Το περιεχόμενο του Λυκείου, τα όσα δρομολογούνται και τα όσα πραγματικά χρειάζονται για να αποκτήσει το σχολείο ουσιαστικό περιεχόμενο από τη σκοπιά των πραγματικά σύγχρονων λαϊκών αναγκών, ανέδειξε κατά την τοποθέτησή του στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιάννης Δελής. Οπως επεσήμανε μεταξύ άλλων, ευθύνες για τις παθογένειες του Λυκείου έχουν οι πολιτικές όλων των κυβερνήσεων, που μετέτρεψαν το Λύκειο σε ένα άχαρο, βαρετό, αγχωτικό σχολείο, προορισμένο μόνο για τις πανελλαδικές εξετάσεις.

Ξεκινώντας την ομιλία του, ο Γ. Δελής τόνισε ότι «η συζήτηση σήμερα στη Βουλή δεν γίνεται για κάποιο τεχνικό ζήτημα της Εκπαίδευσης που αφορά κάποιους ειδικούς. Αφορά όλες τις εργατικές - λαϊκές οικογένειες, γιατί αφορά τη μόρφωση και το μέλλον των παιδιών τους.

Πρόκειται δηλαδή για ένα κοινωνικό, για ένα λαϊκό ζήτημα.

Τέτοιο ακριβώς ζήτημα είναι το λεγόμενο Εθνικό Απολυτήριο που μεθοδεύετε να φέρετε στο Λύκειο, αυξάνοντας ακόμα περισσότερο το κόστος της μόρφωσης για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, μεγαλώνοντας το άγχος τους και μετατρέποντας το Λύκειο σε ένα απέραντο εξεταστικό κέντρο, σε βάρος της ολόπλευρης μόρφωσης.

Καταφεύγετε βέβαια κι εσείς στην πολυχρησιμοποιημένη τακτική του λεγόμενου εθνικού διαλόγου, σαν κι αυτούς που ζήσαμε με τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Τα αποτελέσματά τους οι λαϊκές οικογένειες τα ζουν και τα πληρώνουν καθημερινά: Εντατικοποίηση, υποβάθμιση της γνώσης, περισσότερα φίλτρα, περισσότερες ανισότητες, κατηγοριοποίηση σχολείων και μαθητών.

Αυτή είναι η πείρα, και τα ωραία λόγια δεν τη σβήνουν.

Ετσι και τώρα! Ενα αντιεκπαιδευτικό μέτρο, το Εθνικό Απολυτήριο, και μια αρνητική τομή στο Λύκειο επιχειρείτε να τα εμφανίσετε ως αναγκαία και θετικά, αλλά δεν τα καταφέρετε.

Οδηγείτε παιδιά από 15 ετών να βιώνουν το φοβερό άγχος της Γ' Λυκείου και στην Α' Λυκείου και στη Β' Λυκείου! Αυτό όμως δεν είναι σχολείο! Εξεταστικό κέντρο είναι και φροντιστήριο στην πράξη, και μάλιστα κακέκτυπο, αφού στις τάξεις του στοιβάζονται 25 και 27 μαθητές και όχι το πολύ 10, όπως γίνεται στα κανονικά φροντιστήρια!

Και είναι, φυσικά, υποκριτική πέρα για πέρα η κυβερνητική ευαισθησία και το ενδιαφέρον για τις οικογένειες που αιμορραγούν οικονομικά για να μορφώσουν τα παιδιά τους, αφού ο πολλαπλασιασμός των εξετάσεων θα πολλαπλασιάσει και τον "τζίρο" και την τιμή των φροντιστηρίων και τα κέρδη των ιδιοκτητών τους, και άρα η πρόσβαση σε αυτά θα γίνει ακόμα πιο ανισότιμη.

Ομως σε αυτές τις συνθήκες, της άκρατης φροντιστηριοποίησης και της Τράπεζας Θεμάτων, ακυρώνεται και ο ρόλος του εκπαιδευτικού. Η παιδαγωγική του κρίση αντικαθίσταται από προκαθορισμένα θέματα και μηχανιστικές διαδικασίες, σε ένα σχολείο που χάνει απόλυτα τον ζωντανό του χαρακτήρα και λειτουργεί απολύτως στη λογική της επίδοσης και της κατάταξης».

«Το Εθνικό Απολυτήριο λοιπόν δεν αναβαθμίζει το Λύκειο. Το υποβαθμίζει μορφωτικά και το σκληραίνει κοινωνικά», συνέχισε ο Γ. Δελής. «Και ας αναρωτηθούμε: Αν σήμερα σε αυτό το άχαρο σχολείο αυξάνονται οι αγχώδεις διαταραχές με πολλές επιπτώσεις στους εφήβους, τι επιπτώσεις θα υπάρχουν με την ένταση των εξετάσεων από μικρότερη ηλικία;

Γιατί δεν μπορείτε να επικαλείστε την αγωνία του υποψηφίου που εξετάζεται σε ένα εξεταστικό τρίωρο των πανελλαδικών, και αυτό να το μεταφέρετε και στις τρεις τάξεις του Λυκείου! Αυτό είναι αντιφατικό.

