Εναλλακτικός τίτλος αυτού του άρθρου θα μπορούσε να είναι «Γκουγκλάρετε την Πότα». Γιατί αξίζει να γνωρίσουν οι νεότεροι την απίστευτη ιστορία μιας πεισματάρας γυναίκας, που αφιέρωσε τη ζωή της στους αγώνες για ελευθερία και δικαιοσύνη. Την συνάντησα πάνω σ' ένα καράβι που πήγαινε στη Μακρόνησο, κάποιο μεσημέρι του 1998. Γύριζα τότε μια εκπομπή για τα νησιά της εξορίας, ακολουθώντας μια μεγάλη συντροφιά παλιών εξόριστων που πήγαιναν στο νησί των βασανιστηρίων τους. Μόλις κατεβήκαμε από το καράβι, μου είπε: «Πρόσεχε καλά αυτό το χώμα που πατάς. Σεβάσου κάθε πέτρα, κάθε αγκάθι και κάθε λιθαράκι αυτής της γης. Εχουν επάνω τους το αίμα μας! Εδώ σταυρωθήκαμε!». Ηταν ήδη μεγάλη σε ηλικία όταν το...

1765 λέξεις, σελ.: 34

Ο Στάθης δεν είναι πικρός, δεν είναι χολερικός, δεν είναι αισθηματικός. Κατά την άσκηση του γελοιογραφικού πεδίου του, δεν έχει ανάγκη ούτε το συναίσθημα, την ενορχήστρωση του αισθήματος, ακόμα κι αν παραπειστικά τα χρησιμοποιεί, τα επεξεργάζεται, για να τα διαλύσει, να τα κάνει σκόνη, να τα εξαφανίσει. Το κινητικό σκίτσο του δεν τοποθετείται εύκολα στο στατικό κάδρο των συμβάντων και των γεγονότων με κορνίζα χαριτωμένης υπακοής, δεν αποτελεί μια ακίνητη εικονογραφία της επικαιρότητας στο στάδιο του καθρέφτη. Δεν κοιτάζει μέσα του με τη ματιά ενός λυπημένου, απογοητευμένου και διαμαρτυρόμενου υποκειμένου για τα δεινά του παγκόσμιου πλανητικού χωριού. Παραμένει πλάνης, γι' αυτό ελεύθερο...

1011 λέξεις, στήλη: ΔΑΧΤΥΛΙΚΑ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ - ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ, σελ.: 36

Ενα μεσημέρι καλοκαιριού, σε μια «εντελή» δημοκρατία του κοντινού μέλλοντος, ο Ε, καθηγητής Θεωρίας του Κινηματογράφου στο πανεπιστήμιο, μπαίνει σε ένα πολυκατάστημα ειδών θαλάσσης και ζητάει ένα...

1053 λέξεις, σελ.: 35