ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 16 Οχτώβρη 2016
Σελ. /32
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ
Μπλέκουν το λαό σε ένα κουβάρι επικίνδυνων σχεδίων και ανταγωνισμών

Τσίπρας, Σίσι και Αναστασιάδης στην Τριμερή Σύνοδο Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου που πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο
Τσίπρας, Σίσι και Αναστασιάδης στην Τριμερή Σύνοδο Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου που πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο
Η αδιαμφισβήτητη κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων εντός ΝΑΤΟικού πλαισίου, στην όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα στις αστικές τάξεις της Τουρκίας και της Ελλάδας για το γεωστρατηγικό ρόλο τους στην περιοχή, έρχεται και κουμπώνει με ευρύτερες, επικίνδυνες για τους λαούς εξελίξεις στην περιοχή, όπου συγκεντρώνουν παραπέρα δυνάμεις - αν δεν συγκρούονται ήδη - ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών και διαύλων.

Κεντρική επιλογή της τουρκικής αστικής τάξης

Η όλη υπόθεση έχει μια σειρά ποιοτικά χαρακτηριστικά που αξίζουν επισήμανσης. Κατ' αρχάς, η τουρκική προκλητικότητα εκδηλώθηκε το τελευταίο διάστημα ποικιλοτρόπως:

Με αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε 16 ελληνικά νησιά. Της ελληνικής και της κυπριακής υφαλοκρηπίδας σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Της ισχύος της Συνθήκης της Λοζάνης. Επίσης, με τουρκικά υποβρύχια να σουλατσάρουν κοντά σε ελληνικά νησιά. Ακόμα, με αίτημα της Αγκυρας να μην περιλαμβάνονται σε ασκήσεις 11 ελληνικά νησιά, τα οποία χαρακτηρίζει αποστρατιωτικοποιημένα, και ειδικά το Καστελόριζο, που επηρεάζει τη χάραξη των ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Διόλου τυχαία, η αμφισβήτηση για το Καστελόριζο έγινε ίδιες μέρες με την τριμερή Σύνοδο Κορυφής Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου στο Κάιρο, με τα σχέδια ενίσχυσης της ενεργειακής συνεργασίας των τριών κρατών πάνω και στην εκμετάλλευση κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου δηλώνουν κυριαρχία.

Επιπρόσθετα, οι αμφισβητήσεις αυτές με στόχο το γκριζάρισμα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου δεν έγιναν μόνο από την κυβέρνηση Ερντογάν ή κάποιους «εθνικιστικούς κύκλους» της Αγκυρας, αλλά με τη στήριξη όλων των κυρίαρχων τμημάτων της τουρκικής αστικής τάξης, που πέρα από κάποιες επιμέρους μεταξύ τους αντιδικίες, όλοι τους, με τον έναν να κόβει και τον άλλο να ράβει, στήριξαν και στηρίζουν την πολιτική αμφισβητήσεων της Αγκυρας.

Αξονες και αντι-άξονες

Την ίδια στιγμή, η ελληνική αστική τάξη μαζί με άλλες της περιοχής χτίζει άξονες και αντι-άξονες. Το μέλλον των οποίων, βεβαίως, εξαρτάται από το πώς μεταβάλλονται οι τρόποι εξυπηρέτησης των ιδιαίτερων συμφερόντων κάθε πλευράς, ειδικά σε μια ζώνη όπου εντείνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον έγινε την Τρίτη στο Κάιρο η 4η Τριμερής Σύνοδος Κορυφής Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου, υπό τον Αιγύπτιο Πρόεδρο, Α. Φ. Αλ Σίσι, τον Ελληνα πρωθυπουργό, Αλ. Τσίπρα, και τον Κύπριο Πρόεδρο, Ν. Αναστασιάδη, με τη συμμετοχή και κορυφαίων υπουργών.

Το συγκεκριμένο «τρίγωνο συνεργασίας» αποτελεί στρατηγική επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης, την οποία υπηρετεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως και οι προκάτοχοί της (η πρώτη τέτοια τριμερής έγινε επί πρωθυπουργίας Αντ. Σαμαρά, ενώ ακολούθησαν άλλες δύο πριν από τη χτεσινή, επί πρωθυπουργίας Αλ. Τσίπρα). Η, δε, ατζέντα της Συνόδου ήταν υπαγορευμένη από το στόχο των αστικών τάξεων των τριών χωρών για διεύρυνση των πεδίων κερδοφορίας τους και γεωστρατηγική αναβάθμιση της θέσης τους.

