Η οικτρή εικόνα των πρωτομαγιάτικων συγκεντρώσεων όπου καλούσαν οι εργατοπατέρες, σε αντίθεση με τα μαζικά απεργιακά συλλαλητήρια των ταξικών συνδικάτων, έβαλε δύσκολα σε μερίδα των αστικών ΜΜΕ, που ανακάλυψαν ότι είναι «παθογένεια» του συνδικαλισμού στην Ελλάδα (!) να γίνονται δύο συγκεντρώσεις την Πρωτομαγιά. Τα ίδια έλεγαν και πριν 30 χρόνια, στην προσπάθειά να κρύψουν κάτω από το χαλί τη σαπίλα του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού και την αηδία που προκαλεί σε μεγάλα τμήματα εργαζομένων. Σήμερα είναι ακόμα περισσότεροι αυτοί που αντιλαμβάνονται ότι στο κίνημα συγκρούονται δυο διαφορετικές γραμμές. Οχι λόγω κάποιας ...παθογένειας, αλλά επειδή τα συμφέροντα των εργαζομένων είναι αντίθετα με αυτά της εργοδοσίας, που τα υπερασπίζεται πιστά ο συνδικαλισμός της ταξικής συνεργασίας και της υποταγής. «Κορυφή του παγόβουνου» είναι οι αποκαλύψεις για τον ελεγχόμενο εκατομμυριούχο εργατοπατέρα, που κατσικώνεται στη ΓΣΕΕ με τις ψήφους νόθων αντιπροσώπων, εκλεγμένων από εργαζόμενους - φαντάσματα. Αντί λοιπόν οι δαιμόνιοι ρεπόρτερ να ανακαλύπτουν «παθογένειες» στο συνδικαλιστικό κίνημα, ας κάνουν καμιά έρευνα για να μας πουν κι εμάς πώς γίνεται, σε περιοχές όπου ο κυβερνητικός - εργοδοτικός συνδικαλισμός εκλέγει δεκάδες αντιπροσώπους για τα συνέδρια της ΓΣΕΕ, οι διαδηλωτές της Πρωτομαγιάς να μη γεμίζουν ούτε ταξί!