με αποφασιστικότητα ότι η τρομοκρατία δεν θα περάσει. Τόνισαν ότι ο κλάδος δεν πρόκειται να κάνει πίσω ούτε για μια στιγμή στον αγώνα για να γυρίζουν οι μεταλλεργάτες πίσω στα σπίτια τους ασφαλείς.

Ναυπηγεία Ελευσίνας

Ως προς το περιστατικό της απόπειρας εκβιασμού υπενθυμίζεται ότι την Πέμπτη 30 Απρίλη θρασύδειλος τραμπούκος κάλεσε το τηλεφωνικό κέντρο στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ, για να απευθύνει ευθείες απειλές σε βάρος συνδικαλιστή - μέλους του ΔΣ του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και μέλους του ΚΚΕ. Στο μαφιόζικο παραλήρημά του, ο τραμπούκος αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην επίθεση που δέχθηκε στις 7 Γενάρη 2025 ο πρόεδρος του Σωματείου Ναυπηγοξυλουργών, επίσης μέλος της Επιτροπής Ελέγχου, προειδοποιώντας για ανάλογες ενέργειες.

«Τιμάμε και εμπνεόμαστε από τον ηρωικό αγώνα των εργατών της Θεσσαλονίκης τον Μάη του 1936. Κρατάμε ζωντανή τη φλόγα της θυσίας τους. Διδασκόμαστε από την ιστορία και βαδίζουμε στα βήματά τους για την ανατροπή του βάρβαρου συστήματος των κερδών και της εκμετάλλευσης, που γεννά τον φασισμό και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους», τονίζει στο κάλεσμά του το ΠΑΜΕ, καλώντας τα σωματεία και τους εργαζόμενους να γνωρίσουν την ιστορία των ταξικών αγώνων, συμμετέχοντας στον ιστορικό περίπατο.

Η αφετηρία - συγκέντρωση των συνδικάτων θα είναι στην Πλατεία Ελευθερίας, στις 10.30 π.μ.

Τα λεωφορεία που θα αναχωρήσουν από διάφορες περιοχές θα πρέπει να βρίσκονται στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης στις 10 π.μ.

Μέχρι στιγμής, έχουν προγραμματιστεί μετακινήσεις με λεωφορεία που θα αναχωρήσουν την Κυριακή 10 Μάη από τις παρακάτω περιοχές:

Αθήνα, στις 3 π.μ., από την πλατεία Καραϊσκάκη, στο Μεταξουργείο.

Βόλος, 6.30 π.μ., στο Δημαρχείο

Τρίκαλα, 7 π.μ., από την κεντρική πλατεία της πόλης

Κοζάνη, 8 π.μ., από την κεντρική πλατεία της πόλης

Νάουσα, 8.30 π.μ., από το Εργατικό Κέντρο Ημαθίας.

Στο πλαίσιο της ημερίδας θα πραγματοποιηθούν οι εξής θεματικές παρεμβάσεις:

• «Η στρατηγική της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων στην ανάπτυξη της Νοσηλευτικής» - Αντα Τερβόλη, νοσηλεύτρια, μέλος του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ.
• «Η εργασιακή πραγματικότητα στη Νοσηλευτική σήμερα» - Μανώλης Βαρδαβάκης, νοσηλευτής, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο «Θριάσιο», μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΟΕΔΗΝ, μέλος της Τομεακής Επιτροπής Υγείας - Πρόνοιας Αττικής του ΚΚΕ.
• «Επαγγελματικές ασθένειες στη Νοσηλευτική - Συνέπεια του εμπορευματοποιημένου συστήματος Υγείας και των εργασιακών συνθηκών» - Χρήστος Παπάζογλου, γιατρός Εργασίας, μέλος του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ.
• «Νοσηλευτική Επιστήμη και εργαζόμενη γυναίκα» -Αννα Ψαρρού, νοσηλεύτρια, μέλος του ΔΣ του Νοσοκομείου «Αττικόν» και εκλεγμένη στην ΠΟΕΔΗΝ, μέλος του Γραφείου της Τομεακής Οργάνωσης Υγείας - Πρόνοιας Αττικής του ΚΚΕ.
• «Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και Κοινοτική Νοσηλευτική» - Σεμίνα Καστρίτη, σχολική νοσηλεύτρια, πρόεδρος του ΣΕΕΠΕΑ Αττικής.
• «Νοσηλευτική Επιστήμη και παιδιατρική περίθαλψη» - Ολγα Σιάντου, νοσηλεύτρια, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία».
• «Η εκπαίδευση στη Νοσηλευτική: Επιστημονική συγκρότηση ή κατάρτιση με επιχειρηματικά κριτήρια;» - Ρόζα Κότσυφα, νοσηλεύτρια, μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, μέλος της Τομεακής Επιτροπής Πανεπιστημίων - Ερευνας Αττικής του ΚΚΕ.

Η κεντρική ομιλία, με τίτλο «Η Νοσηλευτική Επιστήμη και η πρόταση του ΚΚΕ», θα γίνει από την Βιβή Δάγκα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και επικεφαλής του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ.

Οπως σημειώνει η Αντα Τερβόλη, μέλος του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ και νοσηλεύτρια στον «Ευαγγελισμό», η πρωτοβουλία απευθύνεται στους νοσηλευτές και τις νοσηλεύτριες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, συνολικά στους υγειονομικούς, αλλά και στους φοιτητές και τις φοιτήτριες της Νοσηλευτικής. Αξίζει ακόμα να την παρακολουθήσουν εργαζόμενοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, συνταξιούχοι - γυναίκες και άνδρες - που βιώνουν τις συνέπειες της τραγικής υποστελέχωσης των νοσηλευτικών τμημάτων στο πλαίσιο του εμπορευματοποιημένου και ιδιωτικοποιημένου συστήματος Υγείας.