Αυτή τη στρατηγική επιλογή του εγχώριου κεφαλαίου υπερασπίστηκε ο Αλ. Τσίπρας, επιχειρώντας να την παρουσιάσει ως ωφέλιμη συνολικά για το λαό: «Για την Ελλάδα, η τριμερής αυτή συνεργασία αποτελεί στρατηγική επιλογή (...) για την προώθηση της ειρήνης, της ασφάλειας, της σταθερότητας και της συνανάπτυξης στην εύθραυστη περιοχή μας». Προσπέρασε δηλαδή τις σχέσεις ανταγωνισμού που συνυπάρχουν με τις κάθε είδους κολιγιές του κεφαλαίου, εγκυμονώντας πολλαπλούς κινδύνους για τους λαούς της περιοχής.

Παραπέρα, συσκοτίζοντας την αιτία των εντεινόμενων ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και συγκρούσεων στην περιοχή, αρκέστηκε να δηλώσει ότι η Μεσόγειος «παραμένει η θάλασσα, η οποία συγκέντρωσε και συγκεντρώνει διεθνείς κρίσεις. Είναι επίκεντρο διεθνών κρίσεων σήμερα στους τομείς της ασφάλειας, της οικονομίας και της μετανάστευσης», προκειμένου να υποστηρίξει στη συνέχεια ότι «οι χώρες της περιοχής που έχουμε κοινούς στόχους, τη σταθερότητα της περιοχής και την ευημερία των λαών μας, οφείλουμε να συνεργαστούμε, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις. Και στο πνεύμα αυτό, προτάσσουμε ένα μοντέλο συνεργασίας με συγκεκριμένες δράσεις, αξιοποιώντας και τη γεωστρατηγική μας θέση στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων».

Οπου ως «αξιοποίηση της γεωστρατηγικής θέσης», όπως επιβεβαιώνει η πολιτική της κυβέρνησης, νοείται το παζάρεμά της ως «ατού» σε επικίνδυνους για τους λαούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ.

«Ειδική σχέση» δίχως ...ΑΟΖ

Ο Αλ. Τσίπρας εστίασε ιδιαίτερα «στον τομέα της Ενέργειας (...) τη δυνατότητα εμβάθυνσης της συνεργασίας μας και τη μεταφορά φυσικού αερίου από τα σημαντικά κοιτάσματα της Αιγύπτου και της Κυπριακής Δημοκρατίας προς την Ευρώπη, καθώς όμως και για την οριοθέτηση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών μας».

Εδώ, ωστόσο, έρχεται να επιβεβαιωθεί από την ίδια την πραγματικότητα ο περιορισμένος ορίζοντας τέτοιων λυκοφιλιών. Παρά τις 4 τριμερείς Συνόδους Κορυφής, από δυο διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, και πέρα από τις μεγαλόστομες διακηρύξεις περί «ειδικής σχέσης» της Ελλάδας με την Αίγυπτο και τα κοινά ανακοινωθέντα, για άλλη μια φορά δεν υπήρξε κανένα απολύτως πρακτικό αποτέλεσμα ως προς τη χάραξη ΑΟΖ.

Μάλιστα, κατά δημοσιογραφικές πηγές, της τριμερούς στο Κάιρο προηγήθηκε, στις 3/10, συνάντηση μεταξύ εμπειρογνωμόνων και υψηλόβαθμων διπλωματών των υπουργείων Εξωτερικών Ελλάδος και Αιγύπτου στην Αθήνα, με θέμα ακριβώς την οριοθέτηση ΑΟΖ. Ομως, στη συνάντηση, που υποτίθεται θα προετοίμαζε το κλίμα για τη Σύνοδο Κορυφής, επιβεβαιώθηκε η απόσταση στις θέσεις των δύο πλευρών. Για άλλη μια φορά, το Κάιρο εμφανίστηκε απρόθυμο να προχωρήσει σε μία κίνηση που θα χειροτέρευε περαιτέρω τις σχέσεις του με την Αγκυρα.

