Tο Κόμμα μας κατάφερε «μέσα από φωτιά και σίδερο» να διαμορφώσει σύγχρονη επαναστατική στρατηγική, γεγονός που το βοηθά σημαντικά στη σωστή και σε βάθος ανάλυση σύνθετων προβλημάτων, όπως είναι οι διεθνείς εξελίξεις, η μελέτη της Ιστορίας του, στην καθημερινή παρέμβασή του στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα κ.α. Οποιος όμως είναι σίγουρος για το πού πρέπει να πάει, οφείλει να είναι αυστηρός με τον εαυτό του για το αν καθετί που κάνει υπηρετεί αυτό τον προσανατολισμό, πολύ περισσότερο που ο δρόμος της ανατροπής δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Για αυτό, σε όσους παρακολουθούν στενά το Κόμμα μας δεν μπορεί να είναι ξένη η εποικοδομητική αυτοκριτική που διαπερνά όλο το κείμενο των Θέσεων της ΚΕ.

Στη Θέσεις (σελ. 43) αναφέρεται ότι «παρότι στις Κομματικές Οργανώσεις υπάρχει ιδεολογική-πολιτική συμφωνία με τη στρατηγική μας, αυτή, όμως, πρέπει να εκφραστεί πιο συγκεκριμένα» και τίθενται στη συνέχεια οι τρόποι με τους οποίους αυτό μπορεί να γίνει. Κατά τη γνώμη μου πρέπει να σκύψουμε περισσότερο πάνω από το εξής ζήτημα: Μια γενική συμφωνία με την επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας, από ένα τμήμα του δυναμικού μας, που όμως υποσυνείδητα θεωρείται ως καθήκον στο οποίο θα πρωταγωνιστήσουν κάποιοι άλλοι, δεν νομίζω ότι στην πράξη σημαίνει συμφωνία με τη στρατηγική μας. Το πρόβλημα είναι ότι η παραπάνω στάση δεν διαμορφώνεται σχεδόν ποτέ συνειδητά, μπλέκεται συνήθως με τα κάθε λογής προβλήματα της καθημερινότητας, που είναι όντως πολύ πιεστικά και σπρώχνουν στην αποστράτευση, στον ατομικό δρόμο. Εκφράζεται συνήθως με το «να αφήνουμε για αύριο αυτό που μπορούμε να κάνουμε σήμερα» γιατί είναι όντως δύσκολο, να αναβάλλεται το ξεδίπλωμα της κομμουνιστικής δουλειάς για «όταν θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι». Ενώ, η καλύτερη προετοιμασία του υποκειμενικού παράγοντα είναι αναμφισβήτητα η τριβή του μέλους του ΚΚ με την κομμουνιστική δουλειά (ιδεολογική - πολιτική - οργανωτική) με την ιδιαίτερη έκφραση που μπορεί να παίρνει κάθε φορά στον χώρο του, γιατί τελικά αυτό σημαίνει δουλειά με το Πρόγραμμα παντού. Αυτό είναι που προετοιμάζει τον υποκειμενικό παράγοντα από όλες τις πλευρές, που ανεβάζει το επίπεδο συνειδητότητας, ωριμάζοντας τόσο το κομματικό μέλος όσο και τον περίγυρο της ΚΟ, που απελευθερώνει δυνατότητες.

Η πείρα μας λέει ότι αυτό μπορεί να εξασφαλίζεται όπου έχουμε ΚΟ, ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Οπως π.χ. σε μία χώρα όπου σήμερα για διάφορους λόγους δεν έχει διαμορφωθεί σύγχρονη επαναστατική στρατηγική, που οι κομμουνιστές δεν επιδρούν για την ώρα σημαντικά στην εργατική τάξη με τις θέσεις τους ή που κάνουν και ζημιά δείχνοντας ως διέξοδο την ξεπερασμένη στρατηγική των σταδίων, «την ενότητα της Αριστεράς» ή εξιδανικεύοντας ιμπεριαλιστικούς πόλους. Ακόμη και εκεί που είναι παράνομη ή μισοπαράνομη η κομμουνιστική ιδεολογία, οι απεργίες, που στα μυαλά των εργαζομένων επικρατεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι στην Ελλάδα η λογική ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική στον καπιταλισμό», ακόμη και εκεί, που η πείρα της πρώτης προσπάθειας σοσιαλιστικής οικοδόμησης σπιλώνεται από παντού, με όλα τα μέσα, πολλές φορές χωρίς τεκμηριωμένο αντίλογο.

