Από προηγούμενη απεργία στο λιμάνι του Πειραιά

Η απεργία αποτελεί σταθμό στη συντονισμένη δράση, αφού απόφαση έχουν πάρει μέχρι τώρα το Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας - Δυτικής Αττικής, σωματεία της περιοχής, η Γενική Συνέλευση της Ενωσης Εργαζομένων στη Διακίνηση Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά (ΕΝΕΔΕΠ), το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδας για τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος και τη Δυτική Αττική, τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ». Ετσι, ουσιαστικά «νεκρώνει» το λιμάνι του Πειραιά, αφού απεργούν ναυτεργάτες - λιμενεργάτες - μεταλλεργάτες και, αντίστοιχα, μεγάλα εργοστάσια στη Δυτική Αττική.

Στην Ελευσίνα, τη μέρα της απεργίας συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί στις 10.30 π.μ. στην πλατεία Ηρώων.

Υπενθυμίζεται ότι η Παρασκευή 6 Φλεβάρη έχει οριστεί ως Κοινή Μέρα Δράσης των λιμενεργατών στις χώρες Ιταλία, Ελλάδα, Χώρα των Βάσκων, Τουρκία και Μαρόκο, με σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο». Τη στήριξή της εκφράζει και η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ).

Το περιεχόμενο της μεγάλης αυτής μάχης μάς μεταφέρουν συνδικαλιστές από τα παραπάνω σωματεία.

Ο Μάρκος Μπεκρής, πρόεδρος της ΕΝΕΔΕΠ, τονίζει: «Οπως αποφασίσαμε στη Γενική Συνέλευση του σωματείου, η Παρασκευή 6 Φλεβάρη μετατρέπεται σε μέρα μάχης και αγώνα. Απεργούμε και καλούμε να μη λείψει κανείς για τα δικαιώματά μας, ενάντια στην αντεργατική επίθεση για τα κέρδη και τους ανταγωνισμούς που μυρίζουν μπαρούτι και αίμα».

Εξηγεί πως «οι εργαζόμενοι στο λιμάνι του Πειραιά συνεχίζουμε να ζούμε υπό την πίεση της ακρίβειας, των μισθών που παρά τις όποιες αυξήσεις η αγοραστική τους δύναμη είναι κάτω από το 2010, του ξεχειλώματος του ωραρίου, των ελαστικών μορφών απασχόλησης,της εντατικοποίησης και των ελλιπών μέτρων υγείας και ασφάλειας στη δουλειά. Παράλληλα οι συνθήκες της δουλειάς και της ζωής μας επιδεινώνονται από τις εξαιρετικά επικίνδυνες εξελίξεις και τον ρόλο που καλούνται να παίξουν τα λιμάνια της χώρας στους ανταγωνισμούς που οξύνονται διεθνώς. Εχουμε επίγνωση πως όλα τα παραπάνω συμβαίνουν σε μια περίοδο όπου η χώρα μας, με ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης όπως και όλων των προηγούμενων, έχει μπει με τα μπούνια στις πολεμικές συγκρούσεις, με τις βασικές υποδομές, όπως το λιμάνι του Πειραιά και οι αποθήκες καυσίμων, να αποτελούν πρωτεύοντα στόχο αντιποίνων».

«Γι' αυτό έξαλλου το σωματείο μας μετράει βήματα συντονισμού με λιμενεργάτες από άλλες χώρες, ο οποίος αποτυπώνεται στην Κοινή Μέρα Δράσης στις 6 Φλεβάρη», υπογραμμίζει.

Επισημαίνει δε ότι «προχωράμε προς την απεργία ακόμα πιο αποφασισμένοι, μετά την επιτυχία της κινητοποίησης που έγινε με πρωτοβουλία της ΕΝΕΔΕΠ και ανταπόκριση δεκάδων σωματείων και φορέων, αμέσως μετά την πυρκαγιά στα καζάνια στο Πέραμα. Η οποία, εκτός των άλλων, έφερε ξανά στην επιφάνεια τις εγκληματικές ευθύνες των CΟSCO, "Dport", "Coral", κυβέρνησης, Περιφέρειας και δημοτικών αρχών, αφού δεν υπήρχε κανένα μέτρο πρόληψης για ασφαλή διαφυγή και εκκένωση των προβλητών, ενώ η εκκένωση του χώρου έγινε κάτω από την αποφασιστική παρέμβαση του σωματείου».

«Χρειάζεται και μπορεί η απεργία να γίνει υπόθεση όλων των εργαζομένων στο λιμάνι του Πειραιά, και μαζί με τα υπόλοιπα σωματεία της περιοχής οι εργαζόμενοι θα δώσουν την απάντησή τους, διατρανώνοντας ότι μπορούν να καθορίσουν τις εξελίξεις υπέρ τους», καταλήγει ο Μ. Μπεκρής.

«Οι εργαζόμενοι στον κλάδο του Μετάλλου, που συγκεντρώνονται κατά χιλιάδες στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη στο Πέραμα, στα Ναυπηγεία της Ελευσίνας και στα εργοστάσια του Θριασίου, από τα οποία πολλά ήδη προσαρμόζουν την παραγωγή τους στο πολεμικό υλικό, έχουν την ευκαιρία να στείλουν ένα σημαντικό μήνυμα με πολλαπλούς αποδέκτες στις 6 του Φλεβάρη», τονίζει ο Λάμπρος Χατζάρας, μέλος του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας - Δυτικής Αττικής.