Αλλωστε, πληροφορίες από την αιγυπτιακή πρωτεύουσα αναφέρουν ότι σημαντικά τμήματα της αιγυπτιακής αστικής τάξης, κάστες πολιτικών, στρατιωτικών, επιχειρηματιών κ.ά. επιμένουν ότι το Κάιρο πρέπει να βελτιώσει άμεσα τις σχέσεις του με την Αγκυρα, διαβλέποντας «ειδικό βάρος» στην Τουρκία για τις εξελίξεις στην περιοχή.

«Στρατηγική σχέση» που μπατάρει προς... Αγκυρα

Αντίστοιχη εικόνα δίνει η «στρατηγική» - όπως τη χαρακτηρίζει η ελληνική κυβέρνηση - σχέση με το Ισραήλ. Στις αντίστοιχες τριμερείς Συνόδους Κορυφής Αθήνας - Τελ Αβίβ - Λευκωσίας, έχουν ειπωθεί επίσης πολλά για την από κοινού εκμετάλλευση κοιτασμάτων φυσικού αερίου, το στρώσιμο αγωγών, το στήσιμο βάσεων εξόρυξης και σταθμών αποθήκευσης, τις μπίζνες σε άλλους τομείς. Ολα αυτά έχουν συνδυαστεί με πάμπολλες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, με την ελληνική πλευρά να συνδράμει στην εκπαίδευση τις Ενοπλες Δυνάμεις ενός κράτους που δολοφονεί Παλαιστίνιους αμάχους.

Ωστόσο, ακόμα και στις πιο ψυχρές περιόδους του με την Τουρκία, το Ισραήλ φροντίζει να κρατά πάντα ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με την Αγκυρα.

Ενδεικτικά - σε μια είδηση που προκάλεσε προβληματισμό σε αρμόδια επιτελεία στην Αθήνα - όπως ανακοινώθηκε την Πέμπτη, Τουρκία και Ισραήλ ξεκινούν διάλογο σχετικά με το ενδεχόμενο κατασκευής αγωγού μέσω του οποίου θα εξάγει το Ισραήλ φυσικό αέριο προς την Τουρκία και μέσω αυτής προς την Ευρώπη.

Ο υπουργός Ενέργειας του Ισραήλ δήλωσε την Πέμπτη - μετά τη συνάντησή του στην Κωνσταντινούπολη με τον Τούρκο ομόλογό του - «ευτυχής» που βρέθηκε στην Τουρκία, «στο πλαίσιο της διαδικασίας εξομάλυνσης των διμερών σχέσεων η οποία μόλις έχει ξεκινήσει».

Αναφέρθηκε, μεν, στη συνεργασία της χώρας του με Ιορδανία, Αίγυπτο και Κυπριακή Δημοκρατία για το θέμα του φυσικού αερίου, αλλά έσπευσε να χαρακτηρίσει «πολύ σημαντική την τουρκική επιλογή».

Σε μια παράλληλη εξέλιξη, ίδια μέρα, ο εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας ανακοίνωσε πως σε 7-10 μέρες θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία ορισμού πρεσβευτών των δύο χωρών, της μίας στην άλλη, αποκλιμακώνοντας και έτσι την ένταση που είχε ξεκινήσει μεταξύ τους από το Μάη 2010, οπότε η διπλωματική εκπροσώπηση μεταξύ τους υποβιβάστηκε σε επίπεδο επιτετραμμένων.

Πουλάνε τρέλα και διαστρέβλωση

Το υποβρύχιο «Αμφιτρίτη» στη ΝΑΤΟϊκή άσκηση «Trident Juncture»

ΓΕΝ

Το υποβρύχιο «Αμφιτρίτη» στη ΝΑΤΟϊκή άσκηση «Trident Juncture»
Βέβαια, η κύρια επίσημη κυβερνητική γραμμή, είναι να ...πουλάνε τρέλα για όλα τα παραπάνω, να υποβαθμίζουν την τουρκική προκλητικότητα και την επικινδυνότητα των ΝΑΤΟικών σχεδιασμών για το λαό, και φυσικά να διαστρεβλώνουν χυδαία τις θέσεις του ΚΚΕ, που τις αναδεικνύει και καλεί το λαό, ως όφειλε, σε εγρήγορση.

