Σάββατο 15 Οχτώβρη 2016
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 5
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΟΜΙΛΙΑ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΟ 2ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
Θυσίες δίχως τέλος για το λαό με «έπαθλο» την ανάκαμψη του κεφαλαίου

Ο «οδικός χάρτης» και οι βασικοί άξονες της κυβερνητικής πολιτικής για το επόμενο διάστημα θα φέρουν σε ακόμα χειρότερη θέση τα λαϊκά στρώματα

Στιγμιότυπο από την προχτεσινή πρώτη μέρα του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ

Icon

Στιγμιότυπο από την προχτεσινή πρώτη μέρα του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ
Θυσίες δίχως τέλος για το λαό, με «έπαθλο» για το κεφάλαιο την ανάκαμψη της οικονομίας, τη διευθέτηση του χρέους και την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, που θα ενισχύσει τους μονοπωλιακούς ομίλους και τις επενδύσεις τους, προανήγγειλε ο Αλ. Τσίπρας από το βήμα του 2ου Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, που συνεχίζεται στο γήπεδο του Τάε Κβον Ντο στην Αθήνα.

Παράλληλα, κάλεσε το λαό να συμβιβαστεί με τη φτώχεια και τη μιζέρια που ζει καθημερινά, να εγκαταλείψει κάθε σκέψη για ανάκτηση απωλειών από τα χρόνια της κρίσης, προκειμένου η κυβέρνηση να υλοποιήσει αδιατάρακτα τον «οδικό χάρτη» του κεφαλαίου «για την ανάκαμψη της οικονομίας, ώστε να βγούμε από τη μέγγενη της επιτροπείας και να προχωρήσουμε σε μεταρρυθμιστικές τομές», όπως είπε ο πρωθυπουργός στην εναρκτήρια ομιλία του συνεδρίου.

Σύμφωνα με τον Αλ. Τσίπρα, κόμμα και κυβέρνηση διαμορφώνουν «ένα πρόγραμμα οικονομικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης πενταετούς διάρκειας, με ορόσημο το έτος σταθμό, το 2021. Και μέχρι τότε φιλοδοξούμε να έχουμε επιτύχει σειρά συγκεκριμένων και μετρήσιμων στόχων αναδιανομής, ανάπτυξης και κοινωνικής προστασίας, ώστε στο τέλος της πενταετίας να έχουμε καταφέρει τη μείωση της ανεργίας στη χώρας μας τουλάχιστον κατά 10%. Και αυτός είναι ίσως ο σημαντικότερος εθνικός μας στόχος για την επόμενη πενταετία».

Προσδιόρισε, μάλιστα, με συγκεκριμένα μέτρα το στόχο αυτής της «ανασυγκρότησης», επιβεβαιώνοντας ότι αυτός υπακούει στα συμφέροντα του κεφαλαίου και περιλαμβάνει στοχευμένες παρεμβάσεις για παραπέρα μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης και ένταση της εκμετάλλευσης, τα οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να αμπαλάρει με «αριστερό» - φιλολαϊκό περιτύλιγμα.

Κατοχύρωση - επέκταση της εργασιακής ζούγκλας

Απαριθμώντας τα «βασικά πεδία» στα οποία θα κριθεί η κυβέρνηση στη θητεία της, στάθηκε στους εξής τέσσερις άξονες: «Πρώτον, η στήριξη της εργασίας και η αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων (...) Στη διαπραγμάτευση προσερχόμαστε με το ισχυρότερο και μη διαπραγματεύσιμο όπλο, που είναι το ίδιο το ευρωπαϊκό κεκτημένο (...) Για να υπερασπιστούμε τον θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων και να αγωνιστούμε για μέτρα προστασίας και ενίσχυσης της διαπραγματευτικής δύναμης των εργαζομένων».

Τίποτα απ' αυτά που λέει ο Αλ. Τσίπρας δεν περιέχει ούτε έναν κόκκο αλήθειας. Το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» στα Εργασιακά είναι αυτό που έβγαλε πρόσφατα μαζικά στο δρόμο τους εργαζόμενους της Γαλλίας, ενάντια στην παραπέρα ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας. Είναι, επίσης, οι αντεργατικές μεταρρυθμίσεις στο Βέλγιο, στην Ιταλία και την Ισπανία, που προκάλεσαν αντιδράσεις από τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα. Είναι τα εκατομμύρια που δουλεύουν με «μίνι τζομπς» στη Γερμανία και με «συμβόλαια μηδενικών ωρών» στη Μ. Βρετανία, όπως προτείνει η επιτροπή των «ειδικών» και για την Ελλάδα, στο όνομα τάχα να αποφευχθούν οι ομαδικές απολύσεις.

