Τετάρτη 5 Ιούλη 2006
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 12
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ενας Κομμουνιστής Αξιωματικός

Δυο λόγια ως οφειλόμενος φόρος τιμής και αγάπης για τον συνεπή ιδεολόγο, κομμουνιστή αξιωματικό (τάξης 1931 της Σχολής Ευελπίδων). Τον Βενετσανόπουλο εμείς οι νεότεροι στρατιωτικοί τον παραδεχόμαστε και τον ζηλεύουμε, γιατί έζησε και έδρασε μέχρι τέλους πιστός στις ιδέες του. Δε στάθηκε στο πλάι, ούτε αδιαφόρησε για τα τεκταινόμενα στην πατρίδα μας όλα αυτά τα ταραγμένα χρόνια.

Αντιστέκεται στη δικτατορία του Μεταξά, εντάσσεται σε παράνομη οργάνωση εν ενεργεία στρατιωτικών και το 1943 στο ΚΚΕ, συμμετέχει απ' αρχής στην Εθνική Αντίσταση, παίρνει μέρος στον Εμφύλιο, δραστηριοποιείται και ως πολιτικός πρόσφυγας μέχρι την επάνοδό του στην Ελλάδα μεταδικτατορικά. Περισσότερο γνωστός πλέον ως στέλεχος του ΚΚΕ, μαζί με μια σειρά άλλων αξιωματικών του Στρατού Ξηράς των προπολεμικών τάξεων της ΣΣΕ και των σχολών Υπαξιωματικών, συνεχίζει την προσφορά του.

Καλός γνώστης των πολιτικοστρατιωτικών θεμάτων, θελκτικός ως αφηγητής, ο ακροατής που όλοι θέλουν. Ηταν απόλαυση να τον ακούς να συζητά με την παρέα του. Ηταν της ομάδας των απροσκύνητων ΕΛΑΣιτών αξιωματικών του Β΄ Πίνακα, που δραπέτευσαν από τη Νάξο, όπου είχαν εξοριστεί μόλις τέλειωσε ο πόλεμος. Είχαν εντολή από το Κόμμα τους να στελεχώσουν το Δημοκρατικό Στρατό και μέχρι να φτάσουν στην Γκιώνα η Ελλάδα κράταγε την ανάσα της από τα νέα του κυνηγητού τους και των συμπλοκών. Συγκεντρώνονταν κάθε χρόνο στο σπίτι του Στέφανου Παπαγιάννη από την ίδια ομάδα και τα 'λεγαν. Ζωντανή η ιστορία του τόπου μας! Να την ακούς από τους πρωταγωνιστές της, και να μην αφήνουν να μαγνητοφωνείται. Σε κάθε συνάντηση και κάποιος έλειπε. Τελευταίος έφυγε και ο Βενετσανόπουλος. Και υπέργηρος ήταν παρών, σκύβει και καταγράφει τη μαρτυρία του σε βιβλίο, γιατί πιστεύει πως έτσι οφείλει να κάνει.

Σημειώνουμε τη γνώμη του Βενετσανόπουλου για τις αποστολές των Ενόπλων μας Δυνάμεων: «Τι δουλιά έχουμε εμείς στο Αφγανιστάν, τι δουλιά έχουμε εμείς στη Γιουγκοσλαβία; Εμείς θα κοιτάξουμε τα δικά μας τα σύνορα και τη δική μας την περιοχή. Εγώ νομίζω πως είναι μεγάλο λάθος...». Ερχόταν στις εκδηλώσεις της ΚΕΘΑ και έλεγε τον καλό του λόγο.

Στο πλάι του μέχρι τέλους και σύντροφός του η Μαρία Παπαδήμα της Σχολής Αξιωματικών του Δημοκρατικού Στρατού, που κατέκτησε τον βαθμό του ανθυπολοχαγού, συμμετέχοντας σε μάχες στη διάρκεια του Εμφυλίου. Καλύπτει την υποχώρηση σε μία απ' αυτές και μόνη στο τέλος κουβαλάει τρέχοντας το βαρύ όπλο: «Πώς θα πάω το βράδυ, αν γλιτώσω, να πω πως άφησα το οπλοπολυβόλο και έφυγα;».

Τι να προσθέσεις τώρα σ' αυτό! Είμαστε καλότυχοι όσοι τους γνωρίσαμε, τιμή μας που τους αγαπήσαμε.


Του
Αντώνη ΚΑΚΑΡΑ*
*Ο Αντώνης Κακαράς είναι αρχιπλοίαρχος ε.α.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org