Ενδεικτικά, ο αν. υπουργός Αμυνας και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Βίτσας, μιλώντας στην ΕΡΤ, σχετικά με την κριτική που κάνει το ΚΚΕ για την υποστήριξη της κυβέρνησης στα επικίνδυνα ΝΑΤΟικά σχέδια για το λαό μας, για το γεγονός ότι στους κόλπους της λυκοσυμμαχίας εκτρέφεται η τουρκική προκλητικότητα σε βάρος ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, σχολίασε: «Το ΚΚΕ, από την πλευρά του, λέει ότι το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να μας προστατεύσει. Ομως ζήτησε κανείς την προστασία κανενός;»...

Μια δόλια αλλοίωση της θέσης του Κόμματος, εφόσον το ΚΚΕ ούτε αναζήτησε προστάτες για τον ελληνικό λαό ούτε έκατσε να ...κλάψει ωσάν εξαπατημένη παρθένα, που δεν μας προστατεύει το ΝΑΤΟ.

Αυτό που είπε και λέει το ΚΚΕ είναι ότι οι λυκοσυμμαχίες ΝΑΤΟ και ΕΕ ούτε προστάτεψαν, ούτε εγγυώνται τα κυριαρχικά δικαιώματα, την ειρήνη και την ασφάλεια του λαού, όπως υποστηρίζουν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τα άλλα αστικά κόμματα.

Και είναι η ίδια η κυβέρνηση που με κυβερνητικά στελέχη, όπως οι υπουργοί Αμυνας και Εξωτερικών, αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, κάνουν δηλώσεις περί της Ελλάδας - «προπύργιο ασφαλείας» στη ΝΑ πτέρυγα των ΝΑΤΟ και ΕΕ, «πυλώνας σταθερότητας» και «ακρογωνιαίος λίθος της νέας πολιτικής ασφάλειας», όποιο αμπαλάζ παίρνει κάθε φορά το ΝΑΤΟικό σχέδιο για την ευρύτερη ζώνη της Ανατολικής Μεσογείου. Την ίδια ώρα που η λυκοσυμμαχία κρατάει ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία. Οι κυβερνώντες δηλώνουν πρόθυμοι να υποστηρίξουν τους τέτοιους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς με τις βάσεις σε Σούδα, Κάρπαθο, Καστέλι και Καλαμάτα, με τις ίδιες τις Ενοπλες Δυνάμεις. Πλασάρουν, δε, το παραμύθι ότι τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά, την ίδια ώρα που η ΕΕ, προσπερνώντας την τουρκική προκλητικότητα, ανοίγει το ένα μετά το άλλο τα κεφάλαια στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Αγκυρα, στηρίζει σχέδια τύπου «Ανάν» στο Κυπριακό και τελευταία βάζει στο τραπέζι ως ζήτημα προς συζήτηση και επίλυση μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας το λεγόμενο τσαμικό!

Η κυβέρνηση, λοιπόν, για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, για την περίφημη γεωστρατηγική της αναβάθμιση, εμπλέκει το λαό και τη χώρα σε βρώμικα και άκρως επικίνδυνα σχέδια, σε μια ευρύτερη ζώνη, που απ' όπου κι αν την προσεγγίσει κανείς βρωμάει μπαρούτι.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, χρήζει λαϊκής απάντησης και η προπαγανδιστική χυδαιότητα των κυβερνώντων και οι σχεδιασμοί τους που τίποτε το καλό δεν προμηνύουν για το λαό.

Αντιφατικές σχέσεις με Ρωσία - Διεργασίες με ΗΠΑ

Αντιφατικές σχέσεις διαμορφώνει η ελληνική αστική τάξη με τη Ρωσία, με την ελληνική κυβέρνηση να επιδιώκει να εμφανιστεί - επικαλούμενη ιστορικές, παραδοσιακές, πολιτισμικές σχέσεις - ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στη Μόσχα και ΕΕ - ΝΑΤΟ.

Την ίδια ώρα, ωστόσο, στρατηγική επιλογή της ντόπιας αστικής τάξης είναι στοίχισή της στον ευρωατλαντικό άξονα, με την ελληνική κυβέρνηση να υπερψηφίζει στο πλαίσιο της ΕΕ τα μέτρα - κυρώσεις σε βάρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ενώ στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία επικρότησε τη συγκέντρωση παραπέρα στρατιωτικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη, στη συνοριογραμμή με τη Μόσχα.

