Σάββατο 9 Γενάρη 1999
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 8
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Το ΕΥΡΩ και τα επιτόκια

Το θέμα των επιτοκίων και της μείωσής τους ήρθε και πάλι στην επιφάνεια μετά την επίσημη εμφάνιση του ΕΥΡΩ στις διεθνείς χρηματαγορές. Η ανατίμηση της δραχμής έναντι του νέου νομίσματος και κάποιες άλλες εξελίξεις, όπως η μείωση του πληθωρισμού τον περασμένο Δεκέμβρη στο 3,9% και η άνοδος του χρηματιστηρίου, έδωσαν το έναυσμα για τη φιλολογία της πτώσης των επιτοκίων. Τόσο οι κυβερνητικοί παράγοντες, όσο και η πλειοψηφία των μέσων ενημέρωσης έσπευσαν να προεξοφλήσουν την πτώση των επιτοκίων και την εξ αυτής ωφέλεια των εργαζομένων.

Ο συλλογισμός τους είναι απλός: Αφού πέφτει ο πληθωρισμός και ισχυροποιείται η δραχμή στο νέο περιβάλλον του ΕΥΡΩ, ανοίγει ο δρόμος πλέον για την πτώση των επιτοκίων που βρίσκονται, κατά κοινή ομολογία, σε υψηλά επίπεδα. Με την πτώση των επιτοκίων το χρήμα θα γίνει "φθηνότερο", έτσι ο κάθε εργαζόμενος θα μπορεί να παίρνει δάνεια με καλύτερους όρους για να καλύπτει τις ανάγκες του, δάνεια στεγαστικά, καταναλωτικά κλπ. Με το ίδιο περίπου επιχείρημα απευθύνονται και στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, αφού η πτώση των επιτοκίων θα λειτουργήσει σαν "φιλί της ζωής" μετά τον στραγγαλισμό που υφίστανται σήμερα με τους τοκογλυφικούς όρους του τραπεζικού δανεισμού.

Ξεχνούν βέβαια οι προπαγανδιστές του ΕΥΡΩ να πουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της όποιας ωφέλειας προκύψει από τη μείωση των επιτοκίων θα το καρπωθεί το μεγάλο κεφάλαιο, γιατί είναι γνωστό στην αγορά ότι από το δανεισμό κερδίζει εκείνος που έχει και που μπορεί να αποκτήσει περισσότερα. * * *

Τα παραπάνω προπαγανδιστικά τρικ επιχειρούν να αποκρύψουν μια αλήθεια την οποία όμως γνωρίζει ο κάθε εργαζόμενος στην καθημερινή του ζωή. Οτι δηλαδή η μείωση των επιτοκίων έχει βασική προϋπόθεση την πτώση του πληθωρισμού και για την πτώση του πληθωρισμού θυσιάζεται μόνο το εισόδημα των εργαζομένων και η αγοραστική του δύναμη. Δε θυσιάζεται ούτε μια δραχμή από τα υπερκέρδη του μεγάλου κεφαλαίου. Αφού λοιπόν θα έχουν ξεζουμίσει τους εργαζόμενους μέχρις ότου φέρουν τον πληθωρισμό στο επιθυμητό επίπεδο, τότε θα τους πουν: Ελάτε να σας δώσουμε φθηνά δάνεια..!

Πώς είναι δυνατόν να ανταποκριθεί ένας μέσος εργαζόμενος στα έστω μειωμένα επιτόκια, όταν το εισόδημά του θα βρίσκεται στα όρια της εξαθλίωσης και όταν τα επιτόκια (όποια μείωση κι αν γίνει) θα είναι σημαντικά μεγαλύτερα από τον πληθωρισμό;

* * *

Βέβαια θα πρέπει να σημειώσουμε ότι οι όποιες μειώσεις επιτοκίων θα γίνουν μετά από τρεις ή τέσσερις μήνες, αφού η Τράπεζα της Ελλάδος που χειρίζεται "εν λευκώ" το θέμα, διστάζει να προχωρήσει γιατί φοβάται ότι μια τέτοια κίνηση θα έθετε σε κίνδυνο τους υπόλοιπους δείκτες του προγράμματος "σύγκλισης" και ειδικότερα το δείκτη του πληθωρισμού. Πιθανόν, μάλιστα, η μείωση των επιτοκίων να ανακοινωθεί και λίγο πριν τις ευρωεκλογές με προφανείς σκοπιμότητες.

Ομως πέρα από τις παραπάνω αυτονόητες αλήθειες, αξίζει να σταθούμε σε μια αποκαλυπτική δήλωση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Λ. Παπαδήμου, την περασμένη Δευτέρα στην "Ελευθεροτυπία", ότι από τη μείωση των επιτοκίων θα χάσουν πολλά οι μικροαποταμιευτές, δηλαδή οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα.

Και όταν ακόμη και ο ίδιος ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος ομολογεί ότι από τη μείωση των επιτοκίων θα χάσουν πολλά οι μικροαποταμιευτές, πρέπει να γίνεται κατανοητό ότι οι όποιες ωφέλειες θα προκύπτουν κατά κύριο λόγο, αν όχι αποκλειστικά, για το μεγάλο κεφάλαιο.


Κορυφή σελίδας
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