Κυριακή 13 Απρίλη 2014
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 3
ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΒΔΟΜΑΔΑΣ
Δυνατό ΚΚΕ για ισχυρή εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση

Τα πανηγύρια των αστών στο τέλος της βδομάδας για την έξοδο στις αγορές δεν μπορούν να κρύψουν τα ερείπια των εργατικών δικαιωμάτων πάνω στα οποία επιχειρείται να στηριχθεί η ανάκαμψη των καπιταλιστικών κερδών. Κι αυτό εκφράστηκε δυναμικά στις απεργιακές συγκεντρώσεις της Τετάρτης.

Ενδιάμεσα, οι αποκαλύψεις για τις σχέσεις της Χρυσής Αυγής με τα αστικά κόμματα και οι συμφωνίες τους στη στρατηγική του κεφαλαίου για το τσάκισμα των εργατών ανέδειξαν πως, παράλληλα με τον κοινό παρονομαστή των δυνάμεων του κεφαλαίου, πρέπει να αναδεικνύεται ο κοινός παρονομαστής του εργατικού κινήματος. Κι αυτό σημαίνει πως απέναντι στην ανασύνταξη των αστικών πολιτικών δυνάμεων επείγει η ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος ώστε την επίθεση των καπιταλιστών να μπορεί να αντιμετωπίσει η εργατική τάξη σε συμμαχία με τ' άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Η Μέρκελ και η ανάπτυξη

Η επίσκεψη Μέρκελ με την οποία έκλεισε η βδομάδα επιβεβαίωσε ακριβώς τη στρατηγική συμφωνία των αστικών δυνάμεων σε μια πολιτική που για να εφαρμοστεί θα βαδίσει επί των εργασιακών ερειπίων. Η Γερμανίδα καγκελάριος πέρα από τη στήριξη στην κυβέρνηση για την απρόσκοπτη συνέχιση των αντεργατικών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων («η γερμανική κυβέρνηση θα συνεχίσει να στηρίζει τα επιτυχή μέτρα στην Ελλάδα» και την «πορεία εξυγίανσης που ακολουθεί»), ήρθε και για την προώθηση των συμφερόντων γερμανικών μονοπωλιακών ομίλων. Αυτό δείχνει και η συγκρότηση του «επενδυτικού ταμείου» που θα στηρίζει με κεφάλαια την καπιταλιστική ανάκαμψη. Μιλώντας σε φόρουμ με επιχειρηματίες ξεκαθάρισε ότι οι αναδιαρθρώσεις πρέπει να συνεχιστούν: «Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις θα είναι αναγκαίες και στο μέλλον», είπε χαρακτηριστικά. Πρόσθεσε ότι στην Ελλάδα «υπάρχουν τόσες πολλές ευκαιρίες και δυνατότητες και τόσες ευκαιρίες», σε τομείς όπως ο Τουρισμός, η Αγροτική Οικονομία, οι Υπηρεσίες. Είναι τομείς για τους οποίους ενδιαφέρεται το γερμανικό κεφάλαιο.

Για το κεφάλαιο η έξοδος στις αγορές

Με την έξοδο στις αγορές το κράτος των καπιταλιστών μπορεί πλέον να δανείζεται απευθείας από τράπεζες, για να ανταποκρίνεται στις οικονομικές του ανάγκες, ενώ δε χρειάζεται να απευθυνθεί ξανά σε ΕΕ και ΔΝΤ για δανεισμό. Η περίφημη «έξοδος στις αγορές» συνδέεται προπαγανδιστικά με το «τέλος των μνημονίων και της τρόικας», με την έξοδο από την οικονομική κρίση. Σύμφωνα με την κυβέρνηση η ανάκαμψη της οικονομίας, οι επενδύσεις θα φέρουν το τέλος των βασάνων του λαού. Από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ αρχικά αμφισβητούσε τη δυνατότητα εξόδου στις αγορές, έκανε μια ακόμα κωλοτούμπα λέγοντας ότι η έξοδος ήταν βιαστική γιατί δυσκολεύει την αναδιάρθρωση του χρέους, ενώ το αυξάνει. Καβγάς διαχειριστών για την πίτα των αστών.