Χώρια το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση προσκάλεσε στο Αιγαίο τη ΝΑΤΟική αρμάδα SNMG2, τάχα για διαχείριση του Προσφυγικού, την ώρα που τα πλοία του ΝΑΤΟ απλώνονται πάνω στη ρότα των ρωσικών πολεμικών στον πλου τους προς Συρία.

Να συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση, επιδιώκοντας ακριβώς τη γεωστρατηγική της αναβάθμιση εντός ΝΑΤΟ και ΕΕ, τάζει στους Αμερικανούς επέκταση της βάσης στη Σούδα, τους προτείνει να στήσουν κι άλλη, νέα αεροπορική βάση στην Κάρπαθο. Μια ευθεία κυριολεκτικά στο χάρτη και λίγα λεπτά πτήσης για αμερικανικά μαχητικά και βομβαρδιστικά από τις ρωσικές βάσεις στη Συρία...

Παράλληλα, μέρος του εκρηκτικού σκηνικού που διαμορφώνεται είναι και οι κινήσεις επαναπροσέγγισης Τουρκίας - Ρωσίας, που αφορά σε πολλά πεδία και τομείς, από Ενέργεια μέχρι στρατιωτική συνεργασία.

Ρ. Τ. Ερντογάν και Βλ. Πούτιν παραβρέθηκαν, τη Δευτέρα στην Κωνσταντινούπολη, στην υπογραφή συμφωνίας προς «επίσπευση» κατασκευής του αγωγού «Turkish Stream», για μεταφορά φυσικού αερίου από Ρωσία προς Τουρκία κι από εκεί προς Ευρώπη.

Στις δηλώσεις του, ο Ερντογάν δήλωσε βέβαιος ότι «η εξομάλυνση των τουρκο-ρωσικών σχέσεων θα συνεχιστεί με πλήρη ταχύτητα», ειδικά σε Αμυνα, Βιομηχανία, Επενδύσεις, Εμπόριο κ.τ.λ.

Ο Πούτιν υπογράμμισε ότι η Μόσχα αποφάσισε να δώσει άδεια για την πρόσβαση όλων των τουρκικών προϊόντων στη ρωσική αγορά, αναφέρθηκε στη συνεργασία για την κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου στην τουρκική επαρχία Ακούγιου, δεσμεύτηκε για εκπτώσεις στις τιμές του ρωσικού αερίου που αγοράζει η Τουρκία, ενώ συμπλήρωσε ότι ως προς τη στρατιωτική και τεχνολογική συνεργασία «είμαστε έτοιμοι να την αναπτύξουμε και να την αναπληρώσουμε με σοβαρά σχέδια αμοιβαίου ενδιαφέροντος».

Κινήσεις όλες που συναντούν τις αντιδράσεις των ΗΠΑ.

Ενα ξεχωριστό κεφάλαιο αυτό, οι διεργασίες στις σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ - Τουρκίας, με την κυβέρνηση Ερντογάν να αποδίδει ευθύνες στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες για την απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του, ενώ αρμόδια επιτελεία στην Αθήνα αντιμετωπίζουν ως πιθανή την αναγνώριση από τους Αμερικανούς ενός κάποιου Κουρδιστάν με προσάρτηση εκεί και εδαφών που ανήκουν σήμερα στην Τουρκία, γεγονός που προκαλεί εκνευρισμό στην Αγκυρα.

Διεργασίες που μένει να φανεί πώς θα εξελιχθούν και πού θα καταλήξουν, και με νωπές πάντα τις πρόσφατες δηλώσεις του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών, Ν. Κοτζιά, ότι «τμήματα των τουρκικών ελίτ (...) προσπαθούν να καλλιεργήσουν σε χώρες που τις κατηγορούν (βλ. ΗΠΑ), την αντίληψη ότι τμήματα των μυστικών υπηρεσιών τους ενεπλάκησαν στο πραξικόπημα. Προσπαθούν να τους δημιουργήσουν τύψεις και με βάση αυτές τις τύψεις ν' απαιτήσουν κέρδη (...)

