Η μέρα της εργατικής τάξης, το «σύνορο» των δύο κόσμων είναι εδώ: Στην πάλη για τα σύγχρονα δικαιώματα, κόντρα στις θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους του κεφαλαίου.

Αυτό το στίγμα, του «νήματος» που ενώνει τους αγώνες της εργατικής τάξης από το Σικάγο μέχρι σήμερα, έδωσαν η πολύ μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση στο Σύνταγμα και οι δεκάδες μαζικές συγκεντρώσεις των σωματείων σε όλη την Ελλάδα.

Απεργιακές συγκεντρώσεις που αποτέλεσαν την κορύφωση μιας πλούσιας δράσης που ξεδίπλωσαν τα συνδικάτα όλο αυτό το διάστημα μέσα στους χώρους δουλειάς, με συσκέψεις, Γενικές Συνελεύσεις και συγκεντρώσεις, ώστε το κάλεσμα του ξεσηκωμού να φτάσει παντού και να αποτελέσει έναν ακόμα σταθμό κλιμάκωσης της πάλης. «Δώστε λεφτά για Ασφάλιση - Υγεία και όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία» ήταν ένα από τα συνθήματα που έδιναν τον τόνο ήδη από τις προσυγκεντρώσεις και αντήχησαν στους δρόμους της Αθήνας.

Ηδη από τις προσυγκεντρώσεις, που φέτος έγιναν σε σημεία δεμένα με ιστορικές Πρωτομαγιές, τα συνδικάτα ξεδίπλωναν τις πρωτοβουλίες τους. Πανό, πικέτες, μπλουζάκια, κορεό είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία που μαρτυρούσαν ότι το κάθε συνδικάτο έκανε δική του υπόθεση την προετοιμασία αλλά και τη συγκέντρωση.

«Χρέος στο Σικάγο και στην Καισαριανή είναι ο αγώνας για την ανατροπή» φώναζαν οι απεργοί και οι διαδηλωτές, πιάνοντας το «νήμα» που δένει την Πρωτομαγιά του Σικάγο το 1886 και αυτή της Καισαριανής των 200 εκτελεσμένων από τους ναζί κομμουνιστών, βάζοντας το καθήκον της πάλης ενάντια στην εκμετάλλευση.

«Νέα, νέε, σου κλέβουν τη ζωή, σου κήρυξαν τον πόλεμο, πολέμα τους κι εσύ», έλεγαν οι νέοι εργαζόμενοι που κατέβηκαν με τα μπλοκ των συνδικάτων τους, κάποιοι για πρώτη φορά.

Η απεργιακή συγκέντρωση έδωσε αποφασιστική απάντηση στα καλέσματα για υποταγή στους «εθνικούς στόχους» και για καλλιέργεια «κουλτούρας πολέμου», με σωματεία ειδικά από χώρους που συνδέονται πιο άμεσα με την πολεμική εμπλοκή να διαδηλώνουν στα βήματα των μεγάλων μαχών ενάντια στη μετατροπή της χώρας σε ΝΑΤΟικό ορμητήριο πολέμου.

«Κάτω τα χέρια από την Κούβα, να σταματήσει τώρα ο εγκληματικός αποκλεισμός από τις ΗΠΑ». «Αλληλεγγύη στον λαό της Παλαιστίνης, να σταματήσει η γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού». «Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο, να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου» ήταν μερικά από τα συνθήματα στα πανό που δέσποζαν στην πλατεία Συντάγματος.

Γιατί η εργατική τάξη ξέρει να τιμάει τα αδέρφια της, τους νεκρούς της, με τη συνέχιση των αγώνων. Αυτός ο όρκος επιβεβαιώθηκε με ενός λεπτού σιγή τιμώντας τα θύματα της εργατικής τάξης και του λαού που έδωσαν τη ζωή τους στη μάχη για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, ενώ αμέσως μετά οι γροθιές υψώθηκαν απ' άκρη σ' άκρη του Συντάγματος στο άκουσμα της «Διεθνούς».

Τα εκατοντάδες συνδικάτα ανανέωσαν το αγωνιστικό ραντεβού για τον επόμενο μεγάλο σταθμό της πάλης: Τη 17η Μάη, μέρα της Μαραθώνιας Πορείας Ειρήνης που οργανώνει η ΕΕΔΥΕ και θα καταλήξει σε μεγάλο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα.