Οπως και με τις άλλες Κλαδικές Ανακοινώσεις της η ΚΝΕ απευθύνεται στους φοιτητές των Μαθηματικών Τμημάτων εντοπίζοντας τα προβλήματα υποδομών, την έλλειψη προσωπικού με Τμήματα που λειτουργούν με το 1/3 των καθηγητών που είχαν πριν 20 χρόνια (με ό,τι αυτό συνεπάγεται για μαθήματα που δεν διδάσκονται κ.λπ.), τη μη ανανέωση των προγραμμάτων σπουδών με μαθήματα π.χ. που έχουν πάψει να διδάσκονται στο Λύκειο, θεωρούνται όμως διδαγμένα για τους πρωτοετείς (π.χ. μιγαδικοί αριθμοί, θέματα γεωμετρίας κ.ά.), το προχώρημα της εξατομίκευσης των προγραμμάτων σπουδών που καθιστά ατομική ευθύνη του φοιτητή με τις επιλογές του ποια μαθήματα θα διδαχθεί κ.ά. Ολα αυτά δημιουργούν για τους φοιτητές «κενά σε γνώσεις και υπόβαθρο, τα οποία καλούνται να καλύψουν με ατομική τους ευθύνη και κόστος».

«Η δομή, το περιεχόμενο και οι στόχοι των προγραμμάτων σπουδών των Τμημάτων Μαθηματικών», σημειώνει η ΚΝΕ, «καλλιεργούν την αποστεωμένη σκέψη, την κατάκτηση "πληροφοριών" αντί για γνώσεις, την εξοικείωση με ασκησιολόγια, αντί να διαμορφώνουν ολοκληρωμένη αντίληψη του αντικειμένου, μαθηματική σκέψη».

Καταγγέλλει: «Η μεθοδολογία και η ιστορία των Μαθηματικών είτε απουσιάζει πλήρως από το πρόγραμμα σπουδών, είτε "στριμώχνεται" σε 1-2 προαιρετικά μαθήματα. Ομως, η ιστορική στιγμή που έγινε κάποιο βήμα σε έναν κλάδο των Μαθηματικών (...) είναι θεμελιώδης για να κατανοεί ένας φοιτητής την πορεία της επιστημονικής σκέψης από το συγκεκριμένο πρόβλημα στο αφηρημένο μαθηματικό αντικείμενο-εργαλείο, που έχει εφαρμογές σε μια σειρά κλάδους».

Συνεχίζοντας να θέτει ερωτήματα πάνω στο πρόγραμμα σπουδών, η ΚΝΕ φωτίζει ότι «η επαφή των φοιτητών με άλλα επιστημονικά αντικείμενα είναι περιορισμένη έως και ανύπαρκτη. Ομως η ίδια η φύση του αντικειμένου μελέτης των Μαθηματικών είναι τέτοια, που αυτά αποδεικνύονται απαραίτητος "συντελεστής" σε κάθε επιστημονικό κλάδο. Επίσης, η ίδια η ανάπτυξη των Μαθηματικών δεν γίνεται σε "κενό αέρος", αλλά σε διαρκή αλληλεπίδραση με τις άλλες επιστήμες», τονίζει και καταγγέλλει ότι «η συντριπτική πλειοψηφία των πτυχιούχων δεν έχει έρθει σε επαφή μέσα από τις σπουδές του σε βάθος με το τι είναι και τι μελετούν τα Μαθηματικά».

Με αυτούς τους προβληματισμούς γύρω από το πρόγραμμα σπουδών η Ανακοίνωση οδηγεί στη «δύσκολη εξίσωση» της πραγματικότητας μετά την απόκτηση του πτυχίου. Περιγράφει τους όρους με τους οποίους εργάζονται οι μαθηματικοί στην ιδιωτική Εκπαίδευση και τον «Γολγοθά» όσων στρέφονται στη δημόσια Εκπαίδευση, με δεδομένα σε όλα αυτά το πέταγμα της παιδαγωγικής επάρκειας εκτός πτυχίου. Παράλληλα μιλά για τις συνθήκες «γαλέρας» των εργαζομένων που κατευθύνονται στον κλάδο της Πληροφορικής, που «σκέφτονται ακόμα και την ώρα του βραδινού φαγητού πώς θα λύσουν τα προβλήματα της δουλειάς τους» και τις αντίστοιχες συνθήκες σε όσους κατευθύνονται να δουλέψουν στην Ερευνα.

Απέναντι σε αυτά η ΚΝΕ απαντάει: «Οι πτυχιούχοι των Τμημάτων Μαθηματικών είναι απαραίτητοι! Ας αναλογιστούμε: Πόσα κενά υπάρχουν σε σχολεία ενώ χιλιάδες μαθηματικοί περιμένουν χρόνια για διορισμό. Πόσα εμπόδια μπαίνουν στη διάχυση της γνώσης με την απόκρυψη ερευνητικών αποτελεσμάτων στο πλαίσιο του ανταγωνισμού των μονοπωλίων, ενώ παράλληλα δαπανώνται τεράστια ποσά για την κατοχύρωση πατέντας, προκειμένου να εξασφαλίσουν την αποκλειστικότητα των νέων τεχνολογιών. Πόσες χρήσιμες και καινοτόμες ιδέες και προτάσεις έρευνας δεν χρηματοδοτούνται επαρκώς ή καθόλου επειδή δεν αποφέρουν κέρδος».

Η ΚΝΕ δίνει αναλυτικά τη σημασία της διδασκαλίας των Μαθηματικών για τα παιδιά στο σχολείο και εκθέτει στοιχεία από την αντίληψη του ΚΚΕ για το πώς θα είναι οι σπουδές και η εργασία των μαθηματικών στη σοσιαλιστική κοινωνία, παραθέτοντας και στοιχεία από την ΕΣΣΔ και την ανάπτυξη της μαθηματικής σκέψης εκεί στα χρόνια του σοσιαλισμού, ενώ παραπέμπει και σε άρθρα και βιβλία για περαιτέρω μελέτη.

«Τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στα Τμήματα Μαθηματικών παλεύουμε για την επιστήμη μας, δίνουμε αγώνα για να κατακτάμε τη γνώση, γιατί επιστήμη σημαίνει αλήθεια, γιατί αλήθεια για την κοινωνική πρόοδο σημαίνει πάλη για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό», καταλήγει.