Εγώ πάντα εκφράζω μια ανησυχία και πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, αφού όταν οι Δυτικοί μπλέκουν σε αντιφάσεις και δεν ξέρουν ποιον από τους δύο(σ.σ. Ελλάδα - Τουρκία)να υποστηρίξουν, στο τέλος κάποιοι σκέφτονται ότι θα μπορούσαν να δώσουν τμήματα των ελληνικών Δικαίων»...

ΚΥΠΡΙΑΚΟ
Γοργές διαδικασίες προς διχοτομική «λύση»

Η Βικτόρια Νούλαντ στην Κύπρο

Copyright 2016 The Associated

Η Βικτόρια Νούλαντ στην Κύπρο
Ολο και πιο εντατικές γίνονται οι συνομιλίες ανάμεσα στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη και τον ηγέτη του ψευδοκράτους, Μουσταφά Ακιντζί, για τη λεγόμενη «λύση» του Κυπριακού, στη βάση πάντα του νέου διχοτομικού κατά βάση σχεδιασμού, με τα δύο «συνιστώντα κράτη» (states), όπως σαφώς διατυπώνεται στην κοινή διακήρυξη των Αναστασιάδη και του προηγούμενου ηγέτη του ψευδοκράτους, Ντερβίς Ερογλου, στις 11 Φλεβάρη του 2014, που εγκαινίασε το νέο γύρο διαπραγματεύσεων. Οπως έχει δηλωθεί, έως το τέλος του μήνα θα έχουν γίνει 10 συναντήσεις. Την ίδια ώρα, η τύχη του Κυπριακού συνδέεται με τις διεργασίες στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, ενώ ακόμα πιο ηχηρά βγαίνει στο προσκήνιο το τεράστιο ενδιαφέρον που δείχνουν ισχυροί μονοπωλιακοί όμιλοι για τους ενεργειακούς πόρους της και τους αγωγούς μεταφοράς τους και τη γεωστρατηγική θέση του νησιού.

Δεν είναι τυχαίο ότι αυτές τις μέρες βρέθηκε, για άλλη μια φορά, στο νησί, για αλλεπάλληλες συναντήσεις, η Βικτόρια Νούλαντ, υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για ζητήματα Ευρασίας. Παρότι στις φειδωλές της δηλώσεις λέει ότι δεν παρεμβαίνει στις διαδικασίες, η ουσία είναι ότι οι ΗΠΑ έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να προχωρήσουν γρήγορα τα παζάρια, ώστε να αμβλυνθεί, αν όχι να ξεπεραστεί, η εκκρεμότητα μιας χρονίζουσας κόντρας και στο κυπριακό έδαφος, αλλά και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που θα διευκολύνει τη δράση ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην περιοχή, με την Κύπρο ενταγμένη σε τέτοιους σχεδιασμούς, όπως και να διευκολυνθεί η δράση των αμερικανικών μονοπωλιακών ομίλων στην Ενέργεια και άλλους τομείς. Η Νούλαντ, εξάλλου, εκτός από τις ιδιαίτερες συναντήσεις με τους δύο ηγέτες, επισκέφτηκε και την κατεχόμενη Αμμόχωστο, σημάδι ότι παρεμβαίνουν και βιάζονται για λύση, αλλά και με δεδομένο ότι είναι η περιοχή του «φιλέτου» των Βαρωσίων. Φυσικά και άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις θέλουν να έχουν «πόδι» στο νησί. Η Βρετανία έχει βάσεις στο νησί, η Γαλλία χρησιμοποιεί αεροπορικές εγκαταστάσεις και η Ρωσία έχει πάρει άδεια για να κάνει χρήση των λιμανιών της. Και στην τωρινή ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Μέση Ανατολή, ΝΑΤΟικά αεροσκάφη ανεφοδιάζονται και επιχειρούν από 'κει. Η ίδια η αστική τάξη της Κύπρου συμμετέχει σε διάφορους άξονες με το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Αίγυπτο.

Η λύση στο Κυπριακό φαίνεται να διευκολύνει και τα τουρκο-ισραηλινά σχέδια για μεταφορά φυσικού αερίου από το Ισραήλ μέσω Τουρκίας στην Ευρώπη. Τέτοιες συζητήσεις έγιναν μεταξύ του Τούρκου και του Ισραηλινού υπουργών Ενέργειας στην Κωνσταντινούπολη.

