25 μέρες έχουν περάσει από το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα αφρώδους πυρετού στο νησί της Λέσβου, και οι κτηνοτρόφοι εξακολουθούν να έχουν απέναντί τους την πολιτική που αντιμετωπίζει ως «περιττό κόστος» την προστασία της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής.

Τις ευθύνες που έχουν η κυβέρνηση, η περιφερειακή αρχή και η ΕΕ αναδεικνύει με ανακοίνωσή της η ΤΕ Λέσβου του ΚΚΕ, τονίζοντας ότι την ίδια στιγμή η κυβέρνηση εμφανίζεται «ικανότατη για την εμπλοκή της χώρας στα σφαγεία του πολέμου, πανηγυρίζει επειδή οι Ρatriot που η ίδια απέστειλε στη Σαουδική Αραβία αναχαιτίζουν drones, αλλά αποδεικνύεται ανίκανη να αναχαιτίσει έναν ιό που καταστρέφει την κτηνοτροφία.

Αντίστοιχα, η περιφερειακή αρχή διαφημίζει τις συμφωνίες εκατομμυρίων που υπογράφει με μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους, ετοιμάζεται να δώσει ζεστό χρήμα σε εφοπλιστές για την ακτοπλοϊκή γραμμή Βόλος - Μυτιλήνη - Χίος, οργανώνει πολυτελή events στη γείτονα χώρα με τουριστικούς πράκτορες για την προώθηση του τουριστικού brand name lesvos και αφήνει την κτηνιατρική υπηρεσία υποστελεχωμένη ακόμα και αυτή την κρίσιμη ώρα.

Δεν θέλουν και δεν μπορούν. Αφήνουν στο έλεός του τον κτηνοτροφικό κόσμο του νησιού. Απέναντι στη ζωονόσο και την προστασία του αγροτοκτηνοτροφικού κόσμου του νησιού κυριαρχεί η λογική του "πάμε κι όπου βγει". Επιβάλλουν στραγγαλισμό των κτηνοτρόφων του νησιού με καθολικές απαγορεύσεις στη διακίνηση τυροκομικών προϊόντων και "λουκέτο" στα σφαγεία, την ίδια στιγμή που στην ουσιαστική διαχείριση της νόσου παραμένουν προκλητικά αδρανείς.

Επιβεβαιώνεται ότι το μόνο που τους απασχολεί είναι να απομονωθεί η ζωονόσος στη Λέσβο για να προστατευτούν οι εξαγωγές των 4-5 μονοπωλίων της φέτας».

Η Οργάνωση του Κόμματος αναφέρεται και στην κτηνιατρική υπηρεσία, αφού είναι χαρακτηριστικό ότι 25 μέρες μετά το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα παραμένει υποστελεχωμένη. Την ίδια στιγμή, στο πεδίο λειτουργούν 5 κτηνίατροι της υπηρεσίας και 3 ιδιώτες! «Αντί η προχθεσινή τροπολογία της κυβέρνησης να επιβάλει τον "συναγερμό" με κατεπείγουσες προσλήψεις όλου του αναγκαίου προσωπικού, ανακυκλώνει το απαράδεκτο καθεστώς των μετακινήσεων κτηνιάτρων από άλλες περιφέρειες, στραγγαλίζοντας κάθε ελπίδα για σοβαρή αντιμετώπιση της νόσου», αναφέρει η ΤΕ Λέσβου, προσθέτοντας ότι «τα μέτρα βιοασφάλειας παραμένουν στην ατομική ευθύνη των κτηνοτρόφων για την προστασία των κοπαδιών και του εισοδήματός τους. Αποτελεί πρόκληση η επαναφορά, με την κυβερνητική τροπολογία, της διάταξης που στερεί την αποζημίωση από όποιον "δεν τηρεί τα μέτρα". Ποια μέτρα όμως; Αυτά που δεν στηρίχθηκαν ποτέ; Οταν οι κτηνοτρόφοι αφήνονται μόνοι να σκάβουν απολυμαντικές τάφρους; Πρόκειται για μια ωμή μετακύλιση της ευθύνης στους παραγωγούς, την ώρα που ο κρατικός μηχανισμός παραμένει "εξαφανισμένος" από την ουσιαστική και έγκαιρη πρόληψη.

Την ίδια στιγμή οι κτηνοτρόφοι παραμένουν "αιχμάλωτοι" στην επισφάλεια της παραλαβής γάλακτος από τα τυροκομεία και τα παραληπτήρια. Δεν έχει δοθεί ούτε ένα ευρώ για αποζημίωση ούτε για τις θανατώσεις κοπαδιών, ούτε για το γάλα. Ενώ με βάση τα κυβερνητικά μέτρα, που ακόμα δεν έχουν υλοποιηθεί, προβλέπεται το κρατικό χρήμα για τα τιμολόγια γάλακτος που κόβει ο κτηνοτρόφος να μην το εισπράττει ο ίδιος, αλλά το τυροκομείο!