Προσθέτει ότι η ημερίδα θα συμβάλει να βρεθούν στο επίκεντρο τα οξυμένα προβλήματα του νοσηλευτικού προσωπικού και κυρίως να φωτιστούν αιτίες για την κατάσταση που επικρατεί και στη νοσηλευτική φροντίδα. «Οπως αναφέρεται και στον τίτλο της εκδήλωσης, η διέξοδος βρίσκεται στην πάλη στον δρόμο της σύγκρουσης με την Υγεία - εμπόρευμα στον καπιταλισμό», αναφέρει η Αντα Τερβόλη και αναδεικνύει ότι τόσο η κεντρική ομιλία όσο και οι θεματικές παρεμβάσεις θα προβάλουν τις θέσεις του Κόμματος για τη Νοσηλευτική, συμβάλλοντας ταυτόχρονα στην προσπάθεια να βαθύνει η σχετική μελέτη.

«Θεωρούμε ότι η ημερίδα μπορεί να δώσει απαντήσεις στην αγωνία των νοσηλευτών, που βιώνουν διαχρονικά προκλήσεις στην άσκηση της επιστήμη τους», αναφέρει το στέλεχος του Κόμματος, ξεχωρίζοντας μεταξύ άλλων ότι «η πολυδιάσπαση της επιστήμης με σκοπό την παραγωγή νοσηλευτών πολλών ταχυτήτων, που δεν θα "κοστίζουν", η εργασία με λειψά δικαιώματα, η υποβάθμιση συνολικά της ποιότητας των υπηρεσιών νοσηλευτικής φροντίδας προς τον ασθενή, φέρνουν το νοσηλευτικό προσωπικό στα όριά του, με αποτέλεσμα τη μαζική εγκατάλειψη του επαγγέλματος, αποθαρρύνοντας όσους νέους επιθυμούν να προσφέρουν στον τομέα της νοσηλευτικής φροντίδας. Αυτή η τραγική κατάσταση είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που ακολουθούν όλες οι κυβερνήσεις, πολιτική εμπορευματοποίησης της Υγείας και προσαρμογής της Περίθαλψης στα κάθε φορά δημοσιονομικά όρια. Στην ίδια κατεύθυνση προσαρμόζονται οι μισθολογικές απολαβές, έτσι που να μην πλήττουν τις "δημοσιονομικές αντοχές" του αστικού κράτους, όπως και η στελέχωση των δημόσιων δομών, που ευθυγραμμίζεται με την υποχρηματοδότηση».

«Το ΚΚΕ στέκεται στο πλευρό των νοσηλευτών, παλεύει για τα προβλήματά τους, αναγνωρίζει τον κρίσιμο και πολυδιάστατο ρόλο τους», αναφέρει η Αντα Τερβόλη και καταλήγει: «Ορθώνουμε ανάστημα απέναντι στη βαρβαρότητα που μεγαλώνει διαρκώς το χάσμα ανάμεσα στις σύγχρονες δυνατότητες που υπάρχουν, με βάση την επιστημονική εξέλιξη, και στην πραγματικότητα που βιώνουν ασθενείς και υγειονομικοί. Στη βαρβαρότητα που έχει οδηγήσει τον νοσηλευτή να νιώθει "ανεπαρκής", γιατί δεν καταφέρνει να προσφέρει νοσηλευτική φροντίδα με βάση τους σύγχρονους επιστημονικούς όρους, που τον οδηγούν να δουλεύει έως και 16 ώρες το 24ωρο, να φθείρεται σωματικά και ψυχικά, χωρίς δημιουργικό ελεύθερο χρόνο και αξιοπρεπή ζωή. Καλούμε τους νοσηλευτές και τις νοσηλεύτριες να συναντηθούν με το ΚΚΕ στον δρόμο της σύγκρουσης με την αντιλαϊκή πολιτική της εμπορευματοποίησης και της επιχειρηματικής δράσης στην Υγεία, στον δρόμο της ανατροπής».

Μια αναδρομή στο νομοθετικό έργο - προσφορά στους επιχειρηματικούς ομίλους από τις παραπάνω κυβερνήσεις κάνει σήμερα ο «Ριζοσπάστης», εστιάζοντας στη «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου.

Η βασική λειτουργία της «διευθέτησης» είναι να μπορεί ο εργοδότης να αυξομειώνει τον χρόνο εργασίας. Αυτό το επιτυγχάνει απασχολώντας τους εργαζόμενους περισσότερες ώρες από το συμβατικό ωράριο, για μια ορισμένη χρονική περίοδο (αυξημένης απασχόλησης) ανά έτος. Αυτές οι ώρες όχι μόνο δεν πληρώνονται ως υπερωρία, αλλά δεν πληρώνονται καν. «Τυράκι στη φάκα» είναι η αφαίρεση αυτών των ωρών από μια άλλη χρονική περίοδο (μειωμένης απασχόλησης) εντός τους έτους. Ωστόσο, στην περίοδο μειωμένης απασχόλησης ο εργοδότης έχει το δικαίωμα να τη συνδυάσει με επιβολή υπερωριών.

Αναλυτικά λοιπόν η απογείωση της «ευελιξίας» έχει ως εξής:

- Ο νόμος 1892/1990 (ΝΔ) όριζε ως χρόνο αυξημένης απασχόλησης τους 3 μήνες, τον επιπλέον χρόνο εργασίας σε μία ώρα την ημέρα και τον συνολικό ημερήσιο χρόνο εργασίας μέχρι 9 ώρες. Η «περίοδος αναφοράς», δηλαδή ο συνολικός χρόνος των περιόδων αυξημένης και μειωμένης απασχόλησης, ήταν 6 μήνες. Ο μέσος όρος των ωρών εργασίας στους έξι μήνες δεν μπορούσε να υπερβαίνει τις 40 ώρες την εβδομάδα.