Ακόμη και εκεί μπορούν να γίνονται βήματα, για τον απλό λόγο ότι είναι ανεξάντλητη η δύναμη των κομμουνιστικών ιδεών και της κομμουνιστικής οργάνωσης! Ομως για να εκφράζονται σε όλη την εμβέλεια και τη διεισδυτικότητά τους, οφείλουμε να εξασφαλίζουμε ότι το κάθε κομματικό μέλος και η κάθε ΚΟ τις συζητούν, τις αφομοιώνουν και δρουν με βάση αυτές, είναι όντως «το Κόμμα στον χώρο ευθύνης τους» (σελ. 50), καταπολεμώντας λαθεμένες αντιλήψεις, όπως το ότι η πολιτική παρέμβαση διεξάγεται μόνο «από τα πάνω» (σελ. 51).

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μια ΚΟ σε μεγάλη πόλη του εξωτερικού κάναμε πολύ γρήγορα βήματα όταν δουλέψαμε στην παραπάνω κατεύθυνση. Δεν βρήκαμε κάποια «μαγική λύση». Ομως, αποφασίσαμε να δράσουμε σχεδιασμένα, χωρίς άγχος που να μας παραλύει παρότι οι συνθήκες ήταν πιεστικές, παίρνοντας μέτρα που ανεβάζουν το ενδιαφέρον για τη δράση της ΚΟ στον χώρο ευθύνης της. Προβληματίζοντας κάθε μέλος της ΚΟ για την οργάνωση και προετοιμασία της δράσης μας, παίρνοντας γνώμη από όλους που εμπλούτιζε τον σχεδιασμό μας, εξασφαλίζοντας τη στενότερη επαφή ανάμεσα σε μέλη και στελέχη. Πάνω από όλα εξασφαλίζοντας το περιεχόμενο, μια απαιτητική δουλειά, η οποία αναμφίβολα ενισχύθηκε από την πολιτική κατεύθυνση για πιο ουσιαστική συμβολή μας στην ανάπτυξη του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος (σελ. 20), αφού αντικειμενική της βάση είναι ότι και εμείς αντιμετωπίζουμε ίδια ή παρόμοια προβλήματα με τις υπόλοιπες εργατικές - λαϊκές δυνάμεις στη χώρα που διαμένουμε, εργαζόμαστε, σπουδάζουμε.

Δουλεύοντας σε αυτή την κατεύθυνση, μπορέσαμε να ηγηθούμε ή να επιδράσουμε σημαντικά σε διαδηλώσεις χιλιάδων για το έγκλημα των Τεμπών, εκατοντάδων (όλων των εθνικοτήτων) ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την πολεμική εμπλοκή του αστικού κράτους, γνωριστήκαμε με πολλούς λαϊκούς ανθρώπους με διαφορετική καταγωγή από τη δική μας. Διακρίναμε ότι η πολιτική μας απαντά και στις δικές τους ανάγκες, ότι «η στρατηγική του ΚΚΕ δεν είναι μόνο για την Ελλάδα» αλλά συμβάλλει στην σκέψη και τη δράση παντού, γιατί στηρίζεται σε νομοτέλειες της ταξικής πάλης, στον κοινό ενιαίο και σύγχρονο στόχο της εργατικής τάξης σε όλο τον κόσμο για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Μάθαμε και οι ίδιοι να τους ακούμε, να κατανοούμε τις βαθύτερες αιτίες προβληματικών προσεγγίσεών τους για να μπορέσουμε να τις αντιμετωπίσουμε. Να επιδιώκουμε την κοινή δράση, να τους εξοπλίζουμε προβάλλοντας στη γλώσσα τους τα συμπεράσματα που αντλεί το Κόμμα μας από την ταξική πάλη στη χώρα τους. Μεταφράσαμε τις εκδόσεις μας, τα ντοκιμαντέρ μας, επιμείναμε να έρθουν σε επαφή με το έργο του «παγκόσμιου Μίκη», γιατί και αυτά μετρούν στην προσπάθεια σφυρηλάτησης της ταξικής ενότητας και αλληλεγγύης. Για να αποκτά περιεχόμενο και βάσεις στην πραγματική ζωή το «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε», απέναντι στο προβαλλόμενο από την αστική τάξη (τη σοσιαλδημοκρατία και τον οπορτουνισμό) «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε με τις κυβερνήσεις σας και αλληλοσφαχτείτε».

Σε αυτήν την προσπάθεια αποδείχθηκε ότι το κλειδί είναι να προσπαθούμε να αντιστοιχίζουμε την καθημερινή μας δράση με το κατακτημένο επαναστατικό μας Πρόγραμμα και Καταστατικό. Ετσι προετοιμαζόμαστε στην πράξη για οποιαδήποτε εξέλιξη (σελ. 38), έτσι συμφωνούμε στην πράξη με την στρατηγική μας.