Συμφωνώ με το κείμενο των Θέσεων για το 22οΣυνέδριο. Θα προσπαθήσω να μεταφέρω ορισμένες σκέψεις για το πώς μπορούμε να μετρήσουμε βήματα στο πώς οι εργαζόμενοι κομμουνιστές στον χώρο του αθλητισμού μπορούν να ανοίξουν καλύτερα τις θέσεις μας για τον αθλητισμό, ζυμώνοντας αιτήματα και επεξεργασίες για να δουλέψουμε στο σήμερα. Τον ρόλο που μπορεί να παίξει ο προπονητής ειδικά στο αθλητικό σωματείο.

Μιλάμε για όλους τους εργαζόμενους που μπορεί να δουλεύουν στα γυμναστήρια και στους αθλητικούς συλλόγους, στους δήμους σε προγράμματα ή ακόμα και στα σχολεία. Είναι εργαζόμενοι που έρχονται σε τακτική επαφή με ενεργό και παραγωγικό πληθυσμό της κοινωνίας. Οι γυμναστές προπονητές το κύριο πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι η μαύρη ανασφάλιστη εργασία, η ευελιξία και η εποχικότητα στη δουλειά μας. Για παράδειγμα προπονητές για λίγες ώρες στον σύλλογο, εργαζόμενοι στα προγράμματα των δήμων για λίγους μήνες τον χρόνο, σπαστά ωράρια εργασίας για όσους δουλεύουν στα γυμναστήρια και άδειες όταν δεν έχει πολλή δουλειά, μισθός χωρίς επιδόματα και δώρα. Οι γυμναστές έτσι σπάνια εργάζονται στο αντικείμενό τους σαν κύρια δουλειά, κυρίως είναι για αυτούς η δευτερεύουσα δουλειά τους, πιο πολύ από κέφι και μεράκι για το άθλημα που κάνουν ή την ενασχόλησή τους με κάποια μορφή άσκησης.

Υπάρχει όμως μια δυναμική σε αυτή την κατάσταση. Ο προπονητής στον αθλητικό σύλλογο αναπτύσσει ισχυρή σχέση με τα μέλη και τους αθλητές του συλλόγου ακόμα και με τη διοίκηση. Αποτελεί μέλος της ομάδας και μάλιστα στελεχικό. Γιατί στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι προπονητές δουλεύουν στον σύλλογο από κέφι και μεράκι. Δεν έχουν κανονική εργασιακή σχέση, που να τους εξασφαλίζει ασφαλιστική κάλυψη και να μπορούν να έχουν μισθό από αυτό. Αυτό φαίνεται και από τα στοιχεία του e-kouros που εκεί φαίνεται ότι μόλις 13.497 προπονητές για 6.533 σωματεία και 412.329 αθλητές, δηλώνονται και ασφαλίζονται, αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό για να μπορέσει να λειτουργήσει ο αθλητισμός.

Οι γυμναστές - προπονητές είναι αυτοί που μπορούν να επιδράσουν και να ξεσηκώσουν μια ολόκληρη ομάδα. Είναι αυτοί που μπορούν να συσπειρώσουν και να σχεδιάσουν πώς θα δώσουν τη μάχη, πώς θα αξιοποιήσουν κάθε δυνατότητα. Ετσι, με το πνεύμα της πρωτοβουλίας όπως μπαίνει και στις Θέσεις για το 22ο Συνέδριό μας, με γνώμονα την κοσμοθεωρία μας τον μαρξισμό - λενινισμό και με οδηγό τις θέσεις μας για δωρεάν προσβάσιμο αθλητισμό για όλους, εργασιακά δικαιώματα και μισθούς που να μπορούμε να ζούμε, έχουμε την δύναμη να βάλουμε στο επίκεντρο της συζήτησης στον χώρο του αθλητισμού βασικούς προβληματισμούς για να ζυμώσουμε αιτήματα και αιχμές πάλης.

Οι κομματικές δυνάμεις στον χώρο του αθλητισμού θα πρέπει να μπορούν να επεξεργαστούν ένα σχέδιο, ώστε να μπορούν να αναπτύσσουν αγώνα με βάση τα αυξημένα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο χώρος. Βασική προϋπόθεση θα πρέπει να είναι ότι ο αθλητισμός είναι δικαίωμα για όλους και όχι προνόμιο για λίγους. Να αφορά το σύνολο του πληθυσμού λαμβάνοντας υπόψιν ηλικιακά και κοινωνικά χαρακτηριστικά. Παράλληλα να δημιουργούνται μόνιμες θέσεις εργασίας που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες.

