Καθώς περνάνε οι μέρες από το βράδυ της Τρίτης που σημειώθηκε το πολύνεκρο έγκλημα στη Χίο, αμείλικτα είναι τα αναπάντητα ερωτήματα για το τι πραγματικά συνέβη: Τι εντολές δόθηκαν στον κυβερνήτη και πώς είναι δυνατόν ενάμισι μίλι από τις ακτές να μη διασώζονται όλοι οι επιβαίνοντες σε ένα υπερφορτωμένο σκάφος, εμφανώς σε κίνδυνο; Τι εντολές δόθηκαν στο πλήρωμα του Λιμενικού από το κέντρο επιχειρήσεων; Γιατί δεν λειτουργούσε καμία κάμερα καταγραφής, ούτε και θερμική; Γιατί το φουσκωτό δουλεμπορικό που βυθίστηκε δεν έχει ανασυρθεί ακόμα, παρότι αποτελεί πειστήριο για τη διερεύνηση της υπόθεσης;

Θυμίζουμε ότι 15 Αφγανοί πρόσφυγες σκοτώθηκαν και άλλοι 24 τραυματίστηκαν, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά, με τους υγειονομικούς του νοσοκομείου Χίου να επισημαίνουν την αγριότητα των τραυμάτων, προσθέτοντας νέα ερωτήματα για τις συνθήκες του εγκλήματος, και μάλιστα σε βραδιά με μπουνάτσα.

Η επίσημη εκδοχή που δίνει το Λιμενικό, ότι το δουλεμπορικό σκάφος ήταν αυτό που έπεσε πάνω στο πλωτό περιπολικό, δεν φαίνεται να «δένει» με τις πρώτες καταθέσεις των επιζώντων, που αναφέρουν ότι «χωρίς προειδοποίηση βρέθηκαν κάτω από την καρίνα» του σκάφους του Λιμενικού.

Την εκδοχή του «επικίνδυνου ελιγμού» του δουλεμπορικού σκάφους υποστήριξε και ο υπουργός Ναυτιλίας Β. Κικίλιας, που εμφανίστηκε την Παρασκευή στη Βουλή με διακηρύξεις ότι «θα συνεχίσουμε να προστατεύουμε τα σύνορα», ενώ κράτησε μια «πισινή» για την ολοκλήρωση της έρευνας (διεξάγεται ΕΔΕ). Ωστόσο ...κούνησε το δάχτυλο ότι δεν πρέπει να γίνονται «χαρακτηρισμοί» για τους χειρισμούς του Λιμενικού, γιατί μπορεί να αξιοποιηθούν από την Τουρκία.

Ο υπουργός πήρε πληρωμένη απάντηση από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΚΚΕ, Νίκο Καραθανασόπουλο, που θύμισε και το πολύνεκρο ναυάγιο στην Πύλο. «Εχουμε επανάληψη γεγονότων, που δείχνει συγκεκριμένο σχέδιο και όχι τυχαίο περιστατικό», σημείωσε και ξεκαθάρισε ότι «για το ΚΚΕ είναι άλλο οι εργαζόμενοι λιμενικοί και άλλο το Λιμενικό, το οποίο αποτελεί μηχανισμό με συγκεκριμένο ρόλο στο πλαίσιο του αστικού κράτους».

Στάθηκε ακόμα στις παραιτήσεις λιμενικών, οι οποίοι δεν αντέχουν την ψυχολογική πίεση που τους ασκείται για να ακολουθήσουν εντολές σε βάρος των ξεριζωμένων, και στις μαρτυρίες δυτών και υγειονομικών, που κάνουν λόγο για νεκρούς «όχι από πνιγμό, αλλά από σοβαρές κακώσεις».

Υπογράμμισε δε πως «τα σύνορα δεν κινδυνεύουν από τους κατατρεγμένους, αλλά από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες ΝΑΤΟ - ΕΕ, που αντιμετωπίζουν το Αιγαίο ως κοινό επιχειρησιακό χώρο, αλλά και από τις επικίνδυνες και απαράδεκτες διεκδικήσεις της "συμμάχου" Τουρκίας και της αστικής της τάξης».

Η νέα τραγωδία έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα των εγκλημάτων - απόρροια της πολιτικής της ΕΕ και των κυβερνήσεων στο Μεταναστευτικό, που έχει κύριο προσανατολισμό την αποτροπή και την καταστολή, όχι τη διάσωση. Εχει τη σφραγίδα του επικίνδυνου νομοθετικού πλαισίου που στοχοποιεί ως «απειλή» τα θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων - πολέμων και της εκμετάλλευσης.