«Μήνυμα προς την κυβέρνηση και την εργοδοσία, ότι δεν συμβιβάζονται με τα ψίχουλα του εργασιακού μεσαίωνα και της 13ωρης δουλειάς, αλλά διεκδικούν το σύγχρονο και το αυτονόητο: Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις στους μισθούς και το πραγματικά σύγχρονο 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, που οι ίδιοι σε έναν μεγάλο χώρο, της Ναυπηγοεπισκευής, έχουν αποδείξει ότι είναι ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο. Είναι μήνυμα - απάντηση στον σχεδιασμό να μετατραπούν χώροι όπως τα Ναυπηγεία της Ελευσίνας και ολόκληρες βιομηχανικές περιοχές σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες για την πολεμική προετοιμασία, με καταστρατήγηση και των υπολειμμάτων εργασιακών δικαιωμάτων. Προς όλους εκείνους που παίρνουν είτε τη θέση των αμερικανικών μονοπωλίων, προβάλλοντας τους σχεδιασμούς στη Δυτική Αττική ως "κοσμογονία" και ευκαιρία που θα εξασφαλίσει καλές θέσεις εργασίας, είτε του κινεζικού μονοπωλίου στον Πειραιά, στο όνομα δήθεν της διασφάλισης δραστηριοτήτων και θέσεων εργασίας, καλώντας ουσιαστικά τους εργαζόμενους να ταχθούν με τον έναν ή τον άλλο εκμεταλλευτή στον αιματηρό ανταγωνισμό».

Αναφέρεται δε στο «στοιχείο του συντονισμού που αναπτύσσεται μέσα στον αγώνα για τα μεγάλα οξυμένα κοινά προβλήματα, που εκφράστηκε ξανά στον Πειραιά στις 23 Οκτώβρη 2024, με την απεργία των σωματείων του λιμανιού για ΣΣΕ και μέτρα υγείας και ασφάλειας, όπως και σε κινητοποιήσεις στο Θριάσιο για μια σειρά ζητήματα, όπως ο κίνδυνος ενός Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Εκτασης».

«Δεν θα κάτσουμε παθητικά στη γωνία να παρακολουθούμε το τσάκισμα των δικαιωμάτων μας, την επιβολή σιωπητηρίου για τα κέρδη και την πολεμική προετοιμασία τους», τονίζει ακόμα ο Λ. Χατζάρας.

Τέλος, ο Αποστόλης Κυπραίος, πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ, σημειώνει πως «οι ναυτεργάτες απεργούμε γιατί ζούμε την ένταση της εκμετάλλευσης από τους εφοπλιστές, με σοβαρές επιπτώσεις στα δικαιώματά μας, στις ίδιες μας τις ζωές, ως αποτέλεσμα του κυνηγιού του μέγιστου κέρδους από το εφοπλιστικό κεφάλαιο, που δεν διστάζει να μας στέλνει μέσα στο στόμα του λύκου, στα σφαγεία του πολέμου, στις εμπόλεμες περιοχές».

«Ενώνουμε τη φωνή μας με τους υπόλοιπους εργαζόμενους για να καταδικάσουμε την πολιτική που μας οδηγεί στο καθηλωμένο εισόδημα, με την ακρίβεια στα ύψη, και σε κινδύνους για την ασφάλεια και τη ζωή μας μέσα στα καράβια όπου δουλεύουμε και στις γειτονιές όπου κατοικούμε», προσθέτει.

Υπογραμμίζει ακόμα ότι «τα οξυμένα και διαχρονικά προβλήματα των ναυτεργατών, όπως τα ελλιπή μέτρα ασφάλειας, η υποστελέχωση των πλοίων και η εντατικοποίηση της εργασίας, εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους τόσο για τους ίδιους όσο και για τους επιβάτες. Η ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής θυσιάζεται στον βωμό του κέρδους, μέσα από ένα αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο που θωρακίζει τα συμφέροντα των εφοπλιστών.

Την ίδια ώρα οι ναυτεργάτες παίζουν τη ζωή τους κορόνα - γράμματα, περνώντας από εμπόλεμες περιοχές που έχουν μετατραπεί σε πραγματικά "ναρκοπέδια", για να διασφαλιστούν τα κέρδη των εφοπλιστών».

Κλείνοντας ο Απ. Κυπραίος παραθέτει τις διεκδικήσεις των ναυτεργατικών σωματείων: «Ανανέωση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις, κατάργηση των αντιναυτεργατικών νόμων, οργανικές συνθέσεις με βάση τις πραγματικές ανάγκες των πλοίων, ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας, την ένταξη γιατρού στα πλοία, ουσιαστικούς και τακτικούς ελέγχους από την Επιθεώρηση Εμπορικών Πλοίων. Να χαρακτηριστούν εμπόλεμες ζώνες οι περιοχές όπου μαίνονται πολεμικές συγκρούσεις, να απαγορευτεί η διέλευση εμπορικών πλοίων από αυτές. Ασφαλής επαναπατρισμός των ναυτεργατών, να σταματήσει άμεσα η μεταφορά πολεμικού υλικού από εμπορικά πλοία».