Για παράδειγμα η αύξηση του μαθήματος της Γυμναστικής σε όλες τις τάξεις του σχολείου, με ευθύνη του υπουργείου Παιδείας να προσλάβει γυμναστές. Να εξασφαλίζεται από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού η ομαλή λειτουργία και ανάπτυξη των αθλητικών συλλόγων παρέχοντας σε αυτούς, γυμναστές και προπονητές, εγκαταστάσεις, υλικοτεχνική υποδομή, γιατρούς, νοσηλευτές, φυσικοθεραπευτές, διαιτητές, διοικητικό προσωπικό και άλλα. Επιπλέον με τη στήριξη του ερασιτεχνικού αθλητισμού να εξασφαλίζεται η κάλυψη όλων των απαραίτητων αναγκών για όσους κάνουν αθλητισμό σε υψηλό επίπεδο (μισθός και ασφαλιστική κάλυψη, κάλυψη των οδοιπορικών, κάλυψη εξόδων αγώνα και ιδιαίτερες απαιτήσεις αθλημάτων). Να μονιμοποιηθούν οι εργαζόμενοι στους δήμους και να αυξηθούν με βάση τις ανάγκες άσκησης του πληθυσμού σε κάθε δήμο. Ετσι ώστε να λειτουργούν τα Προγράμματα Ασκησης για Ολους, λαμβάνοντας υπόψιν τις ανάγκες όλων των ηλικιακών κατηγοριών και δίνοντας στους πολίτες και στον λαό να έχει πρόσβαση στον αθλητισμό με στόχο την σωματική άσκηση, την υγεία και την ευεξία. Χρειάζεται να αξιοποιηθούν αθλητικές εγκαταστάσεις που ήδη υπάρχουν και να φτιαχτούν νέες, σύγχρονες και ασφαλείς ανάλογα με τις ανάγκες μας. Οι γυμναστές να έχουν εργασιακή σύμβαση με πραγματικό μισθό στο ύψος των αναγκών μας και πλήρη απασχόληση και ασφαλιστικά δικαιώματα από την ΓΓΑ και τους δήμους. Η ψηφιακή καταγραφή του αθλητικού μητρώου των αθλητικών συλλόγων αναδεικνύει την απαξίωση του αθλητισμού στη χώρα μας.

Ξεπερνώντας τις δυσκολίες της φύσης της δουλειάς μας, που δεν συγκεντρώνει τους εργαζόμενους του αθλητισμού εκτός από μεγάλες αλυσίδες γυμναστηρίων και κατά συνέπεια τους κομμουνιστές στον ίδιο χώρο δουλειάς, αξιοποιώντας ακόμα καλύτερα τις κομματικές ομάδες έχουμε περιθώρια να μετρήσουμε βήματα, τις θέσεις μας που φαίνεται ότι πείθουν, για τις αθλητικές εγκαταστάσεις, για τους προπονητές και τους αθλητές και συνολικότερα για την πρότασή μας, που ο αθλητισμός αποτελεί πραγματικό όφελος για την υγεία του ανθρώπου και ειδικότερα όταν αυτός είναι δωρεάν και μακριά από επιχειρηματικά συμφέροντα. Μπορούμε να δημιουργήσουμε ρήγματα και να σπάσουμε τις απόψεις του τίποτα δεν γίνεται αν δεν υπάρχουν χορηγοί, τη λογική της ενασχόλησης με τον αγωνιστικό αθλητισμό ερασιτεχνικά μέχρι ένα όριο ηλικίας και μια σειρά άλλες απόψεις.

Είμαστε αρκετοί εργαζόμενοι στον χώρο του αθλητισμού και μπορούμε να ταράξουμε τα νερά, να βάλουμε εμπόδια στην απαξίωση και εμπορευματοποίηση του αθλητισμού, να ζυμώσουμε τη δικιά μας πρόταση!

Εύχομαι καλές διεργασίες στο 22ο Συνέδριο του Κόμματός μας, κάνοντας πράξη το σύνθημά του, κάθε σύντροφος να βγει από αυτό, πιο δυνατός, πιο σταθερός, σε κάθε δοκιμασία και έτοιμος στο κάλεσμα της ιστορίας για τον σοσιαλισμό!