- Ο νόμος 2639/1998 (ΠΑΣΟΚ) διατήρησε το προηγούμενο σύστημα διευθέτησης και πρόσθεσε ένα δεύτερο, όπου ο χρόνος αυξημένης απασχόλησης ήταν 6 μήνες, ο επιπλέον χρόνος εργασίας δύο ώρες την ημέρα και ο συνολικός ημερήσιος μέχρι 10 ώρες. Ετσι, δημιούργησε δύο διαφορετικές εκδοχές της περιόδου αναφοράς, σε 6μηνη και 12μηνη βάση. Επίσης, επέτρεψε, εναλλακτικά, ο μέσος όρος των ωρών εργασίας να υπολογίζεται, συμπεριλαμβανομένων της υπερεργασίας και της υπερωρίας, και πλέον διαμορφώθηκε στις 48 ώρες την εβδομάδα με αυτές ή τις 40 ώρες χωρίς αυτές.

- Ο νόμος 2874/2000 (ΠΑΣΟΚ) άφησε κατά μέρους τις περιόδους αυξημένης και μειωμένης απασχόλησης και δημιούργησε έναν «κουμπαρά» 138 ωρών, τις οποίες η εργοδοσία μπορούσε να κατανείμει ως επιπλέον ώρες εργασίας, αλλά το κύριο είναι ότι αύξησε την περίοδο αναφοράς στους 12 μήνες.

- Ο νόμος 3385/2005 (ΝΔ) όρισε και αυτός δύο συστήματα διευθέτησης. Με το πρώτο μείωσε την περίοδο αυξημένης απασχόλησης στους δύο μήνες αλλά καθιέρωσε τις δύο ώρες επιπλέον εργασίας, αντί της μίας που προέβλεπαν προηγούμενοι νόμοι. Το δεύτερο σύστημα έδινε στην εργοδοσία έναν «κουμπαρά» 256 ωρών, τις οποίες μπορούσε να κατανέμει σε μια περίοδο όχι μεγαλύτερη των 32 εβδομάδων εντός του έτους. Πρακτικά, επέκτεινε το 10ωρο στους 7 και πλέον μήνες.

- Ο νόμος 3846/2010 (ΠΑΣΟΚ) διατήρησε τα δύο συστήματα του προηγούμενου νόμου και έδωσε τη δυνατότητα να καθορίζεται και ένα οποιοδήποτε άλλο σύστημα διευθέτησης που θα καθοριζόταν με Συλλογικές Συμβάσεις, ενισχύοντας παράλληλα τη μερική απασχόληση.

- Ο νόμος 3986/2011 (ΠΑΣΟΚ) διατήρησε τα δύο συστήματα, αλλά στο πρώτο αύξησε και πάλι την περίοδο αυξημένης απασχόλησης στους 3 μήνες. Επίσης διατήρησε τη δυνατότητα να καθορίζεται τρίτο σύστημα διευθέτησης με Συλλογική Σύμβαση. Δεν διευκρινίζονται άλλοι όροι.

- Ο νόμος 4498/2017 (ΣΥΡΙΖΑ) διατήρησε όσα όριζαν οι προηγούμενοι νόμοι, ενώ ψήφισε και τον νόμο που αφορά ειδικά τους νοσοκομειακούς γιατρούς. Ο νόμος καθιέρωσε τις 48 ώρες εργασίας ανά βδομάδα, με 5ήμερη εργασία, που όμως μπορούν να φτάσουν μέχρι τις 60 ώρες, δηλαδή 12 ώρες τη μέρα. Η παρέκκλιση γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού (opt out), όπως ακριβώς λέει η Οδηγία της ΕΕ 88/2003. Επίσης, με τη χρήση παρέκκλισης επιτρέπεται η υπέρβαση ακόμα και των 12 ωρών εργασίας.

Με αυτόν τον νόμο η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μετέφερε για πρώτη φορά το σύνολο της Οδηγίας 2003/88 στην ελληνική νομοθεσία, εισάγοντας και τις αρρωστημένες «παρεκκλίσεις» της.

- Ο νόμος 4808/2021 (νόμος Χατζηδάκη-ΝΔ) δημιούργησε συνθήκες περαιτέρω διευκόλυνσης των εργοδοτών ως προς την εφαρμογή της διευθέτησης, παρακάμπτοντας τις ΣΣΕ, προβλέποντας ότι αρκεί ένα «αίτημα εργαζόμενου» για να εφαρμοστεί 4ήμερη - 10ωρη εργασία.

- Ο νόμος 5053/2023 (νόμος Γεωργιάδη-ΝΔ) κατάργησε και αυτή την πρόβλεψη περί «αιτήματος του εργαζόμενου» και άφησε ως μοναδικό όρο την «έγγραφη συμφωνία», ενώ εισήγαγε τη 13ωρη εργασία σε 2 εργοδότες.

Και τέλος, ο νόμος 5239/2025 (ΝΔ - νόμος Κεραμέως), που καθιερώνει τη 13ωρη εργασία σε έναν εργοδότη και αυξάνει ξανά την περίοδο αυξημένης απασχόλησης στους 6 μήνες και την περίοδο αναφοράς στους 12 μήνες, ώστε να την μονιμοποιήσει.