Το πλαίσιο αυτό είναι πολύ συγκεκριμένο: Είναι το απαράδεκτο Σύμφωνο της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Ασυλο, που διαμορφώθηκε με τη στήριξη «νεοφιλελεύθερων», σοσιαλδημοκρατικών και ακροδεξιών κυβερνήσεων. Ως βασική προτεραιότητα έχει την καταστολή και τον ενταφιασμό της Συνθήκης της Γενεύης για τα στοιχειώδη δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών.

Το Σύμφωνο είναι ταυτόχρονα αναπόσπαστο κομμάτι της γενικευμένης πολεμικής προετοιμασίας όπου βρίσκεται η ΕΕ, με τη στροφή στην πολεμική οικονομία. Για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, η ΕΕ και τα κράτη - μέλη συμμετέχουν στο μακέλεμα των λαών, στην καταλήστευση χωρών σε Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική και αλλού, και παίρνουν όλο και πιο βάρβαρα μέτρα για τα θύματα που προκαλούν η πολιτική και οι ανταγωνισμοί τους.

Σε αυτά περιλαμβάνονται οι απελάσεις και επιστροφές σε ρημαγμένες από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο χώρες, όπως η Συρία και το Αφγανιστάν, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε τρίτες - λεγόμενες «ασφαλείς» - χώρες ή οι λεγόμενοι «κόμβοι επιστροφής», στην Αφρική και αλλού, με τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Στη χώρα μας, ο νόμος που ψηφίστηκε αρχές Σεπτέμβρη, «αναβάθμισε» σε ποινικό αδίκημα την ανάγκη των κατατρεγμένων να ξεφύγουν από τον πόλεμο και τη φτώχεια, που φτάνουν και μένουν στη χώρα μας. Η σύλληψή τους επισύρει ποινή φυλάκισης 2 έως 5 ετών χωρίς αναστολή.

Από τραγωδίες όπως της Χίου επιβεβαιώνεται επίσης ότι τα παζάρια και οι συμφωνίες ΕΕ - Τουρκίας μετατρέπουν τους ξεριζωμένους σε «εργαλεία» που αξιοποιούνται στη γεωπολιτική σκακιέρα, στέλνοντας στον κάλαθο των αχρήστων τα κυβερνητικά παραμύθια περί «καλής συνεργασίας» και μείωσης των ροών στα νησιά του Αιγαίου, με την καταστολή στα σύνορα.

Το δε επίσημο αφήγημα ότι η πολιτική της αποτροπής και επαναπροώθησης γίνεται δήθεν για την πάταξη των κυκλωμάτων των διακινητών καταρρέει με πάταγο, όταν το ευρωενωσιακό κεφάλαιο, για τις ανάγκες του, που σχετίζονται πρωτίστως με την πολεμική προετοιμασία, ανοιγοκλείνει τις «κάνουλες» των μεταναστευτικών ροών όπως το συμφέρει.

Σε αυτήν την κατεύθυνση ψηφίστηκε αυτήν τη βδομάδα στη Βουλή και το νομοσχέδιο με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Προώθηση των πολιτικών νόμιμης μετανάστευσης». Στην πράξη ενισχύει τους «επίσημους» δουλεμπόρους και τα διάφορα κυκλώματα, με το ίδιο το αστικό κράτος να παίζει τον ρόλο του μεσάζοντα για τη δημιουργία κι άλλων γκέτο στυγνής εκμετάλλευσης ξένων εργατών, τύπου Μανωλάδας.

Το βέβαιο είναι ότι όπου υπάρχει η λεγόμενη «επίσημη - νόμιμη μετανάστευση», ανθούν παράλληλα τα κυκλώματα διακίνησης των απελπισμένων «χωρίς χαρτιά». Αυτοί φορτώνονται στα σαπιοκάραβα των δουλεμπόρων που θησαυρίζουν και στην καλύτερη περίπτωση καταλήγουν σε δομές - φυλακές ή στα εργασιακά γκέτο, αν δεν πνιγούν στη Μεσόγειο και στο Αιγαίο.

Οπως με το πολύνεκρο ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου τον Ιούνη του 2023, όπου πάνω από 600 άνθρωποι πνίγηκαν όταν το υπερφορτωμένο σαπιοκάραβο «Αντριάνα» αφέθηκε αβοήθητο από το Λιμενικό και την ευρωπαϊκή Frontex για ώρες. Τελικά, με τους απαράδεκτους χειρισμούς, οδηγήθηκε στον πάτο της θάλασσας.

Γι' αυτό το έγκλημα ακόμα δεν έχουν λογοδοτήσει οι υπαίτιοι, αφού η δίκη των αξιωματικών του Λιμενικού δεν έχει ξεκινήσει, ενώ αποδείχθηκε περίτρανα ότι και σε αυτήν την περίπτωση επιχειρήθηκε συγκάλυψη των ευθυνών, τόσο από την κυβέρνηση της ΝΔ, όσο και από την ΕΕ.