Σάββατο 2 Μάρτη 2019 - Κυριακή 3 Μάρτη 2019
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 7
2019 ΤΟΠΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
Γιάννης ΚΥΡΙΑΖΗΣ

Πρώην μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δήμος Λυκόβρυσης - Πεύκης

Εχω διαφορετική αριστερή πολιτική καταγωγή και όταν λέω αριστερή δεν εννοώ τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία, είναι ότι τον Γενάρη του '15 ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ πιστεύοντας πως έστω και κάτι θα μπορούσε να αλλάξει προς το καλύτερο. Εκλεινα τα μάτια, μέχρι που αυτά άνοιξαν κι έμειναν ορθάνοιχτα μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που από «Οχι» έγινε «Ναι».

Τα τελευταία δύο χρόνια έχω αρχίσει κι ακούω τι λέει το Κομμουνιστικό Κόμμα, με τη λέξη «ακούω» υπογραμμισμένη. Τον πρώτο χρόνο αραιά διαβάζοντας μία στα τόσα τον «Ριζοσπάστη» και τον τελευταίο χρόνο πιο ενεργά, σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο, καθώς όσο περνάει ο καιρός πείθομαι ολοένα και παραπάνω σχετικά με την πολιτική πρόταση του Κόμματος.

Πιστεύω πως υπάρχουν δύο επικαθορίζοντα σημεία στην πολιτική συγκυρία σήμερα. Το πρώτο έχει να κάνει με την παγίωση και τον εμπλουτισμό όλου του μνημονιακού οπλοστασίου. Το δεύτερο αφορά στην πλήρη πρόσδεση της χώρας στο ιμπεριαλιστικό άρμα του ΝΑΤΟ.

Τις συνέπειες των μνημονίων τις ζούμε και αν δεν αλλάξουν τα πράγματα θα συνεχίζουμε να τις ζούμε επ' αόριστο. Φτώχεια, ανεργία κι εξαθλίωση. Τις συνέπειες του ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε αμερικανικό αεροπλανοφόρο, φοβάμαι πως δεν τις έχουμε αντιληφθεί ακόμα (...) Και γι' αυτούς που νομίζουν πως το ΝΑΤΟ είναι εγγυητής της ασφάλειας και της ειρήνης, να θυμίσω την Κύπρο το '74, το «Σισμίκ» το '87, τα Ιμια το '96, καθώς και επίσης το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Συρία και μια σειρά από άλλες χώρες.

Να σημειώσω επίσης πως παρά τη σιγή ασυρμάτου της κυβέρνησης και όλων των άλλων κομμάτων, πλην του Κομμουνιστικού, αποσιωπούνται συντεταγμένα οι συνεχείς τουρκικές παραβιάσεις, η αμφισβήτηση των συνόρων μας, όχι μόνο από την Τουρκία, αλλά και από την Αλβανία, καθώς και από την ΠΓΔΜ.

(...) Μπροστά σε μια τέτοια πραγματικότητα είναι σαφές πως η χώρα πρέπει να τραβήξει έναν διαφορετικό δρόμο: Το δρόμο της απεμπλοκής από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ και να μπει σε μια πορεία ανοικοδόμησης μέσα από τη λαϊκή εξουσία, επαναστησίματος της παραγωγής και κάλυψης των σύγχρονων αναγκών του λαού μας όσον αφορά την Υγεία, την Εκπαίδευση, κ.τ.λ.

Εδώ μπορεί να πει κάποιος, μα καλά από το ΚΚΕ θα περιμένουμε να μας σώσει; Η ερώτηση είναι λάθος. Αν περιμένουμε σωτήρες χαθήκαμε. Ο ίδιος ο λαός πρέπει να πάρει την εξουσία στα χέρια του μαζί με το Κομμουνιστικό Κόμμα.

(...) Και όπως στην κεντρική πολιτική σκηνή, ακριβώς και στον δήμο μας ο λόγος όλων των άλλων παρατάξεων είναι ίδιος, ξύλινος κι ανούσιος. Συνοψίζω: Καθαρή πόλη, χρηστή διαχείριση, φιλική προς το περιβάλλον, έξυπνη πόλη, κοινωνία των πολιτών, καινοτομία, αειφορία και μια σειρά από άλλες λέξεις, φράσεις κι έννοιες οι οποίες στην πραγματικότητα δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα.

Ο δήμος γίνεται πεδίο εφαρμογής και το Δημοτικό Συμβούλιο ιμάντας μεταβίβασης της πολιτικής του φιλελευθερισμού. Η έννοια Τοπική Αυτοδιοίκηση τείνει να χάσει κι αυτή το νόημά της (...)

Ευτυχώς όμως υπάρχουν φωτεινά παραδείγματα: Στην Πάτρα, στην Καισαριανή, στην Πετρούπολη, στο Χαϊδάρι, στην Ικαρία, δίνεται καθημερινά αγώνας για την πρωτοβάθμια Υγεία, για την ανεργία, για ΣΣΕ, όλα αυτά όμως αποκρύπτονται συστηματικά γιατί αυτοί οι δήμαρχοι είναι κομμουνιστές.

Εχουμε επίγνωση της πραγματικότητας, ότι τα δύσκολα, σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, δεν θα σταματήσουν. Εχουμε επίσης την επίγνωση ότι ανοίγει μια νέα σελίδα στην πολιτική ιστορία της χώρας, η σελίδα του μαζικού, ανυποχώρητου αγώνα των εργαζομένων και του λαού μας απέναντι σε αυτήν την πραγματικότητα. Τώρα ήρθε η ώρα της αντεπίθεσης, τώρα ξεκινάει ο αγώνας στα εργοτάξια, στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς γενικότερα και σε όλα αυτά πρωταγωνιστής είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα. Μπορούμε να τα καταφέρουμε και θα τα καταφέρουμε.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org