ΠΙΝΑΚΑΣ 1 - Γερμανία: Η άνοδος της έντασης / ρυθμού της εργασίας όπως μετρήθηκε με την 4ήμερη εργασία

Ετσι, βγάζουν στους «πάγκους» την «πραμάτεια» τους για την ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, η οποία «πραμάτεια» αποτελείται από μια πλούσια συλλογή που εκτός από τη διαρκή συμπίεση των μισθών στα κατώτατα όρια περιλαμβάνει τη μερική απασχόληση, τα «ευέλικτα» μοντέλα οργάνωσης της εργασίας, τα 10ωρα - 4ήμερα και τα 13ωρα, την τηλεργασία, τη δυνατότητα επέκτασης των απλήρωτων υπερωριών, 6ήμερα, κατάργηση της κυριακάτικης αργίας κ.λπ.

Ολα αυτά συνθέτουν τη φαρέτρα που έχουν στα χέρια τους οι επιχειρηματικοί όμιλοι, και την οποία γέμισαν με γενναιοδωρία οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ τις τελευταίες δεκαετίες.

Στην ίδια κατεύθυνση εντάσσεται και η συζήτηση που άνοιξε ξανά γύρω από τον εργάσιμο χρόνο, με το ΠΑΣΟΚ να επιστρατεύει τα δήθεν τετραήμερα.

Στη ρητορική του το ΠΑΣΟΚ επιστρατεύει την εφαρμογή μοντέλων οργάνωσης εργασίας σε 4ήμερη βάση σε χώρες της ΕΕ ως θετικών παραδειγμάτων «ευημερίας εταιρειών και εργαζομένων».

ΠΙΝΑΚΑΣ 2

Τι λένε εδώωοι πρωτεργάτες του «κοινωνικού εταιρισμού»; Οτι η ίδια Οδηγία της ΕΕ (2003/88) η οποία κάνει «κανονικότητα» τη 13ωρη εργασία μέσα από τη «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου, αφού το μόνο που προβλέπει είναι μια 11ωρη ανάπαυση, είναι το εγχειρίδιο της εφαρμογής «ευέλικτων» μοντέλων με σκοπό την κερδοφορία των επιχειρήσεων.

Με βάση το παραπάνω ξεκίνησε πιλοτικά η εφαρμογή της «τετραήμερης εργασίας» σε μια σειρά επιχειρήσεις σε χώρες της ΕΕ, με σκοπό την άνοδο των κερδών μέσα από την καλύτερη αποδοτικότητα των εργαζομένων.

Βασικό μέτρο για να μπορεί να βγαίνει ο όγκος δουλειάς, αυτό που χαρακτηριστικά ανέφερε ο τομεάρχης Εργασίας του ΠΑΣΟΚ Π. Χρηστίδης, «100% παραγωγικότητας - 100% αποδοχών, 80% χρόνου εργασίας», είναι το βρετανικό μοντέλο. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τους εξής τρόπους: Με επέκταση της εργάσιμης μέρας, με αύξηση της εντατικοποίησης της εργασίας ή με συνδυασμό και των δύο.

Τα «φωτεινά παραδείγματα» που ευαγγελίζεται η σοσιαλδημοκρατία είναι χώρες όπως το Βέλγιο, όπου δόθηκε η δυνατότητα για 4ήμερη εργασία σε κλάδους όπως logistics, λιανικό εμπόριο και κατασκευές, και τελικά συνοδεύτηκε με αύξηση του ημερήσιου εργάσιμου χρόνου έως και κατά 1,5 ώρα (9,5 - 10 ώρες ανά ημέρα).

Στη Γερμανία, στη μελέτη που εκπόνησε το «4 Day Week Global» για την πιλοτική εφαρμογή σε μια ευρεία γκάμα επιχειρήσεων, από Υγεία έως Τηλεπικοινωνίες και Πληροφορική, αναφέρεται στο προοίμιο: «Για να αντισταθμίσουν τις μειωμένες ώρες εργασίας οι εργαζόμενοι προέβησαν σε αρκετές προσαρμογές, όπως μείωση των περισπασμών (65%), βελτιστοποίηση των διαδικασιών (63%) και τροποποίηση των meetings (52%). Αλλοι δήλωσαν ότι αξιοποίησαν τον χρόνο συγκέντρωσης (32%) ή εισήγαγαν νέα ψηφιακά εργαλεία (25%) για περαιτέρω βελτίωση της αποδοτικότητας της εργασίας». Δηλαδή οι ίδιοι οι εργαζόμενοι βρήκαν τρόπους να οργανώσουν τη δουλειά τους ώστε να μπορούν να γίνονται πιο εντατικοί, να μπορούν να ανταποκρίνονται στις επιδιώξεις και τους στόχους της εργοδοσίας, ώστε σε μικρότερο χρόνο να βγαίνει περισσότερη δουλειά. Αλλωστε, όπως φαίνεται και από τον πίνακα 1, η ένταση της εργασίας αυξήθηκε, κυρίως στο κομμάτι που αφορά στον ρυθμό της εργασίας (Workpace), από 7,16 στο 7,53 δηλαδή αύξηση 0,73%.

Αποκαλυπτικές είναι και οι μαρτυρίες εργαζόμενων από την Πορτογαλία, στην ετήσια έκθεση που δημοσιεύτηκε τον Ιούλιο του 2024², πάλι από το «4 Day Week Global». Ανέφεραν ότι αναγκάστηκαν να μειώσουν τις ώρες διαλείμματος για να μπορέσουν να ανταποκριθούν, να προσαρμόσουν τους τρόπους με τους οποίους εργάζονταν (πιο «σφιχτά» meetings, χρήση νέων τεχνολογιών), ενώ κάποιοι ένιωθαν πιο κουρασμένοι στο τέλος της ημέρας. Το ποιος βγήκε εν τέλει κερδισμένος αποτυπώθηκε στους δείκτες της κερδοφορίας των επιχειρήσεων που εισήγαγαν τέτοια μοντέλα, με αύξηση των κερδών για το 2023 κατά 72% και των εσόδων κατά 86%, σε σχέση με το 2022 (πίνακας 2). Με τους μισθούς να μένουν στα ίδια επίπεδα και τα κέρδη να αυξάνονται, είναι φανερό ότι αυτό που έχει αλλάξει είναι ο βαθμός εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης, δηλαδή ο εργαζόμενος βγαίνει «μείον» και με μεγαλύτερη εντατικοποίηση.