Επίσης, η μεγάλης κλίμακας πολυεθνική άσκηση «NEMEΣIΣ 2016», που έγινε αυτή τη βδομάδα εντός της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, με τη συμμετοχή αεροναυτικών δυνάμεων της Κύπρου, της Αιγύπτου, της Γαλλίας, της Ελλάδας, των ΗΠΑ, της Βρετανίας, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα (EMSA) και πλοίων των ιδιωτικών εταιρειών EDT και PETRONAV με συντονιστή το Κέντρο Συντονισμού Ερευνας και Διάσωσης (ΚΣΕΔ) Λάρνακας, ήταν επίσης ενδεικτική των πολύπλοκων διεργασιών και ανταγωνισμών που οξύνονται στην περιοχή. Χαρακτηριστικό το ...σενάριο της άσκησης, συνεργασία φίλιων δυνάμεων για την προστασία πλοίων και πλατφορμών εξόρυξης υδρογονανθράκων.

Αυξάνεται η προκλητικότητα της Τουρκίας

Στις διεργασίες στην περιοχή παρεμβαίνει καθοριστικά η Τουρκία, που εντείνοντας την προκλητικότητά της με αμφισβήτηση των διεθνών συνθηκών, όπως αυτή της Λοζάνης στο Αιγαίο, με την ανοχή, αν όχι τη στήριξη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ (που βλέπουν ενιαίο χώρο), προχωράει σε κινήσεις που όλο και περισσότερο αναγνωρίζουν το ψευδοκράτος ως ουσιαστικά ανεξάρτητο κράτος. Η πρόσφατη παρουσία του Μ. Ακιντζί στο «Παγκόσμιο Ενεργειακό Συνέδριο» στην Τουρκία ως «αρχηγός κράτους» το επιβεβαιώνει. Η παρουσία του επίσης στον ΟΗΕ, η συνάντηση με τον γενικό γραμματέα δείχνει τη διάθεση περαιτέρω αναγνώρισης, που προλειαίνει ουσιαστικά το έδαφος για τη διχοτομική «λύση».

Το ψευδοκράτος προχωράει τη μεγαλύτερη σύνδεση με την Τουρκία. Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, και ο «υπουργός Ενέργειας και Οικονομίας» του ψευδοκράτους, Σουνάτ Ατούν, υπέγραψαν την Τετάρτη συμφωνία που προβλέπει την ευρεία ενεργειακή συνεργασία (ανανέωση της υποδομής ηλεκτρισμού, συνεργασία στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, την έρευνα για φυσικό αέριο, καταπόντιση καλωδίου μεταξύ των δύο πλευρών για τη μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος) από την Τουρκία στα Κατεχόμενα. Ο Μ. Ακιντζί, επίσης, από το βήμα του «Παγκόσμιου Ενεργειακού Συνεδρίου», πρότεινε για την ενεργειακή σύνδεση Μέσης Ανατολής - Ευρώπης μέσω υποθαλάσσιου καλωδίου ηλεκτρικού ρεύματος, αυτή να γίνει μεταξύ Ισραήλ - Κύπρου και Τουρκίας, αντί του σχεδιασμού που υπάρχει, Νοτίου Κύπρου - Κρήτης και Ελλάδας, γιατί το «σχέδιο είναι πιο οικονομικό και γρήγορο». Ολα αυτά δείχνουν ότι προωθείται με ταχύτητα η διχοτομική «λύση», παρά τα προσχήματα που προβάλλονται περί «ομοσπονδιακής σύστασης» του νέου κράτους.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνιέται ότι το Κυπριακό ήταν και είναι ζήτημα εισβολής και κατοχής που πρέπει να τελειώσει. Μόνη πραγματική λύση που συμφέρει το λαό της Κύπρου όλων των εθνοτικών καταγωγών είναι ένα κράτος ενιαίο, ανεξάρτητο, με μία και μοναδική κυριαρχία, ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, χωρίς ξένες βάσεις και στρατεύματα, χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες, με τον ίδιο πραγματικό αφέντη του πλούτου που παράγει.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org