Ο συλλογισμός τους είναι απλός: Αφού πέφτει ο πληθωρισμός και ισχυροποιείται η δραχμή στο νέο περιβάλλον του ΕΥΡΩ, ανοίγει ο δρόμος πλέον για την πτώση των επιτοκίων που βρίσκονται, κατά κοινή ομολογία, σε υψηλά επίπεδα. Με την πτώση των επιτοκίων το χρήμα θα γίνει "φθηνότερο", έτσι ο κάθε εργαζόμενος θα μπορεί να παίρνει δάνεια με καλύτερους όρους για να καλύπτει τις ανάγκες του, δάνεια στεγαστικά, καταναλωτικά κλπ. Με το ίδιο περίπου επιχείρημα απευθύνονται και στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, αφού η πτώση των επιτοκίων θα λειτουργήσει σαν "φιλί της ζωής" μετά τον στραγγαλισμό που υφίστανται σήμερα με τους τοκογλυφικούς όρους του τραπεζικού δανεισμού.
Ξεχνούν βέβαια οι προπαγανδιστές του ΕΥΡΩ να πουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της όποιας ωφέλειας προκύψει από τη μείωση των επιτοκίων θα το καρπωθεί το μεγάλο κεφάλαιο, γιατί είναι γνωστό στην αγορά ότι από το δανεισμό κερδίζει εκείνος που έχει και που μπορεί να αποκτήσει περισσότερα. * * *
Πώς είναι δυνατόν να ανταποκριθεί ένας μέσος εργαζόμενος στα έστω μειωμένα επιτόκια, όταν το εισόδημά του θα βρίσκεται στα όρια της εξαθλίωσης και όταν τα επιτόκια (όποια μείωση κι αν γίνει) θα είναι σημαντικά μεγαλύτερα από τον πληθωρισμό;
* * *
Ομως πέρα από τις παραπάνω αυτονόητες αλήθειες, αξίζει να σταθούμε σε μια αποκαλυπτική δήλωση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Λ. Παπαδήμου, την περασμένη Δευτέρα στην "Ελευθεροτυπία", ότι από τη μείωση των επιτοκίων θα χάσουν πολλά οι μικροαποταμιευτές, δηλαδή οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα.
Και όταν ακόμη και ο ίδιος ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος ομολογεί ότι από τη μείωση των επιτοκίων θα χάσουν πολλά οι μικροαποταμιευτές, πρέπει να γίνεται κατανοητό ότι οι όποιες ωφέλειες θα προκύπτουν κατά κύριο λόγο, αν όχι αποκλειστικά, για το μεγάλο κεφάλαιο.