Τα αποτελέσματα εφαρμογής αναλύθηκαν και στη Γαλλία, με τη «Le Monde»³ να εξετάζει διεξοδικά το «μοντέλο». Αποδεικνύεται πως όχι μόνο δεν είναι μια καινούργια συζήτηση, αλλά ήδη από το 1996 η κυβέρνηση με τον νόμο Robien εισήγαγε την 4ήμερη εργασία, πριμοδοτώντας παράλληλα τις επιχειρήσεις με μείωση εργοδοτικών εισφορών (στην πραγματικότητα του μισθού) έως 40% για τον πρώτο χρόνο! Τα πιλοτικά αυτά προγράμματα επανήλθαν από το 2022 και μετά, και επεκτάθηκαν σε μια σειρά επιχειρήσεων της Γαλλίας. Οσο για την έρευνα που διεξήγαγε το γαλλικό ερευνητικό ινστιτούτο Credoc, διαπίστωσε ότι η εξουθένωση από τη συσσώρευση όγκου δουλειάς και την εντατικοποίηση ήταν ο βασικός παράγοντας για τον οποίο οι εργαζόμενοι επέστρεφαν άρον άρον στην 5ήμερη εργασία. «Εργάζονται ήδη 10 ώρες την ημέρα σε πέντε μέρες. Υπολογίστε λοιπόν τι θα σήμαινε αυτό σε τέσσερις...», είχε προειδοποιήσει εκπρόσωπος του Συνδικάτου CGT στην «Accenture», μία από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές συμβουλευτικές εταιρείες.

Κρατικά «δωράκια» έδωσαν στους επιχειρηματικούς ομίλους και οι κυβερνήσεις που είναι «παραδείγματα προς μίμηση» για την εγχώρια σοσιαλδημοκρατία, όπως σε Ισπανία και Σουηδία. Στην Ισπανία το 2022 εκδόθηκε από την κυβέρνηση η οδηγία Orden ICT/1238/2022, το πιλοτικό πρόγραμμα «4ήμερης εργασίας» που θα εφαρμοζόταν στις επιχειρήσεις που το επιθυμούσαν για 3 χρόνια και αφορούσε περίπου 6.000 εργαζόμενους σε 200 επιχειρήσεις. Αυτές βέβαια επιδοτήθηκαν με 200.000 ευρώ κατά μέσο όρο η καθεμία από τον κρατικό προϋπολογισμό, προκειμένου «να μειωθεί το ρίσκο» των επιχειρηματιών. Στη Σουηδία εφαρμόστηκε πιλοτικά ένα πρόγραμμα 6ωρης εργασίας σε μικρή κλίμακα. Για να μειωθούν οι ώρες εργασίας των 70 νοσηλευτριών, το 2022 η τοπική διοίκηση του Γκέτεμποργκ χρηματοδότησε με 1,3 εκατ. ευρώ την επιχείρηση, με την παραγωγικότητα να καταγράφει αύξηση κατά 85%.

Και στις τρεις παραπάνω περιπτώσεις (Γαλλία, Ισπανία, Σουηδία) η επιδότηση των επιχειρήσεων και η μείωση των εργοδοτικών εισφορών είναι στην πραγματικότητα λεφτά του λαού που βγήκαν από την τσέπη του ως φόροι ή περικοπές στην Κοινωνική Ασφάλιση, για να δοθούν στους μονοπωλιακούς ομίλους.

Η παραπάνω πείρα από τα μοντέλα που επικαλείται η σοσιαλδημοκρατία φανερώνει πόσα μέσα έχουν τα μονοπώλια στα χέρια τους για να μπορούν να ξεχειλώνουν τον εργάσιμο χρόνο, να τον διαχέουν και να τον ρυθμίζουν με σκοπό τα κέρδη τους.

Αυτό που αποκαλούν «σύγχρονη πραγματικότητα στην αγορά εργασίας» είναι όλοι οι τρόποι που μπορούν να αξιοποιήσουν ώστε να εξασφαλίσουν τη μέγιστη παραγωγικότητα με το μικρότερο δυνατό κόστος. Διόλου τυχαία, αυτή η κουβέντα αναζωπυρώνεται σε συνθήκες πολεμικής κλιμάκωσης και εμπλοκής.

Γιατί μαζί με το 4ήμερο είναι και το μοντέλο εργασίας «Just in time» (έτοιμοι για παραγωγή τη στιγμή που χρειάζεται), τα zero-hour contracts (συμβάσεις μηδενικών ορών), το καθεστώς ετοιμότητας (stand-by).

Ολα όσα τελικά μετατρέπουν τον εργάσιμο χρόνο από σταθερό ημερήσιο μέγεθος σε «μέσο όρο» ανά βδομάδα, φτάνοντας έως και τις 78 ώρες (ΕΚ/2033/88), δηλαδή το περιβόητο 13ωρο. Ιδιαίτερα δε με την ευρεία χρήση των ψηφιακών εργαλείων και τον σχεδιασμό τους με σκοπό το κέρδος, τα όρια ανάμεσα στον εργάσιμο και στον ελεύθερο χρόνο «σβήνουν», ο εργάσιμος χρόνος απλώνεται σε όλο το 24ωρο, η ίδια η καθημερινότητα του εργαζόμενου προσαρμόζεται στις «επιχειρησιακές ανάγκες», δηλαδή όπως θέλει το αφεντικό!

«Την υπεραξία που παράγεται με την παράταση της εργάσιμης μέρας την ονομάζω απόλυτη υπεραξία. Αντίθετα, την υπεραξία που προκύπτει από τη συντόμευση του αναγκαίου χρόνου εργασίας και από την αντίστοιχη αλλαγή στη σχέση αυτών των μεγεθών των δύο συστατικών μερών της εργάσιμης μέρας την ονομάζω σχετική υπεραξία»(Κ. Μαρξ, «Κεφάλαιο», Τόμος 1). Πόσο πρωτοποριακή και επίκαιρη ήταν αυτή η αποκάλυψη του Μαρξ, αφού η υπεραξία, δηλαδή ο απλήρωτος χρόνος δουλειάς, μεταφράζεται σε κέρδος για την εργοδοσία... Πόσο αποκαλυπτική για τους τρόπους με τους οποίους το κεφάλαιο κερδίζει από την εργατική δύναμη, αποδεικνύοντας παράλληλα ότι ο εργάσιμος χρόνος είναι το πραγματικό χρυσωρυχείο.

Η συζήτηση όμως γύρω από την 4ήμερη εργασία φανερώνει και κάτι άλλο: Τις τεράστιες δυνατότητες της εποχής για πραγματική μείωση του εργάσιμου χρόνου, καθώς η ίδια η δουλειά της εργατικής τάξης έχει παράξει όλα αυτά τα τεχνολογικά και επιστημονικά επιτεύγματα που μπορούν να το πραγματοποιήσουν. Και ενώ θα μπορούσε να αποτελεί στοιχείο προόδου η δυνατότητα να παράγονται περισσότερα αγαθά σε λιγότερο χρόνο, ώστε οι εργαζόμενοι να απολαμβάνουν περισσότερο ποιοτικό ελεύθερο χρόνο, είναι καθαρό ότι στην καπιταλιστική οικονομία η άνοδος της παραγωγικότητας της εργασίας προϋποθέτει ένταση της εκμετάλλευσης, ακριβώς επειδή το κριτήριο της καπιταλιστικής οικονομίας είναι η αύξηση της κερδοφορίας.

Γι' αυτό και είναι ώριμο όσο ποτέ το αίτημα για μειωμένο και σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, για 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, με ουσιαστικές αυξήσεις, κατοχυρωμένες από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Αυτή είναι η διεκδίκηση που φωτίζει ότι για να κερδίσει ο εργαζόμενος πρέπει να χάσει το κεφάλαιο.

Και ότι για να γίνει πράξη η δυνατότητα που υπάρχει οι εργαζόμενοι να ζουν με βάση τα αποτελέσματα της δουλειάς τους, η πάλη και ο αγώνας τους πρέπει να στραφούν ενάντια στην αιτία της εκμετάλλευσης: Το σάπιο σύστημα του κέρδους. Να μη συνταχθούν πίσω από «μείγματα» και διλήμματα για το πώς μπορεί να γίνει πιο αποδοτική η εκμετάλλευση, πώς θα μπορεί να προσαρμόζει ο εργαζόμενος τη ζωή του για τα κέρδη των μονοπωλίων, να μη δεχτεί να συρθεί στους πολέμους για τα κέρδη τους.

Παραπομπές:

1. EESC- SOC/819- Working time, efficiency of the economy and well-being of workers

2. https://www.researchgate.net/publication/390052868_Four-Day_Week_Results_from_Portuguese_Trial_Final_Report

3.www.lemonde.fr/en/economy/article/2025/01/13/the-great-misunderstanding-of-the-four-day-workweek_6736987_19.html

Προβλήματα «ποιότητας» και «πρώτης ύλης» εντοπίζουν οι βιομήχανοι της μεταποίησης σε μια σειρά ημερίδες και παρεμβάσεις τους το τελευταίο διάστημα, επιχειρώντας ουσιαστικά να ρίξουν ευθύνες στους βιοπαλαιστές αγρότες για «προβληματικά προϊόντα», προαναγγέλλοντας ταυτόχρονα για άλλον έναν γύρο εξευτελιστικών τιμών στους παραγωγούς. Την ίδια στιγμή δηλαδή που κυβέρνηση και οι μεταποιητές στραγγαλίζουν το αγροτικό εισόδημα, τους εγκαλούν κι από πάνω μπας και βάλουν εμπόδια στις διεκδικήσεις τους.

«Οι αγρότες δεν είναι υπεύθυνοι ούτε για τις επιλογές της μεταποιητικής βιομηχανίας, ούτε για την κυβερνητική πολιτική που τους αφήνει εκτεθειμένους», απαντά η Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ημαθίας, τονίζοντας ότι απαιτούν σεβασμό στον κόπο τους, δίκαιες τιμές και ουσιαστική προστασία της παραγωγής.

Σημειώνει άλλωστε ότι τόσο στην Ημαθία όσο και στις άλλες περιοχές παραγωγής βιομηχανικού ροδάκινου, βερίκοκου και άλλων βιομηχανικών προϊόντων παράγεται διαχρονικά ποιοτικό προϊόν, αποτέλεσμα της γνώσης, της εμπειρίας και του καθημερινού μόχθου χιλιάδων αγροτών.

Οι παραγωγοί όμως «βρίσκονται αντιμέτωποι με τεράστια αύξηση του κόστους παραγωγής, πανάκριβο πετρέλαιο και ρεύμα, αυξήσεις σε λιπάσματα, φυτοφάρμακα και εφόδια, ελλείψεις εργατών γης, αλλά και συνεχείς ζημιές από παγετούς, χαλάζια, βροχοπτώσεις, καύσωνες και άλλα καταστροφικά φαινόμενα. Την ίδια ώρα πωλούν τα προϊόντα τους σε εξευτελιστικές τιμές, χωρίς ουσιαστική προστασία και στήριξη από το κράτος.