Η εργατική τάξη, τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν έχουν τίποτα θετικό να περιμένουν για τα συμφέροντά τους από την έξοδο στις αγορές, είτε τώρα είτε αργότερα, όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ. Για την εργατική τάξη, τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα θα συνεχίζουν να εφαρμόζονται «στον αιώνα τον άπαντα» τα βάρβαρα μέτρα σε μισθούς, συντάξεις, Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, φόρους, γιατί με ή χωρίς μνημόνια υπηρετούν τη στρατηγική του κεφαλαίου. Στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης με όποια κυβέρνηση και όποιο μείγμα, εκτός από τη διαρκή υποτίμηση δικαιωμάτων και αναγκών τους θα φορτώνονται πάντα τα χρέη, τα δάνεια του κεφαλαίου και του κράτους του.

Θυσίες δίχως τέλος

Με αφορμή την έξοδο στις αγορές η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει ότι τα βάσανα τελειώνουν, ότι με την καπιταλιστική ανάκαμψη οι θυσίες θα δικαιωθούν.

Η αλήθεια είναι ότι οι εργαζόμενοι έχουν κάνει πολλές και βαριές θυσίες, όχι όμως μόνο τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσης. Η ελληνική καπιταλιστική οικονομία το 2004 σημείωνε σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Τότε το ΚΚΕ υπογράμμιζε ότι οι μεγάλοι ρυθμοί καπιταλιστικής ανάπτυξης στην Ελλάδα, πολύ μεγαλύτεροι από αυτούς του μέσου όρου της Ευρωζώνης, συνοδεύονταν από επιδείνωση της θέσης των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων με χαρακτηριστικά: Την υποβάθμιση στη δημόσια Υγεία και Παιδεία, στην Κοινωνική Ασφάλιση, εξαιτίας της μεγαλύτερης εμπορευματοποίησης, επιπτώσεις στα εργατικά - λαϊκά εισοδήματα, εξαιτίας των ιδιωτικοποιήσεων σε τομείς Ενέργειας, Υδρευσης κ.ά., του μεγάλου κόστους των Ολυμπιακών έργων. Υπογραμμιζόταν η ένταση της εκμετάλλευσης με τη δυσμενή διευθέτηση του συνολικού χρόνου της μισθωτής εργασίας και της πληρωμής της, με την επίσημη ανεργία να ξεπερνά τότε το 12%.

Αυτές οι θυσίες εξασφάλισαν την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων, μεγάλωσαν την πίτα του ελληνικού κεφαλαίου, στήριξαν την προσπάθειά του να διεκδικήσει καλύτερη θέση στα Βαλκάνια και στη Ν/Α Μεσόγειο. Οι θυσίες αυτές δεν απέτρεψαν την εκδήλωση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, γιατί την οικονομική κρίση την έφεραν ακριβώς οι μεγάλοι ρυθμοί ανάπτυξης και κερδοφορίας.

Την περίοδο 2009 - 2013 ο ελληνικός λαός υποβλήθηκε σε ακόμα περισσότερες θυσίες με την προώθηση αναδιαρθρώσεων για τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, με στόχο την καπιταλιστική ανάκαμψη. Στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και στην ΕΕ οι θυσίες του λαού για το κεφάλαιο δεν θα έχουν τέλος, είτε στη φάση της κρίσης είτε στη φάση της ανάκαμψης.

Οι δύο δρόμοι και ο ΣΥΡΙΖΑ

Με αφορμή και τις τελευταίες εξελίξεις το ΚΚΕ υπενθύμισε τους δύο δρόμους ανάπτυξης:

-- Ο ένας, ο δρόμος υπέρ των μονοπωλίων που επενδύει εκεί που υπάρχει το μεγαλύτερο κέρδος, αφήνοντας σε μαρασμό άλλους τομείς, που αναπτύσσει την παραγωγή σε βάρος των εργαζομένων και των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων που τα ξεκληρίζει.

-- Και ο άλλος, ο δρόμος υπέρ της εργατικής τάξης και των συμμάχων της - ο σοσιαλιστικός τρόπος παραγωγής, που θέτει όλες τις υλικές δυνατότητες προς όφελος των λαϊκών αναγκών. Απελευθερώνει από τα ασφυκτικά δεσμά και όρια της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, αξιοποιεί και διευρύνει τις δυνατότητές τους. Δίπλα στις μεγάλες καθετοποιημένες σοσιαλιστικές μονάδες θα υπάρχει και ο παραγωγικός αγροτικός συνεταιρισμός. Ετσι και οι αγρότες θα έχουν δουλειά και θα παράγουν φτηνά και καλά ποιοτικά προϊόντα για το λαό. Αλλά αυτό απαιτεί αγώνα για αποδέσμευση από την ΕΕ, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων με εργατική, λαϊκή εξουσία. Να, γιατί είναι μονόδρομος για το λαό η ενίσχυση του ΚΚΕ παντού!

Ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει το στόχο «αλλαγής πολιτικής στην ΕΕ», θεωρώντας ως αντίπαλο τη σημερινή μερκελική πολιτική διαχείρισης και όχι τα μονοπώλια. Επιμένοντας σταθερά στην κατεύθυνση της συμμετοχής της Ελλάδας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, πότε προβάλλει ότι η δική του κυβέρνηση θα γίνει εφαλτήριο για αλλαγές στην ΕΕ, πότε το αντίστροφο, ότι οι αλλαγές στην Ελλάδα για να εφαρμοστούν πρέπει να γίνουν υπόθεση της Ευρωζώνης και της ΕΕ.

Προσδιορίζει με σαφήνεια τα όρια μέσα στα οποία επιδιώκει τέτοιες αλλαγές. Ορια που καθορίζονται από τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, το χαρακτήρα της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, ως στηρίγματος αυτού του δρόμου σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, τις ιδρυτικές πράξεις της ΕΕ (Συνθήκη του Μάαστριχτ κ.λπ.), τους θεσμούς της, τις «κοινές πολιτικές» κ.λπ.

Η αλλαγή πολιτικής που θέλει δεν αμφισβητεί τη στρατηγική του κεφαλαίου, την υπεράσπιση της ανταγωνιστικότητας, τη διαμόρφωση κατάλληλου επιχειρηματικού περιβάλλοντος για επενδύσεις κ.λπ. Η αντιπαράθεσή του με τη ΝΔ αφορά στο ποιος θα εξασφαλίσει καλύτερες συνθήκες στους καπιταλιστές για την ανάκαμψη.

Μια δυνατή εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση

Απέναντι στην πραγματικότητα που διαμορφώνουν οι αστικές δυνάμεις είναι κρίσιμο οι εργαζόμενοι να μην ταχθούν κάτω από ξένες σημαίες. Οι εργαζόμενοι έχουν ανάγκη από κίνημα απαλλαγμένο από τις δυνάμεις που φέρνουν την πολιτική της εργοδοσίας, της ΕΕ και των κυβερνήσεων στις γραμμές της εργατικής τάξης, από τα στηρίγματα της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων. Γι' αυτό απαιτείται ανασύνταξη του κινήματος.

Χρειάζεται κίνημα που θα δίνει καθημερινό αγώνα σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε λαϊκή γειτονιά για την υπεράσπιση της ζωής και του βιοτικού επιπέδου των εργατικών - λαϊκών οικογενειών από τη μαζική φτώχεια και την εξαθλίωση, θα υπερασπίζεται τον άνεργο, τον απολυμένο, τον απλήρωτο, τον εκβιαζόμενο, θα διεκδικεί δικαιώματα. Και ταυτόχρονα θα συγκεντρώνει δυνάμεις, θα τις προετοιμάζει, θα τις πείθει για εναντίωση και ρήξη με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και την ΕΕ και θα βάζει στην ημερήσια διάταξη το κεντρικό πρόβλημα στο οποίο πρέπει να πάρει θέση κάθε εργαζόμενος: «Ανάπτυξη για τα κέρδη των μονοπωλίων ή ανάπτυξη για το λαό».

Ανασύνταξη του κινήματος, χωρίς να θίγονται η κυριαρχία και τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων, χωρίς να αμφισβητείται η στρατηγική της ΕΕ, χωρίς συγκρούσεις με τις αντιλαϊκές πολιτικές, με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της, χωρίς ανατροπή των συσχετισμών δύναμης παντού, δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό πρέπει να υπηρετεί διαρκώς μια ογκούμενη εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση.

Γι' αυτό το ΚΚΕ σημειώνει ότι το ζητούμενο είναι η εργατική τάξη, τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα να οργανώσουν τη δική τους ισχυρή εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση ενάντια σε κεφάλαιο, ΕΕ, κυβέρνηση, κόμματα του ευρωμονόδρομου. Η ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, η ενίσχυση της λαϊκής συμμαχίας ανοίγουν το δρόμο για την αποδέσμευση από την ΕΕ, για τη μονομερή διαγραφή του χρέους με εργατική - λαϊκή εξουσία. Και είναι το κριτήριο με το οποίο θα πρέπει οι εργαζόμενοι να ενισχύσουν το ΚΚΕ να ενισχύσουν το ΚΚΕ στις εκλογές του Μάη.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org