Στην ουσία κλείνετε το μάτι και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αξιοποιώντας τον πρόσφατο νόμο σας και μεθοδεύοντας την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, αφού υψώνετε μεν μεγαλύτερους ταξικούς φραγμούς με το Εθνικό Απολυτήριο, ανοίγετε όμως διάπλατα την πρόσβαση στο πανεπιστήμιο με βάση την τσέπη.

Μας λέτε ότι το Εθνικό Απολυτήριο του Λυκείου "από μόνο του θα έχει αξία". Και από πού θα την έχει; Από τις περισσότερες και δυσκολότερες εξετάσεις; Και, αλήθεια, υπάρχει κανένα πανεπιστήμιο και κανένας άλλος φορέας σήμερα που να αμφισβητεί το απολυτήριο Λυκείου ως τέτοιο;

Ομως το πού μπορεί να εργαστεί κανείς με το απολυτήριο Λυκείου δεν εξαρτάται από το πόσες εξετάσεις θα έχει δώσει για να το πάρει. Ούτε πρόκειται οι πιο δύσκολες εξετάσεις να αυξήσουν τις εργασιακές δυνατότητες που έχει ένας νέος με το απολυτήριο Λυκείου.

Αφήστε που στο πολύ κοντινό μέλλον προβλέπεται να αυξηθεί η ζήτηση της εξειδικευμένης εργασίας και όχι της ανειδίκευτης!».

Κλείνοντας την τοποθέτησή του ο Γ. Δελής τόνισε, σε μια κατεύθυνση διαμετρικά αντίθετη από εκείνη που προδιαγράφεται:

«Οποιος θέλει σήμερα να βοηθήσει τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών να αποκτάνε και να γεύονται το αγαθό της μόρφωσης, τότε:

Καταργεί το ταξικό εμπόδιο της Τράπεζας Θεμάτων.

Παίρνει μέτρα ελάφρυνσης και διευκόλυνσης των λαϊκών οικογενειών να μορφώσουν τα παιδιά τους και δεν ζητά αυτές να ξεπαραδιάζονται, όπως τώρα εσείς ετοιμάζετε με τις πολλαπλές εξετάσεις.

Γκρεμίζει έναν - έναν τους ταξικούς φραγμούς και δεν τους υψώνει παραπάνω, όπως εσείς.

Βοηθά και ενισχύει τη ζωντανή πρόσθετη διδακτική στήριξη, και όχι το φροντιστήριο - "κονσέρβα", για όποια παιδιά τη χρειάζονται.

Δίνει τη δυνατότητα κατοχύρωσης της βαθμολογίας μαθημάτων στις πανελλαδικές εξετάσεις και για τις επόμενες χρονιές, και βοηθά τα παιδιά να εισάγονται στις σχολές των πρώτων προτιμήσεων.

Διδάσκει τα Ειδικά Μαθήματα στο Λύκειο κανονικά, και δεν στέλνει τα παιδιά στα φροντιστήρια για Μουσική και Σχέδιο.

Φροντίζει να έχει κάθε τμήμα μέχρι 15 μαθητές, για να γίνεται σωστά το μάθημα.

Και, βέβαια, έχει από την πρώτη μέρα όλους τους καθηγητές στα σχολεία, και όχι όπως τώρα που κάνετε προσλήψεις αναπληρωτών Γενάρη και Φλεβάρη!

Ο κόσμος μπούχτισε από τους εθνικούς σας διαλόγους για την Παιδεία! Συναίνεση από τους άλλους μπορεί να έχετε, από μας όμως, από το ΚΚΕ, δεν θα έχετε συναίνεση στα αντιλαϊκά σχέδιά σας!

Απέναντι σε αυτήν τη στρατηγική, εμείς στο ΚΚΕ δεν περιοριζόμαστε στην άρνηση, στο "όχι". Είμαστε το μοναδικό κόμμα που λέει "ναι" σε ένα σχολείο που θα μορφώνει ολόπλευρα όλα τα παιδιά, χωρίς διαρκείς εξεταστικούς φραγμούς, χωρίς Τράπεζες Θεμάτων, χωρίς το άγχος της συνεχούς αξιολόγησης. Οπου η θεωρία θα συνδυάζεται με την πράξη, οι τέχνες με τον αθλητισμό.

Και αυτό το "ναι" να είστε σίγουροι ότι θα εκφραστεί και στους δρόμους και στα σχολεία, όπου ο θυμός και το πάθος των νέων για τη ζωή θα συναντηθούν με την αγωνία και τη διεκδίκηση των γονιών, με την απαίτηση των εκπαιδευτικών να είναι δάσκαλοι ανθρώπων και όχι εκγυμναστές ρομπότ.

Οσο για μας, το ΚΚΕ θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για να νικήσει το δίκιο των πολλών!».