Τα προηγούμενα χρόνια ακόμη και ποιοτικό προϊόν υποβαθμιζόταν στην πράξη με παραλαβές ως "κλαρίσια", ενώ οι τιμές παραγωγού δεν ανταποκρίνονταν ούτε στην αξία του προϊόντος ούτε στο πραγματικό κόστος καλλιέργειας. Η κυβέρνηση παρακολουθεί αυτή την κατάσταση χωρίς να παρεμβαίνει υπέρ των παραγωγών.

Την ίδια στιγμή, μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου κατέγραψαν αστρονομική αύξηση κερδών. Ενδεικτικά, για τη χρήση του 2023 σε συγκεκριμένες περιπτώσεις τα κέρδη αυξήθηκαν κατά 2.778% σε σχέση με το 2022. Αυτό αποδεικνύει ποιος πληρώνει το κόστος και ποιος καρπώνεται τα οφέλη».

Η Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ημαθίας καλεί τους αγρότες σε οργάνωση, συσπείρωση και κοινή δράση για την υπεράσπιση του εισοδήματος και της παραγωγής τους, και προβάλλει τις διεκδικήσεις της για τη νέα παραγωγική περίοδο, εστιάζοντας στις κατώτερες εγγυημένες τιμές παραλαβής που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής, στην ανακοίνωση τιμών και όρων παραλαβής πριν τη συγκομιδή, στην άμεση πληρωμή των παραγωγών χωρίς καθυστερήσεις. Επίσης, στη διαφανή ποιοτική κατάταξη χωρίς αυθαίρετες υποβαθμίσεις, αφορολόγητο πετρέλαιο, φτηνό αγροτικό ρεύμα και μείωση του κόστους εφοδίων, αποζημιώσεις στο 100% από τον ΕΛΓΑ για όλες τις ζημιές, έργα άρδευσης, αντιχαλαζικής και αντιπαγετικής προστασίας.

Με τη νέα ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν να εκτοξεύει την τιμή του πετρελαίου, της Ενέργειας, των λιπασμάτων και άλλων αγροεφοδίων, εκτινάσσοντας έτσι το ήδη τεράστιο και δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής στον αγροτικό τομέα, οι παραγωγοί μετρούν ήδη νέα πλήγματα.

Οσο για την κυβέρνηση, όχι μόνο δεν έχει πάρει κάποιο μέτρο ουσιαστικής στήριξης αλλά συνεχίζει την εφαρμογή της ΚΑΠ της ΕΕ, όπως και τη «στάση πληρωμών» σε ενισχύσεις, επιδιώκοντας να συγκαλύψει τις πραγματικές αιτίες του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ και την εμπλοκή υπουργών, βουλευτών και στελεχών της.

«Το κόστος παραγωγής, που ήδη ήταν θηλιά στον λαιμό μας και βασικό αίτημα στις κινητοποιήσεις του χειμώνα, έχει σχεδόν διπλασιαστεί», αναφέρει στον «Ριζοσπάστη» ο Κώστας Ζαρκαδούλας, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Στυλίδας - Εχιναίων και μέλος της διοίκησης της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Φθιώτιδας. Και προσθέτει:

«Τα λιπάσματα έχουν ακριβύνει 60% με 70%, από 600 ευρώ ο τόνος έχει φτάσει πάνω από 1.000. Το πετρέλαιο πάνω από 2 ευρώ, εκτινάσσονται το ρεύμα και τα φυτοφάρμακα. Η πλειοψηφία των συναδέλφων αδυνατεί να καλλιεργήσει, ενώ ήδη όλοι είμαστε βουτηγμένοι στα χρέη σε τράπεζες, εφορία, ασφαλιστικά ταμεία, προμηθευτές, και οι υποχρεώσεις τρέχουν και αυξάνονται καθημερινά. Και δεν είναι μόνο το κόστος παραγωγής και το πώς θα καλλιεργήσουμε τα χωράφια μας, αλλά και το πώς θα ανταποκριθούμε στα έξοδα για να ζήσουμε τις οικογένειές μας, τα οποία επίσης έχουν εκτιναχθεί».

Την ίδια στιγμή, επισημαίνει ο Κ. Ζαρκαδούλας, από την πλευρά της κυβέρνησης δεν έχει παρθεί κανένα μέτρο στήριξης των αγροτών και κτηνοτρόφων: «Τίποτα από τα όσα υποτίθεται δεσμεύτηκε η κυβέρνηση μετά τις μεγάλες κινητοποιήσεις του χειμώνα δεν έχει εφαρμοστεί. Δώσανε κάτι ψίχουλα για την επιστροφή φόρου πετρελαίου, ενώ πάνω από το 50% - 60% των συναδέλφων δεν έχει πάρει τίποτα. Στην καταβολή των ενισχύσεων ουσιαστικά ισχύει παύση πληρωμών. Είμαστε απλήρωτοι για το 2024, δεν υπάρχει κανένα χρονοδιάγραμμα, συνεχώς μας λένε από 15ήμερο σε 15ήμερο, και ουσιαστικά είμαστε στα ίδια με έναν χρόνο πριν, ενώ για το 2025 δεν έχει ανοίξει ακόμα η πλατφόρμα του ΟΣΔΕ. Μας λένε ότι θα πάει για Ιούνιο, κάτι που σημαίνει ότι για να ξεκινήσουν οι έλεγχοι θα φτάσει τέλος Αυγούστου. Τι θα ελέγξουν τότε, όταν στις περισσότερες καλλιέργειες θα έχει γίνει ήδη η συγκομιδή;».

