Παρασκευή 26 Ιούνη 2009
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 32
ΤΗΛΕ ...ΠΑΘΗ
ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ
Εικόνες

Βραδιάζει, μα η ζέστη παραμένει αφόρητη. Μια γωνιά ουρανός, λίγος αέρας κι ένα πεζούλι στην πλατεία μοιάζει παράδεισος, μπροστά στα ελάχιστα τετραγωνικά, μαζί με άλλους δέκα. Το καλοκαίρι η ανάσα κόβεται σε χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που ζουν κατά δεκάδες σε μισογκρεμισμένα σπίτια και σε παλιά διαμερίσματα. Μετά από ατελείωτες ώρες σκληρής δουλειάς, για λίγα ευρώ (αν τα δώσει κι αυτά ο εργοδότης), η ξεκούραση στο παγκάκι και τα λίγα αστεία με τους συμπατριώτες είναι λυτρωτικά, για να συνεχιστεί η ζωή με αξιοπρέπεια.

Αύριο πάλι απ' την αρχή, ξύπνημα πριν τα χαράματα για να φτάσουν μέχρι τον τόπο του σκλαβοπάζαρου, όπου θα περάσει με το αυτοκίνητο ο εργολάβος, για να τους φορτώσει, αφού έχει διαλέξει τα πιο φθηνά «εργαλεία».

Βραδιάζει, μα η ζέστη παραμένει αφόρητη. Στη μέση της πλατείας δύο μικροί μετανάστες παίζουν, κλωτσώντας ένα κουτί αναψυκτικού. Είναι δεν είναι επτά χρόνων. Λίγο πιο εκεί κάθεται μόνη της μια πρόωρα γερασμένη γυναίκα, τα μάτια της υγρά, μοιάζουν έτοιμα να κλάψουν. Κι όμως, έχει τόσο καιρό να κυλήσει δάκρυ στο μάγουλό της. Οι γραμμές του προσώπου της έχουν μια περίεργη αρμονία. Είναι έντονες και σου δίνουν την αίσθηση πως δε χαλαρώνουν ποτέ. Ισως, μόνο, τις ώρες του ύπνου και όταν δεν κάνουν την επίσκεψή τους οι εφιάλτες.

Ξεκίνησε από μια λαβωμένη πατρίδα για να γλιτώσει απ' το χαμό. Ισως έχασε ένα παιδί σε ένα βομβαρδισμό «έξυπνων» όπλων, ίσως ο άντρας της θαλασσοπνίγηκε στη διαδρομή για τη «σωτήρια» Δύση, ίσως να ψάχνει δρόμο να φύγει απ' την Ελλάδα. Ισως οι μοναδικές αναμνήσεις της να είναι η καταιγίδα και το στρίμωγμα στη βάρκα στη μέση του πελάγους, το ξύλο και οι βρισιές του δουλέμπορου, η σειρήνα πριν τον επόμενο βομβαρδισμό, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ο εκτοπισμός, τα χιλιάδες βήματα κάτω απ' τον ήλιο και τη βροχή, πάνω σε λάσπες και πέτρες. Εκλαψε τόσο πολύ γι' αυτά, τα δάκρυά της στέρεψαν. Δεν είναι, άλλωστε, καιρός για δάκρυα, δεν προλαβαίνει.

Βραδιάζει, μα η ζέστη παραμένει αφόρητη. Βαριά η ατμόσφαιρα στην πλατεία σήμερα. Οι «σκούπες» αυξάνονται. Συζητούσαν κι αυτά που έγιναν στη Νέα Μανωλάδα. Δύο αγροτοκτηνοτρόφοι βασάνισαν δύο Μπαγκλαντέζους εργάτες γης, επειδή είχαν την υποψία πως τους έκλεψαν αρνιά απ' το κοπάδι τους! Αγριο ξύλο και εξευτελισμός, τους έσυραν στους δρόμους, δεμένους στο μηχανάκι, για παραδειγματισμό!

Οι μετανάστες της πλατείας φοβήθηκαν πολύ με όσα άκουγαν. Ηταν και τα «νέα» μέτρα της κυβέρνησης. Αναρωτιόνταν τι είναι αυτά τα στρατόπεδα που λένε. Είχαν ακούσει και για τη «μηδενική ανοχή στη λαθρομετανάστευση». Το μέλλον τους αβέβαιο, ο φόβος τους μεγαλώνει. Γύρισαν τα μάτια προς τους μικρούς μετανάστες. Ακόμα κλωτσούσαν εκείνο το κουτί αναψυκτικού. Στο παιχνίδι, όμως, συμμετείχαν κι άλλα δύο παιδιά. Δεν ήταν μετανάστες. Τα βρίσκανε μια χαρά μεταξύ τους. Με τέτοιες εικόνες τα πρόσωπά τους άλλαζαν όψη. Μέχρι και οι έντονες γραμμές στο πρόσωπο της γυναίκας χαλάρωσαν. Και χαμογέλασε...


Γεράσιμος ΧΟΛΕΒΑΣ


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org