Συνέδριο με τις γνωστές fast track διαδικασίες αποφάσισε να πραγματοποιήσει η πλειοψηφία της διοίκησης στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου (ΠΑΣΚΕ), ενώ έχει περάσει ενάμισης χρόνος από το τελευταίο συνέδριο και η διοίκηση έχει να συνεδριάσει 5 ολόκληρους μήνες (!), όπως αναδεικνύει και καταγγέλλει η ΔΑΣ.

«Θα περίμενε κανείς να γίνει συζήτηση για την κατάσταση που διαμορφώνεται με την κλιμάκωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, τις επιπτώσεις για τον λαό και τους εργαζόμενους του Ηρακλείου, την επίθεση της κυβέρνησης στα εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα», σχολιάζει η ΔΑΣ και συνεχίζει: «Θα περίμενε κανείς να γίνει συζήτηση για τη δράση των σωματείων απέναντι στα αντεργατικά νομοσχέδια της κυβέρνησης για το 13ωρο, τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις για το έγκλημα των Τεμπών και τις απεργίες που προηγήθηκαν. Αντί για αυτά, είδαμε για άλλη μια φορά ένα συνέδριο - παρωδία με ευθύνη της πλειοψηφίας της διοίκησης, της παράταξης ΔΗΣΥ (ΠΑΣΚΕ)».

Χαρακτηριστική του ρόλου του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού ήταν η θλιβερή εικόνα με τον πρόεδρο του ΕΚ να κάνει «δευτερολογία» σε ...άδεια αίθουσα. «Μην ξεχνάμε ότι είναι οι ίδιοι που υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια τον ελεγχόμενο για υπεξαίρεση πρόεδρο της ΓΣΕΕ Παναγόπουλο, που πρόσφατα έβαλε ταφόπλακα στις Συλλογικές Συμβάσεις με τη λεγόμενη "κοινωνική συμφωνία"», τονίζει η ΔΑΣ. «Κερασάκι στην τούρτα» ήταν «η στάση τους απέναντι στον πόλεμο στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή, αφού δεν είπαν κουβέντα για την ενεργή εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο, τις ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ και όλων των κομμάτων που προσκυνάνε το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, δεν έκαναν καμία αναφορά στις επιπτώσεις του στους εργαζόμενους».

Θετικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι στην ψηφοφορία για τον διοικητικό και οικονομικό απολογισμό που ακολούθησε καταγράφηκε ένας σημαντικός αριθμός αντιπροσώπων που καταψήφισε τόσο τον διοικητικό (35%) όσο και τον οικονομικό απολογισμό (38%), δηλώνοντας έτσι ότι δεν συμβιβάζονται με τη σημερινή κατάσταση, προβληματίζονται, απορρίπτουν την αντιλαϊκή πολιτική, τη λογική των «σωτήρων», τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό. «Καταλαβαίνουν την αναγκαιότητα το Εργατικό Κέντρο να γίνει πραγματικό Εργατικό Κέντρο, που θα ακουμπάει στις ανάγκες των εργαζομένων, θα βάζει διεκδικήσεις και εμπόδια στους αντεργατικούς νόμους και δεν θα κάνει την πάπια μπροστά σε εμβληματικά νομοσχέδια όπως το τελευταίο που έβαλε ταφόπλακα στις ΣΣΕ!», σημειώνει η ΔΑΣ, απευθύνοντας το εξής κάλεσμα:

«Τώρα χρειάζεται να απομονωθούν οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Να δυναμώσουν τα ζωντανά σωματεία, με μαζικές συλλογικές διαδικασίες, με ουσιαστική συμμετοχή των εργαζομένων. Να οργανωθεί σε κάθε κλάδο, σε κάθε χώρο δουλειάς ο αγώνας για καλύτερες συνθήκες εργασίας, για να αντιμετωπιστούν οι επερχόμενες επιπτώσεις του πολέμου».