Στην Ελλάδα, η θέση της κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση δεν είναι η αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, αλλά η κατοχύρωση της σημερινής ζούγκλας στην αγορά εργασίας και η δημιουργία προϋποθέσεων για νέες ανατροπές, με στόχο τη μεγαλύτερη ευελιξία, όπως ζητάνε οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Απόδειξη γι' αυτό είναι το πόρισμα της επιτροπής των «ειδικών» για τα Εργασιακά, οι θέσεις των βιομηχάνων, της Κομισιόν και του ΔΝΤ, που έχουν παρουσιαστεί εξαντλητικά από τον «Ριζοσπάστη». Σ' αυτά προστίθεται ο συναινετικός ρόλος της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, όπως εκφράζεται στην «κοινή δήλωση» των κοινωνικών εταίρων για τα Εργασιακά, ένα μνημείο εργατοπατερισμού και ταξικής συνεργασίας.

Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας

Ο δεύτερος άξονας που περιέγραψε ο πρωθυπουργός είναι «το πεδίο της κοινωνικής οικονομίας. Εδώ στόχο έχουμε να δημιουργήσουμε ένα παράλληλο και ανταγωνιστικό προς το κυρίαρχο σύστημα συνεργατικής παραγωγής και ανταλλαγής, που δεν θα λειτουργεί με βασικό στόχο το κέρδος, αλλά την εργασία. Και δεν πρόκειται απλώς για μια θεωρητική κατασκευή, αλλά για ένα πολιτικό πρόγραμμα που ήδη υλοποιείται (...) και με την κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου στη Βουλή».

Πράγματι, το νομοσχέδιο για την «Κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία», που συζητιέται αυτές τις μέρες στη Βουλή, είναι «δείκτης» των επιδιώξεων της κυβέρνησης σε αυτόν τον τομέα. Αποδεικνύει ότι στόχος της είναι η ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης με το μανδύα του συνεργατισμού και το κουκούλωμα της μεγάλης ανεργίας, αφού στις συνεταιριστικές επιχειρήσεις θα κατευθύνονται κατά βάση άνεργοι, με την ελπίδα να εξασφαλίσουν ένα αμφίβολο μεροκάματο.

Η κυβέρνηση καλλιεργεί ταυτόχρονα την αυταπάτη ότι στον καπιταλισμό μπορεί να υπάρξει οικονομική δραστηριότητα ανεξάρτητη από τις εκμεταλλευτικές παραγωγικές σχέσεις και τον ανταγωνισμό με τους επιχειρηματικούς ομίλους. Ας δούμε, όμως, ορισμένα βασικά και αποκαλυπτικά σημεία τού υπό συζήτηση νομοσχεδίου, το οποίο δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να εμπλουτίζει και να εκσυγχρονίζει τον αντίστοιχο νόμο (4019/2011) της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, καθ' υπόδειξη της ΕΕ και του ΟΟΣΑ.

Το νομοσχέδιο διευρύνει τις αρμοδιότητες και το πεδίο δράσης των ΚΟΙΝΣΕΠ και ανοίγει το δρόμο στην πλήρη ιδιωτικοποίηση νευραλγικών για την εργατική τάξη και το λαό τομέων, που αφορούν υπηρεσίες Πρόνοιας, Υγείας, Παιδείας, καθαριότητας, Ενέργειας, ύδρευσης - άρδευσης κ.λπ. Στο νομοσχέδιο αναφέρεται ρητά ότι οι ΚΟΙΝΣΕΠ και οι Συνεταιρισμοί Εργαζομένων μπορεί να είναι κερδοσκοπικοί φορείς και παράλληλα ότι οι θέσεις εργασίας θα αμείβονται με βάση τον κατώτερο μισθό (586 ή 511 ευρώ μεικτά).

Επίσης, οι Φορείς Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας θα έχουν πρόσβαση στη χρηματοδότηση από το Ταμείο Κοινωνικής Οικονομίας, το Εθνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης, που σημαίνει ότι θα λειτουργούν σαν κανονικές επιχειρήσεις. Μπορούν, επίσης, «να εντάσσονται σε προγράμματα στήριξης της επιχειρηματικότητας και σε προγράμματα του ΟΑΕΔ για τη στήριξη της ανεργίας», αντλώντας τζάμπα εργασία για μεγαλύτερο κέρδος.

Ταυτόχρονα, με άλλο άρθρο του νομοσχεδίου νομολογείται ο «κοινωνικός διάλογος» ως «δικλείδα ασφαλείας», προκειμένου οι ΚΟΙΝΣΕΠ να λειτουργούν και να δραστηριοποιούνται με βάση τις ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου.

Σε ό,τι αφορά το «ζουμί» όλου του νομοσχεδίου, αυτό βρίσκεται στην εξής φράση: «Σκοπός του παρόντος νόμου είναι η απλοποίηση των διαδικασιών σύστασης προσωπικών και κεφαλαιουχικών εμπορικών εταιρειών και ειδικότερα των ομόρρυθμων εταιρειών, των ετερορρύθμων εταιρειών (κάθε μορφής), των ιδιωτικών κεφαλαιουχικών εταιρειών, των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων, των Συνεταιρισμών Εργαζομένων, των εταιρειών περιορισμένης ευθύνης και των Ανώνυμων Εταιρειών (εφεξής: "Εταιρείες")». Τόσο έξω από την καπιταλιστική οικονομία και το στόχο του κέρδους θα λειτουργούν οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις...

Φοροαφαίμαξη του λαού

Τρίτος άξονας του κυβερνητικού έργου είναι «η συνέχιση του αγώνα για την καταπολέμηση της μεγάλης και μεσαίας φοροδιαφυγής (...) που οδήγησε σε τεράστιες ανισότητες και έπαιξε κρισιμότατο ρόλο στην ένταση της κρίσης στη χώρας μας. Η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, εξάλλου, είναι συνώνυμο της αναδιανομής και αξεχώριστη από αυτή».

Και μόνο το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2017 που δόθηκε στη δημοσιότητα, είναι αρκετό για να κάνει θρύψαλα την προπαγάνδα της κυβέρνησης περί δικαιότερης αναδιανομής υπέρ των λαϊκών στρωμάτων, αφού συνεχίζονται και με το παραπάνω η φοροαφαίμαξη του λαού από τη μια και οι περικοπές στον προϋπολογισμό από την άλλη, προκειμένου να μετατραπούν σε νέα φοροπρονόμια και απαλλαγές για το κεφάλαιο.

Ετσι, με προβλεπόμενο ρυθμό ανάκαμψης 2,7% το 2017, τα νέα αντιλαϊκά μέτρα θα είναι σχεδόν διπλάσια σε σχέση με αυτά που πρωτοεφαρμόζονται από τη φετινή χρονιά. Οι νέες «δημοσιονομικές παρεμβάσεις» για τα έτη 2016 - 2017 υπολογίζονται σε 4 δισ. ευρώ, τα οποία αποτελούν μόνιμα αντιλαϊκά μέτρα. Ειδικότερα, ποσά ύψους περίπου 3,1 δισ. ευρώ προέρχονται από τις αυξήσεις των αντιλαϊκών φόρων και περίπου 900 εκατ. ευρώ από τις περικοπές δαπανών, ενώ επιμερίζονται για το 2016 σε 1,39 δισ. ευρώ και για το 2017 σε 2,59 δισ. ευρώ.

Διαχείριση της ακραίας φτώχειας

Τέταρτος άξονας, στον οποίο αναφέρθηκε ο Αλ. Τσίπρας, είναι «η ανοικοδόμηση του κατεστραμμένου από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, όχι μόνο κατά τα έτη 2010 - 2014, κοινωνικού κράτους (...) Εντός του 2017 θα έχουν προσληφθεί 10.000 γιατροί και νοσηλευτές στο ΕΣΥ, ενώ ήδη είναι έτοιμο και κατατίθεται άμεσα το νομοσχέδιο για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας».

Στην κοροϊδία του λαού δεν υπάρχει έλεος από την κυβέρνηση. «Κοινωνικό κράτος» είναι η αφαίρεση 2,5 δισ. ευρώ από τους χαμηλοσυνταξιούχους μέχρι και το 2019 από την κατάργηση του ΕΚΑΣ. Το κόψιμο των επικουρικών συντάξεων για 250.000 συνταξιούχους, που τους αφαιρεί περίπου 170 εκατ. ευρώ μόνο για φέτος και άλλα 300 εκατ. ευρώ του χρόνου. Η περικοπή 900 εκατ. ευρώ το χρόνο από τις δαπάνες για την Πρόνοια, όπως προβλέπει το 3ο μνημόνιο. Η θεσμοθέτηση του «Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης» για όσους ζουν στην ακραία φτώχεια, που σημαίνει ότι μια τετραμελής οικογένεια χωρίς κανέναν άλλο πόρο θα πρέπει να επιβιώσει με 13 ευρώ τη μέρα!

Αυτά είναι ορισμένα ενδεικτικά μόνο στοιχεία «της ανοικοδόμησης του κατεστραμμένου κοινωνικού κράτους». Οσο για τις προσλήψεις που υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός στην Υγεία, θυμίζουμε ότι οι 4.000 νοσηλευτικού και παραϊατρικού προσωπικού που ακούστηκαν τελευταία, αφορούν προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας» και έχουν διάρκεια μόλις 12 μήνες. Δηλαδή, εκτός του ότι αποτελούν «σταγόνα στον ωκεανό» των πραγματικών ελλείψεων (λείπουν 30.000 νοσηλευτές από το ΕΣΥ), μετά από ένα χρόνο τα νοσοκομεία θα βρίσκονται στην ίδια και χειρότερη θέση.


Κορυφή σελίδας

Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org