«Δεν χρειάζεται να μιλάς, απλά άκου». Αυτό εξομολογήθηκε η Αμερικανίδα πρέσβειρα ότι λέει στον υπουργό Ενέργειας Παπασταύρου, όταν εκείνος - κατά την Γκίλφοϊλ - απαντάει στα αμέτρητα τηλεφωνήματά της, ακόμα και μέσα από συσκέψεις. Σαν λίγο ωμά τα πράγματα στον κόσμο του κεφαλαίου, των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών και της στρατηγικής σχέσης με τις ΗΠΑ, όπου τους ενώνουν οι «κοινές αξίες» του χρήματος και της «λείας» πάνω στο αίμα των λαών. Με το παραπάνω «ακούνε» και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα τον ήχο των κερδών, τη στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ και τις προτεραιότητες της αστικής τάξης. Το επιβεβαιώνουν οι κάλπικες διαχωριστικές γραμμές που προσπαθούν να χαράξουν, καταλογίζοντας στην κυβέρνηση ότι είναι «δεδομένος και προβλέψιμος σύμμαχος» ή ότι «δεν παζαρεύει αρκετά ανταλλάγματα». Το τι σηματοδοτούν όλα αυτά για τους λαούς το βλέπει κανείς σε συμφωνίες όπως αυτή με τη «Chevron» για τα θαλάσσια «οικόπεδα», οι οποίες λειτουργούν ως συγκολλητική ουσία επώδυνων διευθετήσεων και αναβάθμισης των τουρκικών αμφισβητήσεων, συνολικά των μεγάλων κινδύνων. Αλλος ένας λόγος που πρέπει να «μιλήσει» ο λαός, δυναμώνοντας τον αγώνα του ενάντια στην εμπλοκή.