«Τυχερός» ο λαός της Βενεζουέλας... Η χώρα του έχει τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά αποθέματα στον κόσμο και «κάθεται» πάνω σε ένα πραγματικό χρυσωρυχείο, που θα μπορούσε να εξασφαλίσει ενεργειακή επάρκεια - και όχι μόνο - στη χώρα και στον ίδιο φτηνά καύσιμα και ηλεκτρική ενέργεια...

«Τυχερός» και ο λαός της Γροιλανδίας. Η χώρα του διαθέτει τεράστιο απόθεμα σπάνιων γαιών, κρίσιμο στην εποχή των νέων τεχνολογιών. Η γεωγραφική θέση την καθιστά χώρα - κλειδί στην αξιοποίηση του πλούτου της Αρκτικής και των νέων θαλάσσιων δρόμων, τώρα που οι πάγοι λιώνουν και αναδύεται ο βόρειος διάδρομος

«Τυχερός» (ήταν) ο λαός και στην Ουκρανία. Η χώρα του «σιτοβολώνας της Ευρώπης», με τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες, που θα μπορούσαν να του εξασφαλίσουν διατροφική επάρκεια, φτηνά και ποιοτικά προϊόντα. Με δίκτυο αγωγών που καθιστά την Ουκρανία ενεργειακό κόμβο. Με «περιζήτητη» γεωγραφική θέση και με μεγάλο μέτωπο στη Μαύρη Θάλασσα.

Οι χώρες αυτές μονοπωλούν τις τελευταίες μέρες τις διεθνείς εξελίξεις...

Η πρώτη για την αμερικάνικη επέμβαση. Το αποτέλεσμα ήταν να διαμορφωθεί μια νέα πολιτική κατάσταση, που ευθυγραμμίζει τη Βενεζουέλα με τα αμερικανικά συμφέροντα. Η πρώτη πράξη ήταν να κατοχυρωθεί ο ενεργειακός πλούτος προς όφελος των ΗΠΑ, που βάζουν στο χέρι το βαρύ βενεζουελάνικο πετρέλαιο. Πέρα από τον έλεγχο των πωλήσεων σε ανταγωνιστές τους, οι ΗΠΑ αποκτούν ενεργειακό απόθεμα κρίσιμο στην πολεμική προετοιμασία, επεκτείνουν και θωρακίζουν τον «ζωτικό» τους χώρο στο δυτικό ημισφαίριο.

Για τους ίδιους λόγους, η Γροιλανδία βρίσκεται στο στόχαστρο των ΗΠΑ, που τη θεωρούν ζωτικής σημασίας για την περιφερειακή άμυνα απέναντι σε Ρωσία και Κίνα. Τους προσφέρει επίσης «πάτημα» για τον έλεγχο μεγαλύτερου μέρους της Αρκτικής και είναι χρυσωρυχείο για ορυκτά αποθέματα, που ο έλεγχός τους είναι καθοριστικός στη σύγκρουση για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία.

Για την Ουκρανία, η κατάσταση είναι γνωστή. Ο σιτοβολώνας ανήκει ήδη σε αμερικανικά και ευρωπαϊκά μεγαθήρια του αγροτοδιατροφικού τομέα, το ίδιο και ο ορυκτός πλούτος. Η χώρα είναι ισοπεδωμένη από τον πολυετή ιμπεριαλιστικό πόλεμο, μεγάλο μέρος της επικράτειας έχει καταληφθεί από την καπιταλιστική Ρωσία και οι δυτικοί ιμπεριαλιστές ανταγωνίζονται για τη μοιρασιά της λείας, με τον λαό να πληρώνει τον λογαριασμό του πολέμου που συνεχίζεται.

«Τυχεροί» λοιπόν οι λαοί των τριών αυτών κρατών; Τόσο ...τυχεροί, που βρίσκονται αντιμέτωποι με ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, πολέμους, καταστροφές, απειλές και εκβιασμούς, εξαιτίας ακριβώς του πλούτου και της θέσης τους στον χάρτη!

Στη χώρα μας, η κυβέρνηση και όλες οι ευρωατλαντικές δυνάμεις υπερασπίζονται τη γεωστρατηγική της θέση στους εμπορικούς και ενεργειακούς δρόμους, στηρίζουν «σαν ένα κόμμα» τον στόχο της αστικής τάξης να γίνει «γέφυρα» Ανατολής και Δύσης. Η ανακάλυψη ενεργειακών κοιτασμάτων στο Ιόνιο και την Ανατ. Μεσόγειο δημιουργεί υψηλές προσδοκίες σε ελληνικά και «συμμαχικά» μονοπώλια.

Στο ...club των «τυχερών» λοιπόν και ο ελληνικός λαός!

Οσοι πάλι προσπαθούν να προσπεράσουν την επικίνδυνη πραγματικότητα, επικαλούμενοι τη «στρατηγική σχέση» της Ελλάδας με τις ΗΠΑ και το γεγονός ότι η χώρα μας είναι μέλος του ΝΑΤΟ, θυμίζουμε ότι η Δανία είναι παλιότερο μέλος (1949) της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας και οι στρατιωτικές σχέσεις με τις ΗΠΑ βρίσκονται στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο: Στη Γροιλανδία υπάρχει αμερικάνικη βάση, ενώ δανέζικα στρατεύματα συμμετείχαν στην αμερικανική ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.

Η ...ατυχία για τους λαούς όλου του καπιταλιστικού κόσμου είναι ότι κουμάντο σε κάθε χώρα κάνει η αστική τάξη. Αυτή κατέχει και εκμεταλλεύεται τον ορυκτό πλούτο για τα κέρδη της, αυτή κερδίζει από τη γεωστρατηγική θέση στο εμπόριο και στην Ενέργεια, αυτή επιδιώκει να αναβαθμιστεί με τη συμμετοχή της σε ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Κι όταν ο άνεμος των ανταγωνιστικών συμφερόντων αρχίσει να φυσάει ανάποδα, δεν υπάρχει έγκλημα σε βάρος των λαών που δεν μπορεί να διαπράξει ο ιμπεριαλισμός.

Ενας τρόπος υπάρχει λοιπόν για να απολαμβάνουν οι λαοί τον πλούτο και όλα τα άλλα «πλεονεκτήματα» που έχει η χώρα τους: Να ανατρέψουν την αστική τάξη και να αποδεσμεύσουν τη χώρα από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες. Να πάρουν αυτοί την εξουσία και τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια τους. Αυτό είναι το «κάλεσμα της Ιστορίας» στην εποχή που ζούμε, με το ενδεχόμενο μιας νέας γενικευμένης ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης να είναι πιο ισχυρό από ποτέ!