Την ίδια στιγμή που φορτώνει τα σπασμένα του σκανδάλου της και της ΚΑΠ στους βιοπαλαιστές, η κυβέρνηση έρχεται να απαιτήσει και την επιστροφή ποσών από ενισχύσεις του 2023, ως «αχρεωστήτως καταβληθέντων».

«Την ώρα που η κυβέρνηση μας χρωστά εκατοντάδες εκατομμύρια, έρχεται με θράσος μέσω της ΑΑΔΕ και στέλνει ειδοποιητήρια ζητώντας άμεσα επιστροφή χρημάτων από το 2023. Πρόκειται για τη γνωστή ιστορία με το "μόνιτορινγκ" και τους γνωστούς δήθεν ελέγχους, που λειτουργούν ως "κόφτες" στις ενισχύσεις που δικαιούνται οι αγρότες. Για τις πληρωμές ενάμιση χρόνο τώρα δεν είναι ικανή να κάνει τους ελέγχους και τις διασταυρώσεις, αλλά για να ζητήσει χρήματα μπορεί. Αυτό δείχνει και πού πραγματικά στόχευε η μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ευθύνη της ΑΑΔΕ», επισημαίνει ο Κ. Ζαρκαδούλας.

Για την ακόμα χειρότερη κατάσταση που βιώνουν οι βιοπαλαιστές κτηνοτρόφοι ο «Ριζοσπάστης» μίλησε με τον Ηλία Μπαλαφούτη, μέλος της διοίκησης του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Φθιώτιδας και της Συντονιστικής του Μπλόκου του Μπράλου.

«Η κατάσταση για τους κτηνοτρόφους είναι κυριολεκτικά στο απροχώρητο, είναι ζήτημα επιβίωσης. Στο πάγωμα των πληρωμών λόγω του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, και στη νέα εκτίναξη του κόστους παραγωγής, προστίθενται οι επιπτώσεις από τις ζωωνόσους, όπως η ευλογιά. Στη Φθιώτιδα από τον Οκτώβρη ισχύει απόφαση εγκλεισμού των ζώων και απαγόρευσης της ελεύθερης βόσκησης, και είμαστε αναγκασμένοι να ταΐζουμε τα ζώα μας με ζωοτροφές χωρίς να μας έχει δοθεί ούτε ένα ευρώ για την κάλυψη του κόστους. Ακόμα χειρότερα είναι συνάδελφοί μας που σφάχτηκαν τα κοπάδια τους χωρίς ακόμα να αποζημιωθούν και χωρίς καμία αναπλήρωσή εισοδήματος, ενώ οι υποχρεώσεις τρέχουν», αναφέρει.

Σημειώνει επίσης ότι όχι μόνο δεν έχουν λάβει τις ενισχύσεις για το 2024, αλλά παράλληλα δεν έχει ξεκινήσει ακόμα η κατανομή των βοσκοτόπων για την ενιαία ενίσχυση 2025. «Δεν έχουν γίνει πληρωμές ακόμα και σε συναδέλφους που οι έλεγχοί τους έχουν ολοκληρωθεί εδώ και πολλούς μήνες και έχουν βρεθεί εντάξει. Δεν ξέρουμε πού θα βγει αυτή η κατάσταση. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έχει υλοποιήσει αυτά που δεσμεύτηκε, αλλά καθημερινά η κατάσταση γίνεται όλο και χειρότερη».

«Απέναντι στα προβλήματα που διαρκώς αυξάνονται, την κοροϊδία της κυβέρνησης και την πολιτική της ΕΕ και των κομμάτων της που μας ξεκληρίζει, δεν θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια», τονίζει από την πλευρά του ο Χρήστος Λυγδής, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Αταλάντης και της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Φθιώτιδας. Και προσθέτει:

«Ο δρόμος του συλλογικού και οργανωμένου αγώνα είναι η μοναδική επιλογή μας. Εχουμε την πείρα από τις κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, και ιδιαίτερα από τον μεγάλο πολυήμερο αγώνα που δώσαμε τον χειμώνα. Ο αγώνας αυτός, η ενότητα και ο συντονισμός μεταξύ των Συλλόγων και των μπλόκων, η αποδοχή του και η αλληλεγγύη που εκφράστηκε από τους εργαζόμενους και τον λαό, αποτελούν παρακαταθήκη, μας δίνουν δύναμη και εφόδια να οργανώσουμε τον αγώνα μας σήμερα».

Κάνει επίσης γνωστό ότι τις επόμενες μέρες έχουν προγραμματιστεί συνεδριάσεις των Αγροτικών Συλλόγων και στη συνέχεια, την Παρασκευή 15 Μάη, θα γίνει διευρυμένη συνεδρίαση της Ομοσπονδίας, προκειμένου να εκτιμήσει την κατάσταση και να παρθούν αποφάσεις για κινητοποιήσεις.

«Μέσα από συλλογικές διαδικασίες θα κουβεντιάσουμε και θα πάρουμε τις αποφάσεις μας για το πώς θα συντονίσουμε τη δράση μας και θα οργανώσουμε τις κινητοποιήσεις μας το επόμενο διάστημα. Ωστόσο, την ίδια στιγμή ρίχνουμε βάρος και στην ίδια τη λειτουργία των Συλλόγων, αλλά και στην ίδρυση νέων, κάτι που αναδείχθηκε ως ανάγκη αλλά και αίτημα πολλών συναδέλφων που συμμετείχαν στα μπλόκα που στήθηκαν στη Φθιώτιδα τον χειμώνα», τονίζει ο Χρ. Λυγδής.