Ο κτηνοτροφικός κόσμος του νησιού στενάζει από την εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης, της περιφερειακής αρχής, της ΕΕ.

Ολα αυτά συντελούνται την ώρα που έχει "σκάσει το καπάκι του υπονόμου", με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ να συνεχίζεται και πάτο να μην έχει, που φαίνεται να εμπλέκονται οι "σωτήρες" που παρέλασαν τις τελευταίες μέρες από το νησί. Ρουσφέτια για "άγρα" ψήφων ονομάζονται αποκατάσταση αδικιών, ενώ όλοι αυτοί συνεχίζουν να πετούν το μπαλάκι της ατομικής ευθύνης στους κτηνοτρόφους για τη διασπορά της ζωονόσου».

«Καμία αναμονή. Οι αγροτοκτηνοτρόφοι της Λέσβου να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να μετατρέψουν την απόγνωση σε οργανωμένη οργή και διεκδίκηση. Να μην δεχτούν να γίνουν "Ιφιγένειες" στον βωμό της κερδοφορίας των μονοπωλίων», είναι το κάλεσμα που απευθύνει η Οργάνωση του Κόμματος, προβάλλοντας τις δίκαιες διεκδικήσεις:

- Αποζημίωση στο 100% του χαμένου εισοδήματος των κτηνοτρόφων για τη χαμένη παραγωγή και το ζωικό κεφάλαιο με βάση τις τρέχουσες τιμές.

- Πλήρη στελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών με μόνιμο προσωπικό με βάση τις ανάγκες του ζωικού κεφαλαίου του νησιού.

- Παροχή δωρεάν προληπτικών μέτρων και υποδομών βιοασφάλειας με πλήρη κρατική χρηματοδότηση.

- Αποδέσμευση του γάλακτος μέσω κατάλληλης θερμικής επεξεργασίας και των προϊόντων. Αντίστοιχα μέτρα για τη διοχέτευση του κρέατος.

- Εφαρμογή εμβολιασμών με επιστημονικά κριτήρια.

Και, παρουσιάζοντας την πρόταση του ΚΚΕ, σημειώνει:

«Η σημερινή πραγματικότητα στη Λέσβο δείχνει ότι η παραγωγή του κτηνοτρόφου είναι απόλυτα υποταγμένη στην κερδοφορία των καπιταλιστών της μεταποίησης που ελέγχουν τις τιμές, τη διανομή, τις εξαγωγές και μέσω του κράτους τους και της ΕΕ επιβάλλουν και lockdown στο νησί, για να διασφαλίσουν τις εξαγωγές 4-5 μονοπωλιακών ομίλων.

Με όλους τους τρόπους επιβεβαιώνεται ότι η λύση βρίσκεται στην πρόταση του ΚΚΕ για κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της οικονομίας, κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και εργατικό έλεγχο.

Με τη βιομηχανία στα χέρια των εργαζομένων και την κτηνοτροφική παραγωγή να σχεδιάζεται με κριτήριο την κάλυψη των λαϊκών αναγκών, με ταυτόχρονη διασφάλιση του εισοδήματος του κτηνοτρόφου - παραγωγού και την προστασία του ζωικού κεφαλαίου χωρίς τους εκβιασμούς των επιχειρηματικών ομίλων.

Με τον κεντρικό σχεδιασμό η αντιμετώπιση της νόσου θα βασιζόταν σε έναν πλήρως στελεχωμένο κρατικό μηχανισμό, με κύριο βάρος στην πρόληψη και τα μέτρα βιοασφάλειας στις κοινωνικοποιημένες μονάδες και στους παραγωγικούς συνεταιρισμούς.

Η ενημέρωση και η επιφυλακή θα ήταν υπόθεση όλου του λαού, μέρος του εργατικού ελέγχου, της συμμετοχής στα εργατικά και αγροτικά συμβούλια, όχι όπως σήμερα που ο παραγωγός μένει έξω απ' όλα αυτά και η κυβέρνηση στο τέλος τον δείχνει ως "υπαίτιο" για ό,τι συμβεί, στο πλαίσιο της ατομικής ευθύνης.

Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους, τους βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφους και τη νεολαία σε συμπόρευση και αγώνα, για να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία όπου ο λαός θα καρπώνεται τον πλούτο που παράγει, με την οικονομία να υπηρετεί αποκλειστικά τις δικές του σύγχρονες ανάγκες».