«Με όνειρα αγάπη για το μέλλον μας, για να σπουδάσουμε την επιστήμη μας, με αγάπη για το παιδί, τον άνθρωπο, τη ζωή. Η προσπάθεια και ο αγώνας που καταβάλλουμε καθημερινά δυναμώνει, ώστε στη διάρκεια των σπουδών μας να διαμορφώσουμε στέρεο επιστημονικό υπόβαθρο γνώσεων, μεθοδολογίας, κατανόησης και μελέτης του επιστημονικού μας αντικειμένου, ώστε ο μόχθος μας να βρει δικαίωση στην προσφορά στο παιδί, στην εξέλιξη της επιστήμης μας».

Με αυτές τις προσδοκίες περνούν οι φοιτητές στα Τμήματα Προσχολικής Αγωγής, όμως εκεί συναντούν υποστελέχωση, ανεπάρκεια υποδομών, απλήρωτη και ανασφάλιστη πρακτική άσκηση κ.ά. Παράλληλα, το επιστημονικό πρόγραμμα σπουδών για τις μικρές ηλικίες δεν έχει συνέχεια και δεν ακουμπάει στο επιστημονικό πρόγραμμα σπουδών για τις μεγαλύτερες ηλικίες της Προσχολικής, δεν υπάρχει γνώση αυτής της συνέχειας για τις/τους παιδαγωγούς.

Η ανακοίνωση παραθέτει λόγια του σπουδαίου Σοβιετικού παιδαγωγού Β. Α. Σουχομλίνσκι για τη σημασία της παιδικής ηλικίας, «της σπουδαιότερης περιόδου της ανθρώπινης ζωής», καθώς «από το πώς πέρασε την παιδική ηλικία, από το ποιος το κρατούσε από το χέρι στα παιδικά χρόνια, από το τι μπήκε στο μυαλό και στην καρδιά του από το περιβάλλον, απ' αυτό εξαρτάται σε αποφασιστικό βαθμό τι άνθρωπος θα γίνει το σημερινό παιδάκι». Με βάση αυτό, η ΚΝΕ απευθύνεται στους φοιτητές σημειώνοντας ότι «ένα από αυτά τα χέρια είναι το δικό μας χέρι, των παιδαγωγών προσχολικής ηλικίας, που αναλαμβάνουμε τον σύνθετο, απαιτητικό ρόλο στην αλματώδη αυτή ανάπτυξη, να θεμελιώσουμε τα βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του μικρού παιδιού. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, το αβοήθητο "πλασματάκι" από ανήμπορο βρέφος σε μόλις έξι χρόνια είναι κιόλας μαθητής Δημοτικού, έχοντας αναπτύξει τα βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του».

Με το πτυχίο στο χέρι όμως αυτοί οι νέοι αντιμετωπίζουν την εργασιακή αβεβαιότητα: Μόλις το 12% των βρεφών και το 33% μέχρι την ηλικία των 3 ετών βρίσκουν μια θέση σε παιδικό σταθμό, ενώ οι παιδαγωγοί της μικρής προσχολικής ηλικίας μένουν άνεργοι ή εργάζονται σε άσχετα επαγγέλματα. Αντίστοιχα, για τους παιδαγωγούς νηπιακής ηλικίας «η ΕΕ και όλες οι κυβερνήσεις έχουν οδηγήσει το πτυχίο να αποτελεί απλά ένα ακόμα "προσόν"», που τρέχουν να το συμπληρώσουν με μεταπτυχιακά και διάφορες πιστοποιήσεις.

Η ΚΝΕ μιλά για την ανυπαρξία της τόσο σημαντικής για την προσχολική ηλικία πρώιμης διάγνωσης και παρέμβασης, τις ανύπαρκτες δομές Ειδικής Προσχολικής Φροντίδας στη μικρή ηλικία, το 30% των παιδικών σταθμών που στεγάζονται σε πολυκατοικίες, τα τσίγκινα κουτιά που τοποθετήθηκαν για να καλύψουν τις ανάγκες της υποχρεωτικότητας της δίχρονης Προσχολικής Αγωγής κ.ά., την ίδια στιγμή που το 60% στους παιδικούς σταθμούς και το 30% στα νηπιαγωγεία εργάζονται με συμβάσεις, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους ίδιους και τα μικρά παιδιά.

Στον αντίποδα με τα παραπάνω, η ΚΝΕ δίνει στοιχεία για «μια κοινωνία που δεν υπάρχει σήμερα, αλλά συνεχίζει να διδάσκει!» και περιγράφει στοιχεία των κατακτήσεων της Σοβιετικής Ενωσης στον τομέα της Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, την αλματώδη ανάπτυξη των παιδικών σταθμών ανά τις δεκαετίες, μετρώντας έναν παιδικό σταθμό ανά 3.000 κατοίκους στις πολιτείες από διάταγμα του 1932 ακόμη (!), τα ειδικά νηπιαγωγεία και παιδικούς σταθμούς για παιδιά προσχολικής ηλικίας με αναπηρίες, με ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό και επιστημονικές μεθόδους κ.ο.κ.

Η ΚΝΕ περιγράφει στην κλαδική ανακοίνωση τις δομές προσχολικής ηλικίας στον σοσιαλισμό, σύμφωνα με την αντίληψη του ΚΚΕ, όπως καταγράφεται στην επεξεργασία του Τμήματος Παιδείας της ΚΕ του Κόμματος για την «Προσχολική Αγωγή των σύγχρονων αναγκών και δυνατοτήτων», και παραπέμπει σε αυτήν την επεξεργασία. Και καλεί σε αγώνα μέσα από τους Φοιτητικούς Συλλόγους, σε συμπόρευση με το εργατικό - λαϊκό κίνημα, για σπουδές στο ύψος των σύγχρονων αναγκών, τονίζοντας: «Η στελέχωση των δομών Προσχολικής Αγωγής, η αναβάθμιση του επιπέδου της μόρφωσης και της γνώσης των παιδιών, αποτελεί πολλαπλασιαστικό όφελος για την κοινωνία και την ευημερία του λαού μας».