Στον ντορό της πρόκλησης συνεχίζει η κυβέρνηση, προσβάλλοντας τα θύματα του στυγνού εργοδοτικού εγκλήματος στο εργοστάσιο της «Βιολάντα». Και, σε μανιασμένη γραμμή υπεράσπισης των επιχειρηματικών ομίλων και των «επενδύσεων - πρότυπο» σαν αυτή που τινάχτηκε στον αέρα και αποδείχθηκε ομαδικός τάφος για τις πέντε εργάτριες, συνεχίζει να επιστρατεύει ψέματα, να επιτίθεται σε σωματεία και εργαζόμενους που αποκαλύπτουν την αλήθεια για το έγκλημα και να κουκουλώνει στοιχεία που φέρνουν στην επιφάνεια την αθλιότητα της πολιτικής της.

Στο κλίμα αυτό ο κυβερνητικός εκπρόσωπος συνέχισε χθες να διαστρέφει την πραγματικότητα, αποκαλύπτοντας ότι τα κυβερνητικά στελέχη που μοιράζουν τα γνωστά «χαρτάκια» δεν έχουν περάσει ούτε απέξω από έναν τέτοιο μεγάλο χώρο δουλειάς, εκτός από όταν κόβουν κορδέλες με τους επιχειρηματίες που βάφουν τα χέρια τους με αίμα εργατών.

Χαρακτηριστικά, στη χθεσινή τακτική ενημέρωση των δημοσιογράφων ο Π. Μαρινάκης παρέπεμψε για απαντήσεις σχετικά με το τι συνέβαινε στο εργοστάσιο «στην έρευνα της Δικαιοσύνης». Επιπλέον, σε μια δήλωση που προκαλεί ερωτήματα, αφού στην ουσία είναι παραδοχή της εργοδοτικής τρομοκρατίας στους χώρους δουλειάς, απηύθυνε κάλεσμα στους εργαζόμενους «να μη φοβηθούν» και να πουν ό,τι έχουν να πουν. Αλήθεια, αν η κατάσταση στους χώρους δουλειάς αλλά και στο συγκεκριμένο εργοστάσιο - πρότυπο είναι όπως την παρουσιάζει η κυβέρνηση, τι έχουν να «φοβηθούν» οι εργαζόμενοι; Οπως είπε, μάλιστα, σαν να είναι η κυβέρνηση παρατηρητής αυτής της τρομοκρατίας, «αντιλαμβάνεται» «το συναίσθημα του φόβου που μπορεί να έχει ένας εργαζόμενος, μήπως χάσει τη δουλειά του».

Την ίδια στιγμή δε που το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων και το Συνδικάτο Τροφίμων - Ποτών Τρικάλων αποδεικνύεται ότι είχαν δίκιο για τις καταγγελίες που έκαναν από το περασμένο καλοκαίρι σχετικά με τους ανιχνευτές διαρροών και τις εξόδους διαφυγής, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόλμησε χθες να καταλογίσει στα σωματεία ότι «κάνουν καταγγελίες για τις καταγγελίες». Και, τυφλωμένος από την υπεράσπιση της εργοδοσίας, συνέχισε τις αθλιότητες μιλώντας για συνδικάτα που «παίζουν τον ρόλο κάποιων κομμάτων γνωστού πολιτικού χώρου, που είναι γνωστός για την καταγγελία, μόνο και μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων».

Από την άλλη, ενώ τα στοιχεία από το νέο έγκλημα φέρνουν στην επιφάνεια το πόσο ανεξέλεγκτα λειτουργούν τέτοιες βιομηχανίες, με «άδειες» που δεν ελέγχονται ποτέ και «πυρασφάλειες» που είναι απλά «δηλωμένες» και όχι ελεγμένες, ο Π. Μαρινάκης επικαλέστηκε αυτό το άθλιο πλαίσιο αδειοδοτήσεων και ελέγχων. «Οι έλεγχοι αυτοί γίνονται πλέον με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, εκ των υστέρων από τον κάθε αρμόδιο ελεγκτικό φορέα», είπε, επιβεβαιώνοντας την πραγματικότητα που έστησαν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου για να του παρέχουν την ασυλία.

Στο κύριο όμως, στο βασικό ερώτημα για το τι έλεγχοι έγιναν τα προηγούμενα χρόνια στη «Βιολάντα» και από ποιους, πλήρη απάντηση δεν μπόρεσε να δώσει εκ μέρους της κυβέρνησης. Παρέπεμψε μεν σε κάποιους «ελέγχους» της Επιθεώρησης Εργασίας, συμπληρώνοντας δε ότι πρέπει να απαντήσει η Περιφέρεια για «ζητήματα που άπτονται της δικής της αρμοδιότητας». Μύλος κανονικός, δηλαδή, για τη συγκάλυψη εγκλημάτων.

Στο ίδιο μοτίβο, από τη μία έλεγε άλλα αντ' άλλων για το αντικείμενο της Επιθεώρησης Εργασίας, αλλοιώνοντας ακόμα και τη σχετική νομοθεσία που ορίζει τις αρμοδιότητές της, αποδεικνύοντας ότι στην κυβέρνηση εκτός από ψεύτες είναι και επικίνδυνοι, και από την άλλη υποστήριζε ότι η στελέχωση των Υπηρεσιών κινείται σε αριθμούς ...ρεκόρ, την ίδια στιγμή που σε κάθε επιθεωρητή αντιστοιχούν χιλιάδες εργαζόμενοι και εκατοντάδες επιχειρήσεις.

Τέλος, για τον αριθμό των εργατικών «ατυχημάτων» και τα «μαγειρέματα» παρέπεμψε ξανά στα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Αρχής, αποκρύπτοντας βέβαια ότι αυτά τα στοιχεία παρέχονται από τη Στατιστική Αρχή της χώρας μας, επομένως είναι από πριν «μαγειρεμένα», με τα κριτήρια - λάστιχο κυβέρνησης και εργοδοσίας. Εκεί που ξεπέρασε τον εαυτό του ήταν όταν ανέλυσε κάποιον ...ορισμό «από το στομάχι του» για το τι είναι «εργατικό ατύχημα» και «δυστύχημα», εστιάζοντας σε κάτι «προϋποθέσεις» όπως το «να υπάρχει σχέση εργασίας»!