Ο Κώστας Μέσσας από τον Σύνδεσμο Ελλήνων Προπονητών Κλασικού Αθλητισμού τόνισε ότι μετά από χρόνια αδράνειας το σωματείο κάνει προσπάθειες ανασυγκρότησης, βάζοντάς τα με τους «νεροκουβαλητές της κυβέρνησης».

Σε ό,τι αφορά τις εργασιακές συνθήκες στον χώρο, σημείωσε πως η εργοδοσία κρύβεται πίσω από τον όρο «ερασιτεχνικός αθλητισμός», ώστε να δουλεύουν οι προπονητές με μισθούς πείνας, αναδεικνύοντας ότι το κριτήριο της κυβέρνησης είναι η υπεράσπιση των κερδών των μονοπωλίων.

Τονίζοντας τις επιπτώσεις της πολεμικής οικονομίας, επεσήμανε πως αυτοί που θίγονται είναι οι ερασιτεχνικοί σύλλογοι και οι αθλητικές εγκαταστάσεις, αλλά την ίδια στιγμή η κατάσταση των εγκαταστάσεων όπου αθλούνται οι «ανώνυμες εταιρείες» είναι άψογη. Από την άλλη, «για τις εγκαταστάσεις όπου αθλείται η εργατική τάξη δεν υπάρχει φράγκο», υπογράμμισε, αναδεικνύοντας ότι ο σχεδιασμός είναι να αξιοποιούνται εγκαταστάσεις «για να παράγουν χρήμα». Γι' αυτό, είπε, «σιγά σιγά δεν θα υπάρχει γήπεδο να μπούμε ελεύθερα χωρίς να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη».

Στο πλαίσιο αυτό, ανέδειξε την αναγκαιότητα να μπουν στην ημερήσια διάταξη οι διεκδικήσεις για ποιοτικότερη ζωή «και να αποτελέσουν λόγο συστράτευσης σωματείων και εργαζομένων από όλους τους κλάδους. Οσο μπαίνουν τέτοια αιτήματα στις διεκδικήσεις των εργαζομένων, γίνεται και πιο κατανοητός ο ρόλος του αθλητισμού στη ζωή ενός εργαζόμενου, και ότι είναι υπόθεση δική μας να μην τον αφήσουμε βορά στα μεγάλα συμφέροντα».

«Ο αθλητισμός πρέπει να θεωρείται μια κοινωνική λειτουργία - ανάγκη και λαϊκό δικαίωμα», πρόσθεσε, για να καταλήξει καλώντας στον εργατικό - λαϊκό αγώνα δρόμου Χαϊδάρι - Καισαριανή που οργανώνουν για τρίτη χρονιά τα Εργατικά Κέντρα Αθήνας και Πειραιά στις 3 Μάη και ειδικά φέτος «έχει μεγαλύτερη αξία και νόημα, για να τιμήσουμε και με αυτόν τον τρόπο το μεγαλείο των ανθρώπων που απαθανατίστηκαν στις φωτογραφίες των 200 εκτελεσμένων».

Οπως είπε, ο αγώνας αυτός «προβάλλει το δικαίωμα στην άθληση χωρίς να βάζει ο εργαζόμενος βαθιά το χέρι στην τσέπη».